Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༩༠༡ ནས་ ༩༩༤ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༩༠༡ ནས་ ༩༩༤ བར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་ཤེ་ན། འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གཉིད་ལོག་པའི་སེམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རྩོད་སྤང་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྔར་བསམ་མེད་མིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པ་ཡིན་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་སྒྲིག་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཟབ་དོན་སྒོམ་པ་ལ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་པའི་དོན་ནི་རིག་ཙམ་དང་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ལ་བྱེད་ན་ཅིང་ཡང་མི་སེམས་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བཤད་དུ་མི་རུང་བས་བསྒོམ་བྱའི་དོན་ངེས་པའི་རིག་རྒྱུ་ཡོད་པའོ། །དེ་འདྲ་བའི་རིག་རྒྱུ་ཡོད་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་འགལ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། བསྒོམ་བྱའི་དོན་དེ་རང་བཞིན་མེད་ན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་འདིའི་སྙམ་དུ་གཟུངས་མེད་ལ་དེ་ལྟ་ན་བསྒོམ་བྱའི་ཟབ་དོན་བློས་རིག་རྒྱུ་མེད་སྙམ་ནས་རྩོད་པའོ། །དེའི་ལན་དུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་རང2་བཞིན་མེད་ན་དངོས་མེད་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྲེལ་འགལ་བར་འཛིན་བའི་ཆད་སྟོང་འགོག་པས་རང་ལུགས་ནི། རང་བཞིན་མེད་ ཀྱང་བཅིངས་གྲོལ་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འཐད་པ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་སོ། །ཟབ་དོན་སྒོམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་ཤིན་ཏུ་གཉིད་ལོག་པའི་སེམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས། རང་བཞིན་མེད་པ་ཡང་མི་འཛིན་པ་གཉིད་ལོག་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་ལ་ཟབ་དོན་སྒོམ་པར་མི་འཇོག་ཅེས་པའོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ངེས་པའི་ལྟ་བ་སྐྱོང་རྒྱུ་མེད་པར་སྟོང་གཟུགས་ཤར་བ་ཙམ་ལ་ཅི་ཡང་མི་སེམས་པར་འཇོག་པ་ཟབ་དོན་སྒོམ་པར་འདོད་པ་དང༌། རང་གི་བློ་གྲོས་ངན་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་མེད་པའི་ཁྱབ་པ་བཅས་ནས་ཡོད་ན་བདེན་པར་ཡོད་སྙམ་དུ་བཟུངས་ཏེ། ཁ་ཅིག་གང་དུའང་གཟུངས་མེད་པར་སྨྲ་ལ། གཞན་དག་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་དོན་དུ་ཡོད་ཅེས་སོགས་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲོག་ཅིང་དབུ་མ་རིགས་ཚོགས་ལ་སོགས་པས
Chinese
从第901页到第994页。 从第901页到第994页。 如来所说，对此应作如是说，即此如来之智慧，乃是证悟一切法无自性之体性，并非无事物之相，深度睡眠之心。如是宣说辩驳。对此，先前作为非无思之理由，因为自证之相云云，如果如来之智慧是自证，则与所说一切法无自性相违，即如来之智慧，是对成佛之甚深义进行禅修，如先前所说。所谓自证之相之义，如果仅是觉知和觉知自身之体性，则不能作为并非什么也不想之理由来解释，因此是对所修之义具有确定觉知之因。如果具有如此之觉知之因，则与无自性相违，如此说者，是因为如果所修之义无自性，则什么也不成立，因此认为无所执着，如果那样，则认为无法以意识觉知所修之甚深义而进行辩驳。作为对此之回答，无自性之义，并非一切事物皆无之相，如是宣说，即如果无自性，则认为事物皆无之宗派，遮止执持空性与缘起相违之断灭空，因此自宗是，虽无自性，然系缚解脱之义，成立事物之一切作用，是中观派之宗派。禅修甚深义之智慧，是证悟一切法无自性，并非深度睡眠之心。如是宣说，即不执持无自性，如睡眠般之心，不视为禅修甚深义。因此，在没有培养确定无自性之义之见解的情况下，仅是空相显现，什么也不想地安住，认为这是禅修甚深义，并且由于自己的恶劣智慧，将无自性与无有遍计在一起，认为如果存在则是真实存在，有些人说对任何事物都没有执着，另一些人则宣称为了转法轮之义而存在等等，所有关于存在之说法都是真实存在，并且宣扬中观理聚等。
English
From page 901 to 994. From page 901 to 994. As spoken by the Tathagata, it should be said thus, that is, the wisdom of the Tathagata here is that which realizes the very nature of all dharmas as without self-nature, not the characteristic of non-things, the mind of deep sleep. Thus, refutations are spoken. To this, previously as the reason for not being without thought, because of the characteristic of self-awareness, etc., if the wisdom of the Tathagata is self-awareness, then it contradicts the statement that all dharmas are without self-nature, that is, the wisdom of the Tathagata is meditating on the profound meaning of attaining Buddhahood, as previously explained. The meaning of the term "characteristic of self-awareness" is that if it is merely awareness and awareness of one's own essence, then it cannot be explained as the reason for not thinking about anything, therefore it is the cause of definite awareness of the object of meditation. If there is such a cause of awareness, then it is said to contradict self-nature, because if the object of meditation is without self-nature, then nothing is established, therefore it is thought that there is nothing to grasp, and if so, then it is argued that the profound meaning of meditation cannot be known by the mind. As an answer to this, the meaning of self-naturelessness is not the characteristic of the absence of all things, thus it is said, that is, if there is no self-nature, then the school that considers things to be non-existent, prevents the nihilistic emptiness that holds emptiness and dependent arising to be contradictory, therefore one's own school is, although there is no self-nature, Nevertheless, all the actions of things that accomplish the meaning of bondage and liberation are reasonable, which is the school of the Madhyamikas. The wisdom of meditating on the profound meaning is the realization that all dharmas are without self-nature, not the mind of deep sleep. Thus it is said, that is, not holding on to self-naturelessness, the mind like sleep is not regarded as meditating on the profound meaning. Therefore, without cultivating the view of ascertaining the meaning of self-naturelessness, merely allowing the appearance of emptiness, abiding without thinking of anything, considering this to be meditating on the profound meaning, and because of one's own bad intelligence, imposing the pervasion of non-existence on self-naturelessness, thinking that if it exists, it exists truly, some say that there is no grasping onto anything, while others proclaim that all the statements about existence, such as existing for the sake of turning the wheel of Dharma, are truly existent, and propagate the Madhyamika reasoning collections, etc.
Tibetan
་ནི། ཆང་སྟོང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་འདོད་པ་རྣམས་ནི། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ལུགས་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་ཅིང་དྲི་མ་མེད་པའི་གཞུང་རྣམས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པར་ལུང་རིགས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ངེས་པའི་ལྟ་བ་སྐྱོང་བ་ཟབ་དོན་སྒོམ་པ་ཡིན་ན་རང་གི་ལྟ་བའི་འདོད་པ་མདོར་བསྟན་པ་ལས། ཕུང་པོ་རྣམ་དཔྱད་སྟོང་པ་ཉིད། །ཆུ་ཤིང་ཇི་བཞིན་སྙིང་པོ་མེད། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་ལྡན་པའི། །སྟོང་ཉིད་དེ་ལྟར་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཞེས་ གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་དྲང་སྙམ་ན། ལུང་རིགས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་སྒྲོ་འདོགས་ལེགས་པར་བཅད་པའི་དོན་སྒོམ་ན་སྙིང་པོ་མེད་པའི་སྒོམ་དུ་འདོད་པ་ཁྱོད་ནི་སྔོན་མེད་པ་ཅིག་གོ །དེས་ན་ལུང་དེས་ནི། ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་དཔྱད་པའི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་དུ་མི་རུང་བར་སྟོན་པ་མིན་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་རྟོགས་ནས་སྒོམ་པར་ནི་གསུངས་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་པ་ལུང་རིགས་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་མ་བཙལ་ན་དམ་བཅའ་ཙམ་གྱིས་སྒོམ་པ་བླུན་པོའི་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་དང་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གི་དཔེས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་དབུ་མ་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པ་གསུངས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལུང་དེའི་དོན་གང་ཡིན་སྙམ་ན། ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་ནི། ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་དེ་གང་དང་སྦྲེལ་ནས་སྒོམ་པའི་ཆོས་ཅན་ནི། རྡུལ་ཕྲན་ཚོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་མི་བྱེད་ཀྱི་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་བྱེད་དེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྟོང་ཉིད་ངེས་པའི་བློ་དང་དེའི་སྣང་བ་སྟོང་གཟུགས་གཉིས་སྐུ་དང་ཐུགས་སུ་དབྱེར་མེད་བྱས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འགྲུབ་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཚོགས་པའི་ལུས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཔྱད་པའི་སྟོང་པ་གང་ཡིན་ལ་མི་བྱེད་ཀྱི་ དཔྱོད་ལུགས་མ་ལེགས་པས་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་དུ་གོ་བའི་ཆད་སྟོང་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། ལེའུ་ལྔ་པའི་འགྲེལ་ཆེན་ལས། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་སྟོང་པ་ཆད་པའི་སྟོང་པ་ལས་རིང་དུ་བྱས་པ། ཞེས་ཕུང་པོ་ཡང་བྱེ་བྲག་པ་དང་དཔྱད་པའི་སྟོང་པ2་ཡང་བྱེ་བྲག་པ་ལ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་མེད་པའི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ལྟ་བ་སྐྱོང་མི་སྐྱོང་གིས་མ་ཕྱེ་ན་ཕྱོགས་སྔའི་ལུགས་དེ་ཟབ་དོན
Chinese
认为“宣扬空性”的那些人，是已经脱离时轮宗的体系，并且诽谤那些无垢经典的。如果以理证确定无自性的意义，并修持这种见解，是修持甚深意义的话，那么从简要阐述自己的见解来看：“蕴聚分析即是空，犹如水树无有心，一切相中最殊胜，空性绝非如此变。” 那么，应该如何理解这段话呢？如果修持以理证确定，并彻底断除增益的意义，而你却认为这是修持无有心要的空性，那么你就是前所未有的。因此，这段经文并不是说不能修持分析蕴聚无自性的空性，如果不是这样，那么经中就说要证悟并修持一切法的无自性。如果不用理证去寻求一切法无自性的定解，仅仅凭借誓言去修持，那是愚蠢的行为。而且，通过一异性的理证和虚空花的比喻，以分析蕴聚无自性的方式，中观派宣说了胜义谛的智慧，这与上述观点相违背。那么，这段经文的意义是什么呢？诸法以自己的体性空性的无自性空性，虽然对于一切法而言没有差别，但是与什么结合而修持的法呢？不是与微尘积聚的蕴聚结合，而是与空色的显现结合。其中的理由是：如果将确定空性的智慧和它的显现空色二者无别地视为身和意，那么就能成就智慧身，而微尘积聚的身体不会转变为智慧身。同样，不是对任何分析的空性都适用，而是为了防止由于分析方法不正确，而将一切理解为无实有的断灭空。就像第五品释论中所说的那样：“分析微尘积聚自性的法，这种空性远离了断灭空。”因此，蕴聚也是有差别的，分析的空性也是有差别的。这样，如果没有区分是否修持确定无我意义的见解，那么以前的观点就是甚深意义。
English
Those who think that "emptiness is taught" are those who have deviated from the system of the Wheel of Time and slander the immaculate scriptures. If cultivating the view of certainty of meaning established by reason without inherent existence is meditating on profound meaning, then from briefly stating one's own view: "The aggregate analyzed is emptiness, like water and trees without essence, the most excellent of all aspects, emptiness does not change in this way." Then, how should this statement be understood? If you meditate on the meaning that has been established by reason and thoroughly cut off superimpositions, and you think that this is meditating on emptiness without essence, then you are unprecedented. Therefore, this scripture does not mean that it is not permissible to meditate on the emptiness of analyzing aggregates without inherent existence. If it were not so, then it is said in the scriptures to realize and meditate on the non-inherent existence of all phenomena. If you do not seek the certainty of the non-inherent existence of all phenomena by reasoning, then meditating only by vows is a foolish act. Moreover, through the reasoning of one and different and the metaphor of the sky flower, the Madhyamikas have proclaimed the wisdom of ultimate truth by analyzing the aggregates of consciousness as being without inherent existence, which contradicts the above view. So, what is the meaning of this scripture? The emptiness of non-inherent existence, in which phenomena are empty of their own nature, although there is no difference for all phenomena, what is the phenomenon that is combined with it and meditated upon? It is not combined with the aggregates of dust particles, but with the appearance of empty form. The reason for this is that if the wisdom of certainty of emptiness and its appearance of empty form are made inseparable as body and mind, then the wisdom body will be accomplished, but the body of dust particles will not be transformed into the wisdom body. Similarly, it is not applicable to any analyzed emptiness, but to prevent the nihilistic emptiness of understanding everything as unreal due to incorrect analysis methods. As it is said in the commentary on the fifth chapter: "The emptiness of analyzing the nature of the aggregates of dust particles is far from the nihilistic emptiness." Therefore, the aggregates are also different, and the analyzed emptiness is also different. In this way, if the view of determining the meaning of selflessness is not distinguished by whether or not it is cultivated, then the previous view is the profound meaning.