Tibetan
་སྒོམ་པ་ཡིན་པ་ཁེགས་པ་མི་སྲིད་དོ། །མདོར་ན་བདག་འཛིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁ་མ་བྲི་བའི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་འདོད་པ་ནི། མཁས་པའི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཡིན་པས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་བདག་མེད་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་བདག་མེད་དོན་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་ངེས་པ་ཡང་མི་འདོད་ན་ལམ་དེས་བདག་འཛིན་ལ་ཅི་གནོད་སོམས་ཤིག །ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་པས་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན། དོན་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་ངེས་པ་ཁས་ལེན་ཞིང་ད་ལྟའི་ལས་དང་པོ་པས་བདག་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་བསྐྱེད་ནས་བསྒོམས་ན་རྟོག་པའི་འཛིན་སྟངས་སུ་སོང་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་མིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། སེམས་རྣལ་དུ་མི་གནས་པའི་གཏམ་མོ། །གལ་ཏེ་དབུ་མ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་ནས་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་དག་ནས་འགྲོ་བར་བཤད་ལ། རྒྱུད་དང་འགྲེལ་པ་འདིར་མི་རྟོག་པ་སྒོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དོན་སྣ་ཚོགས་པའི་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་སྣང་བ་འཆར་ བར་གསུངས་པས་དེ་དག་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཡིན་པས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོ་སོ་བར་སྣང་བ་ནི། སྣང་ཚུལ་དང་ཡིན་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་ཡུལ་སྣང་དང་ཤེས་པ་དེ་གཉིས་ལོགས་ཤིག་ན་སོ་སོར་སྣང་བས་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་སོ་སོ་བའི་འབྲེལ་པ་ཅན་ཡིན་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ན་དེ་འདྲ་བའི་འབྲེལ་པ་ཞིག་ནས་རོ་མཉམ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ་ལེའུ་ལྔ་པའི་འགྲེལ་ཆེན་ལས། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་པའི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་བསྲེས་པའོ། །རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་རོ་མཉམ་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་འབྲེལ་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་འཕགས་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་ངོ་དེ་ན་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་སྣང་བ་མི་འཆར་བ་ཡིན་གྱི་དེའི་དུས་ན་སྟོང་གཟུགས་མེད་པ་མིན་ཏེ་དཔེར་ན་གསང་འདུས་པའི་ལུགས་ལ། ཡང་དག་མཐའ་ལས་ལངས་ནས་ནི། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ་དང་ཐུགས་འོད་གསལ་དུ་ཞུགས་པ་གཉིས་ངོ་བོ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་ལ། འོད་གསལ་དུ་ཞུགས་པའི་ཤེས་ངོ་དེར་སྣང་བ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པར་བཤད་པས་གཉིས་སྣང་མེད་ཀྱང་དེ་དུས་སུ་སྐུའི་སྣང་བ་ མི་ལྡོ
Chinese
不可能确定这就是禅修。总之，想要在丝毫不断除我执的情况下，现量证悟无我，这是智者嘲笑之处，因为对于凡夫来说，无我是隐蔽的。如果那时也不想通过无我总相的方式来确定，那么想想这条道路对破除我执有什么损害？大乘加行道的大法师们承认通过总相的方式确定无自性之义。而现在的初学者，如果生起无我之确信的执着，然后进行禅修，就会变成分别的执着，说那不是禅修真实义，这真是心不安住之语。如果认为中观等论典中说，无分别智慧的意义是所有二取显现都得以清净，而续部和此论中说，禅修无分别的等持之义是显现各种各样的空色之相，因此这些是相违的，这也是不合理的，因为空色之相和证悟其无自性的智慧二者本体无别，因此境和有境各自显现，并非显现的方式和存在的方式完全一致。因此，在凡夫地，境显现和智慧二者是分开显现的，因此是智慧和所知各自的关联，而在现量证悟无自性之义时，就会从那样的关联中变成味一，第五品的大疏中说：对于无生无灭的自己的心之显现，那就是智慧完全混合。对于自己的心之显现，成为味一，成为一体，而不是智慧和所知之间的关联。清楚地这样说了。那也是在圣者的无分别智慧的识相中，不显现空色之相，但并非那时没有空色，例如在密集金刚的宗义中说：从真实义中起立，将获得无二智慧。这样说了，因此双运之身如彩虹般，以及心融入光明，二者本体无二无别。融入光明之识相中，说三种显现完全清净，因此没有二取显现，但那时身体的显现 不退。
English
It is impossible to ascertain that this is meditation. In short, wanting to realize selflessness directly without diminishing even a little bit of self-grasping is a laughing matter for the wise, because for ordinary people, selflessness is hidden. If at that time you don't even want to ascertain through the general meaning of selflessness, then think about what harm this path does to destroying self-grasping? The great Dharma masters of the Mahayana path of joining admit to ascertaining the meaning of no-self-nature through the general meaning. And the current beginners, if they generate the grasping of the conviction of selflessness and then meditate, it will become a conceptual grasping, saying that it is not meditating on the true meaning, this is truly a statement of an unsettled mind. If it is thought that the treatises such as Madhyamaka say that the meaning of non-conceptual wisdom is that all dualistic appearances are purified, and the tantras and this treatise say that the meaning of meditating on non-conceptual samadhi is the appearance of various empty forms, therefore these are contradictory, this is also unreasonable, because the appearance of empty forms and the wisdom that realizes its selflessness are inseparable in essence, therefore the object and the subject appear separately, and the way they appear and the way they exist are not completely the same. Therefore, on the ground of ordinary beings, the appearance of objects and wisdom appear separately, therefore it is a relationship between wisdom and knowable objects, and when directly realizing the meaning of selflessness, it will become one taste from that kind of relationship, the great commentary of the fifth chapter says: For the appearance of one's own mind, which is without birth and death, that is the complete mixture of wisdom. For the appearance of one's own mind, it becomes one taste, becomes one, but not the relationship between wisdom and knowable objects. It is clearly stated like this. That is also in the aspect of the non-conceptual wisdom of the noble ones, the appearance of empty forms does not appear, but it is not that there are no empty forms at that time, for example, in the tradition of Guhyasamaja it says: Having risen from the ultimate truth, one will attain non-dual wisdom. It is said like this, therefore the body of union like a rainbow, and the mind dissolving into clear light, the two are inseparable in essence. In the aspect of consciousness dissolving into clear light, it is said that the three appearances are completely purified, therefore there is no dualistic appearance, but at that time the appearance of the body does not recede.
Tibetan
ག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྟོང་གཟུགས་དམིགས་བཅས་དང་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་དམིགས་མེད་དུ་གསུངས་པ་མི་རིགས་ཏེ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྣང་བ་ཡོད་པས་དམིགས་བཅས་སུ་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་ངོར་ཡང་སྣ་ཚོགས་པའི་སྣང་བ་འཆར་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་ན་མེད་པ་དང་དེའི་དུས་ན་ཡོད་པ་གཉིས་མི་འགལ་བར་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག །འདི་དག་ལ་ལོག་རྟོག་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་སྣང་བས་རྒྱུད་དང་འགྲེལ་པའི་ཁུངས་རྣམས་དྲངས་ནས་བརྒལ་ལན་ཞིབ་མོས་གཏན་ལ་དབབ་དགོས་པར་ནང་ནའང་མངས་པས་འཇིགས་ནས་དེ་ཙམ་ལས་མ་སྤྲོས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དང་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་གཉིས་ཐམས་ཤེས་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་དང་འགལ་བར་འདོད་པ་ནི། ལྔ་པའི་འགྲེལ་ཆེན་ལས་བཀག་ལ་དུས་འཁོར་མ་རྒྱུད་ཡིན་པར་ནང་གི་ལེའུ་ལས་དབུ་མའི་ལོ་གསུམ་གྱི་ཞག་གིས་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལྷ་གྲངས་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་འགྲེལ་ཆེན་ལས། ལོ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་ངེས་པའོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་ཚུལ་འདིར་ཞུགས་ནས་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་ན་ནི། དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་སྲུང་བ་གཞིར་བྱས་ཏེ་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཙམ་ཞིག་གི་བསྐྱེད་རིམ་བརྟན་པར་བྱས་ནས་ཡན་ལག་དྲུག་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་དགོས་ལ། འགྲེལ་ཆེན་ལས་ལམ་གྱི་རྩ་བ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་ལྟར་བདག་མེད་ཀྱི་གོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ཅིག་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ ཀྱི་མྱོང་བ་བརྟན་པར་བྱ་བ་ཅིག་མེད་ཐབས་མེད་པས་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པར་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བདེ་མཆོག་གི་རྫོགས་རིམ་དང༌། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེའི་རྫོགས་རིམ་གྱི་རྣམ་གཞག་གོ །དང་པོ་ནི། གྲུབ་ཆེན་ལཱུ་ཨི་པས། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་མདུན་བསམས་ནས། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ངལ་བསོ་སྟེ། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པ་ནི། །ལྟེ་བའི་རྩ་བར་གནས་པར་བསྒོམ། །ཡི་གེ་མཆོག་གི་གནས་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་དབུས་སུ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན། །ལྷ་ཡི་སྐུ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །དེ་ནི་གཟུགས་ལས་འདས་པ་སྟེ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །དེ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བསམ། །སེམས་ཉིད་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དེ་བསམས་ན། །དེ་ལས་གཟུངས་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ནི་ལྷ་ཡི་སྐུ། །ཤེས་རབ་ཌ་མ་རུ་ཡི་སྒྲ། །ཉིན་མོ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན། །རྣལ་འབྱོར་
Chinese
如同之前所说。如果不是这样，那么说空性之色是有所缘，以及不变的乐是无所缘，就不合理了，因为有各种各样的显现，所以才说是有所缘的缘故，而且圣者相续的不变的乐的面前，也必须显现各种各样的显现。因此，要知道在不分别智慧的面前没有，和在那个时候有，二者并不相违。这些有很多错误的分别念显现，因此必须引用经续和注释的来源，以详细的辩论来确定，因为里面也有很多，所以因为害怕而没有详细阐述。认为瑜伽续和瑜伽母续与一切智二无的续相违，这是被第五世的注释书所禁止的，时轮母续在内部的章节中，以中脉的三年之日来表示瑜伽母续的本尊数量的时候，注释书中说：以三年的区分来确定瑜伽母续。等等清楚地说明了。总之，如果进入这个方式，以修行作为核心，那么首先要以守护誓言和戒律为基础，稳固一个心间坛城的生起次第，然后如前所述依次生起六支。而且如注释书中所说的，作为道路的三个根本，必须具备一个完全清净的无我之理解，以及稳固菩提心的体验，因此必须具备这两者来进行修持。第二部分分为两部分：胜乐金刚的圆满次第，以及喜金刚的圆满次第的分类。第一部分：大成就者鲁伊巴说：观想阿 আলি（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）和嘎卡利काली（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）在前方，大瑜伽士休息，观想圆满的月亮坛城位于脐轮的根本。观想殊胜的字母转变成的处所，在那中间观想。具有身语意的金刚，观想本尊的身相。那是超越色相的，是无实体的法性。那也是不可思议的，不要观察自性。如果思念那不可思议的，那么就能从中获得陀罗尼。空行母杖是本尊的身相，智慧手鼓是声音。白天是薄伽梵金刚持，瑜伽士
English
As mentioned before. If not, then it is unreasonable to say that emptiness-form is with object, and that immutable bliss is without object, because there are various appearances, so it is said to be with object, and in the face of the immutable bliss of the continuum of the noble ones, various appearances must also arise. Therefore, know that it is not contradictory that there is not in the face of non-conceptual wisdom, and that there is at that time. There are many wrong discriminations appearing in these, so it is necessary to quote the sources of the tantras and commentaries, and to determine them with detailed debates, because there are many inside, so I did not elaborate on them because of fear. The view that the Yoga Tantra and the Yogini Tantra contradict the Tantra of Non-duality of Omniscience is prohibited by the commentary of the Fifth Dalai Lama, and in the chapter on the Kalachakra Mother Tantra, when the number of deities in the Yogini Tantra is indicated by the days of the three years of the central channel, the commentary says: "The determination of the Yogini Tantra is determined by the division of three years." And so on, it is clearly stated. In short, if you enter this way and make practice the essence, then you must first stabilize the generation stage of a mandala in your heart, based on guarding vows and precepts, and then gradually generate the six branches as mentioned before. Moreover, as stated in the commentary, as the three roots of the path, it is essential to have a completely pure understanding of selflessness, and to stabilize the experience of bodhicitta, so you must have both of these to practice. The second part is divided into two parts: the completion stage of Chakrasamvara, and the classification of the completion stage of Hevajra. The first part: The great accomplished Luipa said: "Having thought of Āli আলি (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Meaning) and Kāli काली (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Meaning) in front, the great yogi rests, meditate on the complete lunar mandala located at the root of the navel chakra. Meditate on the place where the supreme letters have transformed, meditate in the middle of that. Having the vajra of body, speech, and mind, meditate on the form of the deity. That is beyond form, it is the nature of non-entity. That is also inconceivable, do not examine the nature of mind. If you think of that inconceivable, then you will obtain the dharani from it. The khatvanga is the form of the deity, the sound of the wisdom damaru. The Blessed Vajradhara in the daytime, the yogi"