Tibetan
བས་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་སུ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་དབུ་མ་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་སྔགས་སུ་ཡང་གཏན་ལ་ཕབ་བོ། །རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་ནས་ཀྱང་ཚུལ་དེ་ལྟར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པ་སྔར་མང་དུ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་པས་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བའི་གོ་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པ་ནི། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་སོ། །ལྟ་བ་ངེས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུང་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསླད་པས། ཡུལ་དེ་ལ་ཡུལ་ཅན་དེ་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་རོ་མཉམ་དུ་འཇུག་མི་ནུས་པར་གཉིས་སྣང་གིས་སོ་སོ་བར་རིང་དུ་རྒྱང་ཆད་པར་བྱེད་པས་དེས་ན་གཏུམ་མོའི་མེས་བྱང་སེམས་བཞུས་པ་ཕྱིར་མ་འཕོས་པར་བཟུངས་པ་ན་དེའི་མཐུས་གཉིས་སྣང་རགས་པ་རྣམས་བསྡུས་ནས་ཞི་བར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་ལྟ་བ་དྲན་པར་བྱས་ནས་ལྟ་ཐོག་ཏུ་བཞག་ནས་བསྐྱངས་པ་ན་ཤེས་རབ་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཇེ་ཉེར་སོང་ནས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་རོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་བདག་མེད་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་ན་བདག་མེད་དམ་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་སྒོམ་པར་མི་འགྱུར་ལ་བློ་ཁ་ཕྱོགས་ན་ནི་མངོན་གྱུར་དང་ལྐོག་གྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱོགས་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བས་བདག་མེད་མངོན་གྱུར་དུ་རྟོགས་པར་སྨྲ་བ་ནི། གཟུ་ལུམ་ཡིན་པས་ལྐོག་གྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་དེ་དག་གིས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ནི་དོན་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་དགོས་པས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་རྟོག་བྲལ་གྱི་ཤེས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པར་འདོད་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དམ་པ་ཡིན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མ་ཞུགས་པའི་རྟོག་པ་ཡང་མིན་ལ་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་དོན་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་དཔྱོད་པས་ན་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་ཡང་མིན་ནོ། །གསང་འདུས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་སྙིམ་པའི་མེ་ཏོག་ ལས། ཡང་དག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྐྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་དོན་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པ་རྣམས་ཏེ། སྒོམ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འཇུག་པའི་གཟུགས་ལས། དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་དེ་བསྟེན་པས་རྗེས་སུ་འགྲོའོ། །བསྒོམས་པས་རྗེས་སུ་འགྲོའོ། །མང་དུ་བྱས་པས་རྗེས་སུ་འགྲོའོ། །ཡང་དག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ན་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་རེག་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས་ཀྱང༌། བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ན་དོན་དམ་པའི་ ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་པས་དབེན་པ་དྲི་མ་མེད་པ་འཇིག་པ་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཡང་དག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་མི་རྟོག་པ་རིགས་མཐུན་དགོས་ན་བྱིས་པ་ལ་དེ་མེད་པའི་གནོད་པ་བརྗོད་ཅིང་བསམ་བྱུང་གི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་གོམས་པ་ལས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་བསྒྲུབས་པ་ཡང་དྲངས་ནས་ཤཱནྟི་པས་བཤད་དོ། །མན་ངག་སྙེ་མ་ལས་ཀྱང་སོ་སོར་རྟོག་པ་རྟོག་པ་ཡིན་ཀྱང་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བཤད་དེ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་དེའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུའོ། །བརྟག་གཉིས་ལས་ཀྱང༌། རྣམ་རྟོག་ལས་ནི་རྣམ་རྟོག་དང༌། སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་པ་དག །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི། ཤཱནྟི་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་རྣམ་རྟོག་ཉིད་སྒོམ་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་བརྒྱུད་པས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པ་དང་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་སོགས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཁོ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་སོགས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྐྱེས་པས། རྣམ་རྟོག་གིས་རྣམ་རྟོག་དང་སྲིད་པས་སྲིད་པ་ཟད་པར་བྱེད་ཅེས་བཤད་ཅིང་མན་སྙེ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཤད་དོ། །སོ་སོར་རྟོག་པ་གོམས་པ་ལས་མི་རྟོག་པ་སྐྱེད་པ་ནི། འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང་ཤིང་གཉིས་དྲག་ཏུ་ དྲུང་པ་ན་མ་འབྱུང་བས་ཤིང་དེ་ཉིད་སྲེག་པའི་དཔེས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །ཡང་མན་སྙེ་ལས། གང་ཤེས་
Chinese
在进入观察的各种情况中，就像从中观派的理路中产生的，通过一和多、离一和多等理路，也在密法中确定下来。从下三部续部中，也像那样在相续中生起，之前已经多次说过了。因此，金刚乘行者在相续中生起无我见解的理解， 必须像名相乘一样进行。虽然对见解决定法的真如理解甚少，但由于从无始以来就被我执二者所染污，因此，彼境与彼有境，就像水上加水一样，不能融入同味，而是被二取显现隔开，彼此之间相距遥远。因此，当拙火融化菩提心，并将其保持不外泄时，凭借其力量，粗大的二取显现得以收摄而寂灭。那时，忆念见解，并将其置于见解之上加以修持，那么那个智慧，就会越来越接近真如，从而使境与有境融为一体。同样，如果不将心转向无我，就不会修持无我或实相之义，如果将心转向无我，那么不外乎显现和隐蔽两种方式。声称异生凡夫能够现证无我，这是虚伪之言，因此是隐蔽的。那时，他们对无我的证悟，必须通过总义的方式来证悟，因此，异生凡夫想要以离分别的智慧修持真如是不合理的。那也是与无分别智慧相顺应的殊胜因，因此，它不是未融入真如的分别念，也不是通过总义的方式来观察无我之义，因此，它也不是什么都不分别。 《密集金刚》的注释《掌中花》中说：对真实的分别也不是分别念，也不是非分别念。为什么不是分别念呢？因为它是生起非分别念并与之相顺应的缘故。为什么不是非分别念呢？因为它是对真实之义进行分别的缘故。非分别念本身不会产生非分别念，因为孩童们没有这种能力。它也不会从自性的分别念中产生，因为那是它的对治品。
English
In all the situations of entering into observation, just as it arises from the reasoning of the Madhyamaka school, through reasoning such as one and many, separate from one and many, it is also established in the Mantrayana. From the lower three classes of tantras, it has been said many times before that the method of generating it in the mindstream is like that. Therefore, for Vajrayana practitioners, generating the understanding of the view of selflessness in the mindstream, It must be done like the Characteristic Vehicle. Although the understanding of the suchness of the definitive teachings of the view is small, it is defiled by the two graspers of self from beginningless time. Therefore, that object and that subject cannot merge into the same taste like water on water, but are separated by dualistic appearances, and the distance between them is far. Therefore, when the inner heat melts the bodhicitta and holds it without moving outward, by its power, the gross dualistic appearances are gathered and pacified. At that time, remembering the view and cultivating it by placing it on the view, that wisdom will become closer and closer to suchness, thereby making the object and the subject become one taste. Also, if the mind is not turned towards selflessness, one will not cultivate the meaning of selflessness or the nature of reality. If the mind is turned towards selflessness, then it does not go beyond the two ways of turning, which are manifest and hidden. To say that ordinary beings realize selflessness manifestly is a false statement, therefore it is hidden. At that time, their realization of selflessness must be realized through the way of general meaning, therefore, it is not reasonable for ordinary beings to want to cultivate suchness with non-conceptual wisdom. That is also a supreme cause that is in accordance with non-conceptual wisdom, therefore, it is not a conceptualization that has not entered into suchness, nor is it an examination of the meaning of selflessness through the way of general meaning, therefore, it is also not something that does not conceptualize anything. The commentary on the Guhyasamaja, "A Handful of Flowers," says: "Discriminating the true is neither conceptualization nor non-conceptualization. Why is it not conceptualization? Because it is the cause of generating and being in accordance with non-conceptualization. Why is it not non-conceptualization? Because it is conceptualizing the meaning of the true. Non-conceptualization itself does not give rise to non-conceptualization, because children do not have that ability. It also does not arise from the conceptualization of nature, because that is its antidote."
Chinese
然而，对于正确之义本身，那些安住于分别抉择的，由于随顺禅修，无需勤作，心便能安住于无有戏论的法界。那被称为无有戏论的无分别智慧。如是说：从趣入无分别之色，亦即依止彼真实之结合，随之而行。由禅修随之而行。由多作随之而行。由正确作意随之而行，故无有现行且任运成就，触及无分别之界。又于《量决定论》中说：若于思择自性之智慧串习，则远离错谬、无垢、无坏之真实义智慧，将现前显现。因此，对于世尊所说的，想要证悟无分别菩提者，应当依止对于真实之义的分别抉择，这是定论。如是，若无分别作为无分别智慧之因，则会产生幼儿不具彼之过失，寂天菩萨引用法称论师所证成的，从思所生之分别抉择智慧串习而生起无分别智慧。从《口诀穗》中也说，分别抉择虽是分别，然与无分别智慧随顺，随顺者乃是彼之近取因。于《二观察》中也说：从分别生起分别，存在本身息灭存在。如是说，其义为：寂天菩萨说，以对于真实之义分别抉择之分别，透过修习增长力量，从而生起无分别智慧，以及仅以忆念近住等世间道，便生起菩提分等出世间道，故分别息灭分别，存在息灭存在，于《口诀穗》中也如是说。从串习分别抉择而生起无分别，于《持光请问经》中也以二木剧烈摩擦而不生火，从而焚烧木材之比喻而清楚说明。又于《口诀穗》中说：何者知
English
However, for the very meaning of what is correct, those who abide in discriminating discernment, by following meditation, without effort, the mind will be able to abide in the realm of phenomena without elaboration. That is called the non-conceptual wisdom without elaboration. It is said: From the form that enters into non-conceptuality, that is, by relying on that true union, one follows it. One follows it by meditation. One follows it by doing it often. One follows it by correct attention, therefore, without manifestation and spontaneously accomplished, one touches the realm of non-conceptuality. Also, in the "Treatise on the Ascertainment of Validity," it is said: If one becomes accustomed to the wisdom of the nature of thought, then the wisdom of ultimate reality, which is devoid of error, immaculate, and indestructible, will become manifest. Therefore, for those who wish to realize the non-conceptual Bodhi spoken by the Bhagavan, they should rely on the discriminating discernment of the true meaning, this is the conclusion. Thus, if non-conceptuality is required as the cause of non-conceptual wisdom, then the fault of children not having it will arise, and Shantipa quoted Dharmakirti's proof that non-conceptual wisdom arises from the habituation of the wisdom of discriminating discernment born of thought. In the "Ear of Instructions," it is also said that although discriminating discernment is conceptual, it is in accordance with non-conceptual wisdom, and that which is in accordance is its proximate cause. Also in the "Two Examinations" it is said: From conceptualization arises conceptualization, existence itself extinguishes existence. Thus it is said, the meaning of which is: Shantipa said that by the conceptualization of discriminating discernment of the true meaning, through the cultivation of increasing power, thereby generating non-conceptual wisdom, and by the worldly path of mindfulness and abiding, etc., the supramundane path of the limbs of enlightenment, etc., is born, therefore conceptualization extinguishes conceptualization, existence extinguishes existence, and it is also said so in the "Ear of Instructions." The arising of non-conceptuality from the habituation of discriminating discernment is also clearly explained in the "Sutra Requested by Kashyapa" by the analogy of two pieces of wood being rubbed vigorously without producing fire, thereby burning the wood itself. Again, in the "Ear of Instructions" it is said: Whoever knows