Tibetan
པ་རྣམས་དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་དུམ་བུ་དང་པོ་ལས་གསུངས་ལ་སློབ་དཔོན་འདིས་དང་པོ་གཙོ་བོ་དང་གཉིས་པ་རྣམ་སྣང་ལ་བྱེད་པས་དབུས་སུ་མི་བསྐྱོད་པའི་རིགས་བཞུགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་དོ། །ཀླུ་བྱང་གིས་མི་བསྐྱོད་པར་བསམས་ནས་ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་བཞི་ལས་མ་གསུངས་ལ་དབུས་ན་མི་བསྐྱོད་པ་བཞུགས་པས་དེའི་ལུགས་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱག་ཕྲེང་བ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །ལྭ་བ་པ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་ས་ར་ཧས་དང་པོར་ན་མ་ཏེ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ཕྱག་བྱས་ནས་དེ་ནས་ཕྱོགས་བཞིའི་ཕྱག་བྱེད་དེ་སྔ་མས་གཙོ་བོ་ལ་ཕྱག་བྱེད་པར་མངོན་ནོ། །དེ་དག་གིས་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་སོ་སོའི་ལྷའི་མཚན་འདོན་པ་སྤོས་ནས་མཛད་ལ་རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་བཞི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་འདོན་པ་སྤོས་ནས་ཕྱག་ བཞི་བྱེད་ཅིང་གཙོ་བོ་དེ་བཞི་ཀའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བཤད་དོ། །སྔགས་དེ་དག་གི་དོན་གོ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ཕྱག་བྱ་བར་གསུངས་པས་སྔགས་དོན་ནི། ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི་ཞེས་པ་བཞིས་ནི་བདག་ཉིད་དབུལ་བར་བགྱིའོ། །ཞེས་སྟོན་ལ་གང་གི་ཕྱིར་འབུལ་བ་ནི། སྔགས་དེའི་གོང་མ་བཞིས་སྟོན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བ་དང་མཆོད་ཅིང་དབང་བསྐུར་བ་དང་མཆོད་ཅིང་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་དང་མཆོད་པའི་ལས་ཏེ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་དུའོ། །སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་སཏྭ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཡིན་པས་གཞི་མཐུན་ཏེ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །སྔགས་ཚན་ཐ་མ་བཞི་ནི། དེ་དག་ལ་བོས་ནས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དང་བག་ལ་དབང་བསྐུར་བ་དང་བདག་ལ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་དང་བདག་ལ་མཆོད་པའི་ལས་མཛོད་ཅིག་ཅེས་པའི་དོན་ཏེ་སྔགས་གཉིས་པའི་དོན་ཡང་དེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་དང་ཕྱོགས་བཞི་ན་རིགས་ལྔའམ་དེ་དག་གི་རིགས་ཅན་གྱི་ལྷ་གང་བཞུགས་སྐབས་དང་སྦྱར་ནས་བརྡ་སྤྲད་དོ། །དེའི་ཚེ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་སྒོམ་པར་ཀླུ་བྱང་དང་ཟུང་འཇུག་གསལ་བས་བཤད་དོ། །ཕྱག་འཚལ་ཚུལ་ནི། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས། དང་པོ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་བརྐྱངས་ཏེ་ལུས་ཐམས་ཅད་ ཀྱིས་དང་གཉིས་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྙིང་ཁར་སྦྱར་ཏེ་དཔྲལ་བས་དང་གསུམ་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོར་སྦྱར་ཏེ་ཁས་དང་བཞི་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོ་ནས་
Chinese
那些（经典）是在《彼集略》的第一品中说的，这位论师首先将主尊，其次将毗卢遮那佛作为（礼敬对象），因此是安住于中央不动佛之种姓的灌顶。龙树菩萨认为是不动佛，所以没有说最初的两个手印等四种手印，因为中央是不动佛安住，所以按照那个仪轨，必须像四方的手印花鬘一样做。拉瓦巴、黑行者和萨拉哈首先以身语意三门作礼，然后作四方之礼，前者显然是对主尊作礼。他们将念诵空行母等各方神祇的名号移开后进行，胜贤（རྒྱལ་བ་བཟང་པོ།）也移开了念诵金刚萨埵等四尊，不动佛等四尊，作四种礼拜，并将主尊作为那四者的自性，说由空行母等四尊加持。据说要先理解那些咒语的含义后再作礼拜，所以咒语的含义是：以“ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི་” (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི་，ātmanaṃ niryātayāmi，ātmanaṃ niryātayāmi，我施舍自身)这四个（短语）显示的是“我施舍自身”。因为什么而施舍呢？由那个咒语的前面四个（短语）显示，即供养、承侍和恭敬一切如来，以及供养、灌顶，供养、遍绕，以及供养的事业，都是为了那些（目的）。“སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་སཏྭ་ནི།” (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་སཏྭ་ནི།，sarvatathāgatavajrasattva，sarvatathāgatavajrasattva，一切如来金刚萨埵)是说一切如来也是金刚萨埵，所以是基础相同，其他（佛）也像那样。“སྔགས་ཚན་ཐ་མ་བཞི་ནི།” (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：སྔགས་ཚན་ཐ་མ་བཞི་ནི།，mantratshan thama bzhi ni，mantratshan thama bzhi ni，最后的四个咒语)是说，呼唤那些（佛），请您加持我，请您给我灌顶，请您遍绕我，请您为我做供养的事业，这是（咒语的）含义，第二个咒语的含义也应该由此理解。这样，坛城的中央和四方，无论安住的是五部佛，还是那些部族的本尊，都应该结合情况来表达。龙树菩萨和结合论师（ཟུང་འཇུག་གསལ་བ།）清楚地解释说，那时要观想为不动佛等四尊。礼拜的方式是，在《彼集略》中说：第一次是伸展金刚合掌，用整个身体；第二次是将金刚合掌放在心口，用额头；第三次是将金刚合掌放在头顶，用口；第四次是将金刚合掌从头顶……
English
Those (teachings) are spoken in the first chapter of the Condensed Compendium. This teacher considers the main deity first and Vairochana second, therefore he authorizes the empowerment of the family residing in the center, which is Akshobhya. Nagarjuna Bodhisattva considers it to be Akshobhya, so he does not speak of the first two mudras, etc., out of the four mudras. Since Akshobhya resides in the center, according to that system, it seems necessary to perform the hand gestures of the directions like a garland. Lavapa, Krishnacharya, and Sarahah first make prostrations with the three doors of body, speech, and mind, and then make prostrations to the four directions. The former seems to be making prostrations to the main deity. They perform the practice by moving the recitation of the names of the deities of each direction, such as the Dakinis. Gyalwa Zangpo also moves the recitation of the four, such as Vajrasattva, by the four, such as Akshobhya, and performs four prostrations, making the main deity the nature of all four, and says that they are blessed by the four, such as the Dakinis. It is said that one should first understand the meaning of those mantras and then make prostrations, so the meaning of the mantra is: the four phrases "Ātmanaṃ niryātayāmi" (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི་，ātmanaṃ niryātayāmi，ātmanaṃ niryātayāmi，I give myself away) show "I give myself away." For what reason is it given? The previous four phrases of that mantra show that it is for the purpose of offering, serving, and honoring all the Tathagatas, as well as offering, empowerment, circumambulation, and the activity of offering. "Sarvatathāgatavajrasattva" (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་སཏྭ་ནི།，sarvatathāgatavajrasattva，sarvatathāgatavajrasattva，All Tathagata Vajrasattva) means that all the Tathagatas are also Vajrasattva, so the basis is the same, and it is the same for the others. The last four mantra phrases mean: calling upon those (Buddhas), please bless me, please empower me, please circumambulate me, please perform the activity of offering to me, this is the meaning (of the mantra), and the meaning of the second mantra should also be understood from this. Thus, whether the five families of Buddhas or the deities of those families reside in the center and the four directions of the mandala, they should be expressed in accordance with the situation. Nagarjuna and Zungjuk Salwa clearly explain that at that time one should visualize oneself as the four, such as Akshobhya. The way to prostrate is, in the Condensed Compendium, it says: the first time is to extend the vajra palms, with the whole body; the second time is to place the vajra palms at the heart, with the forehead; the third time is to place the vajra palms on the crown of the head, with the mouth; the fourth time is to place the vajra palms from the crown of the head...
Tibetan
ཕབ་སྟེ་སྙིང་ཁར་བཞག་ནས་སྤྱོ་བོས་ས་ལ་རེག་པའི་ཕྱག་བྱ་བར་བཤད་དོ། །ཕྱག་བཞིའི་སྐབས་སུ་རྡོར་སེམས་ནས་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་བར་བཞི་སྙིང་ཁ་ལ་སོགས་པའི་གནས་བཞིར་ཞུགས་ནས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་དང་དེ་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ཉིད་མཆོད་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བ་སོགས་བཞི་ཡིན་པར་ཀུན་སྙིང་གིས་བཤད་ལ། ཕྲེང་བ་ལས། ཁ་ཅིག་གིས་འདིའི་སྙིང་ཁར་སྙོམས་འཇུག་གི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང༌། སྙིང་ཁ་ལ་སོགས་པར་དགོད་པ་གཞན་ཡང་བཤད་པ་ནི་སྐབས་འདིར་བསྒོམ་པར་མི་བྱ་སྟེ་དེ་ནི་ཆོ་ག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྙིང་ཁར་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་སྒོམ་པ་དང་སྙིང་ཁ་ལ་སོགས་པའི་གནས་བཞིར་མཚན་མ་འགོད་པ་ལ་དགག་པ་མཛད་དོ། །སློབ་དཔོན་འདིའི་ལུགས་ཀྱིས་རིགས་སོ་སོ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བ་དང་མཆོད་ཅིང་དབང་བསྐུར་བ་དང་མཆོད་ཅིང་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་དང་འཕྲིན་ལས་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་ནུས་པ་ཅན་དུ་དེ་དག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མོས་པ་བྱེད་པ་མིན་པ་ལྷ་བསྟིམ་པ་སོགས་མ་བཤད་ལ། རྒྱལ་བ་བཟང་པོས། སྙིང་ཁར་བཅོམ་ལྡན་ཞུགས་པ་རུ། །ཡིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་དང༌། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །དབང་བསྐུར་བར་ནི་རྣམ་བརྟག་བྱ། །ཞེས་དང༌། འོད་དཔག་ མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །དེ་ནི་ནུས་པ་ལྷག་པར་བརྟག །ཅེས་དང༌། གསང་བའི་མཆོད་པ་ནུས་པ་རུ། །དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པས་རིགས་སོ་སོའི་ལྷ་རེ་ཆད་ནས་ཐིམ་པ་བྱས་ཀྱང་མི་འགལ་ལོ། །བླ་མ་ལ་ཕྱག་བྱེད་པའི་སྔགས་དོན་ནི། བླ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བའི་ཕྱིར་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྒྲལ་ཞིང་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་དུ་བདག་ཉིད་འབུལ་བ་གཉིས་ཏེ་ཅུང་ཟད་ཙམ་མི་འདྲ་བ་མ་གཏོགས་པ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་སོ་གཉིས་པ་ལས་གསུངས་སོ། །ཕྱག་བཞིའི་འོག་ཏུ་སྔགས་སྡོམ་འཛིན་པ་ས་ར་ཧ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་བཤད་ཅིང་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་སྡོམ་པ་སྟེར་བའི་ཚེ་སློབ་མའི་ལག་པ་ནས་བཟུངས་ཏེ་སྦྱིན་པར་བཤད་དོ། །ས་ར་ཧས་སྡོམ་པ་བསྒྲག་པ་ཙམ་མིན་པ་གཟུང་བའི་ཆོ་ག་མ་བཤད་པ་ནི་བསྒྲག་པའི་ཚིག་དེ་ཉིད་གཟུང་བའི་ཆོ་གར་བསྒྱུར་བས་ཆོག་པས་གོ་སླ་བ་ལ་དགོངས་སོ། །དཱ་རི་ཀ་པས་སློབ་མ་ལས་བུམ་གྱི་ཆུས་བཀྲུས་ནས་མིག་དར་བཅིངས་ཤིང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཟུང་བའི་འོག་ཏུ་སྡོམ་པ་བླངས་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བཤད་དེ། སྟ་གོན་དང་དངོས་གཞིའི་སྐབ
Chinese
说的是，放下后放在心间，用头触地磕头。四手印的时候，昆努说，从金刚萨埵到金刚事业四者进入心间等四个位置，以金刚等四种标志的形式存在，观看这些本身就是供养和恭敬等四种。念珠中说：有些人说，这里的内心有结合的大乐，还有在心间等处安放，其他的说法，此时不应修习，那是其他的仪轨。这样对在心间观想父母佛结合，以及在心间等四个位置安放标志进行了驳斥。这位学者的规矩是，向各个部族祈祷时，不是做对如来一切供养和恭敬，以及供养和灌顶，以及供养和转法轮，以及他们加持成为具有圆满事业能力者的意念，没有说融入本尊等。善逝胜者说：本尊进入心间时，用心完全观察。又说：宝生金刚，观想正在灌顶。又说：无量光的自性，观想那是特殊的能力。又说：秘密的供养是能力，思维有意义的成就。这样说了，所以各个部族的本尊一个个地融入，也没有相违。对上师磕头的咒语意义是：为了恭敬上师和为了完全救度并结合一切众生而献出自己，这二者除了稍微有点不同之外，金刚空行母三十二品中说了。四手印之下，持咒誓言的萨拉哈、黑行者和善逝胜者说了，前两者在给予誓言时，说的是从弟子的手中接过给予。萨拉哈没有说仅仅是宣说誓言，而是接受的仪轨，这是因为宣说的词语本身就足以转变为接受的仪轨，所以是考虑到容易理解。达日迦巴说，从弟子那里用瓶水洗浴后，蒙上眼睛，拿着花环之后，接受誓言并祈祷。这是预备和正行的时候。
English
It is said that after putting it down and placing it in the heart, one prostrates by touching the ground with the head. In the case of the four mudras, Kunnu said that the four, from Vajrasattva to Vajra Karma, enter the four places such as the heart, exist in the form of four symbols such as Vajra, and viewing these themselves is offering and reverence, etc., are the four. The rosary says: Some say that there is great bliss of union in the heart here, and there are other statements about placing it in the heart and other places, but one should not practice at this time, that is another ritual. Thus, the practice of visualizing the union of the father and mother deities in the heart, and the placement of symbols in the four places such as the heart, were refuted. This scholar's rule is that when praying to each family, it is not to make offerings and reverence to all the Tathagatas, and offerings and empowerments, and offerings and turning the wheel of Dharma, and the thought that they are blessed to be capable of perfect activities, and there is no mention of merging into the deity, etc. The Well-Gone Victor said: When the deity enters the heart, observe completely with the mind. It also says: Ratnasambhava Vajra, contemplate that empowerment is taking place. It also says: The nature of Amitabha, contemplate that it is a special ability. It also says: Secret offerings are power, think of meaningful accomplishments. Having said this, it is not contradictory even if the deities of each family merge one by one. The meaning of the mantra for prostrating to the guru is: To offer oneself for the sake of revering the guru and for the sake of completely saving and uniting all sentient beings, these two are only slightly different, it is said in the thirty-second chapter of Vajra Dakini. Under the four mudras, Sarahaha, Krishnacharya, and Gyalwa Zangpo spoke of holding the mantra vows, and the former two said that when giving the vows, they take them from the disciple's hand and give them. Sarahaha did not say that it was merely proclaiming the vows, but the ritual of receiving them, because the words of proclamation themselves are sufficient to be transformed into the ritual of receiving, so it is intended to be easily understood. Darika said that after washing the disciple with water from a vase, blindfolding him, and holding a garland of flowers, he takes the vows and prays. This is at the time of preparation and the main practice.