Tibetan
དེ་མཆོག་གིས་ལུས་དཀྱིལ་མི་ཤེས་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དབྱེར་མེད་པ་ལ་བསམས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྨྲ་ན་རྡུལ་ཚོན་དང་བྲིས་སྐུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་མཚུངས་པས་དེ་གཉིས་བཅོས་མར་འཇོག་པ་མི་རིགས་སོ། །དེས་ན་དྲིལ་བུ་ཞབས་ཀྱི་བཞེད་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་གྲུབ་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྐྱེད་རྒྱུའི་གཞི་རྣམས་གསར་དུ་འབད་པས་བསྒྲུབས་མ་བསྒྲུབས་ལ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གཉིས་ལ་སྐྱེད་གཞི་རྣམས་ཐིག་ཚོན་ལ་སོགས་པས་གསར་དུ་བསྒྲུབ་དགོས་ལ་ལུས་དཀྱིལ་ལ་ལྷར་སྐྱེད་རྒྱུའི་རྩ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་གསར་དུ་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ནི། དེ་དག་ཉིད་ལྷར་སྐྱེད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །དེས་ན་བསྒོམས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྒྲུབ་རྒྱུ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ལུས་ཅིག་ངེས་པར་དགོས་སོ། །འོ་ ན་འགྲོ་བ་འདི་དག་ཅེས་སྤྱིར་གསུངས་ན་སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ལུས་དཀྱིལ་དེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུས་སམ་སློབ་མའི་ལུས་སམ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལུས་སམ་དེ་དག་སོ་སོར་མི་འབྱེད་པར་སྤྱིར་ལུས་ཙམ་ཞིག་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། འདིར་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་ནི། ལུས་དཀྱིལ་གྱི་མངོན་རྟོགས་སྒོམ་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་མེད་དོ། །དེས་ན་ལུས་དཀྱིལ་གྱི་མངོན་རྟོགས་སྒོམ་པ་པོ་དེས་རང་གི་ལུས་ཉིད་ལྷར་སྒོམ་པ་དང་འདྲ་བར་འདིར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་མཁན་གྱི་སློབ་དཔོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལུས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྒྲུབས་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་གྱི་ལུས་གཞན་དེར་དོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དྲིལ་བུ་པས། དང་པོར་རེ་ཞིག་འཁོར་ལོ་གསུམ། །བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་རང༌། །དེ་ནས་སློབ་མ་བདག་འདྲར་བསམ། །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་དབང་བསྐུར་བའི་དང་པོར་སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྒོམས་ནས་དེ་ནས་དབང་བསྐུར་བར་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་མངོན་རྟོགས་སྒོམ་པ་དང་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་གཉིས་གཞི་མཐུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེས་ན་བོད་ཀྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག་ཕྱི་དཀྱིལ་སྒོམ་པའི་མངོན་རྟོགས་བཞིན་དུ་གཞལ་ཡས་ཁང་རྟེན་བཅས་མདུན་དུ་བསྐྱེད་པའི་གཙོ་བོ་དང་བླ་ན་ཐ་མི་དད་ཀྱི་ལུས་ལ་ལུས་དཀྱིལ་ཚང་བར་བསྒོམས་ནས་བྱེད་པ་དང༌། གཞན་དག་བདག་བ
Chinese
那是因为至尊不了解身坛城是相违的缘故。如果认为众生的身体的真如和坛城本尊的真如无有差别，是自性成就，那么微尘彩粉和画像的真如与诸本尊的真如也相同，因此将二者视为人为是不合理的。因此，铃足的观点是：从智慧的显现中成就的所依和能依的坛城中，产生之因的诸基，是否通过新的努力而成就，是有作用的。对于其他二者，产生之因的诸基需要通过线条、颜料等新的努力来成就，而对于身坛城，作为本尊产生之因的脉和明点等，不需要新的努力来成就。无二之义是：将那些本身作为本尊来产生的角度而言的。因此，在所修的坛城中，为了成就，必须要有自性成就的身体。如果说“这些众生”是普遍而言的，那么授予弟子灌顶的身坛城，是上师的身体，还是弟子的身体，还是不同于它们的身体，或者是不区分这些而普遍地将仅仅是身体成就为坛城，会怎么想呢？这里成就身体的坛城，就是修习身坛城的现观，没有其他的。因此，修习身坛城的现观者，就像将自己的身体观想为本尊一样，这里也是将成就坛城的上师的身体成就为所依和能依的坛城，然后进行灌顶，对于其他的身体是没有意义的。就像铃派所说的那样：“首先暂时三轮，自身金刚阿阇黎，然后弟子观想如我，然后一切都将成就。”这样，在授予灌顶之初，上师自己观想为三轮的坛城，然后才授予灌顶。这便是现观修习和成就身体坛城二者基础相同的瑜伽。因此，有些藏地的上师，就像修习外坛城的现观一样，在面前生起具有所依的宫殿，观想主尊与上师无二无别，身体圆满身坛城而进行修习。其他的人
English
That is because the Supreme does not understand the body mandala, which is contradictory. If one thinks that the suchness of the body of sentient beings and the suchness of the deities of the mandala are without difference, and are self-accomplished, then the suchness of dust-colored powders and painted images is also the same as the suchness of the deities. Therefore, it is unreasonable to regard the two as artificial. Therefore, the view of Drilbu Zhap is: In the mandala of the support and the supported, which are accomplished from the appearance of wisdom, whether the bases for generating causes are accomplished through new efforts or not, it has an effect. For the other two, the bases for generating causes need to be accomplished through new efforts such as lines and colors, but for the body mandala, the channels and essences, etc., which are the causes for generating as deities, do not need to be accomplished anew, but exist. The meaning of non-duality is: from the perspective of generating those themselves as deities. Therefore, in the mandala that is meditated upon, in order to accomplish it, there must be a body that is self-accomplished. If it is said that "these beings" are generally referred to, then the body mandala for empowerment to the disciple, is it the body of the master, or the body of the disciple, or a body different from them, or without distinguishing these, generally just accomplishing the body as the mandala, what would you think? Here, accomplishing the mandala of the body is just meditating on the realization of the body mandala, there is nothing else. Therefore, the one who meditates on the realization of the body mandala, just like visualizing one's own body as a deity, here also the body of the master who accomplishes the mandala is accomplished as the support and the supported mandala, and then the empowerment is given, there is no meaning for other bodies. Just as the Bell School says: "First, temporarily three wheels, oneself Vajra Acharya, then the disciple visualizes as me, then all will be accomplished." In this way, at the beginning of giving empowerment, the master himself visualizes as the mandala of the three wheels, and then gives the empowerment. This is the yoga in which the practice of realization and the accomplishment of the body mandala have the same basis. Therefore, some Tibetan lamas, just like practicing the realization of the outer mandala, generate the palace with its supports in front, visualize the main deity as inseparable from the lama, and practice with the body complete with the body mandala. Others
Tibetan
སྐྱེད་ལུས་དཀྱིལ་ལྟར་བསྒོམས་པ་ལས་ཧེ་རུ་ཀ་ཆ་གཉིས་པར་བྱེ་ནས་རང་གི་ ལུས་དཀྱིལ་དུ་འཇུག་པར་འདོད་པ་གཉིས་སྣང་བ་ནི། ཕྱི་མ་ལེགས་ཏེ་སྔ་མ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞི་དུས་ཀྱི་ལུས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྐྱེད་པ་མེད་པས། དེར་ཞུགས་ནས་དབང་བླངས་པ་རྣམས་ལུས་དཀྱིལ་གྱི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་རང་ཉིད་གང་དུ་ཞུགས་ནས་དབང་བླངས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་སློབ་མ་ཡང་བཅུག་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ནི། དབང་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་ཡིན་པས་སློབ་མས་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུས་དཀྱིལ་དུ་དབང་མ་བླངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གཙོ་བོ་ལས་ཕྱེ2་ནས་བདག་ཉིད་འཇུག་པ་ནི། བདག་མདུན་ཐ་མི་དད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱི་དཀྱིལ་གཉིས་ལ་ཡང་ཡོད་ལ་དབང་བླང་བའི་ཡུལ་ནི་གཙོ་བོ་དང་བླ་མ་གཉིས་ཐ་མི་དད་ལ་བྱའོ། །མདོར་ན་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་ནི། ལུས་དཀྱིལ་གྱི་མངོན་རྟོགས་སྒོམ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་ཅིག་བསྒྲུབས་ནས་དབང་དང་བདག་འཇུག་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་ཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ག་ལ་ཡིན། གང་དུ་བསྒྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ནི། ལུས་འདོམ་གང་གྲུ་བཞི་གཞལ་ཡས་ཁང་གྲུ་བཞི་ཞེས་པ་ལ་མཚོན་ན་ཁ་ཅིག་དེ་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་གནས་པ་གསལ་འདེབས་ཟེར་ལ་ཁ་ཅིག་དེ་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་གྲུ་བཞིའི་དོད་ཡིན་པར་མོས་པ་ཙམ་བྱེད་ཟེར་བ་སོགས་མང་དུ་སྣང་ནའང་འཐད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། ལུས་གཞལ་ཡས་ཁང་གྲུ་བཞི་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གདོད་མ་ནས་ཡོད་པ་ལ་ དེར་ངོ་མ་ཤེས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་སོགས་སུ་འདོད་ན་ནི་སྔར་བཀག་ཟིན་ལ། དོད་དུ་མོས་པ་ཙམ་ལ་བྱེད་ན་རྩ་དང་ཁམས་རྣམས་ཀྱང་ལྷར་མི་སྒོམ་པར་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དོད་དུ་མོས་པ་ཙམ་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་པོ་ནི། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྐྱེད་པའི་གཞི་མི་འདྲ་བ་ཡིན་གྱི་གང་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་མེད་དེ་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་ན་ལྷ་རེ་གཉིས་ཀྱི་སྐུ་མདོག་ཞལ་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྒོམ་དགོས་པ་བཞིན་དུ་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་ནའང་གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པ་གཉིས་རྒྱུ་མཚན་ཀུན་ནས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་རྡོར་ཕྲེང་ལས་ཀྱང༌། ལུས་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་གྱུར། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡང་དག་རྟེན། །ཞེས་མདོར་བསྟན་ཅིང་ལུས་ཀྱི་ཆ་གང་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཆ་གང་དུ་སྒོམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི
Chinese
观想生起如身坛城，从中分出赫鲁嘎二部，显现想要进入自己身坛城的两种情况。后者较好，因为如前者那样，没有生起本性成就的基础时身坛城，因此进入那里接受灌顶的人们不会成为身坛城的灌顶，而且自己进入哪里接受灌顶的坛城，也将弟子安置在那里进行灌顶。因为这是灌顶总体的仪轨，所以弟子没有在金刚上师的身坛城中接受灌顶。自己从主尊中分离出来进入，对于观修自前无二的外部坛城也有，接受灌顶的对境应是主尊和上师二者无二。总之，修持坛城就是观修身坛城的现证，怎么会修持其他坛城，然后在其他坛城中进行灌顶和自入呢？还要讲述在何处修持的坛城，如何修持所依的坛城呢？例如，提到“身体一寻四方，宫殿四方”时，有些人说那是明确宫殿所处的位置，有些人则认为那只是对四方宫殿的替代，诸如此类的说法很多，但我觉得不合理。因为身体本来就具有四方宫殿等的自性，如果认为在那里不认识而使其认识等等，那么之前已经禁止过了。如果只是作为替代而认可，那么脉和明点等也应该不观想为本尊，而是只认可为本尊的替代就可以了。因此，这三个坛城是生起所依和能依坛城的基础不同，而不是在何处生起的坛城没有差别，因为在修持能依坛城时，需要观想每一两位本尊的身色、面容、手等形象，同样在修持所依坛城时，也需要修持四方、四门等形象，二者在所有理由上都是相同的。续部《金刚鬘》中也说：“身体转为宫殿，是诸佛之真实所依。”简要地说明了，并且详细地讲述了身体的哪部分观想为宫殿的哪部分。
English
There are two appearances of wanting to enter one's own body mandala after separating the two parts of Heruka from meditating on the arising body like the mandala. The latter is better, because like the former, there is no arising of the body mandala at the time of the base that is naturally accomplished. Therefore, those who enter there and receive empowerment will not become the empowerment of the body mandala, and also the mandala where one enters and receives empowerment, the disciples are also placed there and empowered. Because this is the general ritual of empowerment, the disciples will not receive empowerment in the body mandala of the Vajra Master. Separating oneself from the main deity and entering, this also exists for the outer mandala where one practices oneself and the front as non-dual, and the object of receiving empowerment should be the main deity and the Lama as non-dual. In short, the practice of the mandala is the realization of the body mandala itself, so how can one practice another mandala and then perform empowerment and self-entry in another mandala? It is also necessary to explain where to practice the mandala, and how to practice the supporting mandala. For example, when mentioning "the body is a cubit square, the palace is square," some say that it clarifies the location of the palace, while others think that it is just a substitute for the square palace, and there are many such statements, but I don't think it is reasonable. Because the body originally has the nature of a square palace, etc., if it is thought that one does not recognize it there and makes it recognize it, etc., then it has already been forbidden before. If it is only recognized as a substitute, then the channels and essences should also not be visualized as deities, but it is enough to recognize them as substitutes for the deities. Therefore, the three mandalas are different in the basis of arising as the supporting and supported mandalas, but there is no difference in the mandala where to arise, because when practicing the supported mandala, it is necessary to visualize the appearance of each one or two deities' body color, face, hands, etc. Similarly, when practicing the supporting mandala, it is also necessary to practice the appearance of the four squares, four doors, etc. The two are the same in all reasons. The tantra Vajra Garland also says: "The body is transformed into a palace, it is the true support of all Buddhas." It briefly explains, and explains in detail which part of the body is visualized as which part of the palace.