Tibetan
དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བཟླས་བརྗོད་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། ལྷ་ཡི་སྐུ་ཡི་གནས་དེ་ལ། །དང་པོ་ཁོ་ནར་མཆོད་ནས་ནི། །རྣལ་འབྱོར་གནས་བཅས་ཤེས་རབ་ཅན། །བདེར་གཤེགས་མདུན་དུ་བསམས་ནས་ནི། །ཞེས་དང་པོར་ལྷ་ལ་མཆོད་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་རང་ལྷར་སྐྱེད་པ་བཤད་ལ། འགྲེལ་པ་ལས་མཆོད་པ་མཚོན་བྱེད་ཙམ་ཡིན་པས་གཙང་སྦྲ་བྱ་བ་དང་བདག་དང་གནས་བསྲུང་བ་དང་ལྷ་སྤྱན་དྲང་བ་སོགས་ཀྱང་བྱ་དགོས་ཏེ་དེ་དག་མ་བྱས་པར་ལྷ་མཆོད་པའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཙང་སྦྲ་སོགས་དེ་དག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཞེས་བཤད་པས་སངས་རྒྱས་གསང་བ་ནི་རིམ་པ་དེ་ལྟར་བཞེད་ལ། ལེགས་གྲུབ་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ལས་སྔོན་དུ་རང་ཉིད་ལྷར་སྐྱེད། དེ་ནས་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་ནས་མཆོད་པ་སོགས་བྱེད་པར་བཤད་དེ་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ལ་སྔ་མ་བདེ་བར་སྣང་ཡང་འདིར་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་གཞུང་ལ་ཤས་ཆེར་བརྟེན་པས་ཕྱི་མ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་གཉིས། རང་ཉིད་ལྷར་སྐྱེད་པ་དང༌། མདུན་དུ་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་པ་ལ་མཆོད་པ་སོགས་སོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ཏེ་བཞག་ལ། དབང་པོ་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དག་ལས་ནང་དུ་བཟློག་སྟེ་མགྲིན་པ་རྨ་བྱ་ལྟར་བྱས་ནས་དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུབ་དལ་བུས་དབྱུང་ཞིང་མིག་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཕྱེ་སྟེ་སྣའི་རྩེ་མོར་གཏད་ཅིང་སོས་སོ་མནན་ནས་ལྕེ་རྐན་ལ་སྦྱར་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་ལ་དམིགས་ནས། དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་བར་བྱ་བའི་ཁུར་འཁྱེར་བའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབད་ནས་བསྐྱེད་དེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གསག་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་དེ་ལ་གནས་ནས་དགེ་བ་བསྒྲུབས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འདྲེན་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དགེ་བ་དག་ནི་འཁོར་བ་ན་ཡང་བདེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ནི་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། ཕྱི་ནས་ཡན་ལག་རྣམ་གྲོལ་བ། །མི་འབྱེད་འབྱེད་པ་རྣམས་པར་ སྤངས། །ཕྲ་བ་མི་གཡོ་གསལ་བ་སྟེ། །བློ་ཡེ་དཔྱོད་པ་མདུན་ན་གནས། །ཞེས་པས་སྟོན་ནོ། །མུ་སྟེགས་ཀྱིས་ཀུན་བཏགས་པའི་བདག་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་པས། ཕུན་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ཙམ་ལ་བདག་ཅེས་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་འདྲ་བའི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་འདི་འདྲར་བྱས་ཞེས་དྲང་ངོ༌། །དུས་ནི་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་པ་ལ་མཆོད་པ་སོགས་བྱས་པའི་ཕྱི་ནས་སོ། །ཇི་འདྲ་བར་བྱས་པ་ནི། དོན་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ན་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པས་མི་འབྱེད་པ་སྟེ་མི་འཛིན་ཞིང༌། བདག་དེས་ཀྱང་ཡུལ་གཞན་འབྱེད་པ་སྟེ་འཛིན་པ་རྣམས་པར་སྤངས་ཏེ། དོན་དམ་པར་ན་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་གཟུང་འཛིན་བདེན་པ་བ་བཀག་པས་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ་བདག་ཉིད་འདི་འདྲར་བྱས་པའོ། །དེ་ན་ནའང་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་ནང་གི་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་དོན་དུ་སྣང་བ་འདི་སུས་འགོག་ནུས་སྙམ་ནས་གཉིས་སྟོང་གི་ཤེས་པ་བདེན་པར་རྟོག་ན། དེ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བས་ན་ཕྲ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ནི་བདག་གི་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་བསྟན་ནས། དེ་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི་མི་གཡོ་ཞེས་པའི་རྐང་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ་འདི་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་གསང་བས་བཤད་པ་དང་དོན་འདྲ་བར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་བཞིན་དུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་རྣམས་པར་མི་རྟོག་པའི་སྣང་བའི་སྒོ་དེ་ཉིད་དུ་བདག་དང་ལྷ་གཉིས་གཅིག་པར་ང་རྒྱལ་བྱས་ཏེ། སྣང་བ་མེད་པར་རང་གིས་རིག་པ་ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་གཏན་བྱ་སྟེ་དོན་དམ་པའི་ལྷའོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་ནི། རྒྱུད་སྡེ་གཞན་ནས་ལྷ་སྒོམ་པའི་སྔོན་དུ་སྭ་བྷཱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་བརྗོད་ནས་དེའི་དོན་སྒོམ་པ་དང་གནད་གཅིག་གོ །དེ་ལས་ལངས་ནས་སྐབས་ཀྱི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེའི་སྔགས་ཀྱི་གདངས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲག་པར་དམིགས་པ་ནི་སྒྲ་ལྷ་སྟེ། ལེགས་གྲུབ་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ལས་འདི་མ་བྱུང་ཞིང་མཚམས་འདིར་སེམས་དེ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བཤད་དེ་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀ་འདྲའོ། །དེ་ལས་སྐབས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱང་ཡིན་པ་ཡིག་འབྲུ་བྲིས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་སྣང་བར་བསམ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་དངུལ་ཆུ་གསེར་གྱི་བྱེ་མ་ལ་ཞེན་པ་ལྟར་བདག་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དབྱེར་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྱུར་པའི་སྟེང་དུ་གོ་རིམ་བཞིན་
Chinese
因此，如何进行念诵呢？首先，《后禅定经》中说：“于天之身之所，首先唯供养，瑜伽士具足处，具慧于善逝前思维。”意思是首先供养本尊，然后在其次第中生起自身为本尊。注释中说，供养仅仅是象征，因此必须进行清洁、守护自身和处所、迎请本尊等，因为不这样做就没有供养本尊的机会。清洁等也应理解为适用于一切情况。 如是说，佛陀的秘密是按照那个次第来认定的。而《善成之现证》中说，首先生起自身为本尊，然后迎请本尊并进行供养等，虽然前一种观修次第看起来更方便，但这里主要依赖于殊胜菩提之论典，因此将按照后一种方式进行阐述。这有两部分：生起自身为本尊，以及迎请智慧尊并进行供养等。首先是：然后将身体正直地伸直放置，将根识从对境的执著中收摄回来，使颈部如孔雀般，缓慢地呼出和吸入气息，眼睛稍微睁开，注视鼻尖，按住双耳，舌抵上颚，缘于所有众生，生起要将他们从痛苦中解脱出来的重担的大悲心，为了他们的利益，发誓要获得无上菩提之心，努力生起菩提心，积聚福德资粮。安住于此心，所做的一切善行都将引来一切智智，并且以此加持的善行，即使在轮回中也能引来无边的安乐。然后，观修胜义菩提心，《后禅定经》中说：“从外肢体解脱，不分别分别皆舍弃，微细不动光明，智慧观察于前住。”这表明了这一点。外道所虚构的“我”即使在名言中也不存在，只是将这五蕴假名为“我”而已。如此之“我”的真如就是这样做的，如是陈述。时间是拉萨（Lhasa）。
English
Therefore, how should the recitation be done? Firstly, the Uttara-samadhi Sutra states: "In that place of the body of the deity, first offer only, the yogi possesses the place, with wisdom, think before the Sugata." This means that first offer to the deity, and then in that order, generate oneself as the deity. The commentary says that offering is only symbolic, so purification, guarding oneself and the place, and inviting the deity, etc., must also be done, because without doing these, there is no opportunity to offer to the deity. Purification, etc., should also be understood to apply to all situations. As it is said, the secret of the Buddha is recognized in that order. And the Abhisamaya-alamkara of Legs Grub says that first generate oneself as the deity, then invite the deity and make offerings, etc. Although the former order of meditation seems more convenient, here we mainly rely on the treatises of supreme Bodhi, so we will explain it according to the latter method. This has two parts: generating oneself as the deity, and inviting the wisdom deity and making offerings, etc. First is: Then straighten the body and place it upright, withdraw the senses from their objects, make the neck like a peacock, exhale and inhale slowly, open the eyes slightly, focus on the tip of the nose, press the ears, touch the tongue to the palate, focus on all sentient beings, generate great compassion, bearing the burden of liberating them from suffering, and for their benefit, vow to attain unsurpassed Bodhi, strive to generate Bodhicitta, and accumulate merit. Abiding in this mind, all the good deeds done will lead to omniscient wisdom, and the good deeds blessed by it will lead to infinite happiness even in samsara. Then, meditate on the ultimate Bodhicitta, the Uttara-samadhi Sutra states: "From the outer limbs liberation, not distinguishing, distinguishing all abandoned, subtle, unmoving, clear, wisdom observing dwells in front." This indicates this. The self fabricated by the heretics does not exist even in name, it is only this aggregate of five skandhas that is nominally called "self." The suchness of such a "self" is done like this, as stated. The time is Lhasa.
Chinese
迎请之后进行供养等，之后如何做呢？如果依靠胜义谛的分别来观察，其他相续的眼等识不能辨别，即不执著，自己也断除了辨别其他境，即执著。胜义谛中，眼等支分是解脱的，即不成立的缘故。因此，遮止了能取所取真实存在，从而空性，即如此这般地做了。那么，如果像梦中的意识一样，由于内在的错乱而显现为真实，谁能阻止呢？如果认为二空之识是真实的，那么，它的自性也是不存在的，因为极其微细，所以说是微细。因此，显示了自己的胜义谛的真如远离一切戏论的相状。以“不摇”这半偈来显示修习它的方式，这将在下面解释。殊胜菩提也像是佛陀密意所说，意义相同。如此，自己的真如在胜义谛中如何远离一切戏论，同样，本尊的真如也是如此，因此，二者如水乳交融般不可分离，不分别，在显现的门径中，生起自己与本尊无二的慢心。在无显现中，自己对觉性的认识变得非常确定之前，都要禅定，这是胜义谛的本尊。如此，修习人法一切自性空之空性，与从其他续部修习本尊之前念诵自性咒（藏文：སྭ་བྷཱ་བ་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性）等咒语并修习其意义的要点相同。从那之中起立，专注于是次所修本尊的咒语音声之相，这是声本尊。在善成之现观中没有出现，并且在此处说心要观想成月轮之相，两位论师对此相同。从那之中，还要观想是次的咒语也以文字书写的相状显现在虚空中。那也像是极其清净的水银执著于金沙一样，在自己与本尊的真如无二之相的心变成月轮之上，依次
English
After inviting and making offerings, etc., what should be done next? If we examine it through the discriminating wisdom that relies on ultimate truth, the consciousness of others' eyes, etc., cannot distinguish it, that is, it does not grasp. And one's own self also abandons the distinguishing of other objects, that is, grasping. In ultimate truth, the limbs such as the eye are liberated, that is, they are not established. Therefore, by negating the truth of the apprehended and the apprehender, it is emptiness, that is, it is done in this way. Then, if it is like the consciousness in a dream, and due to internal confusion, it appears as real, who can prevent it? If one thinks that the consciousness of the two emptinesses is real, then its own nature is also non-existent, because it is extremely subtle, so it is said to be subtle. Therefore, it shows that one's own ultimate truth, the suchness, is free from all elaborations. The way to meditate on it is shown by the half verse of "unmoving," which will be explained below. Supreme Bodhi also seems to be the same in meaning as what was said by the secret of the Buddhas. Thus, just as one's own suchness is free from all elaborations in ultimate truth, so too is the suchness of the deity. Therefore, the two are inseparable like water and milk, without distinguishing, in the gateway of appearance, generate the pride of oneself and the deity being one. In non-appearance, meditate until one's own knowledge of awareness becomes very certain. This is the deity of ultimate truth. Thus, meditating on emptiness, which is empty of all phenomena and the self of persons, is the same as the key point of reciting mantras such as the Svabhava mantra (Tibetan: སྭ་བྷཱ་བ་，Sanskrit Devanagari: स्वभाव，Sanskrit Romanization: svabhāva，Literal meaning: self-nature) before meditating on the deity from other tantras and meditating on its meaning. Arising from that, focus on the appearance of the sound of the mantra of whichever deity is being practiced at that time. This is the sound deity. This does not appear in the realization of good accomplishment, and here it is said that the mind should be visualized as a moon disc, and the two teachers are the same on this. From that, also visualize the mantra of the occasion appearing in the sky in the form of written letters. That is also like extremely pure mercury clinging to gold dust, on top of the mind that has become a moon disc in the form of the inseparability of the suchness of oneself and the deity, in order