Tibetan
་བ་བཞིན་དུ་ཡི་གེའི་ཕྲེང་བའི་ཆ་སྔ་མའི་རྣམ་པ་ཤར་བ་རྣམས་ཕྱི་མའི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་ཚེ་ཡང་ལམ་མེ་སྣང་བའི་སེམས་བརྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ལྷ་སྐུ་ནས་སྒྲ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་བཟུང་བ་ལ་སྲོག་རྩོལ་བཀག་པའི་རླུང་སྦྱོར་དང་མེ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ལྷ་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་ཕྲ་རགས་མང་པོ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བའི་མཐུས། །དཔུང་བཟང་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་གནས་ཆ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་དང༌། ལུས་སེམས་ལ་དགའ་བདེ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེ་ཞིང༌། ཁྱེད་པར་དུ་རླུང་སྦྱོར་དང་མེ་དམིགས་རིང་དུ་བསྒོམས་པའི་མཐུས་བདེ་དྲོད་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐུ་ལྡན་སྐྱེ་མོད་ཀྱང་དེ་དག་ལ་རྫོགས་རིམ་ཡང་མི་ཟེར་ལ་སྲིད་པའི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་གཅོད་པའི་ལམ་ཡང་ད་དུང་རྙེད་པས་སྒྲ་གནས་ཀྱང་བཏང་ནས་སྒྲ་མཐར་པ་སྟེར་བའི་བསམ་གཏན་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་སྐབས་འདིར་མདོ་ཙམ་ལས་མ་སྨོས་པ་ནི་སྔར་བདག་གི་ཉིད་སྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་པ་ལ་དགོངས་པས་ན་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་འདིར་བླངས་ནས་བཤད་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གང་ཟག་གི་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་རྣམས་ལུང་དང་རིགས་པས་དགག་ལ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་མ་རྙེད་པའི་མི་རྟོག་པ་ཙམ་ལ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་དོན་ཅུང་ ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྙེད་པ་ན་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི་རྒྱུད་ལས། མི་གཡོ་གསལ་བ་སྟེ། ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་གཉིས་དང་ལྡན་པར་སྒོམ་དགོས་ཏེ། བདག་མེད་པའི་ལྟ་བས་ཧ་ཅང་དཔྱད་དྲགས་ན་རྒོད་པ་སྐྱེས་ནས་གཡོ་བར་བྱེད་པས་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་ངེས་པ་དྲངས་པའི་ངེས་པ་དེ་ཉིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསོག་ཀྱང་ཞིང་ཧ་ཅང་མི་དཔྱད་དོ། །དེ་ལྟར་འཇོག་སྒོམ་བྱས་པ་ན་ཧང་ཅང་བཞག་དྲགས་པས་ཆོས་སོ་སོར་འབྱེད་པར་མི་སྦྲོ་ཞིང་ཕར་སྤྲོས་པ་ན་འཕྲོ་མི་ཉན་པར་མི་རྟོག་པར་ཧྲིལ་ཧྲིལ་འགྲོ་ན། ཞི་གནས་ཤས་ཆེ་བས་ཞི་ལྷག་ཆ་མ་སྙོམས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བཞག་དྲགས་ན་ཞུམ་པའམ་བྱིང་བ་དང་རྨུགས་པ་འདྲེན་པས་དེ་དག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་དཔྱད་དྲགས་ནས་ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེ་ན་དེའི་མཐར་རྒོད་པ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་སྦྱོང་བའི་དཔྱོད་པ་དང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་གཉིས་ཀ་བྱ་སྟེ་འགྲེལ་བ་ལས། ད་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ར
Chinese
如同先前字母排列部分显现之相，在之后显现之相时，依然清晰显现，心即安住。第二，如是于从本尊身至声音住处之间系心，以阻止命勤之气之风瑜伽与观火，以及对本尊身等众多粗细所缘境一心专注之力。如《善臂请问经》中所说，住处分位极为稳固，身心生起殊胜喜乐与身心堪能之轻安。特别是，长久修习风瑜伽与观火之力，能生起乐暖，并依此生起乐明无分别之有力三摩地，然彼等亦不称为圆满次第，且断除有之根本我执之道尚未寻得，故亦应舍弃声音住处，修习给予声音边际之空性禅定。如何修习，此处未多言，乃因先前于修习我之自性时已说，故应取先前所说而述说。如先前所说，以教理与正理遮破人我与法我。应首先寻得通达诸法于胜义中不成立之中观见，若未寻得，仅不作意，则无少分修习空性之义故。寻得彼时，修习之方式，经中云：不摇动，明晰。故应具足二种差别而修习，若以无我见过度观察，则生起掉举而摇动，故于无我之义生起定解后，纵然一心专注于彼定解，亦不应过度观察。如是作止观修，若过于安住，则不欲分别诸法，若向外散乱，则不听任散乱而无分别地浑浑噩噩，则止住分较重，故止观不平衡，若过于安住，则引生沉没或昏沉与掉举，则转变为彼等，譬如过度观察，则胜观分较重，则其结果如生起掉举。故应修习修习分别智慧之能力之观察与一心安住二者，如释论云：今我之真如智之
English
Just as the appearance of the previous part of the sequence of letters, when the appearance of the latter part also appears clearly, the mind remains stable. Secondly, in this way, holding the mind from the deity's body to the place of sound, by the power of wind yoga and fire contemplation that block the life force, and by focusing the mind one-pointedly on many subtle and gross objects such as the deity's body. As stated in the "Good Arm Question Sutra," the state of dwelling is extremely stable, and special joy and happiness arise in body and mind, and the suppleness of body and mind arises. In particular, by meditating on wind yoga and fire contemplation for a long time, bliss and warmth arise, and based on that, a powerful samadhi of bliss and clarity without conceptualization arises, but these are not called the completion stage, and the path to cut off the root of existence, self-grasping, has not yet been found, so the place of sound should also be abandoned, and emptiness meditation that gives the edge of sound should be practiced. How to meditate, not much is said here, because it has already been said in the context of meditating on the nature of self, so what was said earlier should be taken and said here. As said before, refute the self of person and the self of phenomena with scripture and reasoning. One should first seek the view of the Middle Way that realizes that all phenomena are not established in the ultimate sense, because if one does not find it, there is no meaning in meditating on emptiness with just non-conceptualization. When that is found, the way to meditate is, as the tantra says: "Immovable, clear." Therefore, one must meditate with two distinctions, if one analyzes too much with the view of no-self, excitement arises and causes movement, so after generating certainty about the meaning of no-self, even if one focuses on that certainty one-pointedly, one should not analyze too much. In this way, if one practices calm abiding meditation, if one dwells too much, one does not want to separate the dharmas, and if one scatters outward, one does not listen to scattering and goes on without conceptualization, then calm abiding is heavier, so calm abiding and insight are not balanced, and if one dwells too much, it leads to dullness or sinking and drowsiness, and it turns into those, just as if one analyzes too much, insight is heavier, then the result is like excitement arising. Therefore, one should practice both the analysis of cultivating the ability of discriminating wisdom and one-pointedly dwelling, as the commentary says: "Now, my suchness wisdom of