Tibetan
་བཏང་བ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་བཏང་བ་ལ་སྒྲ་བཏང་བ་ཞེས་བྱ་བར་རུང་ངོ༌། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་དོན་མི་སྣང་བས་དེའི་དུས་སུ་བཏང་བར་གསུངས་སོ། །འདིར་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གསུམ་སྟེ། ལྷའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ལྷའི་གསུང་སྔགས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ལྷའི་ཐུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའོ། །དང་པོ་ནི་རབ་ཏུ་སྦོམ་པ་སྟེ་ ཤིན་ཏུ་རགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་ལས་ཕྲ་ལ། གསུམ་པ་ནི་ཆེས་ཕྲ་བ་ཡིན་པས་རིམ་པ་དེ་ལྟར་དུ་ངེས་ཏེ་རགས་རྣམས་རྒྱུ་ལ་བསྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་ལྷའི་སྐུ་གསལ་བ་དང་དེ་ལ་རིང་དུ་གནས་པ་གཉིས་ཚོགས་བསྐྱེད་དགོས་པས། རྣམ་པ་དུ་མ་ཅན་གྱི་བསམ་གཏན་གྱིས་གསལ་སྣང་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། གོམས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་ཡང་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་གསལ་བར་སྣང་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདོད་འཇིགས་གོམས་པ་བཞིན་ནོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་མ་བཞག་ན་གསལ་སྣང་བྱུང་ཡང་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་མི་གནས་པས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གཞག་དགོས་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཐོབ་ལུགས་ནི་དཔུང་བཟང་གི་ལྔ་པ་ལས། སྣ་རྩེར་ལྟ་ཞིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང༌། །ནམ་ཞིག་བསྐྱོད་ཀྱང་རྣམ་པ་མི་གཡོ་བ། །དེ་ཚེ་མི་གསལ་གནས་དག་ཐོབ་པ་སྟེ། །སེམས་ནི་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་བར་ངེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསྐྱོད་ཀྱང་རྣམ་པར་གཡོ་མི་ནུས་པའི་གནས་ཆ་བྱིང་བ་དང་བྲལ་བ་དགོས་ཏེ། གསོལ་བའི་ངར་མ་ཐོན་པའི་གནས་ཆ་ནི་བྱིང་བ་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་སྔོན་དུ་ལྷ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པོ་སྒྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་གནད་ཆེ་སྟེ་དེ་ཉིད་ལས། རྩེ་གཅིག་སེམས་དང་ལྡན་པའི་མི་ལ་ནི། །ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་དགའ་བ་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །དགའ་བས་ ལུས་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་འཐབ། །ལུས་སྦྱངས་པས་ནི་བདེ་བའི་སྐལ་ལྡན་འགྱུར། །ལུས་བདེ་རྩེ་གཅིག་སེམས་དང་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །དེ་ཚེ་བཟླས་བརྗོད་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །སེམས་རྩེ་གཅིག་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་དུ་སྒྲུབ་ཚུལ་དང་བསྒྲུབས་པ་ལས་ཐོག་མར་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེ་ཚུལ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེ་ཚུལ་དང༌། དེའི་འོག་ཏུ་ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་པ་འགྲུབ་ཀྱི་སྔ་རོལ་ཏུ་ཞི་གནས་རྗེས་མཐུན་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་རྣམས་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པར་བཤད་ཟིན་པས་མ་སྤྲོ
Chinese
因为已经放过了，所以对那些放过的可以称为发出声音。所有那些，因为不显现以如是性为对境的禅定的意义，所以在那个时候说放过。这里要修习的三摩地有三种：以本尊的身体为对境，以本尊的语咒为对境，以及以本尊的意即其本性为对境。第一种是极粗大的，是非常粗糙的三摩地。第二种比那更细微，第三种是最细微的，因此次第是如此确定的，因为粗大的都需要在因上修习。对此，首先需要积聚使本尊的身体清晰和长久安住这两个条件，因此需要以多种方式的禅定来成就清晰的显现。因为从反复作意串习的形象中会产生清晰的显现，就像串习了喜爱和恐惧一样。如果不专注于一境，即使产生清晰的显现，也不会如所愿地安住在同一个对境上，因此需要以专注一境的三摩地来安住，如前所述。通过这样的方式获得心调柔的方法，如《贤臂》第五品所说：‘观看鼻尖并舍弃分别念，何时摇动也不动摇形象，那时获得不明显之住，心 निश्चित变得堪能。’如是说，即使摇动也无法动摇形象的住处，需要远离沉没，因为未发出祈请之力的住处与沉没不相违。在念诵之前，修习稳固的以本尊为对境的三摩地非常重要，因为在那里面说：‘具有专注一境心的人，从意中产生极大的喜悦，喜悦使身体变得非常调柔，身体调柔则变得具有安乐的福分，身体安乐，专注一境心和三摩地，那时念诵变得毫无障碍。’如是说。无误地修习专注一境心的三摩地的方法，以及从修习中首先产生心调柔的方法，以及依靠它产生身调柔的方法，以及在那之后成就止观的特征，以及在止观之前不从随顺止观中产生的方法，这些都已经在大乘共同道的次第中讲述过了，所以不再赘述。
English
Since it has been let go, it is appropriate to call those that have been let go as emitting sound. All of those, because the meaning of meditation focused on suchness is not apparent, it is said to let go at that time. Here, there are three samadhis to be cultivated: focusing on the body of the deity, focusing on the mantra of the deity's speech, and focusing on the very nature of the deity's mind. The first is very coarse, it is a very rough samadhi. The second is finer than that, and the third is the finest, so the order is so certain, because the coarse ones all need to be cultivated on the cause. For this, it is first necessary to accumulate the two conditions of making the deity's body clear and staying for a long time, so it is necessary to accomplish clear appearance through meditation in various ways. Because clear appearance arises from repeatedly contemplating the image to be familiarized with, just like familiarizing with liking and fear. If you do not focus on one point, even if a clear appearance arises, it will not stay on the same object as desired, so it is necessary to stay with a one-pointed samadhi, as mentioned before. The way to obtain a workable mind through such a method is as stated in the fifth chapter of 'Good Arm': 'Look at the tip of the nose and abandon conceptual thoughts, whenever you move, the appearance does not move. At that time, you will obtain an unclear state, and the mind will definitely become workable.' As it is said, the place where the image cannot be moved even if it is shaken needs to be free from sinking, because the place where the power of prayer has not yet emerged is not contrary to sinking. Before recitation, it is very important to cultivate a stable samadhi focused on the deity, because it is said there: 'For a person with a one-pointed mind, great joy arises from the mind, joy makes the body very supple, a supple body becomes fortunate to have happiness, a happy body, a one-pointed mind and samadhi, at that time recitation becomes unobstructed.' So it is said. The method of cultivating a one-pointed samadhi without error, and the method of initially generating mental pliancy from cultivation, and the method of generating physical pliancy based on it, and after that, the characteristics of calm abiding are accomplished, and the methods of not arising from conforming to calm abiding before calm abiding, these have already been explained in the order of the common path of the Great Vehicle, so I will not elaborate.
Tibetan
ས་སོ། །རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཀའི་སྐབས་སུ་ཐོག་མར་ཞིག་ནས་མཚན་ཉིད་པ་འགྲུབ་པའི་དུས་ནི་ཕལ་ཆེར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཁྲིད་པའི་དུས་ཡིན་པས། ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་པ་དང་རྗེས་མཐུན་པ་མ་ཕྱིད་ཅིང་ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་པ་གྲུབ་པའི་དུས་ཚིགས་གཞུང་ཆེ་བ་རྣམས་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་ཞིབ་པར་མ་ཕྱེད་ན། ཐོག་མར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཁྲིད་པའི་སྐབས་སུ་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བཀྲི་དགོས་པའི་ས་མཚམས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པ་ན་དེ་བཏང་ནས་གསུང་སྔགས་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སློབ་བོ། །གཏོང་བ་ནི་སྐུ་ལ་སེམས་བཟུང་ཡིན་སློབ་པ་དེ་བཞག་ནས་དམིགས་པ་གཞན་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ལ་བྱེད་ཀྱི་དེ་ཕྱིན་ཆད་ནས་ལྷའི་གསལ་སྣང་འཆར་བ་འགོག་པ་མིན་ཏེ། བཟླས་བརྗོད་གསུམ་དང་མེ་གནས་དང་སྒྲ་གནས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡང་ལྷ་ལ་དམིགས་པར་མང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ལ་དམིགས་པ་ལ་གསུམ་ལས་རགས་པ་ལ་དམིགས་ པ་ནི་ཡི་གེའི་གཟུགས་སམ་སྒྲ་ལ་དམིགས་ནས་ཤུབ་བུའི་བཟླས་པ་བྱེད་པ་སྟེ་ཡིག་འབྲུ་ཟླ་བ་ལ་བཀོད་པའི་རྣམ་པ་དང༌། གདངས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལས་སེམས་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བར་བཟུང་ཡིན་རང་གིས་ཐོས་ཙམ་དུ་ཟློ་བ་ལ་སློབ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངག་ཏུ་སྔགས་བཟླས་པ་དང་སེམས་སྐབས་ཀྱི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བར་ཟློ་བའི་རྣལ་འབྱོར་བརྟན་པ་ན་དེ་ལྟར་སློབ་པ་དེ་བཞག་ནས་ཕྲ་བ་ལ་སློབ་སྟེ་ངག་ཏུ་སྔགས་མི་འདོན་པར་ཡིད་ཁོ་ནས་ཟློ་བ་དང༌། སེམས་ཡིག་འབྲུའི་གཟུགས་སམ་གདངས་ཀྱི་རྣམ་པ་གང་རུང་ལ་གཟུང་བ་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བ་གཉིས་བརྟན་པར་སོང་སོང་གི་བར་དུ་བསླབ་བོ། །དེ་བརྟན་པ་ན་དེ་ཡང་བཞག་ནས་རབ་ཏུ་ཕྲ་བ་སྒྲའི་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་གཉིས་ལ་བསླབ་སྟེ། རང་གི་སེམས་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་གཟུང་ཆ་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་དང་མེ་འབར་བའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ལ་སེམས་གཟུང་ངོ༌། །དེའི་རྟགས་སྔར་བཤད་པ་རྙེད་རྙེད་དུ་བསྐྱངས་པ་བརྟན་པ་ན་དེ་ཡང་བཞག་ནས་རང་གི་སེམས་གཟུང་ཆ་སྔགས་ཀྱི་གདངས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ལྷང་ལྷང་སྣང་བ་དང༌། འཛིན་ཆ་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བར་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་ཕྲེང་བ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་བའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བསླབ་སྟེ། འདི་བརྟན་པ་ཉིད་སྒྲ་གནས་རྣལ་འབྱོར་སྟེར་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ནི་དཔེར་ན་རང་གི་སེམས་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཚེ་ན་གཟུང་ཆ་ལྷའི་ཞལ་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ དུས་གཅིག་ཏུ་གསལ
Chinese
如是。在四部续的场合中，最初从某个时候起成就具相的时刻，大概就是引导进入本尊瑜伽的时刻。如果不区分寂止具相和随顺寂止，并且不详细区分如各大论典中所说的成就寂止具相的时间节点，那么就无法知道最初引导进入本尊瑜伽时，需要引导到何种程度的界限。如此，当专注于身像的等持稳固后，就放下它，学习专注于语咒的等持。放下，就是心专注于身像；学习，就是放下那个，将心专注于其他所缘。从那以后，并非阻止本尊的明相显现，因为在三种念诵、火位和声位的时候，也多次说到要专注于本尊。专注于咒语有三种，其中专注于粗分，就是专注于文字的形相或声音，进行默念，即文字如安置在月亮上的形状，以及音调的形状，心不散乱于其他，保持自己听到的程度来念诵。像这样，口中念诵咒语和心中所缘的对境，不散乱于其他，念诵的瑜伽稳固后，就放下那样的学习，学习微细的，即口中不念诵咒语，只用心念诵，心专注于文字的形相或音调的形状，不散乱于其他，两者稳固，反复修习。那稳固后，也放下那个，修习极微细的声音自性的禅定二者，即自己的心，证悟自性本空，那本身作为所取分，显现为咒语的声音和火焰燃烧的形状，心专注于此。如果获得并稳固了先前所说的征兆，也放下那个，自己的心，作为所取分，清晰地显现为咒语的音调的形状，执取分不散乱于其他，安住在咒语的声音的连串上，修习二者无别的瑜伽，这稳固本身就是给予声位瑜伽的意义。那两者，例如，当自己的心专注于所缘时，所取分本尊的面容手足等形状 同时显现
English
So it is. In the context of the four tantras, the time when one initially attains the characteristics is generally the time when one is led into deity yoga. If one does not distinguish between the characteristics of calm abiding and what is in accordance with calm abiding, and if one does not carefully distinguish the timing of attaining the characteristics of calm abiding as it appears in the major treatises, then one will not know the extent to which one needs to be led when initially leading into deity yoga. Thus, when the samadhi focused on the body is stable, one should abandon it and train in the samadhi focused on the mantra of speech. Abandoning means holding the mind on the body; training means abandoning that and holding the mind on another object. From then on, it is not to prevent the appearance of the deity's clarity, because it is often said to focus on the deity during the three recitations, the fire position, and the sound position. There are three ways to focus on the mantra, of which focusing on the gross is to focus on the shape or sound of the letters and to do a silent recitation, that is, the appearance of the letters arranged on the moon, and the appearance of the melody, without the mind wandering elsewhere, holding it to the extent that one hears oneself reciting. Like that, when the yoga of reciting the mantra in the mouth and the object of focus in the mind, without wandering elsewhere, is stable, one should abandon that kind of training and train in the subtle, that is, without reciting the mantra in the mouth, reciting only with the mind, and holding the mind on either the shape of the letters or the appearance of the melody, without wandering elsewhere, both should be practiced until they become stable. When that is stable, one should also abandon that and train in the two meditations of the nature of sound that are extremely subtle, that is, one's own mind, realizing the selflessness of oneself, that itself as the apprehended aspect, the mind is held on the appearance of the sound of the mantra and the shape of the burning fire. When the previously mentioned signs are found and cultivated and become stable, one should also abandon that, and one's own mind, as the apprehended aspect, clearly appears as the shape of the melody of the mantra, and the grasping aspect does not wander elsewhere, but remains on the string of the mantra's sound, one should train in the yoga of uniting the two inseparably, and this stability itself is the meaning of bestowing the sound position yoga. Those two are like, for example, when one's own mind is focused on the object with one-pointedness, the apprehended aspect, the appearance of the deity's face, hands, and so on, appears simultaneously.