Tibetan
བྱ་ལ། དེས་ན་དེའི་མཚན་མར་གྱུར་པའི་ཟླ་བ་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་ཡིག་འབྲུ་བཀོད་པ་ལ་དམིགས་ལ། དེ་ནས་སྒྲའི་དབྱངས་འབའ་ཞིག་ལ་བསམ་གཏན་བྱའོ། །དེས་ན་བཟླས་བརྗོད་ཡན་ལག་བཞིའི་སྒྲ་ལ་དམིགས་པ་དང་མི་འདྲ་སྟེ་དེར་ནི་ལྷའི་སྐུ་ལ་སེམས་ངལ་བསོས་ནས་ཕྱིས་སྒྲ་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་ཀྱི་འདི་ནི་སྔོན་དུ་ཡིག་འབྲུ་ལ་ངལ་བསོས་ནས་སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་བར་ཁྱད་པར་འདི་ལྟར་ཕྱེ་བ་ནི་དམིགས་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། གཙོ་བོའི་ཁྱད་པར་ནི་སྔར་ཡིད་བཟླས་བྱས་པའི་ངན་ནས་སྒྲའི་གདངས་ལ་དམིགས་པ་འདིར་ནི་རང་གིས་འདོན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་མིན་པར་སྔགས་ཀྱི་གདངས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་རྣམས་བཟླས་བརྗོད་ལ་མི་ལྟོས་པའི་བསམ་གཏན་དུ་ཡང་ཡང་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་འདིར་ཡང་སྲོག་རྩོལ་འགོག་པའི་ རླུང་སྦྱོར་འགྲེལ་བ་ལས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྒྲའི་གནས་སྐབས་གཏོང་བའི་རིམ་པ་དང༌། སྒྲ་མཐའི་བསམ་གཏན་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲའི་མཐའ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ཙམ་ལ་གནས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་མཐའ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཉིད་དེ། དེ་བསྒོམས་ན་སྒྲིབ་གཉིས་ལས་གྲོལ་ནས་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཐར་པ་འཐོབ་བའོ། །དེ་ཡང་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། ལྟོས་ཅེས་ཡན་ལག་གྱུར་པར་སྣང༌། །སྒྲ་ཞེས་བྱ་དང་ཡིད་ཀྱི་དང༌། །ཚིག་རྣམས་དག་པ་རིག་སྔགས་དབང་། །ཡན་ལག་སྤང་བ་རྒྱལ་བས་མཁྱེན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་འདིས་ནི་ཆོས་སྐུའི་ཐར་པ་སྟེར་པའི་སྒྲའི་མཐའི་བསམ་གཏན་དེ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་གོམས་པས་སྟེར་བའི་རིམ་པ་བསྟན་པས། ལམ་སྤྱིའི་གོ་རིམས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་སྐབས་གང་དུ་སྒོམ་པའི་ས་མཚམས་གསལ་བར་སྟོན་ཏེ། འགྲེལ་པ་ལས། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་གསང་སྔགས་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པར་སྣང་བ་དང༌། སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཡིད་ཀྱི་དང་ཚིག་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་བཏང་པའི་རིམ་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་སྒྲའི་མཐའ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྒོམས་ན་ཐར་པ་སྟེར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་རིག་སྔགས་ན་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་པས་གསང་སྔགས་ཀྱང་གཟུང་སྟེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི། རང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ལྷ་མོ་དང་ལྷ་ཕོའི་རྣམ་པ་ཅན་རྣམས་སོ། །དེའི་ཡན་ལག་ནི་ལྷ་དེ་དག་དང་འབྲེལ་པ་དེ་དག་གི་ ཆ་ཤས་སམ་གནས་སྐབས་ཡིན་ལ་དེ་སྤང་བ་ནི་གནས་སྐབས་རྣམས་རིམ་གྱིས་བཏང་བའོ། །དེ་ཡང་བཞི་ལས་དང་པོ་ནི། སྲོག་རྩོལ་དང་དཀའ་ཐུབ་དང་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་ལ་བལྟོས་ནས་སྔགས་པ་རང་གི་ལྷའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པར་སྣང་བ་སྟེ་རང་ཉིད་ལྷའི་སྐུར་སྣང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡན་ལག་སྟེ་ཤུབ་བུར་བཟླས་རྗོད་བྱེད་པའི་སྔགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡིད་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ་ཡིད་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་རྗོད་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཤུབ་བུ་དང་ཡིད་བཟླས་ཀྱི་ཚིག་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་མེ་གནས་དང༌། སྒྲ་གནས་གྱི་བསམ་གཏན་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་རྣམ་པར་སེམས་སྣང་བའོ། །དེ་རྣམས་སྤོང་ཚུལ་ནི། སྔ་མ་སྔ་མ་བརྟན་པར་བྱས་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་འཕོ་བ་ཡིན་ཏེ་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལ་གྲོལ་བར་འདོད་པས་རགས་རིམ་གྱིས་སྤང་བའི་རིམ་པ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ་སླར་སྡུད་པ་དང་དཀའ་ཐུབ་དང་བསམ་གཏན་དང༌། སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་དམིགས་པས་རབ་ཏུ་སྤོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པར་བྱས་ལ། ཤུབ་བུར་བཟླས་རྗོད་བྱེད་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རབ་ཏུ་རགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་རགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པར་བྱའོ། །རགས་པ་ལ་དམིགས་པ་དེ་ཡང་ཕྲ་བ་ཡིད་ཀྱི་སྒྲའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་སྤང་ངོ༌། །དེ་ཡང་ རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་རབ་ཏུ་ཕྲ་བ་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་སོ། །དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་གྲོལ་བར་འདོད་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བཞི་རིམ་གྱིས་བཏང་བའི་འོག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་ན་ཐར་པ་སྟེར་བའི་རིམ་པ་དེེ་རྒྱལ་བས་མཁྱེན་ནོ་ཞེས་པའམ། ཡང་ན་ཀྱཻ་རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་བོ་ཞེས་བོས་ནས་ཡན་ལག་དེ་རྣམས་བཏང་ན་སྔགས་དོན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མཁྱེན་པའི་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཚུལ་གཉིས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱི་མ་ལྟར་བྱས་ན་སྒྲ་མཐར་ཐར་པ་སྟེར་བ་ཉིད་ཅེས་པའི་མདོར་བསྟན་དང་མཐུན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལྷའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་བཏང་དགོས་ན་སྒྲ་མཐའ་ཞེས་སྒྲ་གཏོང་བཙམ་དུ་བཤད་པ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། ཡན་ལག་དང་པོ་བཏང་བ་ནི། སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་གནས་བཏང་བ་ཡིན་ཏེ་ལྷར་སྣང་བའི་སྔགས་པ་ནི་སྔགས་ཟློས་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་བར་བ་གཉིས་བཏང་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་བཏང་བ་ཡིན་ལ་ཡན་ལག་ཐ་མ་བཏང་བ་ནི། སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་རང་བཞིན
Chinese
此外，因此，被称为不会改变其名称的月份。对此，专注于咒语的字母排列，然后只对声音的音调进行冥想。因此，这与专注于四支念诵的音调不同，因为在那里，先让心在佛像上休息，然后再专注于声音，而这里则是先让心在字母上休息，然后再专注于声音。注释中如此区分，是从目标角度区分的。主要区别在于，之前是专注于口头念诵的坏处，然后专注于声音的音调，而这里则不是自己发出的形式，而是专注于咒语的音调。因为这些在不依赖念诵的冥想中也反复被提及。此时，也从阻止生命能量的呼吸控制注释中进行了说明。第二部分分为两部分：放弃声音状态的顺序，以及声音终结的实际冥想。第一部分是：声音的终结是仅停留在咒语的声音上，也是完全放弃的无二之终结。如果对此进行冥想，就能从二障中解脱，获得法身自性的解脱。此外，在后续的冥想中说：“依赖被称为成为支分，声音被称为和意之，词语皆清净，明咒自在，舍弃支分，胜者知晓。”这表明了给予法身解脱的声音终结冥想，是通过习惯什么样的道路次第来给予的次第。因此，清晰地展示了道路的总体顺序和在哪个空性阶段进行冥想的界限。注释中说：“进入密咒行为的瑜伽士们，密咒显现为支分，以及声音被称为和意之，词语完全清净的状态，通过完全放弃的顺序，应该使法身显现。因此，据说如果冥想声音的终结，即法界的自性，就能给予解脱。”如此说。对此，在明咒中只是象征性的，因此也应包括密咒，这两者的主宰是：自己要成就的女神和男神的形象。其支分是与这些神相关的那些部分或状态，舍弃那些状态是那些状态。
English
Furthermore, therefore, it is called the month that does not change its name. To this, focus on the arrangement of the letters of the mantra, and then meditate only on the tone of the sound. Therefore, this is different from focusing on the sound of the four limbs of recitation, because there, one first rests the mind on the Buddha image and then focuses only on the sound, while here, one first rests the mind on the letters and then focuses on the sound. The distinction made in the commentary is made from the perspective of the object. The main difference is that previously, one focused on the faults of verbal recitation and then focused on the tone of the sound, while here, it is not one's own form of utterance, but rather one focuses on the tone of the mantra. Because these are repeatedly mentioned in meditations that do not rely on recitation. At this time, it is also explained from the commentary on breath control that stops the life force. The second part is divided into two parts: the order of abandoning the state of sound, and the actual meditation on the end of sound. The first part is: the end of sound is the very nature of remaining only on the sound of the mantra, and also the completely abandoned non-dual end. If one meditates on this, one will be liberated from the two obscurations and attain the liberation of the nature of the Dharmakaya. Furthermore, in the subsequent meditation it says: "Dependence is said to be a limb, sound is called and of mind, words are all pure, Vidyā-mantra is free, abandoning limbs, the Victor knows." This shows the order in which the meditation on the end of sound, which gives the liberation of the Dharmakaya, is given through the habituation of what kind of path sequence. Therefore, it clearly shows the general order of the path and the boundary of where to meditate in which stage of emptiness. The commentary says: "Yogis who have entered the practice of secret mantra, the secret mantra appears as a limb, and the state of sound being called and of mind, and words being completely pure, through the order of complete abandonment, the Dharmakaya should be manifested. Therefore, it is said that if one meditates on the end of sound, which is the nature of the Dharmadhatu, one will give liberation." So it is said. To this, in Vidyā-mantra it is only symbolic, so secret mantra should also be included, and the masters of these two are: the forms of the goddess and the god that one is to accomplish. Its limbs are those parts or states related to those deities, and abandoning those states are those states.
Chinese
是逐渐放弃的。其中四种，第一种是：依赖于生命力、苦行和禅定等，咒师显现为自身本尊的支分，即自身显现为本尊之身。第二种是：名为声音的支分，即低声念诵的咒语的阶段。第三种是：意的支分，即以意念念诵咒语的阶段。第四种是：清净低声和意念念诵的两种语词，即远离二者的火位和声位的禅定，心中显现咒语的声音形象。抛弃这些的方式是：先使前一个稳固，然后转移到后一个，如释论中说：对于想要解脱的人，逐渐抛弃的次第是：例如，通过重新收摄、苦行和禅定，以及生命和力量等，专注于自己的本尊形象，使极度膨胀的等持稳固。然后，完全抛弃专注于低声念诵的秘密咒语之声的极粗大的等持，使粗大的等持稳固。也要用微细的意之声的等持完全抛弃专注于粗大的等持。并且，完全抛弃后，安住于极微细的秘密咒语的分别的等持中。也要完全抛弃它，想要解脱的人应努力专注于法身的等持。如是说。这样，在依次放弃四支之后，如果修习空性，就能给予解脱，这个次第是胜者所知的。或者，呼唤“奇哉！明咒之主”，如果放弃那些支分，就能成为知晓咒语意义的分别的胜者，如果按照两种说法中的后一种去做，就与“在声音的尽头给予解脱”的要义相符。如果必须要放弃本尊之身，那为什么说“声音的尽头”只是放弃声音呢？如果必须要放弃本尊之身，那为什么说“声音的尽头”只是放弃声音呢？因为放弃第一支，就是放弃咒语的声音的处所，因为显现为本尊的咒师是念诵咒语者。放弃中间两支，就是放弃咒语的声音的显现作用，而放弃最后支，就是咒语的声音的自性。
English
are gradually abandoned. Among the four, the first is: depending on life force, asceticism, and meditation, etc., the mantra practitioner appears as a part of his own deity, that is, his own body appears as the deity's body. The second is: the limb called sound, that is, the stage of whispering the mantra. The third is: the limb of mind, that is, the stage of reciting the mantra with the mind. The fourth is: the purification of the two words of whispering and mental recitation, that is, the meditation of the fire position and the sound position that are free from the two, and the image of the sound of the mantra appears in the mind. The way to abandon these is: first make the former stable, and then transfer to the latter, as it is said in the commentary: For those who want to be liberated, the order of gradual abandonment is: for example, by re-collecting, asceticism, and meditation, as well as life and strength, etc., focus on the image of one's own deity, and stabilize the extremely inflated samadhi. Then, completely abandon the extremely coarse samadhi that focuses on the sound of the secret mantra that is whispered, and stabilize the coarse samadhi. Also, completely abandon the samadhi that focuses on the coarse with the subtle samadhi of the sound of the mind. And, after completely abandoning it, abide in the samadhi of the extremely subtle distinction of the secret mantra. Also, completely abandon it, and those who want to be liberated should strive to focus on the samadhi of the Dharmakaya. It is said so. In this way, after gradually abandoning the four limbs, if emptiness is practiced, liberation can be given, and this order is known by the Victorious One. Or, calling "How wonderful! Lord of Knowledge Mantras," if those limbs are abandoned, one can become a Victorious One who knows the distinction of the meaning of mantras, and if one acts according to the latter of the two statements, it is in accordance with the essential point of "giving liberation at the end of sound." If the body of the deity must also be abandoned, then why is it said that "the end of sound" is only abandoning sound? If the body of the deity must also be abandoned, then why is it said that "the end of sound" is only abandoning sound? Because abandoning the first limb is abandoning the place of the sound of the mantra, because the mantra practitioner who appears as the deity is the one who recites the mantra. Abandoning the two middle limbs is abandoning the manifestation of the sound of the mantra, and abandoning the last limb is the nature of the sound of the mantra.