Tibetan
ད་པ་ཡོད་པ་ལ་བྱེད་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུའི་ཐེག་པ་ཞེས་པ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་འབྲས་བུ་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་མི་སྒྲོམ་པར་དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཙམ་སྒོམ་པ་ལ་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། རྟོགས་ལྡན་ལ་སྐྱེ་བའི་དོགས་པའི་གནས་དགོད་པ་དང༌། དེ་ལ་ལན་གདབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་འདི་གང་གི་སྒོ་ནས་ཡིན། སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྔགས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཞུགས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་མཆོག་དམན་མེད་པས་དེའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་མི་རིགས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་སུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལས་ལྷག་པའི་ལྟ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེས་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་ཡོད་པར་འཇོག་མི་ནུས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་ཆེན་ལ་དབུ་མ་པ་དང༌། སེམས་ཙམ་པ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་དེ་གཉིས་ལ་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱིན་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐུ་གཉིས་སྒྲུབ་ པའི་ལམ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཙོ་བོ་གཉིས་ལ་ཁྱད་མི་སྣང་ཞིང༌། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ལ་མེད་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཡོད་མོད་ཀྱང་ལམ་གྱི་གཙོ་བོའི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་པས་དེ་ཙམ་གྱིས་ཐེག་པ་སོ་སོ་བར་གཞག་མི་ནུས་ལ། གང་བྲག་ལ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་ཡོད་པ་ཙམ་དང་ལམ་བགྲོད་པ་མྱུར་བུ་ལ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་གཞག་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ལ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་དུ་མ་གཞག་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་མཐའ་དགག་པ་དང༌། ལེགས་པར་གནས་པའི་ཕྱོགས་གཞག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྔགས་ནི་གདུལ་བྱ་ཆགས་ཅན་དང༌། ཕར་ཕྱིན་ནི་གདུལ་བྱ་ཆགས་བྲལ་འདུལ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པས་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་མི་སྤོང་བར་ལམ་སྒོམ་པ་དང༌། ཆགས་པ་དེ་སྤྱོང་
Chinese
如果存在，那么金刚乘也变成那样了。所谓的“因之乘”，是指不构造与先前所说的四种果位相似的道，而只是修习那些果位的因。第三部分分为两部分：提出对有证悟者产生怀疑之处，以及对该疑问进行回答。第一部分是：如果将大乘分为两种乘，这是通过什么方式来划分的呢？不是通过发心来划分，因为菩萨通过密咒和波罗蜜多的方式进行修行，两者都是为了利益一切众生而证得圆满的佛果而进入修行的，这一点是相同的。因此，所追求的菩提也没有高下之分，因此也不应该通过这一点来区分两种乘。也不是通过是否证悟诸法之真实性的见解来区分，因为以般若波罗蜜多等所阐述的意义，圣者龙树已经在中观论著中确定了，没有比这更殊胜的见解了。即使有，也不能因此而确定存在不同的乘，就像中观派和唯识派都属于波罗蜜多的大乘，但他们之间并没有不同的乘一样。在六度的修行方面，两种乘都有修行。因此，在成就二身之道、方便和智慧这两个主要方面没有差别，虽然波罗蜜多乘中没有的一些道的差别，但并非是道的 главная 差别，因此仅凭这些差别无法确定是不同的乘。就像有些人根器敏锐或迟钝，有些人修行道路快或慢一样，也不能因此而确定是不同的乘，因为波罗蜜多乘中存在诸多这些差别，但并没有不同的乘。否则，密咒乘本身也需要安立诸多不同的乘，是这样吗？第二部分分为两部分：驳斥他人所设想的极端观点，以及确立正确存在的观点。第一部分是：有些人说，密咒是为了调伏具有贪欲的众生，而波罗蜜多是为了调伏没有贪欲的众生而宣说的，因此不舍弃对欲妙的贪执而修道，以及净化贪执
English
If it exists, then the Vajrayana also becomes like that. The so-called "Causal Vehicle" refers to not constructing a path that resembles the four fruits mentioned earlier, but only practicing the causes of those fruits. The third part is divided into two parts: raising doubts about the place where doubts arise for those with realization, and answering those doubts. The first part is: If the Great Vehicle is divided into two vehicles, through what means is this divided? It is not divided through the generation of bodhicitta, because Bodhisattvas practice through the means of mantras and perfections, both of which enter into practice in order to attain complete Buddhahood for the benefit of all sentient beings, which is the same. Therefore, there is no superior or inferior in the Bodhi to be sought, so it is not appropriate to divide the two vehicles through this point either. Nor is it through the presence or absence of the view of realizing the suchness of all dharmas, because the meaning elucidated by the Prajnaparamita and so on, the noble Nagarjuna has already determined in the Madhyamaka treatises, there is no view more excellent than this. Even if there were, it could not be used to establish that there are separate vehicles, just as the Madhyamaka and Cittamatra schools both belong to the Great Vehicle of the Paramitas, but there are no separate vehicles between them. In terms of the practice of the six perfections, both vehicles have practice. Therefore, there is no difference in the two main aspects of the path to accomplish the two bodies, skillful means and wisdom, and although there are some differences in the path that are not present in the Paramita Vehicle, they are not the main differences of the path, so these differences alone cannot determine that they are different vehicles. Just as some people have sharp or dull faculties, and some people travel the path quickly or slowly, it cannot be determined that they are different vehicles, because there are many such differences in the Paramita Vehicle, but there are no different vehicles. Otherwise, the Mantra Vehicle itself would also need to establish many different vehicles, is that so? The second part is divided into two parts: refuting the extreme views conceived by others, and establishing the correct existing view. The first part is: Some say that mantras are taught for the purpose of subduing beings with attachment, and Paramitas are taught for the purpose of subduing beings without attachment, therefore practicing the path without abandoning attachment to desirable qualities, and purifying attachment.
Tibetan
བའི་ལམ་སྒོམ་པ་ནི་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཐེག་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ལ་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་མ་སྤངས་པར་ལམ་སྒོམ་པ་དང་སྤོང་བའི་ལམ་སྒོམ་པ་ཡོད་པས་འབྱེད་ན་ནི། གཉིས་ཀ་ལ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པས་ཁྱད་པར་དེས་ཐེག་པ་སོ་སོ་བར་འབྱེད་མི་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཁྱིམ་པའི་བྱང་སེམས་མི་ཚངས་སྤྱོད་མ་སྤངས་པ་དུ་མ་ཡོད་ཅིང༌། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མ་ལྟ་བུའི་ཐབས་མཁས་པ་ལ་གཞན་དོན་ཆེན་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་ཚེ་མི་ཚངས་སྤྱོད་གནང་བ་ཡང་དུ་མ་ཡོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་གདུལ་བྱ་ ལ་ཡང་འདོད་ཡོན་ལ་སྲེད་པ་སྤངས་པ་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སངས་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ལས་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་པ་འམ་སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་དེ་མ་སྤངས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་གང་ཡིན་ལ་མི་བྱེད་ཀྱི་རང་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འམ་གཙོ་བོའི་གདུལ་བྱ་ཐོག་མར་ལམ་དེ་ལ་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ཆེད་དུ་མི་སྤོང་བར་ཐེག་པ་དེའི་ལམ་སྒོམ་དུ་རུང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ཆགས་པ་དེ་ལམ་གྱི་གྲོགས་སུ་བྱེད་ནུས་པས་གྲོལ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་པའི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་མིན་གྱི་དབང་དུ་བྱེད་དོ་སྙམ་ན། རྒོད་དང་བལྟས་དང་ལག་བཅངས་དང༌། །ཞེས་སོགས་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་རིགས་བཞི་ལ་བརྟེན་པའི་དགའ་བ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཞིག་རྒྱུད་བཞིའི་གདུལ་བྱ་ལ་ཡོད་པར་ཁས་བླང་དགོས་མོད་ཀྱང༌། དེ་འདྲ་བ་དེ་ཐེག་པ་དེ་གཉིས་ལ་ཐོག་མར་འཇུག་པའི་གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་དུ་སྦྱོར་ན་རུང་གི་ཐེག་པའི་འབྱེད་བྱེད་མིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལམ་བདེ་བས་བརྒྱན་མ་བརྒྱན་དང་ལུས་དང་སེམས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཀྱང་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་མི་ནུས་ཏེ། ལམ་དེ་བསྒོམས་པས་ལུས་ལ་བདེ་བ་དང་སེམས་ལ་དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་ལ་དེའི་མཐུས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་བརྟན་པར་གནས་པ་ལ་བདེ་བས་བརྒྱན་པར་བྱེད་ན་ནི། ཞི་གནས་ཐོག་མར་འགྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དང་པོར་ལུས་ཀྱི་རླུང་ལས་སུ་རུང་བ་སྐྱེ་ཞིང་དེས་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་བསྐྱེད་པ་ན་ལུས་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང༌། དེ་ནས་དེའི་མཐུས་ སེམས་ལ་དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་ཞི་བར་གནས་པ་འབྱུང་བར་ས་སྡེ་ལས་གསུངས་པས། དེ་ནི་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་ཞི་གནས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེས་
Chinese
修习道的次第是区分二乘的原因。如是说。对此应当解释：如果以这二乘的所化机，有未断除对欲妙的贪著而修道，以及断除贪著而修道来区分的话，因为二者都各有这两种情况，所以这个差别不能区分各自的乘。比如，进入波罗蜜多乘道的在家菩萨，有很多没有断除邪淫；像婆罗门之子星宿那样的善巧方便者，在与广大利益他人相关时，也多次允许行邪淫。而且，密咒乘的所化机中，也有很多断除了对欲妙的贪恋。否则，在未成佛之前不可能从对欲的贪著中解脱，或者成佛后也会变成未断除贪著的过失。如果认为，这二者的所化机，无论是哪个，都以各自的不共或者主要的所化机，最初进入该道为标准，而且也只是以不特意断除对欲妙的贪著，就能修习该乘的道为标准，而不是以贪著能作为道的助伴，成为解脱之因的根器为标准。如果这样认为，那么就像下面所说的“嬉戏、观视、手牵”等，必须承认四续部的所化机中，有依靠对欲妙的贪著四种而产生的喜乐作为道的情况。但是，如果将这种差别作为最初进入这二乘的补特伽罗的差别来应用，是可以的，但不是乘的区分标准。同样，以道是否以安乐庄严，以及是否触及身心要害的差别，也不能区分二乘。如果说，修习该道会产生身体的安乐和内心的特殊喜悦，并且凭借它，心能稳固地安住在所缘上，这就是以安乐来庄严。那么，对于所有最初成就寂止的人来说，首先会产生身体的堪能风，由此生起身轻安，这时身体会有极大的安乐，然后凭借它，内心会产生特殊的喜悦，依靠它，心才能寂静地安住在所缘上，这是《地品》中所说的。因此，这在外内二者的寂止中都存在，所以它
English
The reason for distinguishing the path of practice into two vehicles is as follows. It is said. This should be explained: If we distinguish the disciples of these two vehicles by whether they cultivate the path without abandoning attachment to desirable qualities, or cultivate the path of abandoning attachment, then since both have both, this difference cannot distinguish the individual vehicles. For example, there are many lay bodhisattvas who have entered the path of the Paramita Vehicle who have not abandoned improper conduct, and skillful means such as the Brahmin boy Star, when related to great benefit to others, are often allowed to engage in improper conduct. Moreover, among the disciples of the Mantra Vehicle, there are also many who have abandoned craving for desirable qualities. Otherwise, it would be impossible to be liberated from desire until enlightenment, or even after enlightenment, it would become a fault of not abandoning it. If it is thought that whichever of the disciples of these two is not, their own uncommon or main disciples are taken as the standard for initially entering that path, and that it is only permissible to cultivate the path of that vehicle without deliberately abandoning attachment to desirable qualities, but not whether attachment can be a companion on the path and become a cause of liberation. If you think so, then like "play, look, and hold hands," etc., as will be explained below, it must be admitted that among the disciples of the four tantras, there are those who rely on the four types of attachment to desirable qualities and take joy as the path. However, if such a difference is applied as a difference in the individuals who initially enter these two vehicles, it is acceptable, but it is not a distinguishing factor of the vehicle. Similarly, the difference between whether the path is adorned with bliss or not, and whether it touches the vital points of body and mind, cannot distinguish the two vehicles. If it is said that cultivating that path will produce physical bliss and special joy in the mind, and that through it, the mind will remain stable on the object, then it is adorned with bliss. Then, for all those who initially achieve calm abiding, first the physical winds will become workable, and this will generate physical pliancy, at which time there will be great bliss in the body, and then through it, a special joy will arise in the mind, and relying on it, the mind will calmly abide on the object, as stated in the Earth Chapter. Therefore, this exists in both the inner and outer calm abiding, so it