Tibetan
སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ལམ་སོ་སོར་འབྱེད་ག་ལ་ནུས། འདི་ནི་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་ལམ་གྱི་རིམ་པར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་པས་མི་སྤྲོའོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བས་བརྒྱན་པའི་དོན་ནི། བྱང་སེམས་དཀར་དམར་གཉིས་ཀྱི་འཕྲོད་འདུའི་གནང་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པའི་གདམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞུ་བ་དེ་ལ་བརྟེན་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་ལ་བྱེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྤྱི་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་གཉིས་སོ་སོར་འཇོག་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ནི་སྔགས་བླ་མེད་ཁོ་ནའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་འདིས་ལུས་དང་སེམས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ཡང་ཐེག་པ་གཉིས་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མི་འཐད་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐེག་པ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དངོས་དང༌། ལམ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལ་མཆོག་དམན་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དངོས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པ་དང༌། དེའི་ཁུངས་དགོད་པ་དང༌། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་བགྲོད་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ལ་ནི། སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གཉིས་མཆོག་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་དེ། ལམ་གཉིས་ཀའི་ཐབ་བྱ་ཡང་སྐྱོན་ཀུན་ཟད་དང་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིས་བགྲོད་པ་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ཡང་རྟོགས་པ་ལྟ་བ་དང༌། བསམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། སྤྱོད་པ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པ་ཙམ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་ དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བར་མི་ནུས་སོ། །འོ་ན་གང་ནས་འབྱེད་སྙམ་ན། ཐེག་ཆེན་པ་གཉིས་ཀའི་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་གཞན་དོན་ཡིན་གྱི་རང་གི་ཐོབ་བྱའི་དོན་བྱང་ཆུབ་མིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱང་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སུ་མཐོང་ནས་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་བསྐྱེད་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གདུལ་བྱ་ལ་དངོས་སུ་སྣང་ནས་དེ་དག་གི་དོན་སྒྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མིན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་སྐུ་གཉིས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡ་མ་བྲལ་བ་དགོས་སོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེ
Chinese
怎么能区分密法和显宗的道路呢？这已经在共同乘的道次第中详细阐述过了，所以不再赘述。如果认为以喜乐庄严的意义是，依靠修持具特殊加持的红白菩提心的交融之法，从而证悟依于此的真如之义。如果是这样，那么将金刚乘总的和显宗乘两者区分开来是不合理的，因为这是无上密法的独特之处。通过这种理路，对身心进行要害打击，要知道这也是不合理的，不能作为区分二乘的特点。第二点分二：区分二乘的真实理由，以及虽然道路有差别，但果位没有优劣之分。第一点分三：阐述真实意义，引用其来源，以及消除对此的争论。第一点是：在此所要行进的果乘，密法和显宗两者没有优劣之分，因为两种道路所要达到的目标都是相同的，即断尽一切过失、圆满一切功德的佛陀。因此，以此行进是因乘的特点，而且其中在证悟见解、发心意乐、修持六度等方面也没有差别，所以不能从这些方面进行区分。那么从哪里区分呢？大乘行者两者都希求的主要意义是利他，而不是自己所要获得的菩提，因为他们将佛陀也视为成办利他的方法，并将其作为分支来追求。如《现观庄严论》所说：“发心为利他，欲得正等觉。”因为这样说，所以发心是相同的。为了调伏众生而显现，并成办他们利益的佛陀不是法身，而是色身的两种形象。其中，以甚深证悟的智慧成就法身，以广大的方便成就色身，如果缺乏方便的智慧和缺乏智慧的方便，就无法成就二身，因此必须方便和智慧不分离，这就是大乘
English
How can one distinguish between the paths of Mantra and Paramita? This has already been explained in detail in the common vehicle's stages of the path, so I will not elaborate further. If one thinks that the meaning of being adorned with bliss is to realize the meaning of suchness by relying on the practice of the special blessing of the union of the red and white Bodhicitta, then it is not reasonable to distinguish between the Vajrayana in general and the Paramita vehicle, because this is the unique characteristic of Anuttara Tantra. Through this reasoning, striking the vital points of body and mind should also be understood as not being a valid distinction for separating the two vehicles. The second point has two aspects: the actual reason for distinguishing the two vehicles, and the explanation that although there are differences in the path, there is no superiority or inferiority in the result. The first point has three aspects: explaining the actual meaning, citing its source, and refuting objections to it. The first point is: Here, in the vehicle of results to be traversed, there is no difference of superiority or inferiority between Mantra and Paramita, because the goal to be achieved by both paths is the same, namely the Buddha who has exhausted all faults and perfected all qualities. Therefore, this traversing is a characteristic of the vehicle of causes, and even within that, there is no difference in terms of realization, view, intention, mind generation, and practice of learning the six perfections, so it is not possible to distinguish them through these aspects. So, from where does the distinction arise? The main meaning that both Mahayanists desire is the benefit of others, not the Bodhi that one obtains for oneself, because they see the Buddha as a means of accomplishing the benefit of others and pursue it as a branch. As the Ornament of Clear Realization says: "The mind generation is for the sake of others, desiring perfect enlightenment." Because it is said like this, the mind generation is the same. The Buddha who actually appears to those to be tamed and accomplishes their benefit is not the Dharmakaya, but the two forms of the Rupakaya. Among them, the Dharmakaya is accomplished by the wisdom of profound realization, and the Rupakaya is accomplished by vast means. Since the two bodies cannot be accomplished by wisdom without means or means without wisdom, means and wisdom must be inseparable. This is the Great Vehicle.
Tibetan
ན་པོ་པ་སྤྱིའི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་མ་རྟོགས་པར་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱས་ནས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་རྒལ་བར་མི་ནུས་པས། ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་འཕགས་པ་འོག་མ་གཉིས་དང་ཡང་ཐུན་མོང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་ནས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མགོན་སྐྱབས་མཛད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཐབས་ལ་བྱ་དགོས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་པ་རྣམས་ལ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་སྒོམ་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་ཡོད་ཀྱང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པ་དང་རྣམ་པ་འདྲ་བར་སྒོམ་པའི་ལམ་མེད་ལ་སྔགས་ལ་ནི་ཡོད་དོ། །དེས་ན་གཞན་དོན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་ལམ་གྱི་ལུས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་ཡོད་པས་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་འབྱེད་པར་ཐབས་ཀྱིས་འབྱེད་དགོས་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡང་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་འབྱེད་ཀྱི། ཐབས་ཀྱིས་དབྱེ་དགོས་ཤིང་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡང་གཟུགས་སྐུ་སྒྲུབ་པའི་ཆ་ནས་ཡིན་ལ། གཟུགས་སྐུའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ནི་དང་རྣམ་པ་འདྲ་བར་སྒོམ་བའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་ཐེག་པ་གཞན་གྱི་ཐབས་ལས་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་གཞུང་ནས་བཤད་པ་དང༌། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མའི་གཞུང་ནས་བཤད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྒྱུད་ནས་བཤད་པའི་ཚུལ་དང༌། དགོངས་འགྲེལ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་གུར་གྱི་ལེའུ་དང་པོ་ལས། གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཐབས་ཡིན་ན། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་མི་འགྱུར། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་མེད་ཕྱིར། །ཐབས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །ལྟ་བ་རྣམས་ལས་ལོག་རྣམས་དང༌། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་འཚོལ་རྣམས་ཀྱི། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པར་བསྟན། །དེ་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ཞེས། །བདེ་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་ང་རྒྱལ་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡུན་རིང་མི་འགྱུར། །སྟོན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན། ། མངའ་བདག་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུར་ལྡན། །དེ་ཕྱིར་ཐབས་ངེས་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ། །ཐབས་ནི་སྟོན་པའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསལ་བ
Chinese
那波巴总的宗派观点。 如果不领悟实相的意义，就无法通过断尽一切烦恼而渡过轮回的苦海。因此，通达甚深的智慧与下部的两种圣者也是共同的。因此，大乘道的主要特点在于，对于具有色身之缘的所化众生显现，直至轮回存在之间，成为利益一切有情众生的怙主和救护的方便。对于波罗蜜多乘的行者来说，虽然有通过修习远离戏论的诸法实性，从而修习与法身 之相貌相符的道，但是没有修习与具足妙相好之色身相貌相似的道，而密咒乘则有。因此，在为了他利而成就色身之方便上，道的本体有着极大的不同，所以才分为二乘。一般来说，大小乘不是以空性的智慧来区分，而是以方便来区分。特别地，大乘分为二乘，也不是以通达甚深的智慧来区分，而是以方便来区分，而方便的主要方面也是从成就色身的角度而言。成就色身的方便，就是修习与本尊相貌相似的本尊瑜伽，这胜过其他乘的方便。第二部分分为两部分：从无上瑜伽续部的论典中所述说的，以及从下部续部的论典中所述说的两种方式。第一部分分为两部分：从续部中所述说的方式，以及从注释中所述说的方式。第一部分是：金刚帐续第一品中说：如果空性是方便，那么佛陀本身就不会改变。因为从因中没有其他的果，所以方便不是空性。为了遣除那些观点中的邪见，以及那些寻求自我的众生，为了遣除对自我的执着，诸佛宣说了空性。因此，坛城称为轮，是安乐之方便的总集。通过佛慢瑜伽，佛陀本身不会长久改变。导师具有三十二相， 自在主具有八十随好。因此，必须确定方便，方便是导师的色身。如是宣说。
English
Nāropā's general tenets. Without realizing the meaning of reality, one cannot cross the ocean of samsara by exhausting all afflictions. Therefore, the wisdom of realizing the profound is also common to the lower two noble ones. Therefore, the main distinction of the Mahayana path lies in the means of appearing to sentient beings who have the fortune of a form body, and becoming the protector and refuge of all sentient beings until samsara exists. For the followers of the Paramita path, although there is the practice of cultivating the path that conforms to the aspect of the Dharmakaya by meditating on the reality of all phenomena, which is free from elaboration, there is no path of meditating in a way that resembles the form body adorned with marks and signs, but the mantra path has it. Therefore, there is a great difference in the body of the path in the means of accomplishing the form body for the benefit of others, so it is divided into two vehicles. In general, the Greater and Lesser Vehicles are not distinguished by the wisdom of emptiness, but by means. In particular, the division of the Great Vehicle into two is also not distinguished by the wisdom of realizing the profound, but by means, and the main aspect of means is also from the perspective of accomplishing the form body. The means of accomplishing the form body is the deity yoga of meditating in a way that resembles the deity, which is superior to the means of other vehicles. The second part has two parts: the way it is explained in the treatises of Anuttarayoga Tantra, and the way it is explained in the treatises of the lower tantra classes. The first part has two parts: the way it is explained in the tantras, and the way it is explained in the commentaries. The first is: In the first chapter of the Vajra Tent Tantra, it says: If emptiness is the means, then the Buddha himself will not change. Because there is no other result from the cause, the means is not emptiness. In order to dispel the wrong views from those views, and those who seek self, in order to reverse the clinging to self, the Victorious Ones taught emptiness. Therefore, the mandala is called a wheel, it is the collection of the means of bliss. Through the yoga of Buddha's pride, the Buddha himself will not change for a long time. The teacher has thirty-two marks, the lord has eighty minor marks. Therefore, the means must be determined, the means is the form of the teacher. Thus it is clear.