English
ye. Those who have not perfected the mind of enlightenment They should not be introduced. They should not be introduced into the mandala. Hand seals and mantras should be shown to them. It is said that the mind of enlightenment should be perfected before empowerment. Therefore, one should first train in the mind of aspiration and then enter. The order of this is that one should first rely on a qualified Mahayana spiritual friend with thought and action. He should also explain the importance and rarity of leisure and endowment, and when one has trained the mind and developed a great desire to take the essence of leisure and endowment, the best way to take the essence is to enter the Mahayana, and the entrance to that is the mind of enlightenment. If there is a true one in the mind, then that Mahayana practitioner will not be artificial. If it is only words, then the Mahayana practitioner will also become only words. Therefore, the wise should gradually eliminate the opposing aspects of that mind and generate a complete characteristic. Also, if one does not turn away from this life, it will be an obstacle to the path of both the great and small vehicles. Therefore, one should remember death, which does not remain in this life, and contemplate the ways in which one wanders in the lower realms after death, and turn away from this life. Then, one should also turn away from the mind that craves the prosperity of the next world by contemplating the faults of all samsara, and turn the mind towards liberation. After that, in order to turn away from the mind that is at peace with oneself, one should train in love, compassion, and the mind of enlightenment, which is the root of these, and train in the mind of enlightenment that is not artificial. Then, one should know the actions of the Bodhisattva, generate the desire to learn, and be able to take on the burden of the actions of the sons of the Victorious Ones. Then, one should take the vows of the Bodhisattva and train in its precepts. Then, if one is able to take on the burden of the vows and precepts of the Vajrayana, one should listen to the Fifty Verses on the Guru, purify the way of relying on the Guru, and then enter the mantra. From the Fifty Verses on the Guru: A disciple with a pure mind has gone for refuge to the Three Jewels. This following of the Guru should be given as a recitation.
Tibetan
ནས་སྔགས་སོགས་བྱིན་པ་ཡིས། །དམ་ཆོས་སྣོད་དུ་བྱས་ནས་སུ། །ཞེས་བསམ་པ་དག་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱངས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་ལྡན་པ་ལ་བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་བཤད་པར་གསུངས་ཤིང༌། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་བྱིན་པའི་རྗེས་སུ་དབང་གིས་སྣོད་དུ་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལ་འདི་ཡི་རིམ་པ་ནི། ཚེས་དང་རྒྱུ་སྐར་སོགས་དགའི་ཚེ། །སློབ་མས་ཐལ་སྦྱར་བཏུད་པ་ཡིས། །སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བཤགས་བྱ་སྟེ། །སྐྱབས་གསུམ་གཟུང་བ་ཉིད་དུ་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ལེགས་བསྟེན་ཏེ། །དགེ་བསྙན་སྡོམ་པ་ཉིད་དང་ཡང༌། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང༌། །དེ་ནས་གསོ་སྦྱོང་ཉིད་ཀྱང་བླང༌། །འདི་ཡི་རྗེས་མཐུན་རིམ་པ་ཡང༌། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཚུལ་དམ་པར། །བསྟེན་ཏེ་འདིར་ནི་གཞུང་མངས་པས། །འཇིགས་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་བྲིས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས་བླ་མ་ལ། །བདག་ལ་དབང་སྐུར་སྩོལ་ཞེས་གསོལ། །ཞེས་དབང་གི་སྔོན་དུ་སོ་ཐར་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡོམ་པ་བཟུངས་ནས་དེ་ནས་བླ་མ་ལ་དབང་སྐུར་གྱི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པར་གསུངས་སོ། །དགེ་བསྙེན་དང་དེའི་གསོ་སྦྱོང་བསྙེན་གནས་ནི་ཁྱིམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་སྔགས་ལ་འཇུག་པའི་རབ་བྱུང་གིས་ནི་དགེ་ཚུལ་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་དགོས་སོ། །སྤྱོད་བསྡུས་ཀྱི་ལེའུ་དང་པོ་ལས་ཀྱང་རིམ་ཅན་དུ་བསླབ་དགོས་ཀྱི་ཅིག་ཅར་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབས་པའི་འོག་ཏུ། དེའི་རིམ་པ་ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་བསམ་པ་ལ་བསླབ་བོ། །གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་བསམ་པ་ལ་ལོབས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཐེག་པ་གསར་པ་དྲན་པ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསླབ་བོ། །ཞེས་སྔོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་བསླབས་པའི་འོག་ཏུ་ཐེག་པ་གསར་པ་སྟེ་སྔགས་ལ་སློབ་དགོས་པར་གསུངས་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་བསམ་པ་ནི་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྤྱོད་པ་ཕྱིན་དྲུག་དང་ལྡན་པར་བྱ་དགོས་པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་ནས་ཚུར་ལ་བཀབ་པ་མིན་གྱི་སྔགས་ཉིད་ནས་ལམ་དེ་དག་ལ་བསླབ་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་པས་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཉིད་ནས་འབྱུང་བའི་ཐུན་མོང་བ་ ཡིན་ནོ། །འདི་རྣམས་རྒྱས་པར་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་ལམ་གྱི་རིམ་པར་བཤད་ཟིན་པས་མི་སྤྲོའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དྲི་མེད་རིགས་པས་རང་གཞན་གཞུང་ལུགས་ཀྱི། །ལེགས་ཉེས་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་ཅིང༌། །ཐེག་པ་ཆེ་
Chinese
以咒等加持，成为正法之器。如是清净之想，即修菩提心，并具足不共之皈依，则宣说《上师五十颂》。 赐予《上师五十颂》之后，则说以灌顶使其成为法器。 在《双运明》中也说： “对此，此之次第是， 在吉祥之日和星宿等时， 学者合掌恭敬， 一切罪恶皆应忏悔， 应当受持三皈依。 应当善加修习菩提心， 以及居士戒， 菩萨戒， 然后也受持布萨。 此之随顺次第， 应当以极清净之方式依止金刚上师， 在此因经文繁多， 因畏惧故未书写。 如是做后，对上师， 请赐予我灌顶。” 如是说在灌顶之前，受持别解脱和菩萨之发心和戒律，然后为了灌顶之义而向上师祈请。 居士及其布萨斋戒是针对在家人的，而进入密咒的出家者，则必须完全清净地受持沙弥等戒律。 在《行集》第一品中也说，必须次第修学，不能一时俱到，在确定之后。 其次第也是如此，首先应当修学佛陀之乘的意念。 何时习惯了佛陀之乘的意念，彼时则修学新乘，即一缘之三摩地。 如是说在先前修学了佛陀之乘后，则必须修学新乘，即密咒。 佛陀之乘的意念即是愿行之菩提心。 如是生起愿行菩提心后，必须具足六度之行，并非从波罗蜜多倒过来，而是从密咒本身修学那些道，因为屡屡如此宣说，所以是从金刚乘本身生起的共同道。 这些在共同乘的道次第中已经广说，故不赘述。 此处说， 不以无垢理智辨别自他宗， 未分说优劣之差别， 大乘
English
Through the blessings of mantras and the like, one becomes a vessel for the sacred Dharma. Such pure thought, namely cultivating the mind of Bodhicitta and possessing uncommon refuge, is what is spoken of in the "Fifty Verses on the Guru." After bestowing the "Fifty Verses on the Guru," it is said that one should be made a vessel through empowerment. In "Clarifying Union," it also says: "For this, the order is as follows: On an auspicious day with favorable stars, the student, with palms joined, should confess all sins and take the three refuges. Bodhicitta should be well cultivated, along with the vows of a lay follower. The vows of a Bodhisattva, and then also take the Uposatha. The corresponding order of this, one should rely on the Vajra Master in a very pure manner, but here, due to the abundance of texts, it is not written for fear. Having done so, to the Guru, request, 'Please grant me empowerment.'" Thus, it is said that before empowerment, one should take the vows of individual liberation and the generation of Bodhicitta, and then petition the Guru for the sake of empowerment. The vows of a lay follower and their Uposatha are for householders, but a renunciate entering mantra must fully purify the vows of a novice monk, etc. In the first chapter of the "Compendium of Practices," it also says that one must learn in stages, not all at once, and after establishing that. The order is also this: first, one should learn the thought of the Buddha's vehicle. When one becomes accustomed to the thought of the Buddha's vehicle, then one should learn the new vehicle, namely the Samadhi of one-pointed mindfulness. Thus, it is said that after first learning the Buddha's vehicle, one must learn the new vehicle, namely mantra. The thought of the Buddha's vehicle is the aspiring and engaging mind of Bodhicitta. Having generated the aspiring and engaging mind of Bodhicitta, one must possess the six practices, not covering it up from the Paramitas, but learning those paths from mantra itself, because it is repeatedly said, it is a common path arising from the Vajrayana itself. These have been extensively explained in the stages of the common vehicle's path, so I will not elaborate. Here it is said, Without immaculate reason, not distinguishing the tenets of self and others, Not discerning the difference between good and bad, The Great Vehicle
Tibetan
ཆུང་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི། །ཐུན་མོང་བ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི། །ཁྱད་པར་གཙོ་བོ་ཇི་བཞིན་མ་ཕྱེད་པར། །བསྟན་པ་སྤྱི་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང༌། །ཁྱད་པར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྐལ་ལྡན་གྱི། །འཇུག་སྒོ་མཆོག་ཅེས་སྨྲ་བའང་དད་པ་ཙམ། །དེ་ཕྱིར་ཀྱེ་ཀྱེ་བློ་གྲོས་འདུན་ལྡན་དག །རྣམ་དག་རིགས་པས་བློ་གྲོས་མིག་སྦྱོངས་ལ། །ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བས་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པའི། །བསྟན་པའི་གནད་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པོ་ཚོལ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་སྤྱིར་བསྟན་པ་སྟེ་ལེའུ་དང་པོའོ།། །།ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་གསུམ། བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བྱ་སྤྱོད་ལ་བདག་སྐྱེད་དང་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་ཡོད་མེད་དཔྱད་པ་དང༌། བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་དགོད་པ་དང་། དེ་དག་ལས་འཐད་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བོད་ཀྱི་བླ་མ་སྔ་མ་ཕལ་མོ་ཆེ་ན་རེ་བྱ་རྒྱུད་ལ་མདུན་ དུ་ལྷ་སྒོམ་པ་ཡོད་ཀྱང་བདག་སྐྱེད་མེད་ལ། སྤྱོད་རྒྱུད་ལ་རང་དམ་ཚིག་པར་སྐྱེད་ཅིང་མདུན་དུ་ཡེ་ཤེས་པའི་ལྷ་སྐྱེད་པ་མ་གཏོགས་པ་རང་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་འཇུག་པ་མེད་དེ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། འཇིགས་པར་དམིགས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་གཙང་བར་བྱེད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་བདེ་བ་དམ་པ་མེད་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ལྷའི་སྙེམས་པ་མེད་པ་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང་སྐྱོན་གྱི་རྒྱུའི་རྟོག་པས་རབ་ཏུ་སྤྱོད་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་གནས་སོ། །ཞེས་བྱ་རྒྱུད་ལ་བདག་སྐྱེད་དང་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་མེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་དང་ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས་རང་ཉིད་ལྷར་སྐྱེད་པ་བཤད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྣང་བ་ལས། བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པའི་ལུགས་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དུས་རིང་པོར་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་སྟེ། དེ་དག་ནི་བརྟགས་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེར་ནི་འདི་ལྟར་རས་རིས་ལ་སོགས་པར་གཏོགས་པའི་ལྷའི་སྟོབས་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ
Chinese
小咒与波罗蜜，共同与不共之，主要差别若未如实辨，便说总的教法与大乘，特别是金刚乘有缘者，入门殊胜也只是信仰而已。因此，噫！噫！具慧希求者，以清净理智磨砺智慧之眼，寻求那外道辩论者无法动摇的，教法要点上的坚定信念。从大金刚持的道次第中，对一切秘密的要点进行详细区分，其中，进入教法的不同次第之门，总的来说，即是教法，也就是第一品。非共同金刚乘的道次第有三：事行部续的道次第，瑜伽部续的道次第，以及无上瑜伽部续的道次第。第一者有二：对事行中是否存在自生和他生智慧尊进行辨析，以及分别阐述事行部的道次第。第一者有二：列举诸位论师的观点，以及阐述其中合理的观点。第一是：大多数藏地旧派喇嘛说，事部续中有于前方修本尊，但无自生；行部续中，自生誓言尊，并在前方生起智慧尊，除此之外，自身不入智慧尊，因为《一切集密金刚瑜伽经》中说：“于怖畏处观想且极净，无有智慧有情之胜乐，自身无有天慢且非奇妙之行境，以过患之因分别而行持，是住于事行部。”因为经中说事部续无自生和智慧尊入身，并且在《现观庄严论》和《金刚手灌顶续》中，说了自身生为本尊，但未说智慧尊入身。黑敌的《俱生显现释》中说：在事部和行部的宗规中，所要成就者和成就之方便，不会长时间地跟随，因为那些都是从分别中产生的，在那里，就像这样，依靠属于布画等的本尊之力，来圆满成就悉地。
English
The small mantra and the Paramita, the common and the uncommon, if the main differences are not distinguished as they are, then saying that the general teachings and the Mahayana, especially the Vajrayana for the fortunate ones, have an excellent entry is just faith. Therefore, alas! alas! those with wisdom and desire, sharpen the eye of wisdom with pure reason, and seek the firm conviction on the key points of the teachings that cannot be shaken by external debaters. From the stages of the path of the Great Vajradhara, a detailed distinction is made of the key points of all secrets, among which, the different stages of entering the teachings, in general, are the teachings, which is the first chapter. The uncommon Vajrayana path has three stages: the path of the Kriya Tantra, the path of the Yoga Tantra, and the path of the Anuttarayoga Tantra. The first has two: an analysis of whether self-generation and other-generation wisdom deities exist in Kriya and Carya, and a separate explanation of the stages of the Kriya and Carya paths. The first has two: listing the views of the teachers, and explaining the reasonable aspects among them. The first is: Most of the old Tibetan lamas say that in the Kriya Tantra, there is the practice of visualizing the deity in front, but there is no self-generation; in the Carya Tantra, one generates oneself as the Samaya deity and generates the wisdom deity in front, but other than that, the wisdom deity does not enter oneself, because the Sarvasamgraha Vajrayoga Tantra says: "Imagining in a fearful place and being extremely pure, without the supreme bliss of the wisdom being, without the pride of being a deity oneself and not being a wonderful field of action, practicing with the cause of faults, one abides in the Kriya Tantra." Because the sutra says that there is no self-generation and no wisdom deity entering the body in the Kriya Tantra, and in the Abhisambodhi and Vajrapani Abhisheka Tantras, it is said that one generates oneself as the deity, but it is not said that the wisdom deity enters the body. The commentary of Krshnari, the Sahajasambhava, says: In the tradition of Kriya and Carya, the object to be accomplished and the means of accomplishment do not follow for a long time, because those are produced from discrimination, and there, like this, one perfects the accomplishment of siddhis by relying on the power of the deities belonging to cloth paintings and so on.