Tibetan
རང་གི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་མིན་ཡང༌། དེ་དག་གི་ལམ་ནི་གང་ཟག་དེ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འཁྲིད་པའི་ཐབས་ཡིན་པས་ན། ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་རྣམས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བའི་གེགས་སུ་མི་གཟུང་སྟེ། དམ་ཆོས་པད་དཀར་ལས། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །ཐབས་འདིར་རང་བྱུང་གིས་ནི་མཛད་གྱུར་གྱི། །དེ་དག་རྣམས་ལ་ཁྱེད་ཅག་སངས་རྒྱས་སུ། །འགྱུར་རོ་ཞེས་ནི་ནམ་ཡང་མི་གསུང་ངོ༌། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྐྱོབ་པ་དུས་ལ་གཟིགས། །ཞེས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་མགོན་པོ་གཅིག་པུ་འབྱུང༌། །ཐེག་པ་གཅིག་སྟེ་ཐེག་པ་གཉིས་པ་མེད། །སངས་རྒྱས་ཐེག་པ་དམན་པས་འཁྲིད་མི་མཛད། །གང་ལ་སངས་རྒྱས་རང་བྱུང་བདག་ཉིད་གང༌། །རབ་ཏུ་གནས་ཤིང་རྟོགས་ལམ་གང་ཅི་འདྲ། །སྟོབས་དང་བསམ་གཏན་རྣམ་པར་ཐར་དང་དབང༌། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་འགོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་རྡུལ་བྲལ་ཁྱད་པར་ཅན་རེག་ནས། །གལ་ཏེ་ང་ཡིས་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ། །སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་བཀོད་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། །ང་ལ་སེར་སྣའི་ཉེས་འགྱུར་ལེགས་མ་ཡིན། །ཐེག་པ་གཅིག་སྟེ་གཉིས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གསུམ་པའང་ནམ་ཡང་མིན་འཇིག་རྟེན་ན། །སྐྱེས་བུ་མཆོག་རྣམས་ཐབས་ཀྱིས་ཐེག་པ་གང༌། །སྣ་ཚོགས་ཉེ་བར་སྟོན་པར་མཛད་མ་གཏོགས། །ཞེས་ གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་དགོས་པ་ནི་རང་གིས་བརྙེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཅན་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་པས། ལམ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་འཁྲིད་པའི་ཐབས་གཅིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི་དེར་བཀྲི་བའི་ཐབས་སུ་མ་གྱུར་པའི་ཐེག་པ་དམན་པས་སེམས་ཅན་མི་འཁྲིད་དོ། །དེས་ན་རང་ཉིད་གོ་འཕང་གང་ལ་གནས་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་འགོད་དོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་ནས་སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འགྲོ་བའི་ཐབས་སུ་མ་གྱུར་པའི་ཐེག་དམན་ལ་བཀོད་ན། ཆོས་ལ་དཔེ་མཁྱུད་བྱེད་པའི་སེར་སྣ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཡིན་པས་ཐེག་པ་དམན་པའི་རིགས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ནི་འཁྲིད་དུ་ཡོད་ལ། དེའི་ཐབས་ཀྱང་ཤེས་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བཀྲི་བའི་ཆོས་མི་སྟོན་པར་སྦེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ། །བདེན་པ་པོའི་ལེའུ་ལས་ཀྱང༌། འཇམ་དཔལ་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟོན། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྟོན། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྟོན་ན། དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་མ་སྙོམས་པ་ཉིད་ཡང་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འདུ་ཤེས་ཐ་དད་པའི་སྐྱོན་དུའང་འགྱུར་རོ། །ངས་ཆོས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེ་མཁྱུད་བྱས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འཇམ་དཔལ་ངས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་ གང་དང་གང་བསྟན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞོལ་བ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འབབ་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པ། ཡུལ་གཅིག་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་ང་ལ་ཐེག་པ་ཐ་དད་པ་རྣམ་པར་དགོད་པ་མེད་དོ། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ་ཐེག་པ་སོ་སོ་བསྟན་ན་ཞེས་པའི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །འོ་ན་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བློ་དང་ལྡན་པ་དམྱལ་བར་གནས་པ་དུས་ཀུན་ཏུ། །བྱང་ཆུབ་དྲི་མེད་ཡངས་པའི་བར་དུ་གཅོད་བྱེད་མིན། །ཐེག་པ་གཞན་ལ་རབ་བསིལ་རྣམ་རྟོག་བདག་ཕན་པ། །རབ་ཏུ་བདེ་བར་གནས་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད། །ཅེས་ཐེག་དམན་གྱི་བསམ་པ་བསྐྱེད་པ་དང་དམྱལ་བར་སྐྱེས་པ་གཉིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་སྔ་མས་བར་དུ་གཅོད་པ་ཙམ་ཕྱི་མས་མི་གཅོད་པར་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་དྲང་སྙམ་ན། དེ་ནི་བློ་དང་ལྡན་པ་བྱང་སེམས་གྱིས་ཐེག་དམན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ལ་རིང་དུ་བྱེད་པ་ཙམ་བྱང་སེམས་དམྱལ་བར་གནས་པས་མི་བྱེད་ཅེས་བའི་དོན་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དེ། ཐེག་ཆེན་པ་ལ་ཐེག་དམན་འཚང་རྒྱ་བའི་གེགས་ཡིན་པ་དང༌། ཐེག་དམན་གྱི་རིགས་ཅན་ལ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་སུ་འགྲོ་བ་གཉིས་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིགས་བཅད་དེའི་གོང་ཉིད་དུ་ཡང་དེ་འདྲ་བ་དེ་རྒྱལ་སྲས་ལ་གསུངས་ཡོད་པས་རྩོད་པའི་གནས་མེད་དོ། །འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཐག་པ་བསྡུས་པ་ལས། རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་བཟང་ངན་དང་རིགས་མི་རིགས་དང༌། ཉན་རང་ དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའོ་ཞེས་སོ་སོར་བཅད་ན་ཆོས་སྤོང་དུ་གསུངས་པ་ཡང༌། བཀའ་འགའ་ཞིག་ལ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་དང་འགའ་ཞིག་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པར་བཟུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མདོ་དེར་སྡིག་གྲོགས་ཀྱི་དབང་གིས་དེར་བཤད་པའི་ཆོས་སྤོང་བྱུང་ན་ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཞག་རེ་ལ་ལན་གསུམ་གསུམ་དུ་བཤགས་ན་སྡིག་འདག་པ་དང༌། འོན་ཀྱང་མྱུར་ནའང་བཟོད་པ་འཐོབ་པ་ལ་བསྐལ་བ་བཅུ་དགོས་པར་གསུངས་པས། གོ་བ་ལོག་པ་དེས་དུས་འདས་ན་དོན་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱོར་ཞིང་མ་ནོར་
Chinese
即使不是进入自己的道，但那些道是引导那些人到达佛地的方便，因此，不应将小乘道视为成佛的唯一障碍。如《妙法莲华经》所说：“为悟佛之智慧，以此方便自然成，对彼等汝等成佛，何时亦不作是说。何以故？救护者观时。”又说：“为悟佛之智慧，世间唯有一救护。一乘，无二乘。佛不以小乘引导。于何佛自性，极安住，悟道为何如？力与禅定解脱与自在，即于彼安置众生。触及离尘菩提之殊胜，若我于小乘，安置某些众生，于我则有悭吝之过，非善。一乘，无二乘，世间亦无三乘。殊胜士夫以方便，示现种种乘，除此以外。” 所说的意思是，佛陀降临世间的必要，是为了让众生获得自己所证悟的智慧。因此，所开示的道路，也只是引导至佛地的一种方便，而不是以未成为引导至佛地的方便的小乘来引导众生。因此，自己安住于何种果位的力量等，也以此来安置众生。如果证得菩提后，将某些众生安置于未成为前往佛地之方便的小乘，就会有对法悭吝的过失。因为究竟是一乘，所以小乘种姓的那些人也能被引导至佛地。明明知道那个方法，却不为他们开示引导至佛地的法，而是隐藏起来，就是这个意思。在《真实者品》中也说：“文殊，若如来为某些众生示现大乘，为某些示现独觉乘，为某些示现声闻乘，那么”，
English
Even if it is not entering one's own path, those paths are the means to lead those individuals to the Buddha-land. Therefore, the paths of the Lesser Vehicle should not be regarded as the sole obstacle to attaining Buddhahood. As it is said in the Lotus Sutra: "For the sake of realizing the Buddha's wisdom, this expedient is naturally accomplished. To those, 'You will become Buddhas,' it is never said. Why? The protector observes the time." And also: "For the sake of realizing the Buddha's wisdom, in the world, there is only one protector. One vehicle, there is no second vehicle. The Buddha does not lead by the Lesser Vehicle. In whom the Buddha's self-nature, supremely abides, and what is the path of realization like? Strength, meditation, liberation, and power, in that very one, beings are placed. Having touched the extraordinary, dust-free Bodhi, if I were to place some beings in the Lesser Vehicle, I would have the fault of stinginess, which is not good. One vehicle, there is no second vehicle, nor is there ever a third in the world. The supreme individuals, through skillful means, show various vehicles, other than that." What is said means that the necessity of the Buddha's coming into the world is for beings to attain the wisdom that he himself has attained. Therefore, the paths that are shown are only one means of leading to Buddhahood, and the Lesser Vehicle, which has not become a means of leading to that, does not lead beings. Therefore, beings are also placed in whatever state one's own strength and so on abide in. If, after attaining Bodhi, one were to place some beings in the Lesser Vehicle, which has not become a means of going to the Buddha-land, there would be the fault of stinginess towards the Dharma. Because ultimately it is one vehicle, those of the Lesser Vehicle lineage can also be led to the Buddha-land. Knowing that method, but not showing them the Dharma that leads to the Buddha-land, but hiding it, that is the meaning. In the chapter of "The Real One" it is also said: "Manjushri, if the Tathagata shows the Great Vehicle to some beings, shows the Pratyekabuddha Vehicle to some, and shows the Shravaka Vehicle to some, then"
Chinese
如来的心将变得完全不净。心本身也将变得不平静。也将变成显现执着的过失。大慈悲也将变成片面的。也将变成异想的过失。我也会变成对法隐瞒导师的例子。文殊，我为众生所开示的法，所有这些都是这样的：为了获得一切智智，趋向菩提，进入大乘，成就一切智智，到达同一个境界。因此，我没有安立不同的乘。如是明显宣说，如果宣说各个乘，其意义如前所说。那么，《经庄严论》中说：具有智慧者处于地狱，任何时候，也不会阻断清净广大的菩提。对于其他乘生起强烈的分别念，只为自己利益，即使安住在极乐之中，也会造成阻断。如是，生起小乘之心和生于地狱二者，对于获得佛果，前者仅仅是造成阻断，后者不会阻断，那么应当如何理解呢？这是说，具有智慧的菩萨生起小乘之心，仅仅是使成佛变得遥远，菩萨处于地狱不会这样，是这个意思，没有过失。因为对于大乘行者来说，小乘是成佛的障碍，对于小乘种性者来说，是成为成佛的方法，这二者之间没有任何矛盾。在那段偈颂的前面也对王子说了同样的话，所以没有争论的地方。《圣妙观察智经》中说：对于诸佛的教言，如果分别好坏、是否如理，以及是为了声闻、独觉 和菩萨而宣说的，那就是舍法。有些教言是成佛的方法，有些是成佛的障碍。如果因为恶友的影响，出现了经中所说的舍法，那么七年之中，每天忏悔三次，罪业可以清净。但是，即使很快获得宽恕，也需要十个大劫。因此，错误的理解，如果时间久远，就会与重大的非义结合，不会有错
English
The mind of the Tathagata will become completely impure. The mind itself will also become unpeaceful. It will also become the fault of manifest attachment. Great compassion will also become one-sided. It will also become the fault of different perceptions. I will also become an example of concealing the teacher of the Dharma. Manjushri, all the Dharmas that I have taught to sentient beings are like this: in order to attain the wisdom of all-knowing, to strive for Bodhi, to enter the Mahayana, to accomplish all-knowingness, to reach the same realm. Therefore, I do not have different vehicles established. It is clearly stated that if the various vehicles are taught, the meaning is as previously explained. Then, in the Ornament of the Sutras, it says: "A wise person dwelling in hell, at any time, will not obstruct the pure and vast Bodhi. To generate strong discrimination towards other vehicles, only for one's own benefit, even if dwelling in supreme bliss, will cause obstruction." Thus, generating the mind of the Hinayana and being born in hell, for attaining Buddhahood, the former merely causes obstruction, while the latter does not obstruct. How should this be understood? This means that a wise Bodhisattva generating the mind of the Hinayana merely makes attaining Buddhahood distant, while a Bodhisattva dwelling in hell does not do so. There is no fault in this. Because for a Mahayana practitioner, the Hinayana is an obstacle to attaining Buddhahood, while for a person of Hinayana lineage, it becomes a method for attaining Buddhahood. There is no contradiction between these two. In the verse immediately preceding that, the same thing was said to the prince, so there is no place for dispute. In the Condensed Perfection of Wisdom Sutra, it says: "If one separates the words of the Buddhas, judging good and bad, reasonable and unreasonable, and whether they were spoken for the sake of Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, that is abandoning the Dharma." Some teachings are methods for attaining Buddhahood, and some are obstacles to attaining Buddhahood. If, due to the influence of evil friends, the abandonment of the Dharma mentioned in the sutra occurs, then if one confesses three times a day for seven years, the sins can be purified. However, even if forgiveness is obtained quickly, it will still take ten great kalpas. Therefore, a mistaken understanding, if prolonged, will be associated with great non-meaning, and there will be no error.