Tibetan
་གཞིགས་ནས་མི་སྣང་བར་བྱའོ། །ཁ་ནི། སྒོ་དང་འཇུག་པ་ཞེས་པ་དང་དོན་གཅིག་པས་རང་གི་འཇུག་པ་དང་གཞན་གྱི་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ཨའི་དོན་ལ་འཇུག་པས་རང་ཡང་སྣང་མེད་དུ་འཇུག་པར་བྱ་ཞིང་དེ་ནས་གཞན་མདུན་གྱི་ལྷ་ཡང་སྣང་མེད་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ། ཁའི་དོན་སྒོ་ལ་བྱས་པ་ལྟར་ན་རང་དང་མདུན་དུ་བསྒོམས་པའི་ལྷ་སྐུ་ནི། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྒོ་ཡིན་པས་རང་དང་གཞན་གྱི་སྒོ་ཞེས་བྱ་ལ་དེ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །གཞུང་འདིས་རང་དང་མདུང་ཡི་ལྷ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་རྣམས་རིམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ནར་མ་གྲུབ་པར་སོ་སོར་དཔྱོད་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ངེས་འབིགས་ནི་དོན་དམ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་གསུངས་པས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟོག་པ་བཀག་ནས་ཅུང་ཟད་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ། གསུམ་ལ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚིག་ཡོད་ཅིང་བཞི་པ་ནི་འདི་དང་འདྲ་བསྟན་པས་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་ཞི་གནས་ལྷག་པའམ་གཙོ་བོར་བསྟན་པར་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་དོ་ཞེས་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་གསུངས་ ཏེ། དཔྱད་སྒོམ་དང་འཇོག་སྒོམ་གཙོ་ཆེ་བ་གཉིས་བསྟན་ཀྱང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ན་གཉིས་ཀ་ཆ་མཉམ་ནས་བྱ་དགོས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་འཕྲོ་བའི་རྣམ་རྟོག་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་མེད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་པ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྒོམ་པའོ། །རིག་སྔགས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཐ་དད་མེད་པར་བྱའོ། །བདག་མདུན་གྱི་ལྷ་དང་བཟླས་པའི་སྔགས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་སྒོམ་པ་ལ་བཞི་ག་འདྲ་ཡང་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ཞེས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་བཞིའི་ཟློས་པ་པོས་སྒོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་དང༌། རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་དང༌། རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་དང༌། པདྨའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བདག་ཉིད་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་བསྒོམ་ཞིང་མདུན་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཐུགས་ཀར་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་བསམ་མོ། །དེ་ནས་རང་དང་མདུན་གྱི་ལྷ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་ཅིང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་
Chinese
应观察而不可忽视。ཁ་（ka）：与门和进入意义相同，称为自己的进入和他人的进入。因为进入ཨ་（a）的意义，自己也应进入无视状态，然后他人、面前的本尊也应进入无视状态。如果ཁ་（ka）的意义理解为门，那么自己和面前观修的本尊身相，是解脱之门，因此称为自己和他人的门，进入这两者与之前相同。此论典主要阐述了，自己和面前的本尊以及咒语的字母，并非依次单独成立，而是各自通过思辨，从一个传递到另一个的有分别的智慧。智慧的确定是缘于胜义谛，因为说是禅定，所以遮止了彻底分别的分别念，稍微置于平等状态。三者也有禅定的词语，第四个与此相似，因此阿瓦达绕中说，后三个是寂止殊胜或主要阐述，诸位论师如此说道。虽然阐述了思辨修和安住修两种主要方式，但在修持时，必须两者兼顾。咒语字母随着声音流动，不从一个传递到另一个地持续分别，而是专注于一点，这是修持密咒的智慧。明咒也与之相似，虽然这两者的字母看起来不同，但应通过思辨无自性的理智，使之没有差别。将自己和面前的本尊以及念诵的咒语，确定为无自性的意义进行修持，四者虽然相似，但区分开来，称为修持心要等的智慧，这是以如来种姓等四种姓的念诵者进行修持的角度而言的，将会在后面讲解。第二部分有四点：如来种姓的修持方式，金刚种姓的修持方式，宝生种姓的修持方式，莲花种姓的修持方式。第一点是：自己观想为毗卢遮那佛等佛身，面前也同样观想，并在其心间思维咒语的字母。然后，确定自己和面前的本尊没有人我和法我的空性，获得无自性的定解时，色等
English
Should be observed and not ignored. Kha: It has the same meaning as door and entrance, so it is called one's own entrance and another's entrance. Because it enters the meaning of A, one should also enter a state of disregard, and then the deity in front of others should also enter a state of disregard. If the meaning of Kha is understood as a door, then the deity's body visualized in front of oneself is the door to liberation, so it is called one's own and another's door, and entering these two is the same as before. This treatise mainly explains that the deities and mantra letters of oneself and the person in front are not established separately in sequence, but each passes from one to another through speculation, which is the main wisdom of conceptualization. The determination of wisdom is based on the ultimate truth, because it is said to be samadhi, so it prevents the complete separation of thoughts and puts it in a slightly equal state. The three also have the words of samadhi, and the fourth is similar to this, so the masters said that the latter three are mainly about tranquility and superiority, as said in Avatara. Although it explains the two main methods of speculative meditation and abiding meditation, both must be taken into account when practicing. The mantra letters flow with the sound, and do not continue to separate from one to another, but focus on one point, which is the wisdom of practicing secret mantras. Vidyas also resemble it, and although the letters of the two appear to be different, they should be made without difference by the intellect that speculates on selflessness. Meditating on the meaning of determining oneself and the deity in front of oneself and the recited mantras as selfless, although the four are similar, they are distinguished and called the wisdom of meditating on the essence, etc., which is from the perspective of the reciters of the four lineages such as the Tathagata lineage, and will be explained later. The second part has four points: the practice method of the Tathagata lineage, the practice method of the Vajra lineage, the practice method of the Ratna lineage, and the practice method of the Padma lineage. The first point is: visualize oneself as the Buddha body such as Vairocana Buddha, and visualize the same in front, and think of the mantra letters in his heart. Then, when one determines that oneself and the deity in front are empty of personal self and dharma self, and obtains the definite understanding of selflessness, form etc.
Tibetan
པའི་སོ་སོའི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ་རྩེ་མོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་རིགས་བཟླས་པ། །སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་བཀྲ་ཤིས་གནས། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིར། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །སངས་རྒྱས་དེ་ཡི་སྙིང་ཁར་ནི། །རང་སྔགས་ཡི་གེ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །རང་གི་ལུས་ནི་བདག་མེད་པར། །ཆོས་དང་གང་ཟག་སྟོང་པ་ཉིད། །སངས་རྒྱས་དེ་ཡི་སྐུ་གང་ཡིན། །དེ་ཡང་བདག་མེད་པར་བསམ་མོ། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཟག་ཅེས་བྱའི་སངས་རྒྱས་མེད། །ཕུང་པོ་དང་ནི་ཁམས་མ་ཡིན། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་སངས་རྒྱས་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་ས་བོན་ནི། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་སྦྱངས། །ཀུན་གཞིའི་གནས་མེད་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་བདག་མེད་འཛིན། །འདི་འདྲ་བ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་བཟླས་ན། །བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་མྱུར་བ་རུ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་མདུན་དུ་ཡང་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པའི་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་བསམས་པའི་ལྟེ་བར་ཡི་གེ་དགོད། །དེ་ནས་གཟུངས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་གཞིགས་པས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཞག་ལ་བསྒོམ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལས། དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་རིགས་བཟླས་པ། །བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བྱ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིར། །རྡོ་རྗེའི་ གཟུགས་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །རྡོ་རྗེ་ཡི་དབུས་སུ་ནི། །རིག་སྔགས་ཡི་གེ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །རྡོ་རྗེ་དེ་ཡང་དངོས་མེད་པའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན། །དེ་ཅི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱའམ། །དེ་ཉིད་གང་ནི་མི་འགྱུར་བ། །དེ་ཅི་དེ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དམ། །གང་སྟོང་ཆོས་ཉིད་ཅེས་སུ་བརྗོད། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །སྟོང་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་སྟེ། །གཟུགས་ནི་རྡུལ་དུ་རྣམ་གཞིགས་ན། །རྡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཟུགས་ནི་སྟོང་པ་ཞེས་བཤད་དེ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཞེས་སུ་བྱ། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་འདི་ཡིས་ནི། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་མྱུར་དུ་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རང་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དང་མདུན་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་ཡི་གེ་རྣམས་བསམ་མོ། །དེ་ནས་གཟུང་འཛིན་བདེན་པར་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རྩེ
Chinese
以各自的无显现之禅定，一心一意地修习，如《顶髻经》所说： 念诵如来部。 佛陀自性吉祥住， 三千世界此世间， 应修佛陀之身。 于彼佛陀之心间， 修习自咒之字。 自身无我， 法与补特伽罗皆空性。 彼佛陀之身为何？ 亦应思维为无我。 此佛陀之形象为何？ 彼之自性不存在。 所谓补特伽罗之佛陀不存在， 非蕴亦非界。 能取与所取非佛陀， 亦非无佛陀， 六度之种子， 以智慧而清净。 无有基之瑜伽士， 彼即菩提，执持无我。 以如此之瑜伽， 若念诵如来部， 于大劫迅速地， 成就极喜。 如是说。 第二， 自己是金刚萨埵，于前方亦观想虚空遍满之金刚形象，于其中心安立字。 之后，对于所持等各自进行分析，获得无自性的定解后，一心安住而修习，如《顶髻经》所说： 之后念诵金刚部。 自性成为金刚萨埵， 三千世界此世间， 应修金刚之形象。 于金刚之中央， 修习明咒之字。 彼金刚亦是无实之， 菩提心之果。 彼为何名为金刚？ 彼即是不变者。 彼为何称为彼性？ 称为空性法性。 色等一切诸法， 皆应修为空性之相。 若将色分析为微尘， 所谓微尘亦不存在。 色即是空性， 彼亦名为金刚。 如是此瑜伽， 迅速成就极喜。 如是说。 第三， 自己是金刚宝，于前方虚空中观想诸字。 之后，于能取所取无有真实而安立于平等性之义上获得定解后，一心一意地修习，如《顶
English
Meditate single-mindedly with the samadhi of no appearance of each, as it says in the Crest: Recite the Tathagata family. The Buddha's own nature dwells auspiciously, In this world of three thousand worlds, One should meditate on the Buddha's body. In the heart of that Buddha, Meditate on the letters of one's own mantra. One's own body is selfless, Phenomena and individuals are emptiness. What is the body of that Buddha? One should also think of it as selfless. What is this image of the Buddha? Its own nature does not exist. There is no Buddha called an individual, Neither aggregates nor elements. Grasping and being grasped are not Buddha, Nor is there no Buddha, The seeds of the six perfections, Are purified by wisdom. The yogi without a basis, That itself is enlightenment, holding onto selflessness. With such a yoga, If one recites the Tathagata family, In a great kalpa quickly, One accomplishes great joy. Thus it is said. Second, one is Vajrasattva, and in front also visualize the vajra image pervading the sky, and place the letter in its center. Then, after analyzing each of the Dharanis and so on separately, and gaining certainty of no self-nature, one should settle single-mindedly and meditate, as it says in the Crest: Then recite the Vajra family. One's own nature becomes Vajrasattva, In this world of three thousand worlds, One should meditate on the vajra image. In the center of the vajra, Meditate on the letters of the vidya mantra. That vajra is also unreal, The fruit of the mind of enlightenment. Why is it called vajra? That itself is the unchanging one. Why is that called thatness? It is called emptiness, the nature of phenomena. All phenomena such as form, Should be meditated upon as emptiness. If form is analyzed into particles, The so-called particle does not exist. Form is said to be emptiness, That is also called vajra. Thus with this yoga, Great joy is quickly accomplished. Thus it is said. Third, one is Vajraratna, and in front visualize the letters in the sky. Then, after gaining certainty in the meaning of establishing equality in the absence of true grasping and being grasped, one should meditate single-mindedly, as it says in the