Tibetan
ད་བཟུངས་པའི་སྒོ་ནས་ལྡོག་དགོས་ཏེ། རིགས་པའི་རྒྱལ་པོས། འདི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་མེད་པར་ནི། །དེ་སྤོང་བར་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དང་རྗེས་འབྲེལ་བའི། །འདོད་དང་སྡང་སོགས་སྤོང་བ་ནི། །དེ་དག་ཡུལ་ལ་མ་མཐོང་བས། །ཡིན་གྱི་ཕྱི་ཚུལ་དག་གིས་མིན། །ཞེས་དང་འཕགས་པ་ལྷས། ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ན་ནི། །སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཁ་སྦྱོར་ལས། སྟོང་པ་བསྒོམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། །སྟོང་མིན་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། །སྟོང་པ་མི་སྤང་རྣལ་འབྱོར་པས། །སྟོང་མིན་ཡོངས་སུ་མི་སྤང་ངོ༌། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་བཟུངས་པ་ལ། །རྟོག་པ་ཉུང་མིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། སྐྱེ་མེད་དང་ནི་སྟོང་ཉིད་དང༌། །བདག་ཅེས་བྱ་བར་སྟོང་པ་ཉིད། །བདག་ཉིད་དམན་པར་གང་སྒོམ་པ། །ད་དེ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་མིན། །ཞེས་སྟོང་མི་སྟོང་གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པར་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་ལུང་སྔ་མ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཆད་སྟོང་དང་དོན་དམ་པར་མི་སྟོང་པའི་རྟག་པ་གཉིས་སྒོམ་པ་བཀག་པ་ཡིན་གྱི་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་དུ་ཡང་གཟུང་དུ་མི་རུང་བར་སྟོན་པ་མིན་ཏེ། ལུང་དེའི་གོང་ཉིད་དུ། ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་ཉིད། །ཆུ་ཤིང་ལྟ་བུར་ཡོངས་སུ་གཟུང༌། །ཞེས་སྙིང་པོའམ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། ཆུ་ཤིང་ལྟ་བུར་ཞེས་པ་མ་རིག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཉམ་ཞིང་མཚུངས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཅན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་དངོས་པོ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མི་མཉམ་པ་རྣམས་ཀྱང་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སོ་སོར་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆད་པ་དང་རྟག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དག་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པར་སྒོམ་པ་བཀག་སྟེ། ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པ་དང་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་རྟག་ཆད་གཉིས་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་པ་བཀག་པ་ན་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ཡོད་པའི་མི་སྟོང་པ་གཉིས་མི་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། མན་སྙེ་ལས། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ཀུན་རྫོ
Chinese
现在必须从执著上返回。如理智之王所说：“若此境未被摧毁，则不能舍弃它。舍弃与功德过患相连的贪欲和嗔恨等，是因为未见彼等于境上，而是因为外表。”圣天菩萨也说：“若见境上无我，则有之种子将止息。”如是说。那么，在《合论》中说：“不应修空性，不应修非空性。瑜伽士不舍空性，亦不全舍非空性。于空与非空执著时，将生起非少分别。”以及《菩提心释》中说：“无生与空性，以及名为我之空性，谁修持自性卑劣，彼非修持。”如是不执著于空与非空，这是怎么回事呢？无过失，因为前面的引文是遮止修持在世俗中也不成立的断灭空，以及在胜义中不空的常有二者，而不是显示连无自性的空性也不应执著，因为在那引文的前面就说：“法界极其平等性，如水树般完全执著。”因为说是执著于无实义或无自性，而且在那的解释中也说：“如水树般，是由于无明所增益的胜义中存在的无自性之故，而证悟为无实义，但并非在世俗中也不存在。为何呢？因为法界与无自性中平等且相同的自性之色等，彼等之体性各异之事物并非实有。不平等者也是，因为在世俗中各自不同之故。因此，遮止了不具足断灭与常有之自性的空与非空之修持。”因为如此宣说。遮止了在世俗中不存在，在胜义中存在的常断二者是所修持，那么胜义中无自性的空性，以及那在名言中存在于色等上的非空性二者是不舍弃的。如《曼殊室利根本续》中说：“胜义中无自性，彼即是世俗
English
Now it is necessary to turn back from clinging. As the King of Reasoning said, "If this object is not destroyed, then it is not possible to abandon it. Abandoning desire and hatred, etc., which are related to qualities and faults, is because they are not seen on the object, but because of the external appearance." Arya Deva also said, "If one sees no self on the object, then the seed of existence will cease." Thus it is said. Then, in the Samputa Tantra, it says, "One should not meditate on emptiness, one should not meditate on non-emptiness. The yogi does not abandon emptiness, nor does he completely abandon non-emptiness. When clinging to emptiness and non-emptiness, not a few discriminations will arise." And in the Commentary on the Bodhicitta, it says, "Unbornness and emptiness, and emptiness called self, whoever meditates on the inferior self, that is not meditating." How is it that one does not cling to either emptiness or non-emptiness? There is no fault, because the previous quotation is to prevent the meditation on the nihilistic emptiness that is not established even in the conventional, and the permanence that is not empty in the ultimate, but it does not show that even the emptiness of no self-nature should not be clung to, because in the same quotation before it says, "The realm of phenomena is extremely equal, like a water tree, completely grasped." Because it is said to be grasped as the essence or no self-nature, and in its commentary it also says, "Like a water tree, it is realized as having no essence because of the no self-nature that exists in the ultimate, which is imputed by ignorance, but it is not that it does not exist even in the conventional. Why? Because the nature of the Dharma realm and the self-nature that are equal and the same in no self-nature, such as form, etc., the characteristics of those different things are not real. Those that are not equal are also, because they are different from each other in the conventional. Therefore, it is forbidden to meditate on emptiness and non-emptiness that do not possess the nature of annihilation and permanence." Because it is said so. It is forbidden to meditate on the two, permanence and annihilation, which do not exist in the conventional and exist in the ultimate, then the emptiness of no self-nature in the ultimate, and the non-emptiness that exists in form, etc., in name, are not abandoned. As it says in the Manjushri Root Tantra, "That which has no self-nature in the ultimate is only conventional.
Tibetan
བ་ཏུ་ཡོད་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་པས་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྤོང་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དེ་རྣམ་རྟོག་མང་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་སྟོང་པ་དང་སྟོང་མིན་དུ་གཟུངས་པ་ནི། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པས་རྣམ་རྟོག་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱེད་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་སྟོང་པ་མི་སྒོམ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྨྲ་ན་ནི། རྒྱུད་དེ་དང་རྒྱུད་གཞན་དུ་ སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་དུ་མ་ཞིག་གསུངས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ལ་རྫོགས་རིམ་གྱི་མཐོན་པོའི་སྐབས་སུ་ཡང་བསམ་གཏན་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྟོག་པའི་སྤྲོ་བསྡུ་དུ་མ་ཞིག་བྱས་ནས་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པར་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་སོགས་དུ་མས་གསུངས་པ་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱེད་ལྟར་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་སྒོམ་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་གེགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གཉིས་པའི་དོན་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བསྟོད་པ་ལས། ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་བསལ་བའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་བདུད་རྩི་སྟོན་མཛད་ན། །གང་ཞིག་དེ་ལ་ཞེན་གྱུར་བ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྨད། །ཅེས་གསུས་པ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་བདེན་པར་འཛིན་ན་མི་རུང་བར་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི་རང་བཞིན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཡང་གཟུང་དུ་མི་རུང་བར་སྟོན་པ་གཏན་མིན་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པར་གཟུང་དུ་མི་རུང་ན་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པ་དགག་དགོས་ལ། དེ་བཀག་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར་བར་རྩོད་ཟློག་ལས། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ལོག་ན། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །མདོར་ན་རང་བཞིན་མེད་པར་འཛིན་པ་དོན་དམ་པར་འགོག་ན་ནི། དེ་མི་འདོད་པས་འགོག་པ་དོན་མེད་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་བདག་མེད་པ་བློས་ངེས་སུ་མི་རུང་བས་དེ་དག་ཏུ་མི་འཛིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་ན་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་མི་སྲིད་པར་འདོད་དགོས་པས་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ སྐུར་པ་གདབ་དགོས་སོ། །དེ་འདྲ་བའི་ལོག་རྟོག་ནི། དབུ་མའི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ཇི་ལྟར་ཡིན་མ་ཕྱེད་པས་རྟོག་པའི་འཛིན་སྟངས་ཐམས་ཅད་བདེན་འཛིན་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ་དེ་དགག་པ་ནི། རྒྱས་པར་གཞན་དུ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་ཡང་ཐོས་བསམ་གྱིས་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་ལྟ་བ་དབུ་མའི་གཞུང་བཞིན་དུ་བཅལ་ལ་མ་ནོར་བའི་ལྟ་བ་རྙེད་ནས་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་
Chinese
说存在之色等自性，即舍弃空与非空的自性，这不合道理。如是说，执著于空与非空，会产生诸多分别念，这是执著于常断二边的分别念，因此并非对所有分别念都适用。如果不是这样，仅凭“不修空性”这句话来立论，则与彼续及其他续部中所说的诸多修习空性相违背，而且在圆满次第的高级阶段，也与怙主龙树等诸多大师所说，通过二种禅定的方式，进行诸多分别念的开展和收摄，从而进入光明相违背。因为按照你的观点，所有的分别念修习都是显现光明的障碍。第二段引文的意思是，在《赞超世间》中说：“为了遣除一切分别念，您宣说了空性甘露，如果有人执著于它，您会严厉地呵斥他。”如是所说，是说如果执著于空性无我的意义为实有，则是不允许的，但绝不是说也不允许执著于无自性。如果说不允许执著于无自性，那就必须否定诸法是无自性的，如果否定了这一点，就会变成自性成立，如《辩中边论》所说：“无自性若翻转，即成自性成立。”总之，如果从胜义谛的角度遮止执著于无自性，那因为并不想这样，所以遮止是无意义的，而且在名言中，也不能通过理智来确定无自性和无我，如果说不执著于这些，那就必须承认不可能证悟真如，因此必须诽谤所有的解脱和一切智。这种邪见，是因为没有区分中观宗所破的对境是什么，而认为所有的执著方式都是实执的观点，对此的驳斥，已经在其他地方详细阐述过了。因此，有智慧的人，即使在金刚乘中，也应当通过闻思，按照中观宗的论典来衡量二无我的见解，获得不颠倒的见解之后，也要以对无自性的意义确定的
English
To say that the nature of forms, etc., that exist, that is, abandoning the nature of emptiness and non-emptiness, is unreasonable. As it is said, clinging to emptiness and non-emptiness will generate many conceptual thoughts, which are conceptual thoughts clinging to the extremes of permanence and annihilation, so it is not applicable to all conceptual thoughts. If it is not like this, relying only on the words "do not meditate on emptiness" to argue, it will contradict the many meditations on emptiness mentioned in that and other tantras, and also in the advanced stages of the completion stage, it will contradict what the Protector Nagarjuna and many other masters said, that through the two dhyanas, many conceptual thoughts are developed and withdrawn, so as to enter the clear light. Because according to your view, all conceptual meditations are obstacles to manifesting clear light. The meaning of the second quote is, in the Praise of the Transcendent, it says: "In order to eliminate all conceptual thoughts, you proclaimed the nectar of emptiness, if someone clings to it, you will severely rebuke him." As it is said, it means that it is not allowed to cling to the meaning of emptiness and selflessness as real, but it is definitely not saying that it is not allowed to cling to no self-nature. If it is said that it is not allowed to cling to no self-nature, then it must be denied that all dharmas are without self-nature, and if this is denied, it will become self-nature established, as it is said in the Discussion of the Middle Way: "If no self-nature is reversed, it will become self-nature established." In short, if from the perspective of ultimate truth, clinging to no self-nature is prevented, then because it is not intended to be like this, prevention is meaningless, and also in conventional truth, one cannot determine no self-nature and selflessness through reason, if it is said that one does not cling to these, then one must admit that it is impossible to realize suchness, therefore one must slander all liberation and omniscience. This kind of wrong view is because one has not distinguished what the object to be refuted by the signs of the Middle Way is, and thinks that all ways of clinging are clinging to reality, the refutation of which has been explained in detail elsewhere. Therefore, wise people, even in Vajrayana, should measure the view of the two selflessnesses through hearing and thinking, according to the treatises of the Middle Way, and after obtaining an undistorted view, they should also use the certainty of the meaning of no self-nature.