Tibetan
གས་པར་སྨྲ་བ་ནི། གཟུ་ལུམ་ཡིན་པས་ལྐོག་གྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་དེ་དག་གིས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ནི་དོན་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་དགོས་པས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་རྟོག་བྲལ་གྱི་ཤེས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པར་འདོད་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དམ་པ་ཡིན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མ་ཞུགས་པའི་རྟོག་པ་ཡང་མིན་ལ་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་དོན་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་དཔྱོད་པས་ན་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་ཡང་མིན་ནོ། །གསང་འདུས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་སྙིམ་པའི་མེ་ཏོག་ ལས། ཡང་དག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྐྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་དོན་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པ་རྣམས་ཏེ། སྒོམ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འཇུག་པའི་གཟུགས་ལས། དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་དེ་བསྟེན་པས་རྗེས་སུ་འགྲོའོ། །བསྒོམས་པས་རྗེས་སུ་འགྲོའོ། །མང་དུ་བྱས་པས་རྗེས་སུ་འགྲོའོ། །ཡང་དག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ན་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་རེག་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཚད་མ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས་ཀྱང༌། བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ན་དོན་དམ་པའི་ ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་པས་དབེན་པ་དྲི་མ་མེད་པ་འཇིག་པ་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཡང་དག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་མི་རྟོག་པ་རིགས་མཐུན་དགོས་ན་བྱིས་པ་ལ་དེ་མེད་པའི་གནོད་
Chinese
关于破斥的言论是：因为是隐晦的，所以是遮盖。那时，他们了悟无我，必须通过总相的方式来了悟，因此，凡夫以离分别的智慧修习真如是不合理的。而且，由于它是与无分别智慧相顺应的殊胜因，所以它既不是未进入真如的分别，也不是以总相的方式思择无我之义，因此也不是什么都不分别。密集金刚的注释《掌中花》中说：对于真实，个别分别也不是分别，也不是不分别。为什么不是分别呢？因为它是产生不分别并与之相顺应的缘故。为什么不是不分别呢？因为它是对真实之义进行分别的缘故。不分别本身并不能产生不分别，因为孩童们没有这种能力。也不是从自性的分别中产生，因为那是它的对治。然而，那些安住于真实之义的个别分别，由于跟随禅修，因此毫不费力地，心便能安住在无戏论的法界中。那被称为无戏论的无分别智慧。如是说：从进入无分别的形象中，通过依止对它的正确修习，便能跟随它。通过禅修便能跟随它。通过增多便能跟随它。通过正确的作意便能跟随它，因此无有显现的造作且自然成就，便能触及无分别的法界。在《量决定》中也说：如果习惯于思考自性之智慧，便能现量证得远离错乱、无垢、无坏的胜义智慧。因此，世尊所说的对于真实的个别分别，那些想要证悟无分别菩提的人们应当依止，这是究竟的结论。如果说无分别智慧的因需要同类的不分别，那么孩童没有这种能力是有害的。
English
As for the statements of refutation: Because it is obscure, it is concealed. At that time, their realization of selflessness must be realized through the aspect of generality, therefore it is not reasonable for ordinary beings to meditate on Suchness with non-conceptual wisdom. Moreover, since it is a noble cause that accords with non-conceptual wisdom, it is neither a conceptualization that has not entered Suchness, nor is it a deliberation on the meaning of selflessness through the aspect of generality, therefore it is also not a non-conceptualization of anything. In the commentary on the Guhyasamaja, "A Flower in the Palm of the Hand": Individual discrimination regarding reality is neither discrimination nor non-discrimination. Why is it not discrimination? Because it is what generates and accords with non-discrimination. Why is it not non-discrimination? Because it discriminates the meaning of reality. Non-discrimination itself does not give rise to non-discrimination, because children do not have it. Nor does it arise from the discrimination of nature, because that is its antidote. However, those individual discriminations that equally abide in the very meaning of reality, since they follow meditation, the mind will effortlessly abide equally in the non-elaborate sphere of reality. That is called the non-elaborate non-conceptual wisdom. It is also said: From the form of entering into non-conceptualization, by relying on that correct practice, one will follow it. By meditating, one will follow it. By increasing, one will follow it. By correctly directing the mind, one will follow it, therefore, without manifest effort and spontaneously accomplished, one will touch the sphere of non-conceptualization. In the Pramāṇaviniścaya it is also said: If one becomes accustomed to the wisdom that is the nature of thought, one will directly realize the ultimate wisdom that is free from delusion, immaculate, and indestructible. Therefore, the individual discrimination regarding reality spoken by the Bhagavan, those who wish to realize non-conceptual bodhi should rely on it, this is the conclusive conclusion. If it is said that the cause of non-conceptual wisdom needs a similar kind of non-conceptualization, then it is harmful that children do not have it.
Tibetan
པ་བརྗོད་ཅིང་བསམ་བྱུང་གི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་གོམས་པ་ལས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་བསྒྲུབས་པ་ཡང་དྲངས་ནས་ཤཱནྟི་པས་བཤད་དོ། །མན་ངག་སྙེ་མ་ལས་ཀྱང་སོ་སོར་རྟོག་པ་རྟོག་པ་ཡིན་ཀྱང་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བཤད་དེ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་དེའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུའོ། །བརྟག་གཉིས་ལས་ཀྱང༌། རྣམ་རྟོག་ལས་ནི་རྣམ་རྟོག་དང༌། སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་པ་དག །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི། ཤཱནྟི་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་རྣམ་རྟོག་ཉིད་སྒོམ་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་བརྒྱུད་པས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པ་དང་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་སོགས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ཁོ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་སོགས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྐྱེས་པས། རྣམ་རྟོག་གིས་རྣམ་རྟོག་དང་སྲིད་པས་སྲིད་པ་ཟད་པར་བྱེད་ཅེས་བཤད་ཅིང་མན་སྙེ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཤད་དོ། །སོ་སོར་རྟོག་པ་གོམས་པ་ལས་མི་རྟོག་པ་སྐྱེད་པ་ནི། འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང་ཤིང་གཉིས་དྲག་ཏུ་ དྲུང་པ་ན་མ་འབྱུང་བས་ཤིང་དེ་ཉིད་སྲེག་པའི་དཔེས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །ཡང་མན་སྙེ་ལས། གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ངེས་པར་དཔྱད་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་སྐྱེས་པ་ན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཐོང་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པའོ། །འདི་འདྲ་བ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་མེད་པར་མངོན་པར་དགོངས་ཀྱི་གཉིད་ལོག་པ་དང་མིག་བཙུམ་པ་དག་གིས་བཞིན་དུ་གང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ན་ལས་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསལ་བར་བྱའི་ཚེར་མ་འདོན་པར་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ངེས་པའོ། །ཞེས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་སྤྲོས་པའི་ཆོས་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པའི་དོན་ལ་འཇོག་པ་དགོས་ཀྱི་ཡིད་བྱེད་བསྡུས་པའི་མི་རྟོག་པ་ཙམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་མིན་པ་དང༌། བློའི་སྐྱོན་ལྡོག་པ་ནི། ཕྱིའི་ཚེར་མ་འདོན་པ་བཞིན་བྱར་མེད་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་བཟློག་ཕྱོགས་བཟུངས་པས་སྒྲོ་འདོགས་དང་ཐེ་ཚོམ་ལྡོག་དགོས་པར་བཤད་དོ། །སྒོམ་རིམ་དུ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་གསུངས་པ་དེ་དང་ཁྱད་མེད་དོ། །དེས་ན་སྔགས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྒྱུ་སོ་སོ་བ་མེད་ལ་འཆིང་བྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་བདག་འཛིན་ཡང་བཟློག་ཕྱོགས་ བདག་མེ
Chinese
此外，寂天菩萨引用法称的论证，说明通过习惯于言说和思择所生的分别慧，可以生起无分别智。从《口诀穗》中也说，分别念虽然是念头，但与无分别智相顺应。相顺应是作为它的近取因。在《二观察》中也说：“从分别生起分别，存在本身带来存在。”其含义是，寂天菩萨说，通过修习对真实义进行分别的分别念，通过培养力量，可以生起无分别智，并且仅仅通过忆念和近住等世间道，可以生起菩提分等出世间道。因此，分别念能止息分别念，存在能止息存在。《口诀穗》中也这样说。通过习惯于分别念而生起无分别念，在《光明守护》中所问中也清楚地说明，就像两根木头剧烈摩擦不会生火，但却能烧毁木头一样。此外，在《口诀穗》中说：“当以智慧之眼确定观察，从而生起真实智慧之光时，一切法都不可见。因此，安住于一切行为中的真如瑜伽士们，虽然看见一切法，却如同没有看见一样。只有这种状态才被认为是不可见的，而不是像睡觉和闭眼一样，因为心中没有作意。只有远离怀疑的种子，才能像拔出刺一样，去除对色等事物的执着。”这是确定的。因此，需要通过分别慧进行观察，从而安住在无法找到任何戏论之法的意义上，而不是仅仅通过收摄作意的无分别念来修习真如。而心的过失的对治，并不是像拔出外面的刺一样，而是要采取与执着相反的方式，从而遣除增益和怀疑。在《修道次第》中，莲花戒所说的与此没有差别。因此，对于密咒的所化和波罗蜜多乘的所化来说，束缚轮回的因并没有不同，而束缚的主要因素我执，也要通过对治
English
Furthermore, Shantipa, quoting Dharmakirti's argument, explained that through familiarizing oneself with the discriminating wisdom arising from speech and thought, non-discriminating wisdom can arise. It is also stated in the 'Ear of Instructions' that although discrimination is a thought, it is in accordance with non-discriminating wisdom. Being in accordance is the proximate cause of it. It is also stated in the 'Two Examinations': 'From discrimination arises discrimination, existence itself brings about existence.' The meaning of this is that Shantipa said that by cultivating the discriminating thoughts that discriminate on the true meaning, through developing strength, non-discriminating wisdom can be generated, and that solely through worldly paths such as mindfulness and close abiding, enlightenment factors and other transcendental paths can arise. Therefore, discrimination ceases discrimination, and existence ceases existence. This is also stated in the 'Ear of Instructions'. The arising of non-discrimination from familiarizing oneself with discrimination is also clearly stated in the question of 'Light Protector', just as two pieces of wood rubbing vigorously do not produce fire, but burn the wood itself. Furthermore, in the 'Ear of Instructions' it says: 'When the light of true wisdom arises from definite examination with the eye of wisdom, all phenomena are unseen. Therefore, those yogis of Suchness who abide in all activities, although they see all phenomena, are as if they do not see. Only this state is considered unseen, not like sleeping and closing the eyes, because there is no mental engagement. Only by being free from the seeds of doubt can one remove attachment to forms and so on, just like pulling out a thorn.' This is certain. Therefore, it is necessary to examine with discriminating wisdom, thereby abiding in the meaning of not finding any elaborations, and not merely cultivating Suchness through non-discrimination that collects mental engagement. And the remedy for the faults of the mind is not like pulling out an external thorn, but rather by taking the opposite approach to clinging, thereby dispelling superimposition and doubt. What Kamalashila said in the 'Stages of Meditation' is no different from this. Therefore, for those to be tamed by mantra and those to be tamed by the Paramita Vehicle, the causes that bind them to samsara are not different, and the main factor that binds them, self-grasping, must also be countered.