Tibetan
་སྒོམ་པ་ལ་གསུངས་ཏེ། དེ་འདྲ་བ་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་མཐའ་ཡས་ཤིག་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་ཡང་ལུང་དང་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་བསྐྱེད་དགོས་པར་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྨོན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་བསྐྱེད་ནས་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་གཞན་སྡེ་འདོད་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་དང་རང་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་རིགས་པས་བཀག་ནས་བདག་མེད་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེད་པ་ལ་སྔོན་དུ་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་འཚོལ་ལུགས་དེ་ལྟར་མཛད་དོ། །འདི་གསང་འདུས་སུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རེ་རེ་གསུངས་པའི་ནང་ནས་རྣམ་སྣང་གིས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་ རྣམས་སྤངས་པ། །ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་ཉིད་པས། །རང་སེམས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དྲངས་ནས་དེའི་དོན་བཀྲལ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བདག་གཉིས་རིགས་པས་ལེགས་པར་བཀག་སྟེ་བདག་མེད་ངེས་པའི་ལྟ་བ་བསྐྱངས་ནས་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་དེ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱེད་པར་གསུངས་པས་ན། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱོད་པའི་ལྟ་བ་སྐྱོང་བ་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་ལུགས་ཡན་གྱི་སྔགས་ཀྱི་ལུགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། ལེགས་པར་བཀག་པ་ཡིན་ན། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། སེམས་ཀྱིས་རྡུལ་ཕན་ཆ་དྲུག་རྣམས། །ཕྱོགས་བཅུ་དག་ཏུ་ཕྱེ་ནས་སུ། །ཆོས་ཀྱི་དོན་རྣམས་དེས་གསལ་ནས། །ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་སེམས་དག་པ། །འདས་དང་མ་འོངས་པ་ཡིན་སེམས། །ད་ལྟར་ཡང་ནི་དམིགས་སུ་མེད། །གཉིས་མེད་དེ་ལ་གཉིས་མེད་མེད། །ནམ་མཁའ་ཞེས་པའང་གནས་པ་མེད། །དེ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་ནས་སུ། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་སྟོང༌། །དྲི་མེད་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་ཀྱི་ཡིན། །དངོས་པོ་མེད་པར་རང་སེམས་བསམ། །ཞེས་རྡུལ་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཆའི་དཔྱད་པ་
Chinese
说是关于修习的。像这样的，经续里所说的有无边无际那么多。像这样的见解，在相续中生起的方式，也说是必须依靠教证和理证，通过个别观察的智慧来分析而生起。《菩提心释》中说：菩萨以密咒之门的行持来行持，像这样以世俗的行相生起具有希愿性质的菩提心之后，应当以修习胜义菩提心的力量来生起。因此，应当宣说它的自性。说了之后，在它的下面，以理证遮止其他宗派所承认的补特伽罗的我，以及自宗两者所承认的法我，从而确定无我。像这样，为了以修习胜义菩提心的力量来生起，事先要寻找无我的见解。这是这样做的。《密集金刚》中，六如来各自宣说了菩提心，其中毗卢遮那佛说：“远离一切事物，蕴、界和处，舍弃能取和所取，法无我，以平等性，自心本来未生，是空性的自性。”引用了所说的，并且阐释了它的意义，因此称为《菩提心释》。像这样，怙主龙树以理证很好地遮止了二我，生起确定无我的见解之后，修习胜义菩提心，这说是以密咒之门来行持的菩萨所做的。因此，如果有人说，以个别观察的智慧来分析而生起见解，是波罗蜜多乘的规矩，不是密咒的规矩，那么这是很好地遮止了。金刚藏庄严经续中也说：“以心将微尘分成六分，向十方彻底分开之后，用它来阐明诸法的意义，极其无垢的心清净。过去和未来是心，现在也没有所缘。无二之中没有无二，虚空也没有住处。像这样完全观察之后，一切有情都极其空。是无垢瑜伽士的，无事物而思维自心。”这样对微尘进行十方分的分析。
English
It is said about meditation. There are countless such things mentioned in the tantras. It is also said that the way to generate such a view in the continuum is that it must be generated by relying on scriptural authority and reasoning, and by analyzing with the wisdom of individual examination. In the Bodhicitta Commentary, it says: Bodhisattvas practice the conduct of the secret mantra door, and in this way, with the aspect of conventionality, generate the Bodhicitta with the nature of aspiration, and then generate it with the power of meditating on the ultimate Bodhicitta. Therefore, its nature should be expressed. After saying that, below it, it refutes with reasoning the self of the person accepted by other schools and the self of phenomena accepted by both our own schools, and thus establishes selflessness. In this way, in order to generate it by the power of meditating on the ultimate Bodhicitta, one must first seek the view of selflessness. This is how it is done. In the Guhyasamaja, the six Tathagatas each spoke of the Bodhicitta, among which Vairochana said: "Free from all things, aggregates, elements, and sources, abandoning the grasped and the grasper, the dharma is selfless, with equality, the mind itself is originally unborn, it is the nature of emptiness." It quotes what was said, and explains its meaning, therefore it is called the Bodhicitta Commentary. In this way, the Protector Nagarjuna refuted the two selves well with reasoning, and after generating the view of certainty of selflessness, meditating on the ultimate Bodhicitta, it is said that this is done by the Bodhisattva who practices through the door of secret mantra. Therefore, if someone says that generating a view by analyzing with the wisdom of individual examination is the rule of the Paramita Vehicle, not the rule of mantra, then this is well refuted. The Vajra Heart Ornament Tantra also says: "With the mind, divide the dust into six parts, and after thoroughly separating it into the ten directions, use it to clarify the meaning of the dharmas, the extremely stainless mind is pure. The past and future are the mind, and there is no object of focus in the present either. There is no non-duality in non-duality, and there is no place for space to dwell. After thoroughly examining in this way, all sentient beings are extremely empty. It belongs to the stainless yogi, thinking of one's own mind without things." Thus, the analysis of dividing the dust into ten directions.
Tibetan
བྱས་ནས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པར་གསུངས་ལ། བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་འགྲིལ་བར་དབུ་མ་རྒྱན་ནས་རྡུལ་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་དཔྱད་པ་བྱས་ནས་སྟོང་ཉིད་གཏན་ ལ་ཕབ་པ་བཞིན་དུ་མཛད་དོ། །འགྲུབ་ཐོབ་དཔལ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང༌། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་མིན། །ཐོག་མ་བར་དང་མཐའ་སྤངས་པ། །འདི་ལྟར་དཔྱད་ན་འཁོར་ལོ་ལ། །དམ་པ་ཡང་དག་རྟོག་པ་སྤངས། །ཕུང་པོ་ཁམས་ནི་བདག་མེད་པ། །བསྒོམ་བྱ་བདེ་བ་དམ་པའི་གཟུགས། །ཞེས་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་གྱི་དུས་ཀྱི་ཆ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་བདག་མེད་སྒོམ་པར་གསུངས་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མཐའ་ཡོད་པ། །དེ་བཞིན་ཐོག་མཐའ་དབུས་བརྟག་དགོས། །དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་གསུམ་བདག་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐད་ཅིག་གནས་པ་མིན། །ཐོག་མ་དབུས་དང་ཐ་མ་ཡང༌། །སྐད་ཅིག་བཞིན་དུ་བསམས་བྱས་ན། །ཐོག་མ་དབུས་དང་ཐ་མ་ཉིད། །རང་གཞན་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འདྲའོ། །ཚུལ་དེ་ཡང༌། ཡེ་ཤེས་ཞབས་སོགས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས། །འདི་དག་ཉིད་ནི་གསལ་བར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང༌། སྒྲུབ་ཐབས་ཀུན་བཟང་དང་བདག་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་སུ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་དབུ་མ་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་སྔགས་སུ་ཡང་གཏན་ལ་ཕབ་བོ། །རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་ནས་ཀྱང་ཚུལ་དེ་ལྟར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པ་སྔར་མང་དུ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་པས་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བའི་གོ་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པ་ནི། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་སོ། །ལྟ་བ་ངེས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུང་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསླད་པས། ཡུལ་དེ་ལ་ཡུལ་ཅན་དེ་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་རོ་མཉམ་དུ་འཇུག་མི་ནུས་པར་གཉིས་སྣང་གིས་སོ་སོ་བར་རིང་དུ་རྒྱང་ཆད་པར་བྱེད་པས་དེས་ན་གཏུམ་མོའི་མེས་བྱང་སེམས་བཞུས་པ་ཕྱིར་མ་འཕོས་པར་བཟུངས་པ་ན་དེའི་མཐུས་གཉིས་སྣང་རགས་པ་རྣམས་བསྡུས་ནས་ཞི་བར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་ལྟ་བ་དྲན་པར་བྱས་ནས་ལྟ་ཐོག་ཏུ་བཞག་ནས་བསྐྱངས་པ་ན་ཤེས་རབ་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཇེ་ཉེར་སོང་ནས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་རོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་བདག་མེད་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་ན་བདག་མེད་དམ་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་སྒོམ་པར་མི་འགྱུར་ལ་བློ་ཁ་ཕྱོགས་ན་ནི་མངོན་གྱུར་དང་ལྐོག་གྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱོགས་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བས་བདག་མེད་མངོན་གྱུར་དུ་རྟོ
Chinese
因此，（他们）说要修习空性。巴瓦巴扎（Bhavabhadra）也在《金刚空行之轮》中，以中观的庄严，对微尘进行十方位的分析，从而确定了空性。成就者吉祥持（Shri Dhara）也说：“一切事物皆非真实，远离初始、中间和终结。如此分析此轮时，应舍弃清净的真实概念。五蕴和十八界皆无我，所修之境乃是至乐之身。”他将初始、中间和终结三个时段的各个部分分开，并确定了要修习的无我。如《宝鬘论》中所说：“如刹那有尽头，同样需要考察初始、中间和终结。因此，由于三个刹那皆无自性，世界并非存在于刹那之中。初始、中间和终结，如刹那般思索，初始、中间和终结，既非自生亦非他生。”这与上述说法相似。这种方式，耶谢夏（Yeshe Zhabs）等殊胜者们，已对此作了清晰的阐述。如是，耶谢夏也于《普贤成就法》和《入于自我成就之法》等之中，以一与多分离等理，如中观所出一般，也在密咒中作了确定。下三部密续中，也已多次提及以同样的方式在相续中生起。因此，金刚乘行者在相续中生起无我见解的理解，应如名相乘一般进行。即使对于见解和决定之法的真如理解甚少，但由于从无始以来对自我的执着所染污，彼境与有境如水入水般无法融入同一味道，二取之相使其彼此遥远。因此，当拙火融化菩提心，并将其保持而不外泄时，凭借其力量，粗大的二取之相将被收摄而平息。那时，忆念见解，并将其置于见解之上加以守护，那么智慧将越来越接近真如，境与有境将融为一体。同样，若心不倾向于无我，则不会修习无我或实相之义；若心倾向于无我，则不外乎显现和隐蔽两种方式。凡夫以显现的方式了悟无我。
English
Therefore, it is said to meditate on emptiness. Bhavabhadra also, in the 'Wheel of Vajra Dakini,' adorned with Madhyamaka, analyzed particles from ten directions, thereby establishing emptiness. The accomplished Shri Dhara also said, 'All things are not true; they are devoid of beginning, middle, and end. When analyzing this wheel in this way, abandon pure, correct conceptualization. The aggregates and elements are without self; the object of meditation is the form of supreme bliss.' He separated the parts of the three times—beginning, middle, and end—and determined that one should meditate on selflessness. As stated in the 'Garland of Jewels,' 'Just as a moment has an end, so too must the beginning, middle, and end be examined. Therefore, since the three moments are without self, the world does not exist in a moment. The beginning, middle, and end, when contemplated like moments, the beginning, middle, and end are neither from self nor from other.' This is similar to what was said above. This method has been clearly explained by the supreme ones such as Yeshe Zhabs. Thus, Yeshe Zhabs also, in the 'Accomplishment of All Good' and 'Entering the Method of Self-Accomplishment,' established it in mantra as well, with reasoning such as separation from one and many, just as it arises from Madhyamaka. In the three lower tantra classes, it has already been mentioned many times that this method is cultivated in the continuum. Therefore, the Vajrayana practitioner should cultivate the understanding of the view of selflessness in the continuum, just as in the characteristic vehicle. Even if the understanding of the suchness of the view and definitive dharmas is small, it is corrupted by the clinging to self from beginningless time. The object and the subject cannot merge into the same taste like water poured into water; dualistic appearances create a great distance between them. Therefore, when the inner heat melts the bodhicitta and it is held without being emitted, the gross dualistic appearances are gathered and pacified through its power. At that time, remembering the view and maintaining it on the view, that wisdom will draw closer to suchness, and the object and subject will become one taste. Similarly, if the mind does not turn towards selflessness, one will not meditate on selflessness or the meaning of reality; if the mind turns towards selflessness, it will not go beyond the two ways of turning, manifest and hidden. Ordinary beings realize selflessness manifestly.