Tibetan
པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་དམ་ཚིག་པ་སྐྱེད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་པ་དགུག་པ་སོགས་ཀྱང་མི་དགོས་སོ། །དེ་ནི་བསྐྱེད་རིམ་པའི་གཏོར་མའི་ཆོ་ག་ཡིན་ལ་རྫོགས་རིམ་པ་ལ་ནི། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལས་མ་གཡོས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་སྤྱན་དྲངས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁོ་ ནའི་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷ་དང་བཅས་པའི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་གཏོར་མ་འབུལ་བའོ། །གཏོར་མའི་རྗེས་སམ་མཆོད་བསྟོད་ཀྱི་མཐར་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་ཤཱནྟི་པས་བཤད་ཅིང་ཐུན་གྱི་མཐར་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་གདོན་པར་མཁས་པ་དུ་མས་བཤད་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ་ཐུན་དང་པོའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་ཐུན་བཞིར་བྱ་བར་ཀྱཻ་རྡོར་དང་མངོན་བརྗོད་བླ་མ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུད་མང་པོ་དང་མདོ་བསྲེ་སོགས་ཀྱི་བསྟན་བཅས་མང་པོ་ལས་གསུངས་ལ་ཐུན་བཞི་ནི། ཛ་ལན་དྷ་རྀ་པས། ཐུན་བཞིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐོ་རངས་དང་ཉི་མ་གུང་དང་ཕྱི་དྲོ་དང་མཚན་མོ་སྟེ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་སྨན་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་པས་ཐུན་བཞིའི་བྱང་ཚུལ་དེ་ལྟར་རོ། །ཐུན་དང་པོ་ཐོ་རངས་ཀྱི་ཐུན་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བྱས་ནས་ཐུན་གཞན་གསུམ་པ་རྒྱས་བསྡུས་ཁྱད་མེད་པར་བྱའམ་མི་བྱ་སྙམ་ན། ལྭ་པ་ལས་ཐུན་དང་པོ་ལ་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་སྤྱད་ནས་གུང་དང་ཕྱི་དྲོའི་ཐུན་མཚམས་ལ་རང་ཉིད་འོད་དུ་གྱུར་པ་ཧཱུཾ་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བར་དམིགས་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཕྱིན་ཆད་ཚང2་བར་དང༌། ཐུན་ཐ་མ་ལ་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་བྱེད་དེ་དྲིལ་བུ་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས་ཐུན་གཞན་ལ་རང་ཉིད་བདག་མད་མར་བསྒོམས་ནས་སྙིང་ཁའི་ས་བོན་ལས་འཁོར་གྱི་ལྷ་མོ་བཅུ་བཞི་ཕྱུང་སྟེ་གནས་སུ་ བཀོད་ནས། རྣམ་དག་དང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་བརླབ་དང་དབང་བསྐུར་བ་མན་ཆད་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱེད་པར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་ཀྱང་ཐུན་གཞན་ལ་སྙིང་ཁའི་ས་བོན་ལས་འཁོར་ལོ་སྤྲོས་ཏེ་འགོད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་དང་དབང་བསྐུར་བ་མན་ཆད་རྫོགས་པར་བྱེད་པར་བཤད་དེ། དེ་དག་གི་བཞེད་པས་གཞལ་ཡས་ཁང་མ་བསྡུས་པར་ཡོད་པས་དེའི་སྐྱེད་ཆོག་དང་བསྲུང་འཁོར་དང་ཚོགས་གསོག་བཞག་ནས་དང་པོ་སྦྱོར་བ་དྲན་རྫོགས་བྱས་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་ཐུགས་ཀ་ནས་སྤྲོ་བ་ཙམ་བྱས་པའི་ལུགས་སོ། །ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། ཐུན་མཚམས
Chinese
也不需要坛城和生起誓言尊、迎请智慧尊等。这是生起次第的朵玛仪轨，而对于圆满次第来说，仅仅以不离智慧和方便的心意念，就迎请智慧和方便的自性，将与自己意愿之天等的主尊等，献上与智慧之味无别的朵玛。朵玛之后或供赞之末，如寂天所说，应作《普贤行愿品》等发愿，如诸多智者所说，在座间念诵百字明，这是第一座的次第。对此，在《喜金刚》和《名义集续》等众多续部和《经集》等众多论典中都说要做四座，这四座是：扎烂达日巴说：“四座加持之次第，即早晨、中午、下午和夜晚，是修习的次第。”如是药师童子也曾说过，因此四座的行持方式就是这样。第一座，早晨的座，如前所说那样做之后，心想其他三座是做还是不做，有没有繁简的区别呢？拉瓦巴说，第一座用所有的仪轨，中午和下午的座间，自己变成光，变成（ཧཱུྃ，hūṃ，吽，种子字），从那完全变化中，观想所依和能依的坛城显现，直到灌顶都圆满，最后一座做所有的仪轨，铃论师也如是说。从《摩尼宝鬘》中说，其他的座观想自己是无我，从心间的种子字中取出十四位轮围的明妃，安置于处所，如是说要做清净和身语意加持以及直到灌顶等都圆满，如黑行者和誓言金刚也说，其他的座从心间的种子字中展开轮围而安立，迎请智慧尊，以及做到灌顶等都圆满，他们的观点是，因为没有收摄宫殿，所以放置生起仪轨和守护轮以及积累资粮，首先忆念圆满结合，仅仅从坛城胜尊心间展开的方式。有半部分在内的《四百论》的注释中也说，座间
English
There is no need for mandalas, generating Samaya beings, invoking wisdom beings, etc. This is the ritual for the Torma of the generation stage, but for the completion stage, merely thinking with a mind that does not stray from wisdom and means, one invites the essence of wisdom and means, offering Tormas that are inseparable from the taste of wisdom to the chief deities, including the deities of one's own desire. After the Torma or at the end of the praise, Shantipa said to make aspirations such as the "Practice of Good Conduct," and as many wise people have said, at the end of the session, one should recite the hundred-syllable mantra, which is the order of the first session. It is said in many tantras such as the Hevajra and the Abhidhanottara Tantra, and in many treatises such as the Sutra Samgraha, that there are four sessions. Jalandharipa said, "The order of blessing in four sessions is morning, noon, afternoon, and night, which is the order of meditation." As Medicine Servant also said, the way to practice the four sessions is like that. In the first session, the morning session, after doing as previously described, one wonders whether to do the other three sessions without any difference in elaboration or condensation. Lawapa said that in the first session, all the rituals are used, and in the intervals of the noon and afternoon sessions, one transforms oneself into light, into (ཧཱུྃ，hūṃ，吽，seed syllable), and from that complete transformation, one visualizes the support and the supported mandala clearly, and until the empowerment is complete, and in the last session, all the rituals are done, and the Bell Master also said the same. From the Pearl Rosary, it is said that in the other sessions, one meditates on oneself as selfless, and from the seed syllable in the heart, one draws out fourteen goddesses of the circle and places them in their places, and it is said that one should complete the purification and the blessings of body, speech, and mind, and even the empowerment. As Krishnacharya and Samaya Vajra also said, in the other sessions, one expands the wheel from the seed syllable in the heart and establishes it, invites the wisdom beings, and completes everything up to the empowerment. Their view is that because the palace is not condensed, the generation ritual, the protection wheel, and the accumulation of merit are set aside, and first, the union is remembered and completed, and the mandala is merely expanded from the heart of the supreme deity. In the commentary on the Four Hundred with Halves, it also says, between sessions
Tibetan
་སུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉི་མ་གུང་དང་ཉི་མའི་མཐའ་དང་མཚན་ཕྱེད་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡུད་ཙམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱས་ལ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་བྱས་ནས་གཉིད་ལྡོག་པའི་དུས་སུ་ཉལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསང་འདུས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །སྙེ་མ་བཅུ་གཉིས་པ་ལས། བྲེལ་བས་ནི་ཐུན་གཞན་གྱི་ཆོ་ག་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་བོ། །སྐབས་ཡོད་ན་ནི་མཐའ་དག་བསྒྲུབ་བོ། །ཞེས་ཐུན་དང་པོ་ལ་དལ་ན་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་དང་བྲེལ་ན་ཐུན་གཞན་གྱི་ཆོ་ག་སྟེ་ཆོ་ག་བསྡུས་པ་བྱ་བར་བཤད་ལ་སྨན་པའི་ཞབས་ཀྱིས་བྲེལ་ན་ཐུན་དང་པོ་ལ་ཚང་བར་བསྒོམས་ནས་ཐུན་གཞན་ལ་རང་གི་གདན་ལ་ལྷའི་ ང་རྒྱལ་གྱིས་གནས་ཏེ། ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་སྤྲོས་ནས་དབང་བསྐུར་མཆོད་བསྟོད་བདུད་རྩི་མྱང་བ་བྱ་ཞིང་ཕྲ་ཐིག་གང་རུང་ལ་གནས་ནས་བཟླས་པ་བྱས་ཏེ་བསྡུས་ནས་སྔ་མ་ལྟར་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་བཤད་པ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་དགོས་པ་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐུན་ཐོག་མཐའ་གཉིས་རྒྱས་ལ་བར་པ་གཉིས་བསྡུས་པའི་ལུགས་གཅིག་དང་དང་པོ་རྒྱས་ལ་གཞན་གསུམ་བསྡུས་པ་ནི། དལ་བྲེལ་གྱིས་མ་ཡིན་གྱི་རྒྱུན་པའི་བྱེད་ལུགས་སོ། །བྲེལ་བས་ཀྱང་དང་པོ་རྒྱས་པ་དང་ཐ་མ་གསུམ་བསྡུས་ཏེ་བྱེད་པ་དང་ཐུན་དང་པོ་ལ་ཡང་དལ་བྲེལ་གཉིས་ཀྱི་དབང་གིས་རྒྱས་བསྡུས་གཉིས་བྱེད་ལ་གཞན་གསུམ་བསྡུས་ཏེ་བྱེད་པ་མན་སྙེའི་ལུགས་རྣམས་ལས་གང་རུང་བྱ་ལ་དལ་ན་ལྭ་བ་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུགས་སུ་བྱས་ན་ལྷ་སྒོམ་པའི་ཡུན་རིང་བ་ལ་ཁྱད་ཆེ་ཞིང་སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བའི་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་གནད་རྣམས་ཀྱང་མི་འཆད་པར་སྣང་ངོ༌། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཐུན་སྔ་མ་བཏང་ནས་ཕྱི་མ་མ་ཟུག་པའི་བར་སྐབས་རྣམས་ཀྱང་དགེ་བའི་བྱ་བས་འདའ་དགོས་པས་དེའི་ཚུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། རང་ཉིད་གཙོ་བོ་གང་ཡིན་གྱི་ང་རྒྱལ་དྲན་པར་བྱས་ལ་དབང་པོ་རྣམས་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ན་ཡུལ་རྣམས་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་བལྟས་ནས་དེ་དག་གིས་མཆོད་པར་མོས་པའོ། །དེ་ཡང་སྤྱིའི་རྣམ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྣམ་པར་ བལྟ་བར་བྱའོ། །སོ་སོའི་རྣམ་དག་ནི། གཟུགས་རྣམ་སྣང་སྒྲ་མི་བསྐྱོད་པ་དྲི་རིན་འབྱུང་རོ་འོད་དཔག་མེད་རེག་དོན་གྲུབ་ཏུ་བལྟ་སྟེ་ཐབས་ཀྱི་དག་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡུལ་ལྔ་རྣམས་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ
Chinese
“苏扬”之意为：正午、日落和半夜，短暂地显现圆满的坛城，像之前一样进行供养和赞颂等，然后在睡意消退时入睡。如《密集金刚》所说，也应如此行持，与之前相同。《十二穗》中说：“匆忙时，应补行其他时段的仪轨。如有时间，则应全部修持。”意思是说，第一个时段如果空闲，则修持所有仪轨，如果匆忙，则修持其他时段的仪轨，即修持简略仪轨。药师足尊说，如果匆忙，则第一个时段圆满修持，其他时段则在自己的座位上以天神的我慢安住，以三个字显现坛城本尊，进行灌顶、供养、赞颂、享用甘露，安住于任何一个微细处，念诵后收摄，像之前一样行持。如誓言金刚所说，似乎需要迎请智慧尊。这样，就有一种方式是前后两个时段广修，中间两个时段简修，还有一种方式是第一个时段广修，其他三个时段简修，这不是由空闲或匆忙决定的，而是恒常的行持方式。即使匆忙，也可以第一个时段广修，后三个时段简修，或者第一个时段也根据空闲或匆忙的情况，进行广修或简修，其他三个时段简修，可以从曼涅的仪轨等中选择任何一种修持，如果空闲，则按照拉瓦巴等人的仪轨修持，在观修本尊的时间长短上会有很大差异，而且似乎也不会讲解所化之基的修持次第的要点。第二，像这样，前一个时段结束后，后一个时段尚未开始的间隙，也必须以善行度过，因此，对于这种情况，享用完全清净的瑜伽是：忆念自己是哪位主尊，当诸根接触对境时，将对境视为天神的自性，并认为它们在进行供养。也就是说，如果从普遍的清净角度来说，一切都应视为无二智慧的自性金刚持的形象。 各自的清净是：将色视为遍照，声视为不动，香视为宝生，味视为无量光，触视为不空成就，这是方便的清净。如果从智慧的清净角度来说，五境都是色金刚等本尊。
English
The meaning of "Su Yang" is: At noon, sunset, and midnight, briefly manifest the complete mandala, perform offerings and praises as before, and then fall asleep when the drowsiness subsides. As stated in the Guhyasamaja, it should be practiced in the same way, similar to before. The "Twelve Spikes" says: "When in a hurry, one should supplement the rituals of other sessions. If there is time, then all should be practiced." This means that if the first session is free, then practice all the rituals, and if in a hurry, then practice the rituals of other sessions, that is, practice the abbreviated rituals. The feet of the physician said that if in a hurry, then practice the first session completely, and in other sessions, abide in one's own seat with the pride of the deity, manifest the mandala deity with three syllables, perform empowerment, offerings, praises, and enjoy the nectar, abide in any subtle point, recite and then gather, and act as before. As the Vajra of Vows says, it seems necessary to invite the Wisdom Being. In this way, there is one method of practicing the first and last two sessions extensively, and the middle two sessions briefly, and another method of practicing the first session extensively and the other three sessions briefly, which is not determined by leisure or haste, but is a constant way of practice. Even when in a hurry, one can practice the first session extensively and the last three sessions briefly, or the first session can also be practiced extensively or briefly depending on the situation of leisure or haste, and the other three sessions are practiced briefly, and any one of the Manne's rituals can be selected for practice. If one is free, then practicing according to the rituals of Lavapa and others will make a big difference in the length of time for visualizing the deity, and it seems that the key points of the generation stage of training the base to be trained will not be explained. Second, in this way, the intervals between the end of the previous session and the beginning of the next session must also be spent with virtuous deeds. Therefore, for this situation, the yoga of enjoying complete purity is: Remembering which main deity you are, when the senses come into contact with objects, view the objects as the nature of the deity, and believe that they are making offerings. That is to say, if viewed from the perspective of universal purity, everything should be regarded as the embodiment of Vajradhara, the nature of non-dual wisdom. The respective purities are: viewing form as Vairochana, sound as Akshobhya, smell as Ratnasambhava, taste as Amitabha, and touch as Amoghasiddhi, which is the purity of means. If viewed from the perspective of the purity of wisdom, the five objects are all deities such as the Form Vajra.