Tibetan
ན་ནི་རགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གསལ་སྣང་སྐྱེ་བས་སོ། །ལྷའི་སྐྱེད་ཆོག་གི་སྐོར་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་དེ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་ལ་བསྒོམས་པས་སྐྱོ་ན་བཟླས་པ་བྱའོ་ཞེས་རྒྱ་གཞུང་དུ་མ་ལས་འབྱུང་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པས་དཔྱད་ནས་སྐྱོང་བ་དང་ལྷ་སྐུ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་གཉིས་གང་ཡིན་ཁུངས་ཐུབ་རྣམས་ཀྱིས་གསལ་བར་མ་བཤད་ཀྱང༌། སྐབས་འདི་དག་ཏུ་ད་དུང་ལྷའི་གསལ་སྣང་བསྒྲུབ་དགོས་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་གྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་གསལ་འདེབས་པ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་དང་པོ་སྐྱེད་ ཆོག་བྱེད་པ་དང་བཟླས་པའི་སྔོན་དུ་སྐྱེད་ཆོག་གི་སྐོར་རྣམས་ཟིན་པའི་སྐབས་གཉིས་ཀར་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་གང་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསལ་བཏབ་པའི་འོག་ཏུ་དེ་དང་དེ་དངོས་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་རེ་ཡང་བསྐྱེད་དགོས་པས་གཉིས་ཀ་བྱ་ལ། སྐབས་འདི་རྣམས་འབྲས་བུའི་སྐབས་ཀྱི་ཞིང་དང་འཁོར་དང་སྟོན་པ་སོགས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པས། རྣམ་སྣང་དང་མི་བསྐྱོད་པ་སོགས་ལ་སྐུ་མདོག་དང་ཞལ་ཕྱག་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཙམ་ཞིག་དྲན་པ་དང་དེ་ཙམ་གྱི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་མིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་དང་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལ་མངའ་བརྙེས་པའི་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་མོས་པ་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྣང་བ་དང་ང་རྒྱལ་གཉིས་གཞུང་གོམས་པས་འདོན་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཅིག་དགོས་ཏེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། དངོས་གྲུབ་ནི། སེམས་བརྟན་པ་སྟེ་བདག་ཉིད་ལྷའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང་དེའི་ང་རྒྱལ་བདག་ལ་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་དེ་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་གཉིས་ཀ་བསྒོམས་པས་ཐུན་ཆེ་བ་རེའི་མགོ་ནས་མཇུག་གི་བར་དུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྣང་བ་དང་ང་རྒྱལ་དུ་འཕོས་པའི་དབང་གིས་ཐ་མལ་པའི་སྣང་ཞེ་ན་འགོག་ནུས་པ་ཐོབ་ན། དེ་ཙམ་ནས་སེམས་བརྟན་པར་གཞག་དགོས་ཏེ་ལུས་སེམས་ལ་གློ་བུར་བའི་འགལ་རྐྱེན་མེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལ་ནི་རང་ལྷ་དེའོ་སྙམ་པའི་རིགས་འདྲ་བར་མ་ཆད་དུ་མི་དགོས་ཀྱི་བཅོས་ མིན་གྱི་ང་རྒྱལ་དང་པོར་བསྐྱེད་པ་དེའི་བྱེད་པས་ཐ་མལ་པའི་ང་རྒྱལ་འགོག་ནུས་པས་ཆོག་སྟེ། དཔེར་ན་འགའ་ཞིག་ལ་མི་མ་ཡིན་བབས་པ་ན་ང་མི་མ་ཡིན་དེ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་མེད་པར་ཡིད་གཞན་དུ་གཡེངས་པ་ན་ཡང་དེའི་བྱེད་པ་མ་ཉམས་པའི་རིང་ལ་སྔར་གྱི་མི་དེ་ཡིན་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡུན་ཇི་ཙམ་ཞིག་གི་བར་དུ་
Chinese
那是由于对一切粗显之物生起明相的缘故。在完成本尊生起次第的修习之后，就应当修习禅定，如果因禅定而感到厌倦，就应当念诵咒语。许多印度论典中都这样说，但对于通过个别观察进行分析修习和将心专注于本尊身相两者，哪一个才是可靠的，可靠的论典并没有明确说明。然而，在这些时候，仍然需要成就本尊的明相，因此，通过个别观察的分析禅修来反复清晰地显现本尊是至关重要的。对此，无论是最初进行生起次第，还是在念诵咒语之前完成生起次第的修习，在这两种情况下，在对所依和能依的形象都清晰显现之后，也需要生起“那就是真实”的慢心，因此两者都应当进行。这些时候，将果位的刹土、眷属和导师等视为慢心之道，并且被认为是忆念佛陀的殊胜方法。因此，不仅仅是忆念遍照佛和不动佛等的身体颜色和面容手印等形象，或者仅仅生起那样的慢心，而是应当信解为已经断尽一切障碍、圆满一切功德的真实佛陀。像这样习惯之后，特殊的显现和慢心两者，就像习惯了经典诵读一样，需要有一种自然而然地产生的状态。如《牟提花鬘》中所说：“成就，即是心稳定，也就是自身显现为本尊的形象，并且对自身生起本尊的慢心，这种状态每天都能自然而然地产生，这就是获得了成就。”因此，通过修习禅定，如果在每一座修法的开始到结束之间，凭借转变为特殊显现和慢心的力量，能够阻止平凡的显现，那么从那时起就应当安住于心的稳定之中，这是在身心没有突发性违缘的情况下说的。对此，并不需要持续不断地认为“那就是自己的本尊”，只要最初生起的非造作的慢心能够阻止平凡的慢心就足够了。例如，当某人被非人附体时，即使没有“我就是那个非人”的想法，即使心念转移到其他地方，只要那种状态没有消失，就不会产生“我还是原来那个人”的念头一样。至于持续多久的时间
English
That is because of the arising of clear appearance to all coarse things. After completing the practice of the generation stage of the deity, one should then practice meditation, and if one becomes weary from meditation, one should recite mantras. Many Indian treatises say this, but reliable sources have not clearly explained which of the two, cultivating through analytical meditation with individual examination and focusing the mind single-pointedly on the deity's form, is reliable. However, at these times, it is still necessary to accomplish the clear appearance of the deity, so repeatedly clarifying the deity through analytical meditation with individual examination is most important. Regarding this, whether it is initially performing the generation stage or completing the practice of the generation stage before reciting mantras, in both cases, after clearly establishing the appearance of both the support and the supported, it is also necessary to generate a sense of pride, thinking, "That is the real thing," so both should be done. These times, considering the pure land, retinue, and teacher, etc., of the fruition stage as the path of pride, and it is said to be the supreme method of recollecting the Buddha. Therefore, it is not just remembering the body color, face, hands, etc., of Vairochana and Akshobhya, etc., or merely generating that kind of pride, but one must have faith in the actual Buddha who has exhausted all obscurations and attained mastery over all qualities. Having become accustomed to this, both the special appearance and pride need to arise spontaneously, like reciting a text after becoming accustomed to it. As it is said in the Garland of Pearls: "Accomplishment is the stability of mind, that is, the appearance of oneself as the form of the deity, and the pride of that, arising spontaneously in oneself day by day, that is what is attained." Therefore, by meditating on both, if one gains the ability to prevent ordinary appearances from the beginning to the end of each long session, by the power of transforming into special appearance and pride, then from that point on, one should maintain the stability of mind, which is said when there are no sudden adverse conditions for body and mind. Regarding this, it is not necessary to continuously think, "That is my deity," but it is sufficient if the non-artificial pride initially generated can prevent ordinary pride. For example, when someone is possessed by a non-human, even if there is no thought of "I am that non-human," even if the mind wanders elsewhere, as long as that state has not disappeared, the idea of "I am still the same person as before" does not arise. As for how long it lasts
Tibetan
བསྒོམས་ན་ལྷ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བར་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་ནི། དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་སྟོད་འགྲེལ་ལས། དེ་ལྟར་ཇི་སྲིད་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་ཉིན་རེ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཟླ་བ་དྲུག་གམ་ལོ་གཅིག་གི་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་སྒོམ་པའི་ཡུན་ཚད་བསྟན་པ་གཞན་གྱི་སྐབས་སུ་ཡང་ལོ་གཅིག་ལས་རིང་བ་མ་བཤད་པས་སྐྱོང་ཚུལ་ལེགས་པར་ཤེས་ཤིང༌། དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པས་བརྩོན་པ་ཆེན་པོས་བར་མ་ཆད་དུ་འབད་ན་ཡུན་ཧ་ཅང་རིང་པོ་མི་དགོས་པར་དཀྱིལ་འཁོར་བའི་ལྷ་རྣམས་ལ་གསལ་སྣང་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཙུབ་ཤིང་གཙུབས་པ་ན་དྲག་ལ་རྒྱུན་རིང་བ་མ་བྱས་པར་བར་སྐབས་སུ་ངལ་བསོ་བ་མང་པོ་བྱས་ན་མེ་མི་ཕྱིན་པའི་དཔེས་རྒྱུན་ཆགས་པར་བྱ་དགོས་པར་དཔལ་ལྡན་དཔའ་བོས་གསུངས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །བསམ་གཏན་སྒྲུབ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། །ཡང་དང་ཡང་ཞིང་ངལ་བསོས་ན། ། གཙུབས་པས་མེ་ཕྱིན་མི་འགྱུར་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་ཚུལ་ལའང་དེ་བཞིན་དུ། །ཁྱད་པར་མ་ཐོབ་གཏང་མི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། གནས་སྐབས་དང་པོ་གཉིས་སུ་ཕྲ་ཐིག་སྒོམ་ཚུལ་དང༌། གནས་སྐབས་གསུམ་པར་ཕྲ་ཐིག་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རིམ་པ་དང་པོའི་སྐབས་སུ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྲ་རགས་རྣམས་ལ་ཡང་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གོམས་པའི་གསལ་སྣང་བསྒྲུབས་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གི་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ཏེ། རིམ་པ་གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་རྩ་རླུང་དང་གཏུམ་མོ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སེམས་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པོ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་མང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། འདིར་ཞི་གནས་སྒྲུབ་ན་ཕྲ་ཐིག་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བྱ་དགོས་ན་དེ་དག་ཀྱང་མདོར་བྱས་དང་སྒྲུབ་ཐབས་ཀུན་བཟང་སོགས་ཚད་ལྡན་གྱི་གཞུང་རྣམས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གི་འོག་བཟླས་པའི་སྔོན་དུ་བྱེད་པར་བཤད་པས་ཡང་ཡང་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དཔྱད་སྒོམ2་དང་བསྲེས་ནས་བྱེད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གིས་ཞི་གནས་མི་འགྲུབ་སྟེ་སྔར་སྒོམ་རིམ་དང་བསམ་གཏན་ཕྱི་མའི་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་ཞིག་གནས་མཚན་ཉིད་པ་རྙེད་པས་ཀྱང་དཔྱད་སྒོམ་མང་དྲགས་ན་གནས་ཆ་ཆུང་དུ་འགྲོ་བས་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་སྒོམ་པར་གསུངས་ན་ཞི་གནས་མ་རྙེད་པའི་སྐབས་སུ་
Chinese
如果修习，诸佛显现清晰可见，正如《彼集略释》中所说：“如此，直至金刚界大坛城显现可见为止，每日都应修习。或者，以三摩地为先导，修习六个月或一年。”如是说，并且在其他关于修习时限的场合中，也没有说过超过一年的，所以应很好地了解修习的方法。安住于誓言和戒律，以大精进不间断地努力，则不需要太长时间，坛城中的诸佛就会圆满显现。如同钻木取火，不要用力过猛且时间过长，而是在中间休息很多次，如同无法生火一样，必须持续不断地进行，吉祥勇说：“从波罗蜜多集中说：以不间断的瑜伽，努力修习禅定。如果一次又一次地休息，如同钻木无法生火一样，瑜伽之法也是如此，在未获得殊胜之前，不要放弃。”如是说。第三有二，第一和第二阶段修习明点的方法，以及第三阶段修习明点的方法。第一，在第一阶段，如果对所依和能依的坛城粗细反复作意，习惯成自然，生起清晰的显现，这样就足够了，不需要修习止观。因为在第二阶段，有许多通过修习脉、气和拙火等瑜伽来稳固心住的禅定的方法。此外，如果在此修习止观，必须通过修习明点等瑜伽来进行，那么这些也都在《总集经》和《修法善逝》等具量经典中，说为在坛城胜尊之下念诵之前进行，因此说要与反复作意的观察修2混合进行。因为这些无法成就止观，如同以前在《修习次第》和《后禅定释》等中所说的那样，即使获得了具相的止观，如果观察修过多，则安住的部分会减少，所以在那个时候才说修习止观，如果在未获得止观的时候
English
If one practices, the deities appear clearly visible, as it is said in the commentary on the collected essence: "Thus, until the great mandala of the Vajradhatu becomes visibly manifest, one should practice every day. Or, with the three samadhis as a preliminary, one should practice for six months or a year." It is said, and in other instances concerning the duration of practice, it has not been said to be longer than a year, so one should understand well the method of practice. Abiding in vows and commitments, if one strives with great diligence without interruption, it will not take too long, and the deities of the mandala will appear completely. Just as with rubbing wood to make fire, if one does not do it vigorously and for a long time, but takes many breaks in between, just as fire cannot be produced, it must be done continuously, as Palden Dpawo said: "From the Compendium of Perfections: With uninterrupted yoga, strive to accomplish meditation. If one rests again and again, just as fire cannot be produced by rubbing wood, so it is with the method of yoga, do not give up until you have attained the distinction." Thus it is said. The third has two parts: the method of meditating on bindus in the first two stages, and the method of meditating on bindus in the third stage. First, in the first stage, if one repeatedly focuses on the coarse and subtle mandalas of the support and the supported, becoming accustomed to it, and generating a clear appearance, that is sufficient, and there is no need to cultivate shamatha. Because in the second stage, there are many methods for stabilizing the samadhi of mind-abiding through yogas such as the channels, winds, and tummo. Furthermore, if one cultivates shamatha here, it must be done through yogas such as meditating on bindus, then these are also said in authoritative texts such as the Compendium and the Sadhana Kunzang to be done before reciting under the supreme mandala, therefore it is said to be done mixed with analytical meditation 2 of repeatedly focusing on the aspects. Because these do not accomplish shamatha, as it was said before in the Stages of Meditation and the commentary on the Later Meditation, even if one obtains shamatha with characteristics, if there is too much analytical meditation, the part of abiding will decrease, so it is said to cultivate shamatha at that time, if in the case of not having obtained shamatha