Tibetan
སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ལས་སུ་རུང་བར་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་ནི། ས་ཆོག་གི་བགེགས་ ལ་བཀའ་བསྒོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚེ། ང་ནི་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང༌། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་ན་ང་དང་དེའི་ང་རྒྱལ་བཅོས་མིན་སྐྱེ་ལ་དེ་ལྟ་བུ་མིན་པ་རྣམས་ལ་ནི། ཚིག་ཙམ་གྱི་ང་རྒྱལ་དུ་འགྲེ་བས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་གལ་ཆེ་བར་གསུངས་སོ། །ཚིག་ཙམ་མིན་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ང་རྒྱལ་དང་སྣང་བ་ཡང་དང་པོར་ཚིག་ཙམ་གྱི་བཅོས་མའི་ང་རྒྱལ་དང་སྣང་བ་སྒོམ་པ་གོམས་པ་ལས་སྐྱེ་དགོས་པས་ཐོག་མར་དེ་ལ་འབད་དོ། །གོམས་པ་ཆེ་བས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་མིག་གི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་གཞན་མི་འཆར་བ་ནི། ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དོན་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་དྲགས་པས་མིག་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་ནུས་པ་ཉམས་པས་དེ་དག་རེ་ཤིག་མ་སྐྱེས་པས་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་གཞན་མ་ཤར་བ་ཡིན་གྱི་སྣང་བ་དེ་དག་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་བཀག་པ་མིན་ཏེ། རིགས་པའི་རྒྱལ་པོས། རྣམ་ཤེས་དོན་གཞན་ཆགས་པ་ཡིས། །ནུས་མེད་དོན་གཞན་མི་འཛིན་ཕྱིར། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྣང་བས་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ངོར་ཐ་མལ་པའི་སྣང་བ་འགོག་པའི་ནུས་པ་ཐོབ་ན་དེས་དགོས་པ་འགྲུབ་ལ་དངོས་པོ་ལ་ལྷར་མ་སོང་ཡང་ལྷའི་བཅོས་མིན་གྱི་ང་རྒྱལ་སྐྱེས་ནའང་དེས་དགོས་པ་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མངོན་རྟོགས་ཅི་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང༌། གསལ་སྣང་འདོན་ཚུལ་དང༌། གནས་པ་སྒྲུབ་ལུགས་སོ། ། དང་པོ་ནི། འོ་ན་བསྐྱེད་རིམ་ལ་སློབ་པ་དེས་རྫོགས་རིམ་ལ་སློབ་པ་བཞིན་དུ་དམིགས་སྐོར་རེ་རེ་ནས་བསྒོམས་པས་སྔ་མ་བརྟན་པ་ཕྱི་མ་ལ་འཕོ་བ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་སྒྲུབ་ཐབས་གཅིག་གི་མགོ་མཇུག་ཐམས་ཅད་ཐུན་གཅིག་ལ་སྒོམ་པ་ཡིན་སྙམ་ན། འདི་ལ་ལམ་སྒོམ་པའི་གང་ཟག་གཅིག་ཉིད་ལམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བཞིར་བཤད་ནས་དེ་དག་གིས་ཇི་ཙམ་ཞིག་དང་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པའི་རྣམ་དབྱེ་གསུངས་པ་ཤེས་དགོས་པས་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས། ནང་པར་ལངས་ནས་སྔར་བཞིན་ནི། །ལེགས་ཟློས་དང་པོའི་ལས་ཅན་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་ཅུང་ཟད་བབས་གྱུར་པས། །སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་ཞུགས་ལྡན། །མིག་དང་སྐུ་སོགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ། །ཐུན་མཚམས་སུ་ནི་རབ་བསྒྲིམས་བཟླས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རབ་རྫོགས་པར། །སྤྲོ་དང་བསྡུ་བ་བྱེད་པ་པོ། །ཡེ་ཤེས་དབང་བ་ཅུང་ཟད་ཐོབ། །ཉིན་མཚན་རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་བསྟེན། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་དབང་ཐོབ་སྒོམ། །ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་གང་འཁོར་གསུམ་མཆོག །གཟུགས་བརྙན་བདག་ཉིད་སྐུ་ཅན་གྱིས། །འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ལས་དང་པོ་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཅུང་ཟད་བབས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་ཅུང་ཟད་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་དག་པར་དབང་ཐོབ་པ་ནི། རྫོགས་རིམ་མཐོན་པོར་སོང་བའི་སྐབས་སོ། །དེ་ལ་གནས་སྐབས་དང་པོའི་དུས་ སུ་ནི་རང་གི་སྒྲུབ་ཐབས་ནས་འབྱུང་བའི་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་སྒོམ་དགོས་ཏེ་ཤཱནྟི་པས། ལེགས་ཟློས་དང་པོའི་ལས་ཅན་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལས་དང་པོ་པས་ཆོ་ག་མ་ལུས་པས་ཡང་དག་པར་བཟླ་བར་བྱ་བ་སྟེ། ཞེས་དང༌། དཔལ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་བཞིར་ཕྱེ་ནས་གནས་སྐབས་དང་པོར་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ག་བསྒོམ་དགོས་པར་གསུངས་ཤིང༌། སྙེ་མ་བཅུ་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལྟ་ཁོ་ནར་ཐམས་ཅད་མ་ཚང་བ་མེད་པར་ལས་དང་པོ་པས་བྱའོ། །ཞེས་མཐུན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ཙམ་ཞིག་གི་བར་དུ་ལས་དང་པོ་པར་འཇོག་སྙམ་ན། དགྲ་ནག་གི་བཅུ་བདུན་པའི་འགྲེལ་པ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་ལས། དེ་ཡང་ལས་དང་པོ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཇི་སྲིད་ལྷའི་ཡན་ལག་རགས་པར་སྣང་བ་ཙམ་མངོན་སུམ་ལྟར་གྱུར་གྱི་བར་དུ་ནི། ཐུན་མཚམས་གསུམ་དུ་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ཆར་བསྒོམ་སྟེ། ཞེས་དང་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། རགས་པའི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡུད་ཙམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཅུང་ཟད་བབས་པར་བཞག་པས་དང་པོ་སྒོམ་པ་ནས་བཟུངས་ཏེ་རགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡུད་ཙམ་རེས་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་འཆར་མི་ནུས་པའི་བར་ཐམས་ཅད་ལས་དང་པོ་བར་བྱའོ། །རིམ་ལྔ་དང་སྤྱོད་བསྡུས་སུ་བསྐྱེད་རིམ་མཐར་ཕྱིན་གྱི་བར་ཐམས་ཅད་ལ་ལས་དང་པོ་པར་བཞག་པ་ནི། རྫོགས་རིམ་ལ་ལྟོས་པའི་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་ལ་འདིར་གསུངས་པ་ནི། རིམ་པ་དང་པོ་ཉིད་ལ་གནས་སྐབས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་པས་མི་འགལ་ལོ། །ཡེ་ཤེས་ཅུང་ཟད་བབས་པ་ནི། བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། གང་རགས་པའི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ཡུད་ཙམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་ལ་ཕྲ་བའི་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པ། སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དང་ཡང་ལྡན་པ་དག་ནི། དེའི་མཐུ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཅུང་ཟད་དབང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྩ་བར་ཡེ་ཤེས་ཅུང་ཟད་བབས་པ་ཞེས་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ །འདིར་རག
Chinese
对于先前已经能够进行念诵的（合格）金刚上师们来说，在进行息灾法事时，例如驱除障碍等，如果他们以“我乃具德金刚持”等语，生起自己是金刚持等的慢心，那么我和他的慢心就会是真实的。而对于不具备这种能力的人来说，那只会变成口头上的慢心，因此（上师）说先前念诵非常重要。非仅仅是口头上的，而是具有特殊性的慢心和显现，也必须首先通过口头上的造作的慢心和显现的修习来产生，因此首先要努力于此。由于习惯的力量，在安住于本尊瑜伽时，如果眼识等其他显现不出现，那是因为意识过于专注于那个对象，导致眼等产生的直接因的能量减弱，因此那些（眼等）暂时没有产生，所以颜色等其他显现没有出现，而不是通过生起次第来阻止那些显现。正如理智之王（龙树菩萨）所说：“由识着余境，无力不执余。”如果通过这种特殊性的显现，获得了在意识面前阻止普通显现的能力，那么就能实现目的，即使没有将事物转化为本尊，但如果生起了本尊真实的慢心，也能实现目的。第二部分有三个方面：应修习多少现观，如何提取明相，以及如何确立住相。 第一，如果学习生起次第就像学习圆满次第一样，通过修习每一个目标，从而使前一个稳固后再转移到后一个，还是说在一个座次上修习一个修法从头到尾的所有内容呢？对此，需要了解的是，玛尔梅匝（燃灯智）将修习道路的补特伽罗（人）根据道路在相续中产生的不同阶段分为四种，并说明了他们各自修习多少和如何修习的差别。他说：“早上起来如先前，善复诵乃初业者，智慧稍微降临故，具咒律仪苦行者，眼与身等作加持，座间精勤而念诵，一切形象皆圆满，舒放与收摄之行者，稍微获得智慧自在，昼夜瑜伽极精进。”
English
For those Vajra masters who have previously been able to accomplish the recitation, when performing peaceful rituals, such as dispelling obstacles, if they generate the pride of being Vajradhara, saying things like "I am the glorious Vajradhara," then the pride of myself and him will be genuine. But for those who do not have this ability, it will only become verbal pride, so (the master) said that previous recitation is very important. Not just verbal, but special pride and appearance must also first be generated through the practice of verbal artificial pride and appearance, so one must first strive for this. Due to the power of habit, when abiding in the deity yoga, if other appearances such as eye consciousness do not appear, it is because the mind consciousness is too focused on that object, causing the energy of the direct cause of the arising of the eye, etc., to weaken, so those (eye, etc.) have not arisen for the time being, so other appearances such as color have not appeared, but it is not that those appearances are blocked by the generation stage. As the King of Reasoning (Nagarjuna) said: "By the consciousness clinging to other objects, it is powerless and does not grasp other objects." If through this special appearance, one obtains the ability to prevent ordinary appearances in the face of mind consciousness, then one can achieve the purpose, and even if one does not transform things into deities, but if one generates the genuine pride of the deity, one can also achieve the purpose. The second part has three aspects: how much realization should be meditated upon, how to extract the clear appearance, and how to establish the abiding. First, if learning the generation stage is like learning the completion stage, by meditating on each object, so that the former is stable and then transferred to the latter, or is it to meditate on all the contents from beginning to end of a practice in one session? In this regard, it is necessary to understand that Marmeza (Atisha) divided the practitioner of the path into four types according to the different stages of the path arising in the continuum, and explained the differences in how much and how they each practice. He said: "Get up in the morning as before, good recitation is the work of the first, because wisdom has descended slightly, possessing the vows and asceticism of mantra, blessing the eyes and body, etc., diligently reciting in the session, perfecting all images, the one who performs the spreading and gathering, slightly obtaining the power of wisdom, diligently practicing yoga day and night."
Chinese
依靠。真正智慧获得自在修，界之微尘何者三界胜，影像自性具身者，为利有情作事业。如是所说之初业者与稍降智慧者，及于智慧稍获自在之一方，乃生起次第之时，然于智慧真获自在者，乃圆满次第趋高之时也。于此，第一阶段之时，须圆满修习自之修法所出之生起次第一切仪轨，如寂天菩萨云：善诵初业者。谓初业者以无余仪轨而如实念诵也。吉祥持亦分四，而说第一阶段须修四瑜伽。十二穗中亦云：如是唯然，一切无缺，初业者当为之。以是故，如是和合而说也。然则当至几何时立为初业者耶？敌黑之十七释《宝灯》中云：又是初业之瑜伽士，乃至诸天支分粗显现量如现见般成之时，于三时段中，四瑜伽全皆当修。又四百五十之释中云：能于顷刻间现证粗身坛城，立为稍降智慧者，故从最初修习起，乃至粗坛城顷刻间亦不能使一切明现之间，一切皆当为初业者。于《次第五》与《行集》中，立至生起次第究竟之间一切为初业者，乃观待圆满次第之初业者，而此处所说者，乃第一次第自身，以阶段而分之初业者，故不相违也。稍降智慧者，于四百五十之释中云：何者能于顷刻间现证粗身坛城，然不能现证微细地之精要等及金刚身等者，又具足密咒之律仪与苦行者，彼获得其力，是名为于智慧稍获自在，如是说也。谓根本中稍降智慧者，与此义相同也。此处粗
English
Rely. The true wisdom attains mastery in meditation. Which dust of realms is supreme in the three realms? The one with the body of the image's self-nature performs the deeds for the benefit of sentient beings. As it is said, the first practitioner, the one who has received a little wisdom, and one aspect of having a little mastery over wisdom, is the stage of the generation phase. However, truly gaining mastery over wisdom is the stage when the completion phase has progressed to a high level. At that time, in the first stage, one must completely meditate on all the rituals of the generation phase that arise from one's own practice method. As Shantipa said: "Well recited is the one who has the work of the first." This means that the first practitioner should accurately recite all the rituals without omission. Similarly, Palden also divided it into four and said that in the first stage, all four yogas must be meditated upon. In the twelfth spike, it is also said: "In that way only, everything is complete and without deficiency, the first practitioner should do it." Therefore, it is said in agreement. Now, how long should one be considered a first practitioner? In the commentary "Precious Lamp" on the seventeen of the Enemy Black, it says: "Also, the yogi of the first practice, until the coarse appearance of the limbs of the deities becomes like direct perception, in the three sessions, all four yogas should be meditated upon." And in the commentary on the four hundred and fifty, it says: "From the ability to manifest the mandala of the coarse body in an instant, it is established as having received a little wisdom, so from the beginning of meditation, until the coarse mandala cannot clearly appear in an instant, everything should be done as the first practice." In the Five Stages and the Compendium of Conduct, establishing everything up to the completion of the generation phase as the first practice is the first practice in relation to the completion phase, but what is said here is the first practice divided by stages in the first stage itself, so there is no contradiction. As for the one who has received a little wisdom, in the commentary on the four hundred and fifty, it says: "Whoever can manifest the mandala of the coarse body in an instant, but cannot manifest the essence of the subtle earth and so on, and the vajra body and so on, and also possesses the vows and asceticism of mantra, that one who has obtained its power is called having a little mastery over wisdom." As it is said, the one who has received a little wisdom in the root text has the same meaning. Here, the coarse