Tibetan
་དགོངས་ནས་ལྷ་སྒོམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་གསུངས་སོ་ཞེས་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས་བཤད་དོ། །དབང་པོ་མཆོག་གི་ཐ་མ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་དགའ་ཡང་འདོད་པའི་ཆགས་པ་མ་སྤངས་ཤིང༌། འདོད་པའི་ཡུལ་དང་ཉེ་བ་ལས་སེམས་གཡེངས་ཤིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ལ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་གནང་སྟེ། དེ་ནི་གཞན་ནས་བཤད་པའི་རིག་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལྷག་པར་ཆེ་ཞིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བློ་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཐབས་དེ་ལས་གཞན་གྱིས་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་མི་ནུས་པ་ལ་ལས་རྒྱ་གསུངས་ཏེ། །དེར་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །འདི་ལ་ ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས་དབང་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལས་རྒྱ་ཇི་འདྲ་ཡིན་མ་གསུངས་ལ། ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས་རབ་ཀྱི་ཐ་མ་ལ་དམ་ཚིག་དང་ལས་རྒྱ་གཉིས་གདམ་ང་ཅན་དུ་བཤད་དེ། །དངོས་སུ་ལས་ལ་སྦྱོར་མི་སྦྱོར་རམ་རིག་མ་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་ཡིན་མིང་གཉིས་ལ་དགོངས་པ་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔགས་ལ་འཇུག་པའི་གདུལ་བྱ་དབང་པོ་རབ་ལ་རིག་མའི་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་མ་ཆགས་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་ལ་ཕྱག་ཆེན་སྒོམ་པ་གསུངས་ཤིང༌། སྔ་མ་ལ་ཕྱིའི་རིག་མ་ལ་ཆགས་པ་ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་ལ་ཡེ་རྒྱ་སྒོམ་པ་དང༌། སྔ་མ་ལ་དམ་རྒྱ་དང་ལས་རྒྱ་གཉིས་གནང་བར་བཞེད་པས། །སློབ་དཔོན་འདིའི་ལུགས་རང་ལུགས་ལ་འདོད་པ་དང༌། བླ་མེད་ཀྱི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ལ་ཕྱིའི་རིག་མའི་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ཆེ་བ་དགོས་པར་འདོད་པ་ནི་འགལ་བའོ། །དབང་པོ་རྣོ་བའི་ཁྱད་པར་ནི། །བདེན་པ་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཤེས་པས་དབང་པོ་རྟུལ་ལ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཐབས་ལ་འཁྲུལ་བས་དབང་པོ་འབྲིང་ངོ༌། །སྔགས་ཀྱི་སྒོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་གང་དུ་ཡང་མ་རྨོངས་པས་དབང་པོར་རྣོ་སྟེ། གཞན་གྱིས་བྱས་ན་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་དེ་ཐབས་མཁས་པས་སྤྱད་པས་རྣམས་པར་དག་པའི་གནས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཀྲྀ་པི་ཏ་ཀ་མ་ལས་བཤད་དོ། །ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས། གང་ཞིག་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་སོགས། །སྒོམ་ལ་མངོན་དགའ་མེད་གྱུར་པ། །ཤེས་རབ་ཉམ་ཆུང་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒོམ་པ་མིན། །དེ་ལ་ཀུན་ མཁྱེན་ཕན་བཞེད་པས། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མིང་གིས་ནི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི། །གཟུགས་དེ་ཉིད་ནི་ངེས་པར་བསྟན། །ཅེས་ཤེས་རབ་སྟོབས་ཆུང་བས་ཕྱག་ཆེན་སྒོམ་མི་ནུས་ཤིང་ཕྱག་རྒྱ་གཞན་གསུམ་སྒོམ་པ་ལ་མི་དགའ་བ་ལ་ལྷའི་སྐུ་ལ་ཕྱག་ཆེན་དུ་མིང་བཏགས་ནས་བསྟན་པར་
Chinese
耶谢扎巴说，他考虑到这一点，说了一个无限的神的禅修。虽然最高能力的人喜欢无二的智慧，但他们没有放弃对欲望的执着。由于靠近欲望的对象，他们的心散乱，无法进入禅定，所以给予了誓言的手印。那是别人所说的具有特征的明妃。对于那些欲望特别强烈，但智慧不够大，除了那种方法之外，无法使心平静的人，说了业手印。在那里，也通过做随顺的业来修持。关于这一点，《三法灯》中没有说什么是样的能力，什么是业手印。耶谢扎巴说，对于最好的末等者，誓言和业手印是二选一的。实际上，是否从事于业，或者是否是具有所有特征的明妃，这两种名称的意图是相似的。这样，进入密咒的所化机，对于最好的能力者，对于明妃的欲望，有执着和无执着两种情况，对于后者，说修持大手印。对于前者，对于外在的明妃，有执着和无执着两种情况，对于后者，修持智慧手印，对于前者，认为给予誓言手印和业手印。这位导师的观点与他自己的观点相符，并且认为无上瑜伽的所化机的主要条件是对外在明妃的欲望非常强烈，这是矛盾的。敏锐能力的区别是：四谛的瑜伽士因为不了解真如，所以能力迟钝；般若波罗蜜多的瑜伽士因为在方法上迷惑，所以能力中等。进入密咒之门的人们，因为对任何事物都不迷惑，所以能力敏锐。其他人做了会堕入恶趣的事情，他们通过巧妙的方法来实践，因此获得了完全清净的地位。克里比达嘎玛拉导师这样说。耶谢扎巴说：如果有人对智慧手印等禅修没有明显的喜悦，那是因为他们的智慧薄弱，所以他们不修持大手印。对此，全知班钦认为：以大手印之名，明确地指示了金刚萨埵等形象。也就是说，因为智慧薄弱，所以无法修持大手印，对于不喜欢修持其他三种手印的人，将天神的形象命名为大手印来指示。
English
Yeshe Drakpa said that he considered this and spoke of an infinite deity meditation. Although those of the highest faculty delight in non-dual wisdom, they have not abandoned attachment to desire. Because of being near the objects of desire, their minds are distracted and they cannot enter into samadhi, so the samaya mudra is given. That is the vidya with characteristics spoken of by others. For those who have particularly great desire and whose minds are not great in that alone, and who cannot calm their minds by any other means than that method, the karma mudra is spoken of. There, too, it is practiced by doing what is subsequently appropriate. On this, The Three Modes Lamp does not say what kind of faculty and what kind of karma mudra there is. Yeshe Drakpa said that for the last of the best, the samaya and karma mudras are optional. In reality, whether or not to engage in karma, or whether or not it is a vidya with all the characteristics, the intention of the two names is similar. Thus, the disciples who enter mantra, for the best faculty, regarding the desire for a vidya, there are two options, attachment and non-attachment, and for the latter, it is said to meditate on the Great Seal. For the former, regarding the external vidya, there are two options, attachment and non-attachment, and for the latter, to meditate on the wisdom seal, and for the former, it is considered to give both the samaya seal and the karma seal. This teacher's view is in accordance with his own view, and it is contradictory to consider that the main condition for the disciples of Anuttarayoga is that they must have a great attachment to the desire for external vidya. The distinction of sharp faculties is: the yogi of the four truths has a dull faculty because he does not know reality; the yogi of the Paramitas has a middling faculty because he is confused about the method. Those who practice in the door of mantra have a sharp faculty because they are not confused about anything. Others do things that would lead to bad migrations, but they practice with skillful means, and therefore attain the state of complete purification, so said the teacher Kṛpiṭaka Kamala. Yeshe Drakpa said: Whoever does not have manifest joy in meditating on the wisdom seal, etc., is because their wisdom is weak, so they do not meditate on the Great Seal. On this, Omniscient Panchen considered: By the name of the Great Seal, the form of Vajrasattva, etc., is definitely indicated. That is, because wisdom is weak, one cannot meditate on the Great Seal, and for those who do not like to meditate on the other three seals, the form of the deity is named the Great Seal to indicate.
Tibetan
བཤད་དེ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོམ་པའོ། །འདིས་བྱ་སྤྱོད་གཉིས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་ལམ་གྱི་སྲོག་ཏུ་ཕར་ཕྱིན་པས་ཀྱང་འདོད་ཅིང༌། །མགོ་ལ་སོགས་པའི་ཟང་ཟིང་གི་རྫས་བཏང་ནས་སེམས་ཅང་ཡི་འདོད་པ་རྫོགས་པ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཡིན་ན། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བཀག་ནས་རང་ལ་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སེར་སྣ་དང་རང་གི་ཕྱིར་དུ་ཀུན་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་སྦྱངས་ནས། གཏོང་སེམས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འཕེལ་བ་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ནས་གསུངས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་དབུལ་བོར་བས། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཡིན་ན། །དུ་དུང་འགྲོ་བཀྲེན་ཡོད་ན་སྔོན། །སྐྱོབ་པ་རི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །བདོག་པ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བཅས་ཏེ། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལ་བཏང་སེམས་ཀྱིས། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གསུངས་ཏེ། །དེ་ལྟས་དེ་ནི་སེམས་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་རྨོངས་པའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ཡང་དཀའ་བར་སྣང་ལ་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་ཁྱད་པར་ཡང་དཀའ་སྟེ། ཐབས་ལ་མ་རྨོངས་པ་ལ་བྱེད་ན་སྔ་མ་དང་ཟློས་ཤིང༌། །འདོད་ཡོན་གྱི་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལ་འདོད་ནི་ སྔགས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་རབ་ཏུ་མི་སྡང་བས་གཙོ་བོའི་གདུལ་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ལ་འཇུག་པའི་གདུལ་བྱ་ཡང་རབ་རིམ་པ་དང་པོས་རྫོགས་པར་ཁྲིད་ནས་རིམ་པ་གཉིས་པ་ལ་འཁྲིད་པ་དང༌། རྫོགས་རིམ་བརྟན་པའི་ཚེ་རིག་མ་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྱོད་པ་བྱས་པས་ཚེ་དེ་ལ་འཚང་རྒྱ་བ་མང་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཡེ་རྒྱ་སྒོམ་པ་དང་དམ་རྒྱ་སོགས་གདང་བ་དབང་པོ་འབྲིང་དང་ཐ་མར་བཞེད་པ་ཡང་གཞག་དཀའ་བར་སྣང་བས། བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་ཐབས་མང་བ་ནི་ཞི་སོགས་ཀྱི་ལས་ཚོགས་མང་བ་དང༌། དཀའ་བ་མེད་པ་འདོད་ཡོན་ལམ་བྱེད་ལ་འཆད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་འདི་དང་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པ་གཉིས་ཀའི་གཞུང་ན་མི་སྣང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྔགས་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་མི་འདྲ་བ་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་དང༌། འཇུག་སྒོ་མི་འདྲ་བར་འཇོག་པའི་ཁྱད་པར་ངོས་གཟུང་བ་དང༌། ཁྱད་པར་དེ་དག་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་བགྲོད་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གུར་གྱི་བཅུ་གསུམ་པ་ལས། དམན་པ་རྣམས་ལ་བྱ་བའི་རྒྱུད། །བྱ་མེད་རྣལ་འབྱོར་དེ་ལྟག་ལའོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ནི་སེམས་ཅན་མཆོག །རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་
Chinese
所说的是瑜伽部的修法。通过这个，也应该了解事部和行部。以方便大悲和证悟诸法无我的胜慧二者为道的命脉，也是波罗蜜多所期望的。如果舍弃头等杂物，心中想要的一切都圆满，就是布施波罗蜜多。如果禁止说布施波罗蜜多不可能圆满，断除对自身所有的一切的吝啬，以及为了自己而执着的垢染，布施心发展到极致，这就是波罗蜜多乘中所说的布施波罗蜜多。如《入行论》所说：如果施舍给贫穷的众生，就是布施波罗蜜多，那么过去一直有成千上万的穷人，救助者如山般众多，早就该圆满波罗蜜多了。将包括果实在内的一切财物，以布施之心施与一切众生，这才是布施波罗蜜多，因此，布施的体性就是心。如是说。之后，解释愚昧的差别也很困难，解释根器敏锐的差别也很困难。如果不以方便为愚昧，就与前面重复了。如果想要将贪欲作为道用，那么对于密咒的所化，最主要的是不嗔恨，因为主要的所化没有这个差别。进入密咒的所化，也是先以次第次第引导圆满，然后再引导进入第二次第。在圆满次第稳固的时候，依靠明妃而行持，因此说这一世成就佛位的情况很多。观修智慧手印和誓言手印等，认为是中等和下等根器，这也难以安立。因此，具有智慧的人们应该对这些等等进行研究。藏地的上师们方便众多，是因为寂静等事业法众多。说没有困难，将贪欲作为道用，在阿阇黎（指静命）和智称 दोनों के ग्रंथों में नहीं मिलता है।第二部分有三点：进入密咒的门有多少种不同？确定安立不同入门方式的差别？以及阐述具备这些差别的人们修道的方式。第一点是，《古续》第十三品中说：对于下等者是事部，没有行为的是瑜伽部，瑜伽殊胜者是众生殊胜者，无上瑜伽
English
It is said that this is the meditation of the Yoga Tantra. Through this, one should also understand the Kriya and Charya Tantras. It is also desired by the Paramitas that the two, skillful means of great compassion and wisdom that realizes the selflessness of phenomena, are the lifeblood of the path. If one gives away material possessions such as one's head, and fulfills all the desires of sentient beings, that is the Paramita of Giving. If one prohibits saying that the Paramita of Giving cannot be perfected, and eliminates stinginess towards all one's possessions and the defilement of clinging for oneself, and develops the mind of giving to the ultimate extreme, that is what is taught as the Paramita of Giving in the Paramita Vehicle. As it says in the Bodhicharyavatara: If giving to the poor beings is the Paramita of Giving, then since there have always been millions of poor beings, and saviors as numerous as mountains, it should have been perfected long ago. Giving all possessions, including the fruits, with a mind of generosity to all beings, that is what is taught as the Paramita of Giving, therefore, the nature of giving is the mind itself. Thus it is said. After that, it seems difficult to explain the difference of delusion, and it is also difficult to explain the difference of sharp faculties. If one does not consider skillful means as delusion, it is a repetition of the previous. If one wants to use desire as the path, then for the disciples of mantra, the most important thing is not to be angry, because the main disciples do not have this difference. The disciples who enter mantra are also first led to completion in stages, and then led to the second stage. When the completion stage is stable, one practices relying on a vidya, therefore it is said that there are many cases of attaining Buddhahood in that lifetime. Meditating on the wisdom mudra and the samaya mudra, etc., considering them as medium and lower faculties, is also difficult to establish. Therefore, those with intelligence should investigate these and so on. The Tibetan lamas have many skillful means because they have many activities such as pacifying. Saying that there is no difficulty, and explaining that desire is used as the path, is not found in the texts of both this teacher (Śāntarakṣita) and Yeshe Drakpa. The second part has three points: How many different doors are there to enter mantra? Identifying the differences that establish different entryways? And explaining how those who possess these differences progress on the path. The first point is, in the thirteenth chapter of the Guhyasamaja Tantra: For the inferior ones is the Kriya Tantra, for those without activity is the Yoga Tantra, the supreme yoga is the supreme being, the Anuttara Yoga.