Tibetan
ཐོབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་གཉིས་སུ་བྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་མངོན་རྟོགས་རྒྱུན་ལས། ས་དགུ་འདས་ནས་ཡེ་ཤེས་ནི། །གང་གིས་སངས་རྒྱས་རྒྱས་སར་གནས་པ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས། །བཅུ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ས་བཅུ་པ་པ་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ལ། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་ནི་ས་བཅུ་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ནས་ས་བཅུ་གཉིས་དང་བཅུ་གསུམ་དང་བཅུ་བཞིར་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་དེ་དག་ནི་ཕར་ཕྱིན་ནས་བཤད་པའི་ས་རྣམས་དང་དབྱེ་བསྡུ་ཡིན་པར་རྒྱ་གར་གྱི་མཁས་པས་བཤད་དེ་འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བཅུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་དང་དོན་གཅིག་ཏུ་བྱ་ལ་དེ་ཉིད་མདོ་སྡེ་ལས་གྲངས་མེད་གསུམ་དང༌། རྒྱུད་སྡེ་ནས་ཚེ་གཅིག་ལ་འགྲུབ་པར་གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཡི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་གསུངས་པས་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་འབྲས་བུ་མིན་ནོ་སྙམ་དུ་མི་གཟུང་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པའི་རབ་བྱེད་ལས། དཔལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལམ་གཞན་དག་གིས་བསྐལ་པ་དུ་མ་གྲངས་མེད་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་དཀའ་བ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཞེས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་ལམ་གཉིས་ཀའི་ཐོབ་བྱར་དཔལ་ལྡན་ཞི་པ་འཚོས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །ཁ་སྦྱོར་གྱི་ལུང་དེའི་འགྲེལ་པ་མན་སྙེ་ལས་ཀྱང༌། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ས་བཅུའི་ དབང་ཕྱུག་གོ །རྣམ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཐོབ་པ་ཉིད་དོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་ནི་ས་བཅུ་གཅིག་གི་དབང་ཕྱུག་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས། དོན་གཅིག་ན་ཡང་མ་རྨོངས་དང༌། །ཞེས་པའི་དོན་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གཉིས་ཐོབ་བྱའི་དོན་གཅིག་ཏུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕར་ཕྱིན་ནས་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱིས་བརྙེས་པ་དེ་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཤིང༌། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་གསུངས་པས། །དེར་བཤད་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཡོད་ན་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཟད་ཀྱང་ད་དུང་སྐྱོན་མ་ཟད་པ་དང༌། སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཞེ་བཞི་སོགས་ཐོབ་ཀྱང་ད་དུང་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་མ་ཐོབ་པ་ཁས་བླང་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེ་འདྲ་བའི་གོ་འཕང་དེར་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཕར་ཕྱིན་ནས་བཤད་པའི་ལམ་ཙམ་གྱིས་བགྲོད་པར་ནུས་མི་ནུས་དཔྱོད་ན་རྒྱ་གར་པའིི་ཡང་མཁས་པ་མང་པོས་མཛད་སྣང་བ་ལྟར་དཔྱོད་རིགས་མོད་ཀྱང༌། ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་བར་དུ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ལམ་རྐྱང་བས་བགྲོད་ནུས་པར་ཁས་བླངས་ནས། དེ་ལྟ་ཡིན་ཀྱང་ད་དུང་དེ་ལས་གོང་དུ་བགྲོད་པར་བྱར་ཡོད་དོ། །ཞེས་པ་ནི་འཐད་པར་མ་མཐོང་ངོ༌། །ལམ་གཉིས་ཀྱི་བགྲོད་པ་ལ་གྲངས་མེད་ལ་མ་ལྟོས་པར་འཚང་རྒྱ་ནུས་མི་ནུས་ཀྱི་མཆོག་དམན་བྱུང་ཡང་འབྲས་ བུ་བཟང་ངན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུར་མ་སོང་པས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་དུ་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། འབྲས་བུ་ལ་བཟང་ངན་མ་བྱུང་ཡང་འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རང་གི་ལུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང༌། སློབ་དཔོན་གཞན་གྱིས་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་མྱུར་ཁྱད་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བཟླས་པའི་མཐུ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་མང་པོ་དང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་སུ་རྗེས་སུ་བཟུངས་ནས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་མཁས་མང་པོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། བླ་མེད་ཀྱི་མྱུར་ཁྱད་ནི། བསྐྱེད་རིམ་ལ་ཡང་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་ལ་མེད་པའི་ཟབ་གནས་མང་ལ། རྫོགས་རིམ་ལ་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཟབ་གནས་དག་ཡོད་དེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་འདའ་བ་ལ་མ་བལྟོས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་མྱུར་ཁྱད་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པས། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མའི་གདུལ་བྱས་དེ་ལྟར་འཐོབ་པ་ཡང་བླ་མེད་ཀྱི་རིམ་གཉིས་ལ་ཞུགས་པ་ལ་བལྟོས་ཀྱི་རང་གི་ལམ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་གོ །དེའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་མྱུར་ཁྱད་ཐམས་ཅད་རྩོད་དུས་ཀྱི་ཚེ་གཅིག་ལ་འཚང་རྒྱ་བ་འམ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ལམ་བལྟོས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཁོ་ནར་མི་གཟུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པ་ལས་བཤད་པའི་ཚུལ་དང༌། ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས་བཤད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རཏྣ་རཀྵི་ཏས་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་སྤྲོས་བྲལ་སྒོམ་པ་ནི་གཉིས་ ཀ་ལ་འདྲ་བ་དང༌། ཡབ་སྲས་མཇལ་བ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བས་ཁྱབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཁོ་ན་འབྱུང་གི་སྡུག་བསྔལ་དང་བཏང་སྙོམས་མི་འབྱུང་བ་དང༌། ཀཪྵ་པ་ནའི་ཚད་ཙམ་དུ་བཅད་ཅིང་གཏུབས་པ་དང་གླང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བརྫིས་པ་ལ་ཡང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་ཁོ་ན་འཇུག་པར་གསུངས་པ་དང༌། བདེ་བ་དེ་ཡང་སྔགས་ཀྱི་ཐེ
Chinese
关于所要获得的果位，从《现观庄严论》中分出的两种佛陀是： “度过九地之后，智慧，以何佛陀住佛位，彼乃菩萨之地位，应知此乃第十地。” 如是所说第十地即是佛陀。金刚持则说是第十一地。虽有密咒中说十二地、十三地和十四地，但印度学者说那些是与般若波罗蜜多中所说的地进行分类和归纳，将在果位时讲解。因此，第十一普光地应与金刚持视为同义，并且要知道，经部中说需三大阿僧祇劫，而续部中说一生即可成就，不要因为说了金刚持就认为不是般若波罗蜜多乘的果位。正如《彼性成就之差别》中所说：“殊胜大乐金刚萨埵，其他道需经无数劫才能证悟，具足金刚乘方便者，此生即可毫不费力地成就。” 如是，应如吉祥寂护所说，金刚持本身是两种道的所获之果。此外，《合论》的注释《曼涅》中也说：“佛陀本身是十地的自在者。圆满佛陀本身是获得特殊道的果位。金刚持本身是十一地的自在者。” 并且《三类灯》中说：“意义虽一不迷茫。” 之意义，密咒和般若波罗蜜多二者所要获得的意义相同，自己也已承认。此外，般若波罗蜜多中说，普光地所获得的是断除包括二障习气在内的一切，并且获得十力、四无畏和不共法等一切佛陀的功德。如果说那里所说的佛陀还有胜过他的，那么就必须承认，即使断除了包括二障习气在内的一切，仍然没有断尽过失，即使获得了十力等一百四十四种无漏功德，仍然没有圆满获得功德。因此，对于那样的果位，不依赖密咒的道，仅凭般若波罗蜜多中所说的道是无法到达的。
English
Regarding the fruit to be attained, the two kinds of Buddhas distinguished in the Abhisamayalankara are: "After passing the ninth bhumi, the wisdom, by which the Buddha dwells in the Buddha-position, that is the position of the Bodhisattva, it should be known as the tenth bhumi." As such, the tenth bhumi is said to be the Buddha. Vajradhara, however, says it is the eleventh bhumi. Although there are mentions of the twelfth, thirteenth, and fourteenth bhumis in the tantras, Indian scholars say that those are classifications and groupings with the bhumis spoken of in the Prajnaparamita, which will be explained at the time of the fruit. Therefore, the eleventh, the Samantaprabha bhumi, should be considered synonymous with Vajradhara, and it should be known that the Sutra Pitaka says it takes three countless eons, while the Tantra Pitaka says it can be accomplished in one lifetime. Do not think that because Vajradhara is mentioned, it is not the fruit of the Prajnaparamita vehicle. As it is said in the "Differentiation of the Accomplishment of Suchness": "The glorious great bliss Vajrasattva, which is to be realized by other paths through countless eons, those who possess the means of the Vajrayana can accomplish it in this very life without difficulty." Thus, it should be done as Palden Shiwacho said, that Vajradhara himself is the fruit to be obtained by both paths. Furthermore, the commentary on the Kalasamvara Tantra, the ManNye, also says: "The Buddha himself is the master of the ten bhumis. The fully enlightened Buddha himself is the attainment of the extraordinary path. The Vajradhara himself is the master of the eleventh bhumi." And the Three Categories of Light says: "Although the meaning is one, do not be confused." The meaning of this is that the meaning to be obtained by both mantra and Prajnaparamita is the same, which you yourself have also acknowledged. Moreover, the Prajnaparamita says that what is obtained by Samantaprabha is the abandonment of all obscurations, including their imprints, and the attainment of all the qualities of the Buddha, such as the ten powers, the four fearlessnesses, and the unmixed qualities. If it is said that there is a Buddha superior to the one spoken of there, then it must be admitted that even though all obscurations, including their imprints, have been abandoned, faults have still not been completely eliminated, and even though one hundred and forty-four uncontaminated qualities, such as the ten powers, have been obtained, qualities have still not been fully attained. Therefore, for such a state, it is not possible to reach it by the path spoken of in the Prajnaparamita alone, without relying on the path of mantra.
Chinese
如果进行分析，似乎印度（རྒྱ་གར）的许多智者都撰写了相关的论述，虽然分析的方法有很多，但他们都认为仅凭波罗蜜多（ཕར་ཕྱིན）之道就能到达普光地（ཀུན་ཏུ་འོད）之间。即使如此，仍然可以超越它。这种说法我认为是不合理的。两种道路的行进，无论是否需要经历无数劫，即使在成佛能力上有优劣之分，但并未成为导致结果好坏的原因，因此无法证明道路的差异是无意义的。即使结果没有好坏之分，结果在远近上也有很大的差别。第二点分为两方面：自己宗派的特点，以及其他论师所说的特点。第一点是：下三部密续和波罗蜜多乘的快速特点在于，依靠天瑜伽和念诵的力量，获得许多共同成就，并得到佛和伟大的菩萨们的亲自摄受和加持等许多方便法门，从而圆满菩提之行。而无上部的快速特点在于：生起次第也有许多下三部密续所没有的深奥之处，圆满次第则有极其殊胜的深奥之处，这将在后面阐述。无需经历无数劫就能成佛的快速特点是无上部的特点。因此，下三部密续的所化众生要获得这样的成就，也必须依赖无上部的二种次第，仅凭自己的道路是不够的。因此，所有关于密咒快速特点的争论，都不能仅仅理解为在争论时期一生就能成佛，或者无需经历无数劫就能成佛。第二点分为两方面：出自《律源释》（སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པ་）的说法，以及出自《三类灯》（ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ）的说法。第一点是：拉特纳拉吉达（རཏྣ་རཀྵི་ཏ）在圆满次第的章节中说，离戏的禅修在两者中是相同的。与父子相见，从诸法都遍满快乐的等持中获得的菩萨，对所有对境都只有快乐的感受，不会产生痛苦和舍受。即使被切割成卡尔沙巴纳（ཀཪྵ་པ་ན）的尺寸，或者被大象踩踏，也只会产生快乐的感受。他还说，这种快乐也是密咒的
English
If we analyze, it seems that many Indian (རྒྱ་གར) scholars have written related treatises. Although there are many methods of analysis, they all believe that one can reach the space between the Land of Universal Light (ཀུན་ཏུ་འོད) solely through the path of Paramita (ཕར་ཕྱིན). Even so, it is still possible to surpass it. I do not find this statement reasonable. The progression of the two paths, regardless of whether it requires countless eons, even if there are differences in the ability to attain Buddhahood, has not become a cause for good or bad results. Therefore, one cannot prove that the difference in paths is meaningless. Even if there is no distinction between good and bad results, there is a great difference in the distance of the results. The second point is divided into two aspects: the characteristics of one's own school, and the characteristics spoken of by other teachers. The first point is: the quick characteristics of the lower three tantras and the Paramita Vehicle lie in relying on the power of deity yoga and recitation, obtaining many common accomplishments, and being directly accepted and blessed by Buddhas and great Bodhisattvas, and other skillful means, thereby perfecting the conduct of Bodhi. The quick characteristics of the Anuttara Tantra are: the generation stage also has many profound points that the lower three tantras do not have, and the completion stage has extremely supreme profound points, which will be explained later. The quick characteristic of attaining Buddhahood without having to go through countless eons is a characteristic of the Anuttara Tantra. Therefore, if the disciples of the lower three tantras want to obtain such achievements, they must also rely on the two stages of the Anuttara Tantra; it is not enough to rely solely on their own path. Therefore, all arguments about the quick characteristics of mantra should not be understood solely as attaining Buddhahood in one lifetime during the time of debate, or attaining Buddhahood without having to go through countless eons. The second point is divided into two aspects: the statement from the Commentary on the Source of Discipline (སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པ་), and the statement from the Lamp of Three Aspects (ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ). The first point is: Ratnarakshita said in the chapter on the completion stage that the meditation on non-elaboration is the same in both. The Bodhisattva who obtains the samadhi in which all dharmas are pervaded by happiness from the meeting of father and son, has only the feeling of happiness for all objects, and does not produce suffering or equanimity. Even if cut into the size of a Karshapana (ཀཪྵ་པ་ན), or trampled by elephants, only the feeling of happiness arises. He also said that this happiness is also the mantra's.