Tibetan
ས་ལ་ལྟ་བ་ལ་མཆོག་དམན་མེད་ཀྱང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་བཞག་པར་ཡང་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ། དེའི་ཕྱིར་ དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་པ་ནི་མེད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བར་འགྱུར་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་ནི་འདིར། དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། །གྲོགས་ཀྱི་མཐུ་དང་སྤྱོད་པ་ཡིས། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ནི། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བསྒྲགས། །ཞེས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷའི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གཟུང་བས་བྱིན་རླབས་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་ཅིང་ཞིང་དག་པར་མཛད་པ་ལྟར་བྱེད་པས། དམིགས་པ་དང་གྲོགས་དང་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པ་གསུམ་རྒྱ་ཆེ་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབུ་མ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བཤད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་ལ་བྱ་སྤྱོད་སོགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེའི་དབྱེ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར་སྔགས་སྤྱིའི་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་དོ། །མདོར་ན་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་བས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ངེས་པའི་ལྟ་བ་དང་རང་ཉིད་ལྷར་སྐྱེད་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་སྦྲེལ་ནས་འབྲས་བུ་སྐུ་གཉིས་སྒྲུབ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་གང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པའི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་དུ་བྱས་ནས། རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོ་ནས་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་ལམ་མང་པོ་བཤད་པ་རྣམས་ཁ་ཅིག་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པས་ཁྱད་ཞུགས་པར་འགྲོ་བའི་ཐབས་དང༌། ཁ་ཅིག་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའི་ཐེག་པ་ལ་གཟུགས་སྐུའི་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མེད་ལ་སྔགས་ལ་དེ་ཡོད་པས་མཆོག་དམན་དུ་འཇོག་པ་མི་རིགས་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མ་ངེས་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་བའི་སྐུ་སྒྲུབ་བ་ལ་རྒྱུ་ལ་ཡང་མཚན་དཔེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་སྒོམ་དགོས་ན། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལྟ་བུ་མཚན་བཟང་པོས་བརྒྱན་པའི་ལུས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་ཡང་མཚན་དཔེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་སྒོམ་དགོས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོའི་ལུས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་གསོག་པའི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་འགྲོ་བ
Chinese
雖然從地面上看沒有高低之分，但以廣大的天神瑜伽之門來區分，在三乘的分類中也有明確的說明，如是說：因此，勝義諦是世尊和龍樹等所分類的，沒有比這更殊勝的第二個勝義諦了。僅僅以世俗諦如何能變得廣大呢？對此所說的是：以目標完全清淨，以及友伴的加持和行持，有智慧者們將乘，宣稱為偉大中的偉大。這是因為證悟到完全清淨的天神自性，以及領受諸佛的誓言而生起加持，並且像諸佛及其眷屬利益眾生、淨化剎土一樣行持。因此，由於目標、友伴和隨行三者廣大，所以被說成是勝過波羅蜜多中觀派。並且，為了說明具備這三種殊勝之乘有事行等續部的區別，所以認為是密咒總體的殊勝之處。總之，將認定諸法以自性成立，因此是空性的無自性的見解，與將自己觀想為天神的天神瑜伽二者結合起來，以成就果位的二身，這是以金剛乘的哪種方式來宣說的呢？將其作為所有被調伏者的主要行徑的唯一道路，並且，各個續部中所說的除了這二者之外的眾多道路，有些是通過空性的證悟而進入殊勝之道的方便，有些則應當理解為是天神瑜伽的支分，這應當作為要點來把握。第三點是：有些人認為，波羅蜜多乘沒有色身的相似之因，而密咒有，因此不應當以此來區分高低。因為以與果相似的因來成就果，是非常不確定的。例如，如果為了成就以妙相莊嚴的果位之身，就必須在因位也修持具有妙相之相的道，那麼，像轉輪王那樣，為了成就以妙相莊嚴的身體，也必須修持具有妙相之相的道。同樣地，在積累成就善趣和惡趣之身的因時，也應當在所有前往
English
Although there is no high or low when looking at the ground, the division through the vast gate of deity yoga is also clearly stated in the classification of the three vehicles, as it is said: Therefore, the ultimate truth is what the Blessed One and Nagarjuna and others have classified, and there is no second ultimate truth that is more excellent than that. How can it become vast by mere conventional truth? What is said about this is: With the object being completely pure, and with the power of friends and conduct, the wise proclaim the vehicle to be the greatest of the great. This is because of realizing the nature of the completely pure deity, and receiving the blessings by taking the vows of the Buddhas, and acting like the Buddhas and their retinue benefit beings and purify the realms. Therefore, since the three of object, friend, and following are vast, it is said to be superior to the Madhyamaka of the Paramita. And, in order to explain the distinction of the tantra divisions such as Kriya and Carya for the vehicle that possesses these three distinctions, it is considered to be the distinction of the general mantra. In short, the view of ascertaining that phenomena are established by their own nature, therefore being empty of self-nature, and the deity yoga of visualizing oneself as a deity, combining these two to accomplish the two bodies of the fruition, in what way is this taught in the Vajrayana? Taking it as the single path of the main conduct of all those to be tamed, and the many paths other than these two that are taught in the individual tantras, some are the means of entering the excellent path through the realization of emptiness, and some should be understood as branches of deity yoga, this should be taken as the key point. The third point is: Some say that the Paramita vehicle does not have the cause similar to the form body, while the mantra has it, therefore it is not appropriate to distinguish high and low by this. Because it is very uncertain to accomplish the fruit with the cause similar to the fruit. For example, if in order to accomplish the body of the fruit adorned with marks and signs, one must also cultivate the path with the aspect of marks and signs in the cause, then, like a Chakravartin, in order to accomplish the body adorned with excellent marks, one must also cultivate the path with the aspect of marks and signs. Similarly, when accumulating the cause of accomplishing the bodies of happy and unhappy realms, one should also go in all
Tibetan
་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་དགོས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུ་དེ་དག་ལ་རང་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་མི་དགོས་ན། སངས་རྒྱས་ལ་དེ་ལྟར་བྱ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དག་པ་སྨྲ་བར་བྱ་དགོས་ན་དེ་ཡང་མི་རྙིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་སྐུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་གྱིས་གཟུགས་སྐུ་སྒྲུབ་པ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་དད་པར་བྱ་བཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་པ་རྣམས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོའི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མཆོག་རྣམས་དང༌། མཚན་དཔེ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱ་བླ་མ་བསུ་སྐྱེལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཚེ་རབས་དུ་མ་ཞིག་ཏུ་བསགས་པའི་མཐུས་ས་མཐོན་པོར་སོང་བ་ན། མཚན་དཔེ་རྗེས་མཐུན་པས་བརྒྱན་པའི་ལུས་ཐོབ་སྟེ། དེ་ཡང་ཇེ་བཟང་ཇེ་བཟང་དུ་སོང་སྟེ་མཐར་སྲིད་པ་ཐ་མ་པར་གྱུར་ པ་ན། སློབ་པའི་མཚན་དཔེ་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་རྟེན་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན་ལུས་ཀྱི་མཚན་དཔེའི་རིགས་འདྲ་དེ་ཉིད་ལ་ལོངས་སྐུར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། ལམ་དུས་སུ་མཚན་དཔེ་མེད་པར་འབྲས་བུ་ཐོབ་མ་ཐག་གསར་དུ་འབྱུང་བར་མི་འདོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཚེ་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པ་ན། སློབ་པའི་དུས་སུ་མི་སློབ་པའི་མཚན་དཔེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་དཔེ་མེད་ན་མཐར་ཐུག་པའི་མཚན་དཔེ་གློ་བུར་དུ་འབྱུང་བར་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སློབ་པའི་ལམ་དུ་མཚན་དཔེ་མེད་ན་གཟུགས་སྐུ་མི་འགྲུབ་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀའི་ལུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཚེ་གཅིག་ལ་འཚང་རྒྱ་བ་སྔགས་ལ་འུག་པའི་ལས་དང་པོ་པ་དེ་ལ། དང་པོར་སྐྱེས་ཙམ་ནས་ལུས་ལ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་བ་ཞིག་དགོས་པར་སྔགས་ནས་མ་གསུངས་ཤིང༌། །ཡོད་པ་ཡང་མིན་པས་ལུས་ཀྱི་མཚན་དཔེས་གཟུགས་སྐུའི་མཚན་དཔེའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་གཞག་ཏུ་མེད་པས། ཚེ་དེ་ལ་གསར་དུ་བསྒོམས་ནས་མཚན་དཔེའི་རིགས་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་ཞིག་བསྒྲུབ་དགོས་ལ། དེ་ཡང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལས་གཞན་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོའི་ལུས་འགྲུབ་པ་ལ་རྒྱུའི་སྐབས་སུ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་བསག་མི་དགོས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་འགྲུབ་པའི་སྔོན་རོལ་ཏུ་དེ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དགོས་པ་གཉིས་ཇི་ལྟར་མཚུངས། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་གཟུགས་སྐུར་སྐྱེ་བ་ལན་པའི་རྣམ་སྨིན
Chinese
因为如果必须积累具有两种形象的因，那就太过分了。然而，如果那些果不需要与自己和形象相符的因，那么就必须说出佛陀必须那样做的真正理由，否则也是站不住脚的。因此，认为通过具有色身形象的道来成就色身是密宗行者的特点，这仅仅是应该相信的说法而已。对此应该解释说，波罗蜜多乘的行者们，色身的本质之因是殊胜的福德资粮，以及相好等特殊之因，如迎接和送别上师等，通过在无数世中积累的力量，到达高地，从而获得以相好相随的身体。而且，它变得越来越好，最终成为最后有者。 那时，将获得究竟的学道相好。那时，当在那样的所依上显现法身时，身体的相好之种类相同者，就转变为报身。而不是想要在道位时没有相好，一旦获得果位就立即新出现。同样，金刚乘的行者们，在一生中成就佛果时，如果在学道时没有与不学道的相好相符的相好，也不想要究竟的相好突然出现。这样，如果在学道之路上没有相好，色身就无法成就，这是大小乘共同的观点。那时，对于一生中成佛的、初学密法的人来说，密法中并没有说，一开始出生就必须具有以相好庄严的身体。而且，实际上也没有，所以身体的相好不能作为色身相好的因。因此，必须在那一生中重新修习，积累与相好种类相同的因，而除了本尊瑜伽之外，没有其他合理的。如果那样做，那么成就善趣和恶趣的身体时，在因位不需要积累具有其形象的因，以及成就佛陀的色身之前，需要与它形象相符的因，这两者怎么能相同呢？我们认为色身是多次出生的异熟果。
English
Because if it is necessary to accumulate causes with two kinds of forms, then it is too extreme. However, if those fruits do not need causes that are consistent with themselves and their forms, then the true reason why the Buddha must do so must be stated, otherwise it is untenable. Therefore, the idea that the path with the form of the Rupakaya achieves the Rupakaya is the characteristic of the Mantrayana practitioners, which is merely something to be believed. It should be explained that the Paramitayana practitioners, the cause of the essence of the Rupakaya is the supreme accumulation of merit, and the special causes such as the signs and examples, such as welcoming and seeing off the guru, etc., through the power accumulated in countless lives, go to a high place, and thus obtain a body adorned with signs and examples. Moreover, it gets better and better, and eventually becomes the last existence. At that time, the ultimate signs and examples of learning will be obtained. At that time, when the Dharmakaya is manifested on that basis, the same kind of signs and examples of the body will be transformed into the Sambhogakaya. Rather than wanting no signs and examples at the time of the path, and immediately appearing newly once the fruit is obtained. Similarly, when Vajrayana practitioners achieve Buddhahood in one lifetime, if there are no signs and examples that are consistent with the signs and examples of non-learning during the learning period, they do not want the ultimate signs and examples to appear suddenly. In this way, if there are no signs and examples on the path of learning, the Rupakaya cannot be achieved, which is the common view of both Mahayana and Hinayana. At that time, for the first-time practitioner of Mantra who attains enlightenment in one lifetime, the Mantra does not say that it is necessary to have a body adorned with signs and examples from the very beginning of birth. Moreover, it is not actually there, so the signs and examples of the body cannot be the cause of the signs and examples of the Rupakaya. Therefore, it is necessary to practice again in that lifetime and accumulate the same kind of causes as the signs and examples, and there is no other reasonable way than the deity yoga. If this is done, then when achieving the bodies of good and bad destinies, there is no need to accumulate causes with their forms at the time of the cause, and before achieving the Rupakaya of the Buddha, there is a need for causes that are consistent with its form, how can these two be the same? We believe that the Rupakaya is the Vipaka fruit of many births.