Tibetan
་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་རྣམས་ཀྱང་གཟུགས་སྐུའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་ཆོས་སྐུའི་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་ལ་མ་འབད་ན་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཇི་ཙམ་ཞིག་གོམས་པར་བྱས་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་བརྒལ་བ་ཙམ་སྲིད་ ཀྱི། དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ་གཏུག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་མ་འབད་ན་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་ལ་ཅི་ཙམ་འབད་ཀྱང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གཏུག་པར་མི་ནུས་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་སངས་རྒྱས་པའི་སྐབས་ཀྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པའི་ལག་རྗེས་ཡིན་ལ། འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་གསོས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་ཐབས་རྒྱ་ཆེ་བའི་ལག་རྗེས་སུ་བྱ་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་སྔོན་པོ་འཛིན་པའི་མིག་གི་ཤེས་པ་སྐྱ་བ་ལ་རྐྱེན་གསུམ་ཚང་དགོས་པས། གསུམ་གའི་འབྲས་བུ་ཡིན་མོད་ཀྱང་གཟུགས་ལ་འཛིན་གྱི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གཞན་ལ་མི་འཇུག་པ་ནི་དབང་པོའི་ལག་རྗེས་དང༌། མྱོང་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དང༌། སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་ལག་རྗེས་ཡིན་པ་དང་འདྲའོ། །ཟབ་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་སོགས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི་ལུང་ནི། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ཚང་ན་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཁུངས་སོ། །སྦྱིན་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྡུད་པའི་ལུང་ནི། སྦྱིན་སོགས་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་རྣམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་དང༌། དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱས་ན་ཐབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཁུངས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་གསུངས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མི་འདྲ་བ་གོམས་པ་ལས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྒོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་སྦྱིན་སོགས་ཐབས་སུ་བཤད་པ་དེ་རྣམས་བླ་ན་ མེད་པའམ་གོང་ན་མེད་པའི་ཐབས་སུ་གསུངས་པ་དེ་ན་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་རྣམ་པ་ཡེ་མི་འདྲ་བའི་ལམ་ཙམ་ཞིག་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའོ། །གཟུགས་སྐུ་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་མེད་ན་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་གོང་མེད་པས་མ་ཡིན་པ་སྒྲུབ་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད
Chinese
廣大的方便也是色身的獨特之因，同時也是法身共同的助緣。如果不努力於廣大的方便，無論對事物的真如實相有多麼熟悉，也只能超越輪迴。因為無法達到一切垢染都已耗盡的法身。如果不努力於證悟空性的智慧，無論多麼努力於廣大的方便，也無法達到色身。即使如此，成佛時的一切垢染都已耗盡，這是修習空性的結果；能成為一切眾生的滋養，則必須視為廣大方便的結果。例如，能取藍色的眼識產生時，需要具備三種緣。雖然三者都是果，但能取境的色，而不能取聲等其他境，這是根的作用。產生體驗的自性是俱生緣的作用，產生藍色的形象是所緣緣的作用，與此相似。《經莊嚴論》中「因為甚深」等的引文是說，如果方便和智慧兩方面都具備，就能成為成就果位的無上方便之來源。《布施》等的總攝引文是說，布施等成就佛陀的方便，如果以迴向菩提以及無所緣的智慧來攝持，就能成為方便之來源。在那之後，所說的密咒乘不共的方便，正如所說：「那並非如其所是，因為沒有從串習不同的因，而現證圓滿菩提，並與之相順的修習。」其意義是，所說的布施等是方便，那些被說是無上或至上的方便，並非如此，因為沒有修習與佛陀的色身現證以及形象相順的道，因為只是串習與果位和形象完全不同的道而已。意思是說，如果沒有修習與色身形象相順的道，就不能以無上的方便來成就佛陀，這在同一部經中證明：「自性的本性即是甚深和廣大的自性。」
English
The extensive methods are also the unique cause of the Form Body, and at the same time, they are the common contributing factor to the Dharma Body. If one does not strive in the extensive methods, no matter how familiar one becomes with the suchness of phenomena, one can only transcend samsara. This is because one cannot reach the Dharma Body where all defilements have been exhausted. If one does not strive in the wisdom that realizes emptiness, no matter how much one strives in the extensive methods, one cannot reach the Form Body. Even so, the exhaustion of all defilements at the time of Buddhahood is the result of meditating on emptiness; to become the nourishment of all beings must be regarded as the result of extensive methods. For example, when the eye consciousness that apprehends blue arises, it needs to have three conditions complete. Although all three are the result, the fact that it apprehends form but does not engage with other objects such as sound is the function of the sense faculty. The arising of the nature of experience is the function of the immediately preceding condition, and the arising of the appearance of blue is like the function of the objective condition. The quote from the Ornament of the Sutras, "Because of profundity," etc., states that if both aspects of method and wisdom are complete, it becomes the source of the unsurpassed means for accomplishing the result. The summary quote beginning with "Giving," etc., states that the methods for accomplishing Buddhahood, such as giving, become methods if they are taken by dedication to enlightenment and wisdom without an object of focus. After that, the uncommon methods of the Mantra Vehicle are taught, as it is said: "That is not as it is, because there is no cultivation that accords with the manifestation of complete enlightenment from familiarizing oneself with dissimilar causes." The meaning of that is that the giving and so forth that are taught as methods, those that are said to be unsurpassed or supreme methods, are not so, because there is no cultivation of the path that accords with the manifestation of the Form Body of the Buddha and its appearance, because one is merely familiarizing oneself with a path that is completely different from the result and its appearance. It means that if there is no cultivation of the path that accords with the Form Body and its appearance, then one cannot accomplish Buddhahood with the unsurpassed methods, which is proven in the same scripture: "The nature of self is the nature of profundity and vastness itself."
Tibetan
་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ལས་བསྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་ཟབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་དང༌། རྒྱ་ཆེ་བ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞིག་སྟེ། དེ་ཡང་ཐུགས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་རོ་མཉམ་པར་ཞུགས་ནས་དེ་ལས་ནམ་ཡང་ལྡང་བ་མེད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་སུ་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་འབར་བས་བརྒྱན་པ་ནམ་ཡང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མི་སྟེན་པར་བཞུགས་པ་གཉིས་ཀའང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་ཆོས་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་བས་ད་ལྟ་ནས་རང་གི་སེམས་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བཞག་ནས་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་བཞིན་དུ། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ནའང་རང་གི་ལུས་མཚན་དཔེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྣང་བའི་སྐུ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་སྒོམ་དགོས་ཏེ། འདི་གཉིས་ནི་བྱེད་ན་བྱེད་མཉམ་དང་འཇོག་ན་འཇོག་མཉམ་དུ་ཀུན་ནས་ མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དགོངས་ནས་བདག་སྒྲུབ་པ་ལས། དེ་བས་ན་བདག་མེད་པ་དང་འདྲ་བར་རྒྱ་ཆེ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་འདིའི་ལུགས་ཀྱི་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་རྒྱ་ཆེ་ལུགས་ནི་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ལ་རང་གི་རང་བཞིན་ལས་སྒྲུབ་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་ལུས་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པའི་རྟེན་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་དམིགས་མེད་ཀྱི་ཐུགས་གཉིས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུས་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་བཞིན་དུ། ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཡིད་ངོན་རང་གི་སྐུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཐབས་དང༌། དེའི་ཚོ་རང་གི་སེམས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་དབྱེར་མེད་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པའི་ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་དུ་བྱ་དགོས་ཏེ། འདི་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གོམས་པར་བྱས་བས་མཐར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་གདུལ་བྱ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་སྣང་བའི་གོ་འཕང་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ལྷར་སྣང་བའི་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཀྱང་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་
Chinese
具有的果实是从自己的自性中成办的事业。 也就是说，一般要获得的果实是深奥的法身的自性，以及广大的以妙相等庄严的自性。 也就是，心意融入诸法的那样性而味均等，并且从中永不升起，以及在那时身体以妙相和好相而庄严，永不依赖变异而安住，这两者也是本体无别，即是自性的自己的本体性，这是所说的意义。 这样的话，成办它的方便和智慧也需要与此相符。 例如，在成办法界佛的心意法身时，瑜伽士从现在起将自己的心安住在事物的那样性的意义上，像修持与佛的心意在形态上相符的道一样。 在成办色身时，也需要修持自己的身体显现为具有妙相的身体，与佛身在形态上相符的道。 这二者，做则同做，安住则同安住，一切都相同。 考虑到此，比起修持我，不如修持与无我相同，广大的自性也观修成无有差别。 这样说道，此处的广大是指作本尊瑜伽，而广大的方式将在下面讲述。 以那样的方式成办，称为从自己的自性中成办。 在果的阶段，身体以妙相庄严的所依，以及依靠它的无所缘的心意二者，如本体无别同时安住一般。 在道的阶段，瑜伽士的意幻自己的身体显现为如来身体的方便，以及同时自己的心缘于法的那样性无自性的智慧二者，需要将一个意识的本体无别同时聚合的方便智慧修成无别。 因为通过串习将这二者同时结合的瑜伽，最终二无别的智慧本身，为了成就调伏对境显现为色身的果位。 这样，显现为本尊的殊胜方便，也是不错乱地证悟自己心性的智慧。
English
The fruit of having is the activity accomplished from one's own nature. That is to say, the fruit to be attained in general is the essence of the profound Dharmakaya, and the essence of the vast adorned with marks and examples. That is, the mind enters into the suchness of all dharmas and becomes equal in taste, and never arises from it, and at that time the body is adorned with radiant marks and examples, and always abides without relying on change, both of which are inseparable in essence, that is, the meaning of saying that it is the nature of one's own nature. In that case, the means and wisdom to accomplish it must also be in accordance with it. For example, when a yogi accomplishes the Dharmakaya of the Victorious One's mind, he places his mind on the meaning of the suchness of things from now on, just like practicing the path that is in accordance with the Victorious One's mind. When accomplishing the Rupakaya, one must also practice the path that is in accordance with the form of one's own body appearing as having marks and examples. These two are the same in doing and the same in abiding, and are all the same. Considering this, rather than practicing self, one should meditate on the vast self, which is the same as no-self, as being non-different. It is said that the vastness here refers to the practice of deity yoga, and the manner of vastness will be explained below. Accomplishing in such a way is called accomplishing from one's own nature. In the stage of the fruit, the basis of the body adorned with marks and examples, and the mind that relies on it without any object, are inseparable in essence and abide at the same time. In the stage of the path, the yogi's mind, the means of one's own body appearing as the form of the Tathagata, and at the same time one's own mind, the wisdom that focuses on the suchness of dharma, the selflessness, both of which are inseparable in essence as one consciousness, must be practiced as inseparable means and wisdom that are gathered at the same time. Because by familiarizing oneself with the yoga of combining these two at the same time, ultimately the non-dual wisdom itself, in order to accomplish the state of appearing as the Rupakaya to those to be tamed. Thus, the supreme means of appearing as a deity is also the wisdom of realizing the nature of one's own mind without error.