Chinese
诶。在《古尔释》中，“方便是安乐的禁戒”这样翻译是正确的。这里是从波罗蜜多乘中显示方便最为殊胜的时候，以仅仅修习空性就不能具足方便的理由，因为修习空性需要补充的方便被说为是天瑜伽，因此，要知道修习坛城轮是色身方便的主要部分。那个方便的特点是，两种之中安乐是不依赖苦行的。关于禁戒，在《喜金刚》中说了许多禁戒的方式，但此处是指显现为天轮形象的方便和证悟自性空性的智慧不可分离。像这样修习现相等佛慢的方便智慧瑜伽，能像波罗蜜多的绳索一样，不是长久地获得佛的果位，这是在宣说那条道路的伟大之处。以将天瑜伽说为快速道路，这就能遮止那些认为修习天瑜伽对于成就殊胜果位没有意义的邪分别念。那么，为了成就色身，为什么需要具有坛城轮形象的，怀有佛慢的瑜伽呢？回答是，以“导师”等两句和“因此”等，将所要成就的色身是以妙相等庄严作为理由，因此，宣说了必须以能显示果的那种具有形象或相状的方便来成就。在另外两部《古尔释》中，没有见到消除疑惑而清楚地解释。在天族的慧释中，在用前两句遮止仅仅修习空性就认为是方便的时候，说如果修习与方便分离的空性，就会转生到无边虚空等无暇之处，这种说法我认为是不合理的。之后，在空性道的时候，说是方便，在成熟的时候，说是果的回答中，因为那时作为因的道和作为果的成熟二者的空性没有其他差别，所以如同认为是果一样，空性也会变成不是方便。因是具有所缘戏论的自性，果则与此相反。
English
E. In the Gur Commentary, "Skillful means are the vows of bliss" is a correct translation. Here, it is in the context of showing that skillful means are the most supreme from the Paramita Vehicle, and for the reason that merely meditating on emptiness does not complete the skillful means. Because the skillful means to be added to the meditation on emptiness is said to be deity yoga, therefore, it should be known that meditating on the wheel of the mandala is the main skillful means for the Form Body. The distinction of that skillful means is that, of the two, bliss does not depend on asceticism. Regarding vows, although many ways of taking vows are mentioned in the Hevajra, here it refers to the skillful means of appearing as the wheel of deities and the wisdom of realizing emptiness of inherent existence as inseparable. Like that, the skillful means-wisdom yoga of meditating on the Buddha's pride of appearance and so on, will cause one to attain the state of Buddhahood not for a long time like the rope of the Paramitas, which is a statement of the greatness of that path. By explaining deity yoga as a quick path, this prevents the wrong conceptions that hold that deity yogas are meaningless for accomplishing the supreme. Then, what is the reason why yoga that holds the Buddha's pride, which has the form of a mandala wheel, is necessary to accomplish the Form Body? The answer is, with the two lines "Teacher" etc. and "Therefore", the Form Body to be accomplished is adorned with marks and examples as the reason. Therefore, it is said that it must be accomplished by that skillful means that has form or appearance that shows the result. In the other two Gur Commentaries, there is no clear explanation that dispels doubts. In the commentary of the wisdom of the lineage of the gods, when the first two lines prevent the mere meditation on emptiness from being considered a skillful means, it is said that if one meditates only on emptiness separated from skillful means, one will be born in non-leisure states such as infinite space, which I do not see as reasonable. Then, in response to saying that emptiness is the skillful means at the time of the path and the result at the time of ripening, because at that time there is no other difference in the emptiness of the path as the cause and the ripening as the result, just as it is considered the result, emptiness will also become not a skillful means. The cause is the nature of having an object with elaboration, and the result is the opposite of that.
Tibetan
པ་ཡིན་པས། རྒྱུ་འབྲས་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པས་ཐབས་ནི་སྟོང་ཉིད་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །སྟོང་ཉིད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི་ སྔར་དང་འདྲའོ། །དེ་ནས་ཤེར་ཕྱིན་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་མ་ལྔའི་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་སྤྱད་པས་བྱང་ཆུབ་་འགྲུབ་པ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པར་བསྟན་ན། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཅི་བྱ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་སེལ་བ་ལ་དེ་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་འཆད་ཅིང་དེའི་བདེ་བ་སྔར་དང་འདྲ། སྡོམ་པ་ནི་དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་གྱི་བདེ་བ་མྱོང་བ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་ནི་ཐ་མལ་པའི་ང་རྒྱལ་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཡུན་མི་རིང་བ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་འཐོབ་པ་ལ་འཆད་དོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཆོས་སྐུའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་སེལ་བ་ལ་སྟོན་པ་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་སྟེ་ཐབས་ནི་སྐུ་གསུམ་གྱི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ལ་འཆད་པར་སྣང་ངོ༌། །འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་པ་དེ་རིམ་པ་དང་པོ་ཁོ་ན་ལ་བོད་ཀྱི་བླ་མ་མང་པོས་སྦྱར་བ་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བསྐྱེད་རིམ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་མ་ཕྱེད་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས་རིམ་པ་གཉིས་ཀའི་སྐབས་སུ་གཟུང་དགོས་སོ། །མཆོག་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་འདོར་བའི་ལོག་རྟོག་གི་གཞི་ཆེ་བ་ནི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པ་ཉིད་སྐུ་གཉིས་ཀའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འཛིན་པ་འདི་ཡིན་ལ། དེའི་དོགས་པ་གསལ་བར་བཅད་ནས་གཟུགས་སྐུའི་རྒྱུར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ངེས་པར་སྒོམ་དགོས་པར་གུར་ནས་གསུངས་པ་འདི་གསལ་བར་སྣང་བས་དྲངས་པ་ཡིན་པས། དེས་མཚོན་ནས་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འདིར་ནི་མངས་སུ་དོགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་གཞུང་ནས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་ བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་དྲངས་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྒྲུབ་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་བདག་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སྔོན་དུ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་ཚུལ་གསུངས་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ། བདག་མེད་པ་ལ་གོམས་པ་ཡང་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེས་རྟོག་བའི་དྲི་མ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་ཕན་པ་མཛད་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཐབས་ཤིན་ཏུ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ལ་རབ་ཏུ་འབད་པར་བྱའོ། །སྐྱེ་བོ་མ
Chinese
因此，由於因果各異，因此解釋說方法不僅僅是空性。 指出空性的必要性與之前相同。 然後，如果通過般若波羅蜜多其餘五種波羅蜜多的方法，在無數劫中修行而成就菩提，這就在波羅蜜多乘中進行了闡述。 為了消除人們會想，用壇城之輪等方法做什麼的想法，因此解釋了四句“因此”等，其樂與之前相同。 總之，體驗二根結合的樂，佛的慢心是遠離庸俗之慢，不久是指在此生獲得。 然後，為了消除是否應該以法身的方式觀修佛身的疑慮，有“導師”等四句，方法似乎是在解釋三身的有相三摩地。 在這裡，壇城之輪的本尊瑜伽的指示，許多藏族喇嘛僅將其應用於第一階段，這是一個錯誤，因為他們沒有區分本尊瑜伽和生起次第的廣度和狹窄，因此需要在兩個階段都加以掌握。 在成就殊勝之時，捨棄本尊瑜伽的邪見之基礎，是認為僅僅觀修空性就能成就二身。 古汝明確地斷除了這種疑慮，並說為了色身的因，必須修持本尊瑜伽，這很明顯，因此我引用了它。 由此可以推知其他續部所說的內容，但由於擔心篇幅過長，這裡就不寫了。 第二部分有二：導師智慧足論典中如何闡述，以及其他導師如何闡述。 第一個是：如前引用的續部所指示的那樣，大導師智慧足從成就自我的方法中非常清楚地闡述了成就。 也就是說，首先闡述了波羅蜜多乘的道理，如是說：如果習慣於無我，也是與方法的差別相分離的，因為它不能產生遠離所有分別垢染，利益所有眾生的全知智慧，因此，應當努力於極其明顯的方法。 生物
English
Therefore, since cause and effect are different, it is explained that the method is not just emptiness. The necessity of pointing out emptiness is the same as before. Then, if enlightenment is achieved by practicing the Perfection of Wisdom and the remaining five perfections for countless eons, this is explained in the Perfection Vehicle. In order to dispel the doubt of what to do with the methods such as the wheel of the mandala, the four lines "therefore" etc. are explained, and its bliss is the same as before. In short, experiencing the bliss of the union of the two faculties, the pride of the Buddha is to be free from the pride of the ordinary, and not long is to be obtained in this life. Then, in order to dispel the doubt of whether the body of the Buddha should be meditated upon in the manner of the Dharmakaya, there are four lines such as "the teacher", and the method seems to be explaining the three samadhis of the three bodies with form. Here, the instruction of the deity yoga of the wheel of the mandala, which many Tibetan lamas apply only to the first stage, is a mistake because they do not distinguish the breadth and narrowness of the deity yoga and the generation stage, so it must be grasped in both stages. The basis of the wrong view of abandoning the deity yoga in accomplishing the supreme is that the very meditation on emptiness is regarded as the means of accomplishing the two bodies. Guru clearly cut off this doubt and said that the deity yoga must be practiced as the cause of the Form Body, which is obvious, so I quoted it. From this, it can be inferred what is taught by other tantras, but I will not write it here for fear of being too long. The second part has two: how the teachings of the master Yeshe Zhap are explained, and how other masters explain them. The first is: As indicated by the previously cited tantra, the great master Yeshe Zhap very clearly explained the accomplishment from the method of accomplishing the self. That is to say, first, the doctrine of the Paramita Vehicle is explained, as it is said: If one is accustomed to selflessness, it is also separated from the distinction of methods, because it cannot generate the omniscient wisdom that is free from all stains of discrimination and benefits all beings, therefore, one should strive for extremely obvious methods. creature
Tibetan
་ལུས་པ་ལ་ཕན་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ་ཕན་པ་ཡང་མཐར་ཐུག་བའི་རྒྱུ་ཆེ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་ཡང་ཐབས་གོམས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པ་ལ་གོམས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང༌། ཟབ་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱ་ཆེའི་ཕྱིར། །རྣམ་མི་རྟོག་དང་ཡོངས་སུ་སྨིན། །འདི་ལ་དེ་གཉིས་བསྟན་པས་ན། །དེ་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའི་ཐབས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ནི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པར་གྱུར་ན་དེ་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་དང་དེ་བཞིན་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་ཕུང་པོར་ཞེན་ནས་མཆོག་འཛིན་མ་བྱེད་ཅེས། །དང་པོའི་ལས་ཅན་དེ་ལ་དེ་སྐད་ བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་དང་བྲལ་ན་བདག་མེད་པ་ཅི་ཙམ་གོམས་ཀྱང་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་གསོས་སུ་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་མི་འཐོབ་པས་ཐབས་ལ་འབད་དགོས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་གོ་འཕང་དེ་ཡང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་གོམས་པ་ཁོ་ནའི་ལག་རྗེས་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་གོམས་པའི་ལག་རྗེས་ནི་དྲི་མ་ཟད་པ་ཙམ་གྱི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པས་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་ནུས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་མི་འབྱུང་ཞེས་སྟོན་པ་མིན་ལ། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་ཙམ་ལ་གོམས་པས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་གཟུགས་སྐུ་ཐོབ་ནུས་ཀྱང་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཆོས་སྐུ་མི་འཐོབ་ཅེས་སྟོན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་སྐུ་དང་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་གཅིག་ཐོབ་ནས་ཅིག་ཤོས་མ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཉིས་ནི་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་པས་ནམ་ཡང་མི་འབྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེས་འཕགས་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དྲི་མ་མཐའ་དག་འདག་བྱེད་ཡིན་པས། དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ
Chinese
对有益之自性乃是遍知之智慧，而利益也源于最终之大因。其因仅仅是串习方便，因为串习无我具有仅仅断除分别念之果。如云：以其深广故，不分别且极成熟，于此示彼二，是故无上方便。因此，毫不颠倒之布施等之心念彻底融入乃是方便，若完全回向于遍知之性，则彼等将成为圆满菩提之因。如是说：布施与戒律，忍辱以及精进，禅定与智慧，菩提完全作回向，执著菩提蕴，切莫执为胜，如是对最初之业者，如是开示之。如是说。彼等之义为，若离广大之方便，则无论串习无我多久，亦无法获得成为一切有情之滋养之佛陀，故需努力于方便。且利益无余有情之果位，也是串习广大方便之手印，因为串习无我之手印仅仅是断除垢染而已。此非谓远离广大方便而修习空性，虽能使一切垢染灭尽，然无法成办一切有情之利益。亦非谓远离空性之修习，仅仅串习广大方便，虽能获得成办一切有情之利益之色身，然无法获得灭尽一切垢染之法身。因为获得法身与色身二者之一，而未获得另一者是不可能的。因为彼二者是依赖于同一因集合之决定性关联，故而永不分离。又，以珍宝菩提心所超胜之证悟空性之智慧，乃是消除一切我执垢染者，故是具足二清净之法身之不共之因，然亦是色身之共同助缘。如是
English
The nature that benefits is the wisdom of omniscience, and the benefit also comes from the ultimate great cause. Its cause is only the habituation of means, because habituation to selflessness has the result of merely abandoning conceptualization. As it is said: Because of its depth and vastness, non-conceptual and fully ripened, because these two are shown in this, therefore it is the supreme means. Therefore, the non-perverted giving and so on, the mind that is thoroughly engaged is the means, because if it is completely dedicated to the nature of omniscience, then they will become the cause of perfect enlightenment. As it is said: Giving and discipline, patience and likewise diligence, meditation and wisdom, may you completely dedicate to enlightenment. Clinging to the aggregates of enlightenment, do not cling to the supreme, thus it should be taught to the first worker. So it is said. The meaning of these is that if one is separated from the vast means, no matter how much one is accustomed to selflessness, one will not attain the Buddha who becomes the nourishment of all beings, so one must strive for means. And the state of benefiting all sentient beings is also the handprint of habituating vast means, because the handprint of habituating selflessness is only the abandonment of the exhaustion of defilements. This does not mean that by meditating on emptiness apart from vast means, although one can exhaust all defilements, one cannot accomplish the benefit of all sentient beings. Nor does it mean that by merely habituating vast means apart from meditating on emptiness, although one can obtain the form body that accomplishes the benefit of all sentient beings, one cannot obtain the dharma body that exhausts all defilements. Because it is impossible to obtain one of the two, the dharma body and the form body, and not obtain the other. Because the two are definitely related to relying on the same collection of causes, they are therefore never separated. Moreover, the wisdom that realizes emptiness, which is superior to the precious mind of enlightenment, is the one that eliminates all defilements of self-grasping, so it is the uncommon cause of the dharma body with two purities, but it is also the co-operative condition of the form body. Likewise