Tibetan
་པ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བློ་སྦྱོང་བ་ཐམས་ཅད་དང༌། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཡིན་ལ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཁོར་བར་འཆིང་བྱེད་དུ་མཐོང་ནས་བཟང་པོའི་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་ཞིང་ཡལ་བར་དོར་བས་ངན་འགྲོའི་སྒོ་འབྱེད་པ་འབའ་ཞིག་གོ །འདི་གཉིས་ཀས་མངོནཔའི་ང་རྒྱལ་མ་གཏོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་འདྲ་མོད་ཀྱང༌། སྔ་མ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་མོས་པའི་རྒྱུ་བཟུང་བའོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཟུང་ན་མོས་པ་ཡང་སྲེག་པར་འགྱུར་ན་ལོག་པར་བཟུང་ནས་སྡང་བ་ལ་སྨོན་སུ་མེད་པར་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས། དད་པ་ཅན་ནི་བཟུང་ཉེས་པས། །ཅིག་ཤོས་སྡང་ཕྱིར་ཁྲོས་པ་ཡིས། །དད་པ་ཅན་ཡང་སྲེག་བཤད་ན། །སྡང་བས་ཕྱིར་ཕྱོགས་སྨིན་ཅི་དགོས་ཞེས་དང༌། །ཆོས་འདི་ལོག་པར་ཤེས་གྱུར་ན། །མི་མཁས་རྣམས་ནི་ཆུང་ཀྱང་འཇའ། །འདི་ལྟར་མེད་པར་ལྟ་བ་ཡི། །མི་གཙང་དེར་ནི་བྱིང་བར་འགྱུར། །གཞན་ཡང་འདི་ནི་ལོག་བཟུང་ན། བླུན་པོ་མཁས་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན། །སྤོང་བས་མ་རུངས་བདག་ཉིད་ཅན། མནར་མེད་པར་ནི་སྤྱིའུ་ཚུགས་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་གོ་བ་སྐྱེ་ཚུལ་ནི །བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་རྣམས་སྟོང་ པ་འདི་ཤེས་ནས། ལས་དང་འབྲས་བུ་སྟོན་པ་གང༌། །འདི་ནི་ངོ་མཚར་བས་ངོ་མཚར། །རྨད་བྱུང་བས་ཀྱང་རྨད་དུ་བྱུང༌། །ཞེས་དང༌། བསྔགས་པར་འོས་པ་བསྔགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས། ཆོས་ཉིད་འདོར་བར་མི་མཛད་ལ། །ཀུན་རྫོབ་དང་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བདེན་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་ཇི་འདྲ་ཞིག་ལ་བཟུང་ཡང༌། །ཞེན་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་མཐོང་བ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྐྱེན་བྱས་ནས། བཅིངས་གྲོལ་དང་ལས་འབྲས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ལས་འདི་འབྱུང་གི་ངེས་པ་གཏིང་ནས་རྙེད་པ་གཉིས་ལ། དང་པོ་རང་གི་འཐད་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པ་ན། །ཕྱི་མ་རང་ལུགས་ལ་མི་བདེ་བར་གཞན་ངོ་འམ། འཁྲུལ་ངོར་བསྐྱལ་མི་དགོས་པར་རང་གི་ལུགས་ལ་གཉིས་ཀ་འཐད་པ་དེ་མཐོང་བ་ཅིག་བྱུང་ན་ངོ་མཚར་བ་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡན་ཏེ། སྐྱེ་བོ་ཕལ་མོ་ཆེ་ལ་འགལ་བར་སྣང་བ་མི་འགལ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཐབས་མཁས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྟོང་པ་རྟོགས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཐད་པར་འགྲོ་དགོས་ཀྱི། དེ་མ་རྟོགས་བར་དུ་འཐད་པ་ལ། རྟོགས་ནས་རྣམ་གཞག་རྣམས་བྱས་མེད་པར་སོང་ན། དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་གོ་ལུགས་དང་ཁྱད་པར་མེད་
Chinese
所有在广阔方面修习心性，以及所有听闻和思考，都被认为是概念的附加，并且所有概念都被视为束缚轮回的因素，从而否定和抛弃所有善良的行为，仅仅开启了恶趣之门。这两者虽然都未能领悟空性的意义，除了显现的骄傲之外，但前者缺乏对空性产生信心的因，而后者则抓住了信心的因。因此，如果颠倒地理解空性的意义，即使是信心也会被烧毁，更不用说颠倒理解后产生嗔恨了。如《宝鬘论》所说：“有信者因执持错误，另一者因嗔恨而愤怒，若说有信者亦被焚毁，嗔恨者又何需期待成熟？”又说：“若已颠倒解此法，庸人虽小亦如虹，如是观见无有者，沉溺于彼不净中。此外，若颠倒执持此，愚者具智者之慢，舍弃成暴戾自性者，将直堕无间地狱。”如此宣说。产生不颠倒之理解的方式是，如《菩提心释》所说：“知晓诸法皆空性，而示业果之任何，此乃奇妙胜奇妙，稀有更胜于稀有。”又如《赞应赞》所说：“不舍弃法性，亦随顺世俗。”如是所说，无论执持何种真执之对境，都能见到丝毫执着亦无，并且以此为缘，对于束缚解脱、业果等一切，都能从内心深处获得“由此生彼”的定解，此二者，若首先将前者作为自己的合理方面，那么后者就不必为了使自己的宗派感到不适而迁就他人或迁就错觉，而是见到两者在自己的宗派中都是合理的，这才是奇妙和稀有的。因为对于大多数人来说，能够理解看似矛盾的事物而不矛盾，这是一种巧妙的方法。因此，通过证悟空性，轮回和涅槃的区分必须是合理的，如果未证悟空性之前是合理的，而证悟之后所有的区分都消失了，那么就与实有论者的理解没有什么区别了。
English
All mind training in the vast aspects, and all hearing and thinking, are considered to be imputed by concepts, and all concepts are seen as binding factors of samsara, thereby negating and abandoning all virtuous actions, merely opening the door to evil destinies. Although both of these fail to comprehend the meaning of emptiness, except for manifest pride, the former lacks the cause for generating faith in emptiness, while the latter grasps the cause for faith. Therefore, if the meaning of emptiness is grasped perversely, even faith will be burned, let alone generating hatred after perversely understanding it. As the Ratnavali says, "The faithful one, by wrong grasping, the other one, angered by hatred, if it is said that even the faithful one is burned, what need is there to expect maturation from hatred?" It also says, "If this Dharma is understood perversely, even the small among the unwise are like rainbows, those who view it as non-existent in this way will sink into that impurity. Furthermore, if this is grasped perversely, the fool has the pride of the wise, abandoning becomes a violent nature, and will go straight to Avici hell." Thus it is said. The way to generate non-perverted understanding is, as the Bodhicitta Explanation says, "Knowing that all dharmas are empty, and showing any of karma and result, this is wonderful beyond wonderful, rare beyond rare." And as the Praise Worthy of Praise says, "Does not abandon the nature of Dharma, and also conforms to the conventional." As it is said, no matter what object of true grasping is held, one can see that there is not even a speck of attachment, and with this as the cause, for all things such as bondage and liberation, karma and result, one can deeply obtain the certainty of "this arises from this" from the depths of one's heart. If one first makes the former one's own reasonable aspect, then the latter does not need to accommodate others or illusions in order to make one's own tenets uncomfortable, but rather sees that both are reasonable in one's own tenets, which is wonderful and rare. Because for most people, being able to understand seemingly contradictory things without contradiction is a skillful method. Therefore, by realizing emptiness, the distinction between samsara and nirvana must be reasonable, but if it is reasonable before realizing emptiness, and all distinctions disappear after realization, then there is no difference from the understanding of the substantialists.