Tibetan
ལེགས་པར་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ལ། ཕྱིན་ཆད་འཕྲོ་ཆོད་ངེས་སུ་བསྡམ། དེ་ཡང་རྩ་བའི་ལྟུང་བས་ཡེ་མ་གོས་པ་ལ་འབད་ཅིང༌། ཉེས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་བྱུང་ན་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ནས་ལེགས་པར་ཕྱིར་བཅོས་པར་བྱ༌། ཁོ་བོའི་ལྟར་ན་འདི་ནི་རིམ་གཉིས་བསྒོམ་པའི་ གཞིར་མེད་མི་རུང་དུ་འཇོག་དགོས་ཤིང་། རིམ་གཉིས་མི་བསྒོམ་ཡང་དབང་ཐོབ་ན་ངེས་པར་བྱ་དགོས་པས་འདི་ལ་ངེས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་འཚལ་ཏེ། དབང་ཐོབ་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་རྣམ་པར་དག་ན་རིམ་པ་གཉིས་ཚེ་འདིར་མ་བསྒོམས་ཀྱང༌། སྐྱེ་བ་བདུན་དང་བཅུ་དྲུག་ལ་སོགས་པར་མཆོག་འགྲུབ་པར་གསུངས་ཤིང༌། རིམ་གཉིས་སྒོམ་པ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པར་བཏང་ན་ངན་འགྲོར་ལྟུང་ནས་མི་འགྲུབ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གསང་སྔགས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཁྱིམ་པ་ཡིན་ན་གཏན་ཁྲིམས་ལྔ་ལ་གནས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་སྡོམ་པ་གཉིས་སམ་གསུམ་ལ་གནས་ནས་སྒྲུབ་དགོས་པར་གསུངས་པས། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་དགེ་སློང་མཆོག་དང༌། དགེ་ཚུལ་འབྲིང་དང་ཁྱིམ་པ་ཐ་མར་གསུངས་པ་ཡང་། སྡོམ་པ་བསྲུང་བ་མང་ཉུང་གིས་གཞག་གི་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སོ་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཉིས་ལ་གནས་པས་སྔགས་སྒྲུབ་ན་ཆེས་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ལས་གསུངས་པ་ཡང་། རབ་ཏུ་བྱང་བ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཉིས་སྲུང་བས་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བླངས་ནས་བསྒྲུབས་ན། སྔགས་རང་གི་སྡོམ་པ་ཙམ་ཞིག་བསྲུངས་ནས་བསྒྲུབས་པ་ལས་ཆེས་མྱུང་བར་བཞེད་ པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པའི་ལམ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཙམ་ཞིག་ལ་གནས་ནས་བསྒྲུབ་པ་ལས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡང་བླངས་ནས་སྒྲུབ་པ་མཆོག་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་ནས། མདོ་སྡེ་དུ་མར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་པོ་ལའང་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཉིས་ཕྱི་མ་ལ་བསྔགས་པ་ཆེ་བ་གསུངས་སོ། འདི་དག་གི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལའང་བཤད་པའི་ཚིག་སྒྲིགས་རེ་ཙམ་ཟེར་བ་མང་བར་སྣང་ན་ཡང༌། ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚེ་བྱེད་པ་ཆེས་ཉུང་བར་སྣང་བས་ལེགས་པར་གོ་དཀའ་བའི་རིགས་སུ་འདུག་ལགས་དེ་ནས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་ཤིང་།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་རྣམས་ལ། །ཐབས་འདི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་གསུངས། །ཞེས་སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་གོང་མར་ཕྱིན་པ་འོག་མ་རྣམས་སུ་འཇོག་པ་ལ་ལྟོས་པ་ལྟར། །བསྐྱེད་རྫོགས་རྣམས་རིམ་པ་ཅན་དུ་བསྒོམས་པས་བགྲོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། །གོ་རིམ་གང་བྱུང་དང༌། བསྐྱེད་རིམ་བཞག་ཀྱང་ཆོག་པ་ནི་མིན་པར་གསུངས་པས་ཐོག་མར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདིའང་གནས་སྐབས་ཀྱི་མི་འདོད་པ་ཞི་བ་དང༌། འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཕ་མོ་འགྲུབ་པ་ལ་ངེས་པ་མེད་ཀྱང༌། བླ་མ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་རྒྱུད་སྡེ་ཁུངས་ མ་ནས་ལེགས་པར་ཟིན་པ་དང༌། མཁས་པ་ཚད་ལྡན་གྱིས་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཞིག་ལ་བྱ་འཚལ། དེ་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་ཚོགས་བསག་པ་དང༌། ཐུན་མཚམས་སུ་དག་པ་དྲན་པར་བྱ་བ་དང༌། བཟླས་པ་དང་མཆོད་གཏོར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཚིག་དོན་པ་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་མ་སོང་བའི་དེ་དང་དེའི་དོན་ལེགས་པར་དྲན་བཞིན་པའི་ངང་ནས་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་ཁེལ་བ་རེ་བྱ་དགོས་ཏེ་སྤྲོ་མི་འཚལ། དེ་ནས་དངོས་གཞི་ལྷའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལེགས་པར་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བས་དེའི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། བསྐྱེད་རིམ་བསྒོམས་པས་གོམས་པའི་མཐར་ཇི་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞིག་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་དེ་ཤེས་ན། དེ་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ལ་ཡང་ངེས་པ་སྐྱེ་སླ་བས་དེའི་ཕྱིར་ཅི་ཞིག་བསྐྱེད་པར་འདོད་ཅེ་ན། ད་ལྟ་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པའི་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་རྒྱན་ཆ་ལུགས་ཏེ། མདོར་ན་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་དེ་རྣམས་མཐར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཅིག་སྒྲུབ་པར་འདོད་ནས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དང་པོར་དམིགས་པའི་གཞི་གཅིག་ལ་དམིགས་ནས་སྦྱོང་དགོས་ཤིང་། དེའང་གཙོ་བོ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་ནས་སྦྱོང་ན་ཇི་ལྟར་སྦྱོང་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྐུའི་ཆ་ཕྲ་ཤོས་གཅིག་ལ་དམིགས་ནས་གསལ་སྣང་སྒྲུབ་པའི་ཕྲ་རིམ་ནས་སྦྱོང་ བ་ཅིག་དང༌། སྐུ་དེའི་རགས་རིམ་ནས་སྦྱོང་བའི་ལུགས་གཉིས་སྣང་བའི་སྔ་མ་ནི། གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་འཚམ་སྲིད་ཀྱང་༌། ཐུན་མོང་དུ་ཕན་ཆེ་བ་ནི་ཕྱི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་སླ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཙོ་བོ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཕྲ་རགས་གཉིས་ལས། རགས་ཤོགས་ཀྱི་དབུ་ནས་ཞབས་ཀྱི་བར་གྱི་རྣམ་པ་ཚང་བ་ཙམ་ཞིག་གསལ་གདབ་ལ། ནམ་སྣང་བ་དང་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་མི་གཡོ་བར་བཟུང་ངོ་། །སྐུའི་སྤྱི་གསལ་ན་དེ་ལ་བཟུང་ཞིང་། སྤྱི་མི་གསལ་བར་ཆ་འགའ་ཞིག་གསལ་ན་གང་གསལ་བ་ལ་བཟུང༌། དེ་ཡལ་ན་ཡང་སྤྱི་གསལ་གདབ་ལ་གཟུང་ངོ་། །བསྒོམས་པ་དང་ཡེ་མི་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་
Chinese
已经很好地认识到了，今后一定要严加断除违犯。其中，要努力做到不沾染根本堕罪，如果出现了其他的过失，就要认识到并好好地改正。依我看来，这必须作为修持生圆二次第的基础，即使不修持二次第，如果得到了灌顶也一定要这样做，所以要对此生起极大的定解。如果得到灌顶后，三昧耶和律仪完全清净，即使此生没有修持二次第，也说在七世和十六世等中能够成就殊胜。如果表面上装作修持二次第，却放任自己违犯所承诺的三昧耶和律仪，则会堕入恶趣而不能成就。因此，如果作为修持密咒的所依是居士，则必须安住于五种永恒的戒律中；如果是出家人，则必须安住于两种或三种律仪中进行修持。因此，对于金刚持来说，比丘是最好的，沙弥是中等的，居士是最差的，这也是根据守护律仪的多少来决定的，而不是仅仅依靠口头上的承诺。因此，从《那烂陀寺显教经》中也说，安住于别解脱戒和菩萨戒两种戒律来修持密咒，能够非常迅速地成就。这是因为，那些已经出家的人，守护着两种菩萨戒，并接受密咒的律仪后进行修持，这比仅仅守护密咒本身的律仪进行修持要快得多。 同样，在修持波罗蜜多乘的道时，也考虑到仅仅安住于菩萨戒来修持，不如出家受持别解脱戒，并接受菩萨戒后进行修持更为殊胜。因此，在许多经部中也说，对于相同的菩萨来说，出家人的功德比在家人更大。对于这些的分类，似乎有很多只是口头上的解释，但在实际应用时却很少，因此很难理解。之后，对于那些善于安住于生起次第，并且想要修持圆满次第的人来说，这个方法就像圆满正等觉佛所说的阶梯一样。就像阶梯一样，到达了更高的层次，也要安住在下面的层次上。
English
Having recognized it well, one must definitely restrain from breaking it in the future. Among them, one must strive not to be stained by the root downfalls, and if other faults occur, one must recognize them and correct them well. In my opinion, this must be regarded as an indispensable basis for the practice of the two stages of generation and completion. Even if one does not practice the two stages, if one receives empowerment, one must definitely do this, so one must generate great conviction in this. If, after receiving empowerment, the samaya and vows are completely pure, even if one does not practice the two stages in this life, it is said that one can achieve excellence in seven or sixteen lives, etc. If one pretends to practice the two stages, but allows oneself to violate the promised samaya and vows, one will fall into the lower realms and not achieve accomplishment. Therefore, if the basis for practicing secret mantra is a householder, then one must abide by the five eternal precepts; if one is a renunciate, then one must abide by two or three vows and practice. Therefore, for a vajra holder, a bhikshu is the best, a shramanera is intermediate, and a householder is the worst. This is also determined by the amount of vows one keeps, not just by verbal promises. Therefore, it is also said in the Nalanda Sutra that practicing mantra while abiding in the two vows of individual liberation and the bodhisattva vow can achieve accomplishment very quickly. This is because those who have renounced, keep the two bodhisattva vows, and then take the mantra vows and practice, which is much faster than practicing by keeping only the mantra vows themselves. Similarly, in practicing the path of the Paramita Vehicle, it is also considered that merely abiding in the bodhisattva vow and practicing is not as excellent as renouncing and taking the individual liberation vow, and then taking the bodhisattva vow and practicing. Therefore, in many sutras it is also said that for the same bodhisattva, the merit of a renunciate is greater than that of a householder. Regarding the classification of these, there seem to be many mere verbal explanations, but they are rarely applied in practice, so they are difficult to understand. After that, for those who are good at abiding in the generation stage and want to practice the completion stage, this method is like the ladder spoken of by the perfectly enlightened Buddha. Just like a ladder, having reached a higher level, one must also abide on the lower levels.
Chinese
如所信赖。生圆次第应当按照次第修习而行进。并非随意安排次第，或者可以舍弃生起次第，如是说故，首先应当修习生起次第。此亦为暂时的息灭不悦意，以及成就所欲之悉地母，虽无有决定。然为成就无上菩提所修之生起次第，乃是从续部根本 处善为摄持，以及由具量智者善为决定的坛城之轮。于彼亦当勤作积聚资粮之加行，以及于座间忆念清净，念诵及供施食子等，莫仅成为言词之义，而须于忆念彼彼之义之状态中，融入自续，不宜繁琐。其后，了知真实本尊之三摩地修习之理极为重要，故略述彼理。若知修习生起次第，于纯熟之究竟，欲生起何种之三摩地，则于修习彼之理亦易生定解，故为何欲生起耶？如今，包括所依与能依之身色、手印、严饰装束等，总而言之，即是修习颜色与形状之相状，彼等最终欲成办于一时间圆满显现之三摩地而修习也。因此，首先须缘于一所缘境而修习，若缘如主尊般而修习，当如何修习耶？于此，有二种显现，一为缘于身之极微细分而修习，成办明相之微细次第之修习；一为从彼身之粗分而修习之方式。前者或适于某些补特伽罗之差别，然共通有益者乃是后者，因其易于生起之故。因此，于如主尊般之相状之粗细二分中，于粗分之自头至足之相状圆满之量善为安立，何时显现，即于彼不令心动摇而执持。若身之总体明晰，则于彼执持，若总体不明晰，而仅部分明晰，则于所明晰者执持。若彼消失，亦当安立总体明晰而执持。与修习全然相违之相状
English
As relied upon. The generation and completion stages should be practiced in sequence. It is said that it is not permissible to arrange the sequence arbitrarily, or to abandon the generation stage, so one should first practice the generation stage. This, too, is not certain to pacify temporary unpleasantness and to accomplish the desired siddhi-mother. However, the generation stage practiced to achieve unsurpassed enlightenment is well-grasped from the root tantras and is a mandala wheel well-established by qualified scholars. In that, one should also diligently perform the preliminary practices of accumulating merit, and in the session breaks, one should remember purity, and the recitations and offering tormas, etc., should not merely become words, but while remembering the meaning of each of them, one should integrate them into one's own being, without being too elaborate. After that, it is extremely important to understand well the method of meditating on the actual deity's samadhi, so I will briefly explain that method. If one knows what kind of samadhi one wants to generate at the end of familiarizing oneself with the generation stage, it will be easier to develop certainty in the method of meditating on it, so what do you want to generate? Now, the form, hand gestures, ornaments, and attire of the deity, including the support and what is supported, in short, the aspects of color and shape, are all meditated upon with the intention of ultimately accomplishing a samadhi in which they appear clearly and completely at the same time. Therefore, one must first train by focusing on a single object of focus. If one trains by focusing on the main deity, how should one train? Here, there are two ways of appearing: one is to train from the subtle level by focusing on a single, extremely small part of the body and accomplishing the clear appearance; the other is to train from the gross level of that body. The former may be suitable for some individuals, but the latter is more beneficial in general because it is easier to arise. Therefore, among the gross and subtle aspects of the main deity's form, one should clearly establish the complete aspect from the head to the feet of the gross aspect, and whenever it appears, one should hold it without letting the mind waver. If the overall body is clear, hold onto that. If the overall body is not clear, but some parts are clear, hold onto what is clear. If that disappears, one should establish the overall clarity and hold onto that. An aspect that is completely contrary to meditation