Tibetan
ལ་ཤིན་ཏུ་འགྲུས་པར་བྱས་པས་འཁོར་བའི་ཕུན་ཚོགས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལས་བློ་ལྡོག་ནས་ཐར་པ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་ཤུགས་དྲག་ལ་རྒྱུན་རིང་བ་ཅིག་བསྐྱེད་དགོས་པ་ཡིན། དེ་ནས་རང་ཉིད་ལ་བདེ་སྡུག་གིས་ཕན་གནོད་བྱེད་པ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་པར་མཐོང་ནས། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུམ་ལ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་ན། སེམས་ཅན་གྱི་བདེ་སྡུག་སྒྲུབ་པ་དང་སེལ་བ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པར་རང་གི་དོན་ཙམ་ལྷུར་ལེན་པའི་བསམ་པ་ལེགས་པར་ལྡོག་ནས། གཞན་གྱི་དོན་ཉིད་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་དུ་མཐོང་ཞིང་། དེ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཏུ་ངེས་ནས་དེའི་ཕྱིར་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ཅི་སྐྱེད་པ་ལགས། འདི་དག་ལ་ཚིག་སྒྲིགས་ཀྱི་གོ་བ་ཙམ་རེ་ཡོད་པའི་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་ནས། ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ན། ཁོ་བོ་ནི་འདི་དག་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་ཆེད་དུ་བྱེད་དོ་ཞེ་འམ། ཐར་པའི་ཕྱིར་དུ་བྱེད་དོ་ཞེ་འམ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་དོ་བྱེད་ཞེས་པའི་ཚིག་སྙན་སྙན་མང་དུ་བརྗོད་ཀྱང༌། བློའི་འགྲོ་ཚོད་ནི་ཚེ་འདི་འམ། དོན་ འཁོར་བའི་བདེ་འབྲས་འགའ་ཞིག་ལ་མིང་ཐར་པར་བཏགས་པ་ཞིག་གམ། རང་གི་དོན་ཉི་ཚེའི་ཆེད་དུ་དམིགས་པ་ཅིག་ལས་གཞན་ཡོད་མི་བསམ། དེས་ན་བསམ་པ་འདི་དག་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པར་སྐྱེ་བ་ལ་གོ་བ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྒོམ་དགོས་ལ། བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ཡང་འདི་འདྲའི་རིགས་རྣམས་རང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་རྣམ་པ་དུ་མར་དཔྱད་ཀྱིན་སྒོམ་པའི་དཔྱད་བསྒོམ་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ལགས། དེ་ལ་དེ་དག་གི་དམིགས་རྣམ་སྐྱོང་བ་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་མོད་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱི་མི་ཆོག་པར་ཐུན་མཚམས་སུ་དེ་དག་ལས་བརྩམ་པའི་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་དྲི་མ་མེད་པ་མན་ངག་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་བལྟས་ནས་ངེས་པ་བརྟན་པར་བྱེད་པ་དང༌། བསམ་པ་དེ་དག་གི་འགལ་རྐྱེན་སེལ་བ་དང༌། མཐུན་རྐྱེན་སྒྲུབ་པའི་བསག་སྦྱང་མང་པོ་གནད་དུ་གཏོང་དགོས། དེ་ལྟར་རྒྱུ་ཕྱོགས་རེ་བ་རེ་མིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་རེ་བྱས་ནས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཞིབ་པར་སྐྱོན་ཡོན་ལེགས་པར་དཔྱད་ཅིང་བསྒོམས་པ་ན་འདིའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་བུ། རྣམ་པ་ནི་འདི་འདྲ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཚུལ་ནི་འདི་ལྟར་བྱས་པས། ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལག་རྗེས་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་འདུག་སྙམ་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས། ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་རྣམས་ལའང་གདེང་རྙེད་འོང་བ་ཡིན། དེའི་ཚེ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་ དང༌། སྐྱོན་གྱི་ཕྱོགས་འགོག་པའི་རང་རང་གི་བྱེད་ལས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཤེས་ཏེ། སྤོང་ལེན་གང་ལའང་འདི་ནི་ངེས་པར་དགོས་ཏེ། འདི་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མི་ཆོག་གོ་སྙམ་ནས་དམ་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མི་སྤོང་བ་ཅིག་འོང་བ་ལགས་བསམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་དང་པོར་བསྐྱེད་དགོས། བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱི་མི་ཆོག་པར་རྒྱུན་བརྟན་པ་དང༌། དེར་ཡང་མ་ཟད་གོང་ནས་གོང་དུ་ཅི་འཕེལ་བྱ་འཚལ་བས། འདི་དག་ནི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་ཡིན་པས་གོམས་པ་སྲིད་མི་དགོས་པ་དང༌། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་ཉམས་པར་བྱ་མི་དགོས་ཀྱི་ལན་ཅིག་སྔོན་དུ་བཏང་བས་ཆོག །གཞན་ཡང་འདི་རྣམས་ནི་སྦུན་པ་དང་ཕྱི་ཤུན་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པས་བཞག་ཀྱང་ཆོག་སྙམ་ནས་འདི་དག་ལ་རྩིས་མེད་པར་བྱས་ཏེ། དངོས་གཞི་ཉིད་ལ་འདྲིས་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ནི་ལམ་གྱི་གནད་གཏན་ནས་མ་གོ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྔར་བཤད་པ་འདྲ་བ་ཞིག་དང་བྲལ་ན། ཆོས་བྱས་པར་སྒོམ་པ་རྣམས་ཆོས་ལྟར་སྣང་དུ་འགྲོ་ཞིང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་དག་པ་བསྒོམས་ཀྱང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་གཏན་མི་རུང་བར་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐུན་འགོར་བྱག་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་དང༌། ཐུན་གཤམ་དུ་སྨོན་ལམ་རླབ་པོ་ཆེས་ཁ་བསྒྱུར་ བ་ནི། ཐུན་གྱི་དངོས་གཞི་ལ་བསྐྱངས་པའི་དགེ་བ་དེ་ཉིད་གནད་དུ་གཏོང་བ་དང་མི་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མཁས་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་གང་བྱུང་རེས་མི་ཆོག་པར་རྒྱུར་དང་འདྲེས་ངེས་པ་བྱེད་དགོས་པ་ལགས། དེ་ལྟར་དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་བསྐྱེད་པ་དེ་ལ་གཅེས་པར་བཟུང་སྟེ། མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་གཞིར་བཟུང་བའི་སྟེང་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་རིམ་པ་གཉིས་ཉམས་སུ་ལེན་ན་སྤྱིར་ཐེག་པ་གང་གི་སྒོར་འཇུག་ཀྱང་རང་རང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་གཞིར་འཇོག་དགོས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་གསང་སྔགས་ལ་འཇུག་པ་ལ་སྔར་བཤད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནད་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས་དེ་བརྟན་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་ཞིང་དེས་ན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་བླངས་པའི་ཚོན་ཐོབ་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་གཏོང་རྒྱུས་མ་བཏང་ཞིང༌། ཉམས་པའི་རྒྱུས་མ་ཉམས་པ་ཡོད་ན་ལེགས། གཞན་དུ་ན་དབང་བླངས་ཏེ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་གསོས་ལ། ཉེས་ལྟུང་སྔ་མ་འདག་ངེས་སུ་སྦྱང༌། རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་རྣམས་
Chinese
因此，要非常精进地努力，从追求轮回的圆满中转变心意，生起强烈而持久的希求解脱之心。然后，认识到自己所感受的苦乐，一切众生也同样感受。对慈爱、悲悯和菩提心这三种心要极度地熟悉。这样，对于众生的苦乐，就不会漠不关心，而会彻底转变那种只顾自己利益的想法，视利益他人为最渴望的目标。并且，确信成佛是实现这一目标的最佳途径，从而生起极其坚定的为成佛而努力的决心。如果仅仅对这些内容有一点词句上的理解，就误以为足够，然后就开始闻思修，嘴上说“我做这些是为了来世，或者为了解脱，或者为了利益众生”，但实际上，内心的倾向仍然是今生，或者把轮回中的一些快乐果报冠以“解脱”之名，或者仅仅为了自己眼前的利益。因此，这些想法必须真实生起，不能仅仅停留在理解层面，必须通过禅修来培养。而禅修的方式，就是要对这些内容，结合各自情况下的多种理由，反复进行分析性禅修。虽然培养这些目标的清晰观想是主要原因，但仅仅这样还不够，在座间休息时，还要阅读与这些内容相关的清净的经论和窍诀，以坚定信念，消除这些想法的违缘，积累顺缘，并重视积资净障。这样，通过具备完整条件的因，而不是仅仅依靠单一的方面，运用分别慧仔细分析其优缺点并进行禅修，就能理解“这个目标是这样的，形态是这样的，通过这样的方式用心，就能在相续中产生这样一种独特的证悟”，从而深刻理解修行的要点。
English
Therefore, one must strive with great diligence to turn the mind away from seeking the perfections of samsara and generate a strong and lasting aspiration for liberation. Then, recognizing that all sentient beings experience pleasure and pain in the same way that you do, cultivate great familiarity with the three minds of loving-kindness, compassion, and bodhicitta. In this way, the thought of being indifferent to the pleasure and pain of sentient beings will be completely reversed, and you will see benefiting others as the most desirable goal. Furthermore, having ascertained that attaining Buddhahood is the supreme method for achieving this goal, generate a very firm resolve to strive for Buddhahood. If you merely have a superficial understanding of these words and mistakenly think that is enough, and then engage in listening, contemplation, and meditation, saying things like, "I am doing this for the sake of the next life, or for liberation, or for the benefit of sentient beings," but in reality, your mind is still inclined towards this life, or towards labeling some pleasurable results of samsara as "liberation," or merely aiming for your own immediate benefit. Therefore, these thoughts must arise genuinely, not just remain at the level of understanding, and must be cultivated through meditation. And the way to meditate is to repeatedly engage in analytical meditation on these topics, examining the various reasons in each case. Although cultivating a clear visualization of these objects is the main cause, it is not enough on its own. During breaks between sessions, you must also read pure scriptures and treatises, along with pith instructions, related to these topics, in order to strengthen your conviction, eliminate obstacles to these thoughts, accumulate favorable conditions, and emphasize the accumulation of merit and purification of obscurations. In this way, by creating causes that possess complete conditions, rather than relying on just one aspect, and by carefully analyzing the advantages and disadvantages with discriminating wisdom and meditating, you can understand, "This is the object, this is the form, and by applying the mind in this way, such a unique realization will arise in the mindstream," thereby deeply understanding the key points of practice.
Chinese
就連微小的（過失）也能獲得確信。那時，就能知曉成辦功德方面，以及遮止過失方面的各自獨特的事業。無論捨棄或取捨，這都是必須的。僅僅這樣也不夠啊，心想著無論如何也不會捨棄任何正法，這些想法首先也必須生起。僅僅生起還不夠，還要恆常穩固，而且還要更上一層樓，務必使其增長。這些是前行之法，所以不必強求習慣，也不必做到任何時候都不衰退，只要先前做一次就可以了。還有，認為這些是像穀殼和外皮一樣的瑜伽，即使放下也沒關係，因此對這些不重視，想著要熟悉正行本身，這就是完全沒有理解道路的要點。如果缺少像之前所說的那樣的想法，特別是缺少像之前所說的那樣的菩提心，那麼修法所觀修的都只會變成相似的法。即使修習空性，清淨的禪定，也絕對無法成為大乘，這是不止一次說過的。因此，在修法開始時修習菩提心，在修法結束時以廣大願文來回向，這是將修法正行中所修的善根，轉為關鍵，並且使其不耗盡的偉大方便，所以不能隨意而為，必須與因果相結合。像這樣，對於生起這樣的想法要珍視，以不使其衰退為基礎，在此之上修持密咒的二次第，那麼無論進入哪個宗派，都要以各自完全清淨的戒律為基礎，特別是進入密咒，之前所說的菩提心是所有大乘道的核心，因此穩固它極其重要，所以從具備法相的善知識那裡，領受完全清淨的灌頂，獲得灌頂的誓言和律儀，如果沒有捨棄捨棄的因素，也沒有衰退衰退的因素，那就很好。否則，就領受灌頂，恢復誓言和律儀，務必淨化之前的罪墮，根和支分的罪過等。
English
Even the smallest (faults) can be recognized with confidence. At that time, one will know the unique activities of accomplishing qualities and preventing faults. Whether abandoning or adopting, this is essential. Thinking that this alone is not enough, one must first generate the thought that one will never abandon any sacred Dharma. It is not enough to just generate it; it must be constant and stable, and it must also grow from strength to strength. These are preliminary practices, so there is no need to force habit, nor is it necessary to ensure that they never decline at any time; it is enough to do them once beforehand. Furthermore, thinking that these are yogas like husks and outer skins, and that it is okay to abandon them, and therefore disregarding them and thinking of becoming familiar with the main practice itself, is a complete misunderstanding of the key points of the path. If one lacks the kind of thought mentioned earlier, especially if one lacks the kind of bodhicitta mentioned earlier, then the meditations done in practice will only become similar Dharma. Even if one meditates on emptiness, pure samadhi, it will absolutely not become Mahayana, and this has been said more than once. Therefore, cultivating bodhicitta at the beginning of practice and dedicating the merits at the end of practice with vast aspirations is a great skillful means to turn the virtue cultivated in the main practice into a key and to make it inexhaustible, so it should not be done arbitrarily, but must be combined with cause and effect. In this way, cherish the generation of such thoughts, and based on ensuring that they do not decline, practice the two stages of mantra, then no matter which school you enter, you must base yourself on your own completely pure precepts, especially when entering mantra, the bodhicitta mentioned earlier is the ultimate essence of all Mahayana paths, so it is extremely important to stabilize it. Therefore, it is good if you have received a completely pure empowerment from a qualified spiritual friend, and the vows and precepts you have obtained from the empowerment have not been abandoned by the causes of abandonment, nor have they declined by the causes of decline. Otherwise, receive the empowerment, restore the vows and precepts, and be sure to purify the previous transgressions, the root and branch offenses, etc.