Tibetan
ས་ནས་ཕྱི་གཟུང་བྱ་ལ་བདེན་འཛིན་ལྡོག་ཀྱང་མྱོང་རིག་ལ་ཞེན་པ་མི་འདོར་ཞེས་གསུང་བ་མི་འགལ་ཏེ། སྣང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་གསུང་བའི་ཐུགས་རྩེ་གཏད་ས་ཕྱི་རོལ་གཟུང་བ་ལ་བཞེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱི་རོལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང་ནང་གི་སེམས་ལ་བདེན་ཞེན་མི་འདོར་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགོངས་ཚུལ་གསུམ་པ་ནང་མྱོང་རིག་དང་ཕྱི་སྣང་བ་གཉིས་ཀའང་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ། འདི་ལའང་མཐར་འཛིན་གྱི་ཞེན་པ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་སྒྲ་རྟོག་ལ་མི་ལྟོས་པའི་དོན་ཆོས་སྒྱུ་ མ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི །ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་ལམ་ཡིན་གྱི་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་པས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ཁེགས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟོག་པས་བཞག་པ་ཙམ་མིན་པའི་རང་མཚན་འདོད་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་ལུགས་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྨྲ་བའི་དོན་དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟོག་པས་བཞག་པ་ཙམ་མིན་པའི་དོན་ཆོས་འདོད་དོ། །ཐལ་འགྱུར་བས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་ཆོས་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་མི་བཞེད་པས་རྟེན་འབྲེལ་བཏགས་ཡོད་མིང་རྐྱང་དུ་གོ་བ་དེའི་ལུགས་སུ་བཞེད་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སྣང་བ་ཙམ་ལས་གཞན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཙམ་མིན་གྱི་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡིན་ལ། །མཐར་འཛིན་གྱི་ཞེན་པ་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་གསུང་བའི་མཐར་འཛིན་ཡང་དབུ་མ་པ་སྤྱིའི་ལུགས་ཀྱི་མཐར་འཛིན་ཡིན་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་བ་ལྟར་ན་དེ་ལ་ད་དུང་མཐར་འཛིན་དགག་རྒྱུུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དོན་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་ལས་བཟང་པའི་ལྟ་ཡང་ཅེས་ལྟ་བ་ཡང་ཅེས་ག་ན་སྨྲ། ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་མེད་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གོ་བ་དང༌། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ དང༌། རྟེན་འབྲེལ་བཏགས་ཡོད་ཙམ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ལྟ་བ་མཐོ་དམན་དུ་གཞག་ཏུ་མེད་དོ། །དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་ཕྲིན་ལས་འཆར་ཚུལ་ཚིག་ཉུང་ལ་དོན་འདྲིལ་བ་ཅིག་དགོས་གསུང་བ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། མཁས་པའི་གཞུང་ལ་གཞི་ལ་ཚུལ་གཉིས་ཏེ། །ལུང་དང་རིགས་པས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་གཞི་དང༌། །དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་བྱེད་པ་འཇུག་པའི་གཞི། །དང་པོ་ལྟར་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །དོན་དམ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བས་ཡོད་མཐའ་དགག །ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མས་མེད་པའི་མཐའ་སྤངས་ཏེ། །སྒྲོ་སྐུར་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་མཐའ་གཉིས་ཀྱི། །ལྟ་བ་ངན་པའི་གདོན་ལས་གྲོལ་བར་བྱ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་དྲི་བཅས་སེམས་ཀྱི་དབྱིངས། རང་བཞིན་གདོད་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། དྲི་མ་འབྲལ་དུ་རུང་བའི་གློ་བུར་བར། །ཤེས་ནས་ཁམས་སྦྱང་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་པར་བྱ། །དྲི་མ་དག་བྱེད་དངོས་ནི་སྟོང་པའི་ལན། །འོན་ཀྱང་ལམ་འདིས་དྲི་མ་བག་ཆགས་དང༌། །བཅས་པ་མ་ལུས་དག་པར་བྱེད་པ་ནི། །མཐའ་ཡས་བསོད་ནམས་ཚོགས་ལ་རག་ལས་པས། །སེམས་མཆོག་གཉིས་སོགས་རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པ་ནི། །ངོམས་མི་ཤེས་པར་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལྟར་སྤྱད། །དེ་ནི་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་དགྱེད་པའི་ལམ། །ཕྱོགས་རེར་འཆེལ་པ་བྱིས་པ་དགའ་སྐྱེད་ཙམ། །ཟབ་མོ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལས་ཆོས་སྐུ་དང༌། རྒྱ་ཆེན་བསོད་ནམས་ ཚོགས་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས། །གྲུབ་པ་འདི་ནི་འབྲས་བུའི་མཐར་ཐུག་སྟེ། །རིམ་བཞིན་རང་གཞན་དོན་གཉིས་མཆོག་གི་གཞི། །ཇི་ལྟར་རྒྱུ་ཚོགས་གཅིག་ལ་རག་ལས་པའི། །རོ་གཟུགས་འབྲལ་བ་མེད་པ་ཇི་ལྟ་བ། །དེ་བཞིན་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ནི་རྒྱུ་ཡི་ཚོགས། །གཅིག་ལ་རག་ལས་སྐུ་གཉིས་འབྲལ་མི་རུང༌། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་མེད་པའི༌། སངས་རྒྱས་སྐུ་མེད་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཡིས་སྟོང༌། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་ཡོད་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །རྒྱ་བའི་ས་ན་དེ་དག་ཟུང་དུ་འཇུག །དེ་ལས་འབད་རྩོལ་བྲལ་བའི་ལྷུན་གྲུབ་དང༌། འཁོར་བ་སྲིད་དུ་བཞུགས་པའི་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཁྱད་པར་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས། །སྐལ་ལྡན་འགྲོ་ལ་དོན་གཉིས་ཡིད་བཞིན་སྩོལ། །སྙིང་ནས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་ལ་རབ་གཞོལ་བའི། །ཡོན་ཏན་ཁུར་གྱིས་ལྕི་བའི་བླ་མ་དེས། །ཉུང་ངུའི་ལན་གྱིས་དྲིས་དོན་སྤྲིངས་ཤིག་ཅེས། །གསུང་བ་ཇི་བཞིན་འདིར་ནི་མདོ་ཙམ་བཀོད། །ཕྲ་ལ་རྟོགས་དཀའ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་ལམ། ཟབ་མོ་དབུ་མའི་ལམ་འདི་དཔག་དཀའ་བས། །རྣམ་དཔྱད་ཅན་ཁྱོད་ཚིམ་པར་མ་སླ་བར། །བླ་མ་ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་གསོལ་བཏབ་སྟེ། བསག་སྦྱང་མང་པོས་རྒྱུད་ནི་སྨིན་བྱས་ནས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་རྣམ་པར་དཔྱོད་ཅིག་དང༌། །གོང་ནས་གོང་དུ་བློ་གྲོས་ཁྱད་ཞུགས་ནས། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་གནས་ཀྱང་ཕྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ ཕྲིན་ཡིག་སྐྱེས་ཀྱི་བརྡའ་མཚོན་པར། །རྟག་ཏུ་ངུའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་དང༌། ངེད་རང་གི་གོན་འཕྲོའི་རིང་འགག་ཅིག་ལ་ཐེའུ་ཚེ་འདི་འབྱར་བ་འབུལ།། ༈ ངེད་ཀྱིས་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ལ། །ཁྱེད་ཀྱིས་དགག་པ་བཞི་བྱས་འདུག་པའི་ཞལ་གྱི་སྐབས་སུ། སློབ་དཔོན་ལ་ལཱི་ཏའི་རོ་ལངས་བརྒྱད་བསྐོར་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་སུ། གཡས་ཀྱི་རྭ་ཡི་ཞལ་གསུམ་ནི། །དང་པོ་མཐིང་ཀ་གཡས་དམར་པོ། །གཡོན་སེར་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཡོན་གྱི་རྩ་བའི་ཞལ། དཀར་པོ་དུད་ཁ་དེ་བཞིན་དུ། །ནག་པོ་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་པའོ། །ཞེས་པའི་རྭ་གཡས་པའི་དབུས་མ་དང༌། །གཡོན་པའི་དབུས་མ་ལའང་རྩ་ཞལ་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་དང༌། དཀར་པོར་འཆད་ཅིང་དེ་དག་ལ་ཞལ་དང་པོར་གསུངས་མོད། འོན་མ་ཀྱང་ལ་ལཱི་ཏའི་ཞེ་དགུ་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་སུ། །རྭ་རྩ་ན་ནི་ཞལ་གསུམ་སྟེ། གཡས་ཀྱི་དང་པོའི་ཞལ་ནི་སྔོ། །དེ་ཡི་གཡས་དམར་སེར་པོ་དང༌། །གཡོན་པའི་རྭ་རྩའི་ཞལ་གསུམ་ནི། །དཀར་དང་དུད་ཁ་ནག་པོའོ། །ཞེས་པ་འདིས་སྔ་མ་ལ་གནོད་དོ། །གཡས་དམར་ཞེས་པའི་གཡས་ཐོག་མའི་གསལ་བྱེད་ཡིན་པས། དེའི་གཡས་སུ་སེར་པོ་འོང་བར་བཤད་པ་དང༌། འདི་དག་ཏུ་དཀར་དང་དུད་ཁ་ནག་པོ་ཞེས་རིམ་པ་བཞིན་བཤད་པས་སོ། །རོ་ལངས་བརྒྱད་བསྐོར་འདི་མ་གཏོགས་གཞན་རྒྱུད་དང་སྒྲུབ་ཐབས་གང་དུའང་གཡས་གཡོན་གྱི་བར་མ་ལ་རྩ་ཞལ་བྱས་ པའི་ཐ་སྙད་ཡེ་མ་བྱུང་ཞིང་། གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་འདི་དེ་ལྟར་བཞེད་ན་འདི་ཨུ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་ནས་རྒྱུད་ལེན་པ་པོ་དངོས་ཡིན་པས་འཕགས་ཡུལ་དུ་ཚུལ་འདི་ལྟར་འཆད་པའི་རྗེས་འབྲང་མང་དུ་འོང་རིགས་པ་ལས་གང་ཡང་མ་བྱུང་བས་འདི་ནི་ཆེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་སྣང་ངོ་། །འོ་ན་གཡོན་སེར་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཡོན་གྱི་རྩ་བའི་ཞལ། ཞེས་སོགས་ཇི་ལྟར་འཐད་ཅེ་ན། སྔ་མ་ནི་འགྱུར་འཕྱུགས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་ཡི་གེ་ཉམས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སཱ་བྱ་ཏ་ཞེས་པ་གཡོན་དང་ཅིག་ཤོས་གཉིས་ལ་འཇུག་པའི་འདི་ཅིག་ཤོས་ཏེ། །དང་པོ་མཐིང་ཁ་དང་གཡས་དམར་པོ་དངོས་སུ་སྨོན་པས། ཅིག་ཤོས་སེར་པོ་ལས་འོས་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་ཅོག་གྲུབ་ཤེས་རབ་བླ་མའི་འགྱུར་སྐྱོན་ཏེ། དང་པོ་མཐིང་ཁ་གཡས་དམར་པོ། །ཅིག་ཤོས་སེར་ཞིང་ཁྲོ་བའོ། །ཞེས་གདོན་ན། གཉིས་པ་ནི་རྭ་རྩའི་ཞལ་རྩ་ཞལ་དུ་ཤོར་བ་སྟེ། །ཞེ་དགུ་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་སུ། །རྭ་རྩ་ན་ནི་ཞལ་གསུམ་སྟེ། །གཡས་ཀྱི་དང་པོའི་ཞལ་ནི་སྔོ། །ཞེས་དང་ཡོན་པའི་རྭ་རྩ་ཞལ་གསུམ་ནི། །ཞེས་སོགས་འབྱུང་བས། འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། མཁས་པའི་ལེགས་བཤད་ནོར་བུའི་ཚོགས་ནང་དུ། སྐྱོན་གྱི་མཆིང་བུ་ཅུང་ཟད་སྲི
Chinese
因此，说从地（ས་，sa）上对外境的执着即使断除，也不舍弃对体验之觉的执着，这并不矛盾。因为说证悟显现无自性的意图，是放在外境所取上的缘故。即使证悟外境无自性，也不舍弃对内心的真实执着，这并不矛盾。第三种观点是，内心体验之觉和外境显现二者都依赖于因缘，因此像幻象一样，仅仅在世俗中显现，而证悟到丝毫自性也没有。对此，即使没有任何执边的执着，也有不依赖于缘起名言的意义，即执持法仅仅是幻象。之所以这样说，是因为凡是证悟诸法如幻者，如果是自续派，则在名言中承认以自相成立，因此虽然在胜义中遮破了自性，但在世俗中却认为不是仅仅由分别假立的自相。如果是这样，那么按照他们的观点，说如幻的意义，就是认为在世俗中存在不是仅仅由分别假立的法。但是，应成派不承认以自相成立的法在二谛中存在，因此认为缘起是假立的名称，按照他们的观点，这并不矛盾。因此，说即使在世俗中也仅仅是显现，而没有其他的自性，这也是指不是仅仅以自相成立，而是指在胜义中没有成立的自性。说没有任何执边的执着，这里的执边也是指中观宗共同的执边。按照应成派的观点，对此仍然有需要遮破的执边。如果不是这样，那么从证悟远离一切边的意义的见解来说，还有比这更好的见解吗？还有比这更好的见解吗？诸法如以自相成立般显现的，是无有的幻象般的理解，以及证悟一切显现无自性，以及证悟缘起仅仅是假立，对于这些来说，见解上没有高低之分。关于中观论著的意义，需要一个词句少而意义精炼的，关于基、道、果三者，以及身、智、事业的显现方式。对此这样回答：智者的论典，基有两种方式：以教证和理证断除增益是基，以及清净垢染。
English
Therefore, it is not contradictory to say that even if the clinging to external objects is relinquished from the ground (ས་, sa), the clinging to experiential awareness is not abandoned. This is because the intention of saying that appearances are realized to be without inherent existence is placed on the external object of apprehension. Even if external objects are realized to be without inherent existence, it is not contradictory to not abandon the clinging to the reality of the inner mind. The third view is that both inner experiential awareness and external appearances depend on causes and conditions, so they only appear conventionally like illusions, and it is realized that there is not even a trace of inherent existence. In this regard, even if there is no clinging to extremes, there is still a meaning that does not depend on dependent origination and conceptualization, that is, holding that phenomena are merely illusions. The reason for saying this is that whoever realizes phenomena as illusions, if they are Svatantrika, then they admit that things are established by their own characteristics in conventional truth, so although inherent existence is refuted in ultimate truth, they believe in self-characteristics that are not merely imputed by conceptualization in conventional truth. If this is the case, then according to their view, the meaning of saying like an illusion is that they believe that there are phenomena in conventional truth that are not merely imputed by conceptualization. However, Prasangikas do not admit that phenomena established by their own characteristics exist in both truths, so they believe that dependent origination is merely a nominal designation, and according to their view, this is not contradictory. Therefore, saying that even in conventional truth there is only appearance and no other inherent existence means that it is not merely established by self-characteristics, but that there is no inherent existence established in ultimate truth. Saying that there is no clinging to extremes, the clinging to extremes here also refers to the common clinging to extremes of Madhyamikas. According to the Prasangika view, there is still clinging to extremes that need to be refuted. If this is not the case, then from the point of view of realizing the meaning of being free from all extremes, is there a better view than this? Is there a better view than this? The understanding that phenomena appear as if they are established by their own characteristics is like a non-existent illusion, and the realization that all appearances are without inherent existence, and the realization that dependent origination is merely imputed, there is no high or low distinction in these views. Regarding the meaning of the Madhyamika treatises, we need something with few words and concise meaning, regarding the three bases, paths, and results, and the ways in which body, wisdom, and activity manifest. To this, we answer: In the treatises of the wise, there are two ways to establish the basis: refuting exaggerations and deprecations with scripture and reasoning is the basis, and purifying defilements.
Chinese
是行持的所依。如第一种情况，则有二谛：胜义谛远离戏论，故遮遣有边；世俗谛如幻，故断除无边；从杜撰、常断等二边的邪见中解脱。如后一种情况，则应知有垢染的心之自性，其自性本始清净，以及垢染是可分离的客尘，为了清净自性界而精进。清净垢染之物实为空性之理。然而以此道清净垢染及习气，以及连带的一切，依赖于无边福德资粮。因此，应如河流般不厌倦地行持发殊胜心等广大行。这是令诸佛菩萨欢喜之道。仅执着于片面，只是让孩童高兴而已。从甚深智慧资粮中生出法身，从广大福德资粮中生出化身和报身二者。此乃果位的究竟，依次是自他二利之最胜所依。犹如依赖于一种因缘聚合，味道和形状不可分离一样。同样，二资粮的因之聚合，依赖于一，二身不可分离。没有如所有尽所有智的佛陀，没有佛身，化身为空。法身也不存在，因此，在成佛之地，将二者结合。从此，不需勤作的任运成就，以及住于轮回世间的相续不断绝。以具足二种特点的事业，如意赐予具缘众生二利。从内心深处精进修持菩提的，以功德重负而沉重的上师，以简短的回答来传达所问之义，如其所说，在此仅作简略叙述。细微且难以理解的大仙之道，甚深中观之道难以衡量，因此，对于具有辨析力的您来说，不容易满足，应向上师本尊祈祷，通过众多积资净障使自相续成熟，再三进行辨析，从上到上智慧超胜，即使是极其细微之处也能通达。此乃以书信作为礼物的象征，讲述常啼的证悟，以及我们自己的衣物之间的一个小障碍。
English
It is the basis for engaging in conduct. According to the first case, there are two truths: the ultimate truth is free from elaboration, thus negating the extreme of existence; the conventional truth is like an illusion, thus abandoning the extreme of non-existence; and one is liberated from the evil spirit of wrong views such as fabrication, permanence, and annihilation. According to the latter case, one should know the essence of the mind with defilements, its nature being primordially pure, and that defilements are adventitious stains that can be separated, and strive to purify the realm of reality. The actual means of purifying defilements is the understanding of emptiness. However, purifying defilements and habitual tendencies completely through this path depends on the accumulation of limitless merit. Therefore, one should engage in vast practices such as generating the supreme mind of enlightenment, like the continuous flow of a river, without ever being satisfied. This is the path that pleases the Buddhas and their heirs. Merely clinging to one side is just making children happy. From the profound accumulation of wisdom arises the Dharmakaya, and from the vast accumulation of merit arise the Rupakaya, the Nirmanakaya and Sambhogakaya. This is the ultimate result, the supreme basis for the benefit of oneself and others in sequence. Just as taste and form are inseparable when dependent on a single collection of causes, similarly, the collection of causes for the two accumulations depends on one, and the two Kayas cannot be separated. Without the mind that knows the suchness and the extent of things, there is no Buddha's body, the Nirmanakaya is empty. The Dharmakaya also does not exist, therefore, in the state of Buddhahood, these two are united. From this arises effortless spontaneous accomplishment, and the continuity of abiding in samsara is never interrupted. With activities endowed with two special qualities, one effortlessly grants the two benefits to fortunate beings. The Lama, heavy with the burden of qualities, who is wholeheartedly devoted to the practice of enlightenment, has conveyed the meaning of the questions with brief answers, as he said, I have only briefly summarized it here. The path of the great sage, which is subtle and difficult to understand, the profound Madhyamaka path is immeasurable, therefore, it is not easy to satisfy you who have discriminating wisdom, pray to the Lama and the Yidam, ripen your mind-stream through many accumulations and purifications, and repeatedly analyze, and from higher to higher, wisdom will excel, and even the most subtle points will be understood. This is a symbolic gesture of a letter as a gift, recounting the realization of Sadaprarudita, and a small obstacle in the midst of our own clothing.