Tibetan
ང་གྲང་བ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅིང༌། ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་མ་བལྟ་བར་འདི་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སོང་ཞིག་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང༌། ཁྱོད་ཀྱི་སྲིད་པའི་བདེ་ལ་མ་ཆགས་ཤིང༌། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ལས་གཞན་དོར་གྱིས་ལ། ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྩེ་གཅིག་ལམ་བཟང་ལ། །ལེགས་པར་ཞུགས་ན་འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་འགྱུར། །གང་ཞིག་མངོན་ཞེན་དྲ་བར་ཚུད་པ་ན། །ཐར་བ་རིང་དུ་གྱུར་ཅིང་སྲིད་པར་འཆིང༌། །དེ་སླད་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་མུན་པ་ཀུན། །མི་རྟོག་སྒྲོན་མེས་བསལ་ནས་བགྲོད་པར་རིགས། །དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས། །མགྲིན་པའི་སྦུབས་དང་མི་ལྡན་ལ། །སོ་དང་རྐན་ལས་བྱུང་མིན་ཞིང༌། །རོ་འཛིན་བསྐྱོད་པ་མེད་ན་ཡང༌། །ལེགས་ལམ་ལེགས་པར་སྟོན་པའི་ངག །སྒྲ་སྙན་སྒྲ་འདྲ་དེ་ཐོས་ནས། །ཇི་བཞིན་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ། །དེ་ལྟར་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་ཞུགས། །འདི་ཡི་བརྩོན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟབ་མོའི་ཚུལ། །ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་ཚོལ་བར་མཐོང་བའི་ཚེ། །རང་གི་ཕ་མཐའ་མཐོང་བར་དོགས་གྱུར་ནས། །མཁའ་ཡིས་འདི་ལ་ལམ་རྒྱུས་བསྙད་པ་སྙམ། །ཡང་སྒྲ་དེ་ལས་འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱང་ཐོས་སོ། །མཚན་མོའི་བློ་དང་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་རིང་དུ་བོར། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་དགེ་བའི་བཤེས་ལ་ཉེ་བར་བསྟེན། །འདོད་ཡོན་རྣམས་དང་མེ་ཏོག་མདའ་ཅན་བཅོམ་བྱས་ན། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དང་དེ་སྟོན་ཆོས་སྨྲ་མཐོང་བར་འགྱུར། །སྒྱུ་མའི་ན་ཆུང་ལུས་ལ་རོལ་བ་ལྟར། །ཐབས་ལ་མཁས་པའི་འདོད་ཡོན་བསྟེན་པ་ཡི། །དགེ་བའི་བཤེས་ལ་མ་དད་སྤང་བྱ་སྟེ། །ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྟེན་པའི་རིགས། །མཁའ་ལ་ཆུ་འཛིན་ལང་ལིང་གཡོ་བའི་ནང༌། །གསལ་ཞིང་བརྗིད་པའི་འབྲུག་གི་སྒྲ་དབྱངས་ལྟར། །སྙིང་ལ་བབ་པའི་གཏམ་བཟང་སྙན་པའི་སྒྲ། །ངོ་ མཚར་གདམས་དང་བདུད་རྩིའི་ཆུ་རྒྱུན་དེ། །ཐོས་པའི་ལམ་ལས་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཚེ། །ཡིད་ནི་གདུང་བའི་རིམས་ནད་དག་ལས་གྲོལ། །དེ་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས། །དངོས་འཛིན་གདོན་གྱི་སྤ་བཀོང་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་རིག་སྔགས་ཚོལ་བ་ལ། །དགོན་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར། །དེ་དེ་ལྟར་སྒྲ་དེ་ལས་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་བླངས་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་བ་དང༌། རིང་པོར་མ་ལོན་པར་འདི་སྙམ་དུ། ཀྱེ་མ་བདག་གིས་སྒྲ་དེ་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་མ་དྲིས་སོ་སྙམ་དུ་ངུ་ཞིང་མྱ་ངན་བྱེད་དེ་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་དུ་འདུག་གོ །ཡིད་ལ་བུད་ཤིང་མེད་ན་ཡང༌། །སྡུག་བསྔལ་མེ་ཆེན་རབ་འབར་ཞིང༌། །མིག་གི་མཁའ་ལ་སྤྲིན་མེད་ཀྱང༌། །མཆི་མའི་ཆར་རྒྱུན་འབབ་པར་གྱུར། །དེ་ལྟར་ཚུལ་དེས་དགུང་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཇི་ལྟར་བུ་གཅིག་པ་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་ན། མ་དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན་མི་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཤེས་རབ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོས་པར་ནམ་ཞིག་འགྱུར་སྙམ་པ་མ་གཏོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན་མེད་པར་ས་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་ན་འཁོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཞག་བདུན་འདས་པ་དང༌། དེའི་མདུན་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་བལྟ་ན་སྡུག་པ། མཐོང་བ་ཙམ་གྱི་ཡིད་འཕྲོག་པ་ཞིག་བཞུགས་པ་མཐོང་ངོ༌། །ཉོན་མོངས་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི། །དེ་ཡི་ཡིད་ཀྱི་མེ་ལོང་ལ། །རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་བརྙན་ནི། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་སྣང༌། །དེ་ ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་དེས། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །འདི་ལྟར་ཁྱོད་ཡི་དམ་བརྟན་པས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་གདམས་ངག་འཚོལ་བ་ལྟར། སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་བཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བཙལ་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སོང་ཤིག་དང༌། འདི་ནས་དཔག་ཚད་ལྔ་བརྒྱ་ན་གྲོང་ཁྱེར་སྤོས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་ཏེ། དེ་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེས་ཀྱང་ད་ལྟ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཙལ་བ་ལྟར་སྔོན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་ལོ། །དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྒྱུན་མ་བཅད་པར་སོང་ཞིག་དང༌། རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུ་དགའ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བས་ལུས་སེམས་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཇི་ལྟར་མདའ་དུག་ཅན་གྱིས་གནད་དུ་ཕོག་པའི་མི་དག །བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པའི་ཟུག་རྔུ་འབྱིན་པའི་སྨན་པ་ནམ་ཞིག་རྙེད་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན་མི་སྐྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བའི་རྩིག་པ་སྟུག་པོ་དྲུངས་ནས་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ། དམིགས་པའི་ཚང་ཚིང་མ་ལུས་པ་སྲེག་བར་བྱེད་པའི་དུས་མཐའ་ཉིན་བྱེད། བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་ལྡོངས་པ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་སྦྱིན་པར་བྱེད་ པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་དེ་བདག་གིས་ནམ་ཞིག་
Chinese
我心中不念寒冷，不看方向和方位，从这里向东方去吧，将能听闻般若波罗蜜多。另外，你不要贪恋有世的安乐，舍弃一切分别的事务，在无分别的唯一正道上，如果好好进入，就能成就所愿。如果陷入实执的网中，解脱就会遥远，并被束缚于有世。因此，应当用无分别的明灯驱散一切分别的黑暗后，才能前进。之后，那位大士，虽然没有喉咙，也不是从牙齿和上颚发出，也没有舌头的活动，却听到了善巧指示正道的语言，美妙悦耳的声音。如实地按照所指示的方式，那样地跟随它。以这精进的力量，当他看到可以寻找无边虚空的甚深之理时，心想恐怕会看到自己的尽头，心想是虚空在向自己讲述道路。又从那个声音中听到了这样的话：远离夜晚的愚痴和罪恶的朋友，亲近空性和善知识，如果摧毁了欲望和花箭（爱神），就能见到度彼岸和宣说它的说法者。如同嬉戏于幻化的少女之身，对于善巧方便地享用欲望的，不信赖的善知识应当抛弃，应当以没有杂染的心来依止。如同空中水云飘动，清晰而庄严的龙吟之声，落入心中的美妙佳音，那奇妙的教诲和甘露之流，当从听闻的道路进入时，心就从痛苦的瘟疫中解脱。之后，那位大菩萨，为了消除实执魔鬼的傲气，为了寻找空性明咒，进入了寂静的道路。就这样，他从那个声音中接受了指示，向东方而去，没过多久，他心想：唉！我没有问那个声音应该走到哪里，于是哭泣悲伤，停留在那个方向。心中即使没有木柴，痛苦的大火也在熊熊燃烧，
English
Not considering the cold in my mind, and without looking at directions and orientations, go eastward from here, and you will hear the Prajnaparamita. Furthermore, do not be attached to the pleasures of existence, abandon all other activities of conceptualization. On the excellent path of non-conceptual one-pointedness, if you enter well, you will accomplish your desired goals. If one is caught in the net of clinging to reality, liberation will be far away and bound to existence. Therefore, one should dispel all the darkness of conceptualization with the lamp of non-conceptualization and then proceed. Then, that great being, although not possessing a throat, and not originating from teeth and palate, and without the movement of the tongue, heard the words that skillfully showed the excellent path, a beautiful and pleasant sound. Just as it was shown, he followed it in that way. By the power of this diligence, when he saw the profound nature of searching for the endless expanse of the sky, he feared that he would see his own end, and thought that the sky was telling him the way. Again, from that sound, he heard these words: Abandon far away the foolishness of the night and sinful friends, rely closely on emptiness and virtuous friends, and if you destroy desires and the flower-arrowed one (Cupid), you will see the Gone Beyond and the Dharma speaker who teaches it. Just as one enjoys a body of a maiden of illusion, one should abandon the virtuous friend who is not trusted and who skillfully enjoys desires, and one should rely on one with a mind free from defilements. Like clouds moving gently in the sky, like the clear and majestic sound of a dragon's roar, the pleasant sound of good news that falls into the heart, that wonderful instruction and stream of nectar, when entering through the path of hearing, the mind is freed from the plague of suffering. Then, that great Bodhisattva, in order to subdue the arrogance of the demon of clinging to reality, entered the solitary path in order to seek the mantra of emptiness. In that way, having taken the instruction from that sound, he went to the east, and before long, he thought: Alas! I did not ask that sound how far I should go, and so he wept and grieved, and remained in that direction. Even if there is no firewood in the mind, the great fire of suffering is blazing fiercely,
Chinese
即使晴朗的天空没有云朵， 泪水的雨水也倾盆而下。 就这样，七天之中，就像独子去世时， 母亲心中除了悲伤别无他念一样，我心中除了“何时才能听闻般若波罗蜜多”之外，别无他念，一直待在原地。 就这样过了七天，他看到面前出现了一个非常美丽、赏心悦目的如来身像，仅仅看到就令人心旷神怡。 远离烦恼垢染的， 他的心中明镜里， 胜者的智慧影像， 如幻术般清晰显现。 之后，如来身像对他说道：“善哉！善哉！ 就像你这样，因为誓愿坚定而寻求善知识和教诲一样，过去的如来们也曾如此寻求。 善男子，向东方走吧！从这里走五百由旬，有一个叫做香满的城市，那里住着一位菩萨摩诃萨，名叫法胜，他很久以来就是你的善知识。 善男子，就像你现在寻求般若波罗蜜多一样，他过去也曾完全寻求般若波罗蜜多。因此，你不要中断思念，继续前进，不久你就能听闻般若波罗蜜多了。” 说完这些话，菩萨常啼感到欢喜和快乐充满了身心。 就像身中毒箭的人，心中只想何时才能找到拔出毒箭、解除痛苦的医生一样，不生其他念头一样，能够从根本上拔除我见之坚固堡垒的智慧金刚，能够焚烧一切所缘之杂草的劫末之日，能够赐予智慧之眼给盲目者菩萨摩诃萨法胜，我何时才能
English
Even though the clear sky had no clouds, A torrent of tears poured down. Thus, for seven days, just as a mother whose only child has died has no other thought in her mind but grief, I had no other thought but "When will I hear the Prajñāpāramitā?" and remained in that very place. After seven days had passed, he saw before him a very beautiful and pleasing image of the Tathāgata, which captivated the mind with its mere sight. Free from the stains of affliction, In the mirror of his mind, The image of the wisdom of the Victorious One, Appeared clearly like an illusion. Then, that image of the Tathāgata spoke to him, saying, "Good, good, son of good family! Just as you, with steadfast vows, seek virtuous friends and teachings, so too did the Tathāgatas of the past seek them completely. Son of good family, go to the east! Five hundred yojanas from here, there is a city called Gandhapūrṇa (Fragrant Full), where a Bodhisattva Mahāsattva named Dharma-uttara (Superior Dharma) resides, who has long been your virtuous friend. Son of good family, just as you are now seeking the Prajñāpāramitā, so too did he completely seek the Prajñāpāramitā in the past. Therefore, do not interrupt your contemplation, continue forward, and before long you will hear the Prajñāpāramitā." Having spoken these words, the Bodhisattva Sadāprarudita (Ever Weeping) was filled with joy and happiness, pervading his body and mind. Just as a person struck by a poisoned arrow thinks only of when he will find a doctor who can extract the arrow and relieve his suffering, without giving rise to any other thought, so too, the wisdom vajra that can uproot the thick fortress of the view of the aggregates, the final day that can burn all the weeds of objects, the Bodhisattva Mahāsattva Dharma-uttara who can bestow the eye of wisdom upon those who are blind in intelligence, when will I