English
Where to sow? In order to scatter here, and also to scatter those flowers to the Bodhisattva Mahasattva Dharma Victorious, thinking, 'From where can I obtain them?' The Lord of the Gods, Indra, gave the Bodhisattva Mahasattva Ever Weeping a thousand loads of Mandarava flowers, saying, 'Son of good family, accomplish the meaning you desire with these flowers!' Then, the Bodhisattva Mahasattva Ever Weeping scattered some of those flowers in that place, and some were set aside to be scattered to the Bodhisattva Mahasattva Dharma Victorious. That place, adorned with many Mandarava flowers, where the profound Dharma was proclaimed, appeared like the cloudless night sky adorned with many shining stars. Then, after seven years had passed, the Bodhisattva Mahasattva Dharma Victorious arose from that samadhi, surrounded and gazed upon by hundreds of thousands of attendants, and sat upon his lion throne. The Bodhisattva Mahasattva Ever Weeping saw him. As soon as he saw him, the Bodhisattva Mahasattva Ever Weeping, like a monk who has attained the joy and bliss of the first dhyana, was filled with joy. Then, the Bodhisattva Mahasattva Dharma Victorious taught the Perfection of Wisdom to the attendants, saying: 'Because all dharmas are of the nature of equality, the Perfection of Wisdom is equality itself. Because all dharmas are of the nature of non-fullness, the Perfection of Wisdom is non-fullness itself. Because all dharmas are of one taste, the Perfection of Wisdom is of one taste. Because all dharmas are without arising and ceasing, the Perfection of Wisdom is without arising and ceasing. Because space is limitless, the Perfection of Wisdom is limitless.' In this way, he well explained the meaning of emptiness, which is free from all extremes of elaboration. Samsara and Nirvana, all dharmas are equal from the beginning, arising, ceasing, and all elaborations are pacified, devoid of how the mind of signs grasps, like the nature of space, without limit.
Tibetan
ལ། །རྟེན་འབྲེལ་རྐྱེན་རྣམས་བློ་ཡིས་བཏགས་པ་ཙམ། །བློ་དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང༌། །དེ་ལྟར་རྟེན་དང་བྲལ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་རབ་ཏུ་འབྱེད། །ཇི་ཙམ་བློ་ཡིས་བཏགས་པའི་སྣང་བ་ལས། །གུད་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་འགའ་དམིགས་པ་མེད། །ཡོད་མེད་རྟག་ ཆད་སྐྱེ་འགག་བླང་དོར་སོགས། །ཇི་སྙེད་དམིགས་པ་འདི་ཡང་བློ་ཡི་ཆོས། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམས་པར་བྱང་བ་ཡང༌། །རང་བཞིན་ཉིད་ནས་རང་གི་ངོ་བོས་དབེན། །དེ་ཕྱིར་སྤང་བྱ་རྣམ་པར་ཟད་པ་དང༌། །གཉེན་པོ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ཅི་ཞིག་དམིགས། །གང་གིས་གདོད་ནས་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་བཞིན་དུ། །ཆོས་རྣམས་རྡུལ་ཙམ་དམིགས་པ་མེད་ན་ཡང༌། །མངོན་པར་ཞེན་རྣམས་སྐྲག་པ་སྤང་བྱའི་ཕྱིར། །གཞན་ངོར་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་ཞིག་ཁས་ལེན་ལ། །དངོས་པོ་ཁས་ལེན་བྲལ་བ་དེ་དག་ལ། །རྟག་དང་ཆད་པའི་ཆོས་རྣམས་རྒྱང་རིང་སྟེ། །ཇི་ལྟར་མོ་གཤམ་བུ་ནི་མ་དམིགས་ན། །དེ་ཡི་སྐྱེ་འཆི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བཞིན། །སྣང་བཞིན་མེད་ཕྱིར་སྣང་བས་སྟོང་། །སྟོང་པ་སྣང་ཕྱིར་མེད་བཞིན་སྣང༌། །ལམ་ཟབ་ཆེས་དཀའ་རྟོགས་པས་མཁས། །མཁས་པས་རྟོགས་དཀའ་ཆེས་ཟབ་ལམ། །མཁས་པས་རྟོགས་ཉིད་དེ་བཞིན་གནས། །གནས་བཞིན་དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་མཁས། །རྨོངས་རྣམས་མཐོང་བ་ལོག་པས་འཁྲུལ། །འཁྲུལ་པས་ལོག་པ་མཐོང་རྣམས་རྨོངས། །འདི་ན་ཞེན་པས་ཞེན་ན་འདི། །འཁོར་བར་མྱུར་བ་མྱུར་བར་འཁོར། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུས། ཆོས་ཟབ་མོ་དེ་དག་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ས་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིང༌། ཐོབ་མ་ཐག་ཏུ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་གྱིས་བལྟས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུ་དེ་མང་དུ་ཐོས་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་དང་ནི་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིང་། སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་ཐ་ན་རྨི་ལམ་ན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཤོག་པའི་ཤུགས་བསྐྱོད་པས། སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་ཚོ་
Chinese
啊！ 缘起诸因唯是心所立， 心性亦复自相本性空， 如是离系之缘起作用， 轮涅二者分判极明显。 由心所立诸显现之中， 更无余法可得而观察， 有无常断生灭取舍等， 凡所观察皆是心之法。 一切烦恼清净解脱者， 自性本来即离自性体， 是故应断诸法尽灭已， 对治增长复有何可观？ 谁于最初如寻香城水， 诸法微尘不可得观者， 为令怯惧实执诸有情， 于他面前但许立缘起。 彼等远离实事执著者， 常断之法相隔极遥远， 如若石女儿亦不可得， 彼之生灭云何可观察？ 显现而无故，以显现而空， 空性显现故，虽无而显现， 甚深道极难，智者乃能悟， 智者悟甚难，极甚深之道， 智者之所悟，即如是安住， 如是安住者，智者乃能悟， 愚者颠倒见，故为邪见惑， 邪见惑乱者，愚者乃能见， 于此耽著故，耽著于此者， 轮回速疾转，速疾转轮回。 其后，菩萨摩诃萨常啼，才听闻到那些甚深之法，就如未曾离开那个地方一般，获得了名为诸法皆无自性之平等性的等持等六十百千种等持之门。才获得之后，在这三千大千世界之中，世尊如来释迦牟尼佛与比丘僧众，以及菩萨僧众一起观看，并且如讲说般若波罗蜜多一般，亲眼见到了。 如是，菩萨摩诃萨常啼，就具有如大海般广大的闻思，并且一切生世之中，也都不离见佛，乃至在梦中，也未曾与如来们分离。 以方便与智慧双翼之力量推动，痛苦之海
English
Ah! All dependent arising causes are merely imputed by the mind, That very mind is also empty of its own essence, Thus, through dependent arising that is free from dependence, Samsara and nirvana are clearly distinguished. From appearances that are imputed by the mind, There is no other dharma that can be observed, Existence, non-existence, permanence, Impermanence, arising, ceasing, taking, rejecting, etc. Whatever is observed is a dharma of the mind. Even those who are completely purified from all afflictions, Are by nature devoid of their own essence. Therefore, when what is to be abandoned is completely exhausted, And the antidote is completely increased, what is there to observe? For those who from the beginning, like water in a mirage, Cannot observe even a particle of dharmas, In order to dispel the fear of those who are attached to reality, One only accepts dependent arising in front of others. For those who are free from accepting entities, The dharmas of permanence and impermanence are far away, Just as if a barren woman's child cannot be observed, Its birth and death cannot be observed. Appearing yet non-existent, therefore empty through appearance, Emptiness appearing, therefore appearing as non-existent, The profound path is extremely difficult, the wise can realize it, The wise find it difficult to realize, the extremely profound path, What the wise realize is just as it abides, As it abides, the wise realize it, The deluded are confused by seeing wrongly, Those who are confused by wrong views are deluded, By clinging here, if one clings here, Samsara turns quickly, quickly turns samsara. Thereafter, the Bodhisattva Mahasattva Sadāprarudita, as soon as he heard those profound dharmas, without moving from that place, obtained sixty hundred thousand doors of samadhi, such as the samadhi called the equality of all dharmas without inherent existence. As soon as he obtained it, in this three-thousand great thousand world realm, the Blessed One, the Tathagata Shakyamuni Buddha, together with the Sangha of monks and the Sangha of Bodhisattvas, watched and directly saw it as if he were teaching the Prajnaparamita. Thus, the Bodhisattva Mahasattva Sadāprarudita was endowed with vast learning like an ocean, and in all his lifetimes, he was never separated from seeing the Buddha, and even in his dreams, he was never separated from the Tathagatas. By the power of the wings of skillful means and wisdom, the ocean of suffering