Tibetan
སྙོམས་པར་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཆོས་འཕགས་སྨྲ་བའི་ཉི་མ་ཡིས། །འགྲོ་བློའི་པད་ཚལ་རྒྱས་བྱས་ནས། །བསམ་གཏན་ཁང་བཟང་ནུབ་རིའི་རྩེར། །སྤྲོས་པའི་སྣང་བ་ཞི་བར་གྱུར། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུ་བདག་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་འོངས་ནས་འདུག་པ་དང་ཉལ་བ་ནི་ཚུལ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་འདོད་པ་དང་གནོད་སེམས་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བའི་རྟོག་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་ཅིང་རོ་ལ་བརྐམ་པ་མ་སྐྱེས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ནས་བདག་ཅག་ལ་ཆོས་ནམ་སྟོན་སྙམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་གནས་ཏེ། འགྲེང་བ་དང་འཆག་པའི་སྤྱོད་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་དུས་འདའ་བར་བྱེད་དོ། །ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་ལ་སོགས་པ་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་སྤྱོད་ལམ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །ན་ཆུང་རྒྱུ་དཀར་ཚོགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསྐོར། །བརྩོན་འགྲུས་འོད་དཀར་ལྷག་པར་ གསལ་བ་ཅན། །གཉིད་ཀྱི་མུན་པ་དོར་བའི་ཟླ་བ་ཞིག །ཉིན་དང་མཚན་དུ་སྡོད་པ་སྤངས་པར་གྱུར། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམམ་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ད་སྟེ་ཞག་བདུན་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་དབུས་སུ་ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བར་སྣང་ལ་ལྷས་བསྒྲགས་པའི་སྐད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུས་ཐོས་པ་དང༌། ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་མགུ་བས་ཁེངས་ནས་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་ལ་སོགས་པ་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པས། ས་ཕྱོགས་དེ་བྱི་དོར་བྱས་ནས། རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྤྲས་པའི་ཁྲི་བཤམས་པའི་སྟེང་དུ་བུ་མོ་དེ་དག་གིས་རང་གི་བླ་གོས་ཕུད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་བཞུགས་པའི་གདན་དུ་བཏིང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུས་ས་ཕྱོགས་དེར་ཆག་ཆག་བཏབ་པར་འདོད་ནས་ཕྱིན་པ་དང༌། བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། བཀོད་པ་དེ་ཡང་མི་མཛེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར༌། ཆུ་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བར་བྱས་པས་ཀུན་ཏུ་ཆུ་བཙལ་ཡང་མ་རྙེད་དོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུ་འདི་སྙམ་དུ་ས་ཕྱོགས་འདི་ནི་རྡུལ་ཆེ་ཏེ། རྡུལ་འདི་དག་གིས་འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་ལུས་ལ་ཕོག་ན་མི་རུང་ན། བདག་གི་ལུས་གདོན་མི་ཟ་བར་འཇིག་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། ལུས་འདི་ལན་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཞིག་ཀྱང་དོན་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སོང་ཞིང་འདི་ལྟ་བུའི་
Chinese
已经进入了等持。法胜宣说的太阳，使众生智慧的莲园得以盛开，禅定精舍在西山之巅，寂灭了戏论的显现。此后，菩萨摩诃萨常啼为了佛法而来，心想坐着和躺着是不如法的，于是在七年之中，没有丝毫的贪欲、嗔恨和损害性的念头，也没有对味道的贪恋。另一方面，菩萨摩诃萨法胜从禅定中起身，心想我们什么时候才能听闻佛法，仅仅安住于这种想法，以站立和行走的威仪来度过时光。商主之女等五百位女子，也同样具备这样的想法和威仪。 年轻的白净眷属团团围绕，精进的光芒格外明亮，犹如驱散睡眠黑暗的明月，舍弃了日夜的停留。此后，菩萨摩诃萨法胜将在七日后从禅定中起身，在城市中央宣说佛法。常啼菩萨摩诃萨听到了空中诸神宣告的声音，内心充满了极大的喜悦和满足，与商主之女等五百位女子一起，清扫了那个地方，在用一切珍宝装饰的宝座上，那些女子脱下自己的上衣，铺在上面作为菩萨摩诃萨法胜的坐垫。之后，常啼菩萨想要在那片土地上洒水，当他前去的时候，恶魔为了摧毁善根，也为了使那个布置变得不美观，使所有的水都消失不见，到处寻找也找不到水。当时，常啼菩萨心想，这片土地尘土很大，如果这些尘土沾染到圣者法胜的身上是不好的，那么我这具终将坏灭的身体又有什么用呢？这具身体已经无数次地坏灭，但都毫无意义，像这样的
English
He had entered into equipoise. The sun of Dharma Victorious, having caused the lotus garden of beings' minds to flourish, the meditation chamber on the peak of the western mountain, pacified the appearance of elaboration. Thereafter, the Bodhisattva Mahasattva Sadāprarudita, having come for the sake of the Dharma, thinking that sitting and lying down were not proper, for seven years had not even a little desire, malice, or thought of harming, and no craving for taste arose. Otherwise, the Bodhisattva Mahasattva Dharma Victorious, having arisen from samadhi, thinking, "When will he teach us the Dharma?" remained solely with that thought in mind, passing the time with the two conducts of standing and walking. The merchant's daughter and the five hundred daughters also became endowed with such a thought and such conduct. Surrounded on all sides by a youthful, white retinue, with the white light of diligence especially clear, like a moon that has dispelled the darkness of sleep, he abandoned dwelling day and night. Thereafter, the Bodhisattva Mahasattva Dharma Victorious will arise from that samadhi in seven days and teach the Dharma in the center of the city. When the Bodhisattva Mahasattva Sadāprarudita heard the voice proclaimed by the gods in the sky, his mind was filled with great joy and satisfaction, and together with the merchant's daughter and the five hundred daughters, they cleaned that place, and on the throne adorned with all kinds of jewels, those daughters took off their own upper garments and spread them out as a seat for the Bodhisattva Mahasattva Dharma Victorious. Then, the Bodhisattva Sadāprarudita, wanting to sprinkle water on that land, went forth, and the evil demon, in order to destroy the roots of virtue and also to make that arrangement unbeautiful, made all the water disappear, and even searching everywhere, he could not find water. At that time, the Bodhisattva Sadāprarudita thought, "This land is very dusty, and if this dust were to touch the body of the noble Dharma Victorious, it would not be good. What use is this body of mine that will inevitably perish? This body has perished countless times, but all in vain, like this kind of"
Tibetan
བྱ་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་གི་ལུས་ཕུག་ལ་ཁྲག་གིས་ས་ཕྱོགས་འདིར་ཆག་ཆག་གདབ་བོ་སྙམ་མོ། །དེ་ལྟར་བསམས་ནས་མཚོན་རྣོན་པོས་རང་གི་ལུས་ཕུག་དྲལ་ཏེ་ཁྲག་གིས་ས་ཕྱོགས་དེ་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ཆག་ཆག་བཏབ་བོ། །ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་ལ་སོགས་པ་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་ཀྱང༌། ཚོན་རྣོན་པོས་རང་རང་གི་ལུས་ལས་བྱུང་བའི་ཁྲག་གིས་ས་ཕྱོགས་དེར་ཆག་ཆག་བཏབ་བོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ངུ་དང༌། བུ་མོ་དེ་དག་སེམས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་། བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བར་ཆད་བྱ་བའི་གླགས་མི་རྙེད་པར་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ཁྲག་གི་ཆག་ཆག་གིས། །ས་གཞི་ཀུན་ནས་བསྟར་བ་འདི། །ཐུན་མཚམས་སྤྲིན་གྱི་འོད་དག་གིས། །ནམ་མཁའི་ངོས་འདི་ཁེབས་པ་བཞིན། །གང་གིས་འབད་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡིས། །དཔག་ཡས་བར་ཆད་རྩོམ་ལ་གཞོལ་གྱུར་ཀྱང༌། །ཡར་ངོའི་ཟླ་བ་འཕེལ་བ་ཇི་བཞིན་དུ། །འདི་ཡི་སྙིང་སྟོབས་ཆེས་ཆེར་འཕེལ་བའི་ཚེ། །བདུད་དཔུང་མ་ལུས་མྱང་ངན་གྱུར་ནས་སུ། །ཕྱོགས་འདིར་རང་རང་མགུལ་པ་བྲེགས་པ་བཞིན། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་འདི་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུ་འདི་ཅི་ཙམ་དུ་ཆོས་འདོད་པ་དང༌། ཅི་ཙམ་དུ་ ཡི་དམ་ལ་བརྟན་པ་དང༌། ཅི་ཙམ་དུ་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་དང༌། ལུས་དང་སྲོག་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ལྟ་བར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལས་ཐར་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ལྷག་པའི་བསམ་པས་ཞུགས་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཏོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཁྲག་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ས་ཕྱོགས་དེའི་ཁོར་ཡུག་དཔག་ཚད་བརྒྱར་དྲི་ལྡང་པའི་ལྷའི་ཙནྡན་གྱི་ཆུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །ཆོས་སྨྲ་བསྟེན་ཕྱིར་ཆོས་ལ་བརྩོན་ཚུལ་འདི། །མིག་སྟོང་ལྡན་བའི་མིག་གིས་མཐོང་བའི་ཚེ། །ཁྲག་གི་ཆག་ཆག་མ་ལ་ཡ་ཡི་རིའི། ཙནྡན་དྲི་ཡིས་ཀུན་ནས་ཁྱབ་པར་བྱས། །དེ་ལྟར་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་དང༌། བརྩོན་པ་འདི་ལྟ་བུ་དང༌། ཆོས་འདོད་པ་འདི་ལྟ་བུས་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པ་ནི་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུ་འདི་སྙམ་དུ། བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་བཞུགས་པའི་ཁྲི་བཤམས་ཤིང་ས་ཕྱོགས་འདིར་ཆག་ཆ
Chinese
不是用行为。因此我想用我身体里的血在这片土地上泼洒。这样想着，就用锋利的武器割开自己的身体，用血在这片土地的周围泼洒。商人的女儿等五百个女儿也用锋利的武器，用各自身体里流出的血在那片土地上泼洒。即使这样，菩萨常啼和那些女儿的心意也没有改变，恶魔也找不到机会来阻碍善行。就这样，血的泼洒，像一排排的云彩的光芒，覆盖了整个大地，就像覆盖了天空一样。无论谁用各种各样的努力，致力于制造无数的障碍，就像新月一样，他的勇气越来越增长的时候，所有的魔军都陷入悲伤，就像各自割断了自己的喉咙一样。然后，天帝释提桓因心想，这位菩萨常啼是多么渴望佛法啊，多么坚定于 本尊，多么披挂着伟大的盔甲，不顾身体、生命和享受，为了无上的菩提，现证圆满正等觉，从而将一切众生从轮回的无量痛苦中解脱出来，以如此强烈的意愿投入，真是太神奇了。这样想着，就把所有的血都加持成这片土地周围一百由旬范围内散发着香味的天界旃檀之水。为了侍奉说法者而精进于佛法的这种行为，当千眼具足者用眼睛看到的时候，血的泼洒，用玛拉雅山的旃檀香味遍布一切。就这样，天帝释提桓因对菩萨常啼说道：善男子，你如此强烈的意愿，如此的精进，如此的渴望佛法，是在效仿往昔的诸佛，太好了，太好了。然后，菩萨常啼心想，我要为菩萨摩诃萨法胜所居住的床榻进行布置，并在这片土地上泼洒
English
It is not by action. Therefore, I thought to sprinkle this land with blood from my body. Thinking thus, he tore open his body with a sharp weapon and sprinkled the blood around the land. The merchant's daughter and the five hundred daughters also used sharp weapons to sprinkle the land with blood from their own bodies. Even so, the Bodhisattva Sadāprarudita and those daughters did not change their minds, and the evil one could not find an opportunity to hinder virtuous deeds. Thus, the sprinkling of blood, like rows of clouds of light, covered the entire earth, just as it covered the sky. No matter who, with various efforts, is devoted to creating countless obstacles, just like the waxing moon, when his courage grows greatly, all the demon armies fall into sorrow, as if they had cut their own throats. Then, the Lord of the Gods, Indra, thought to himself, 'How much does this Bodhisattva Sadāprarudita desire the Dharma, how firm is he in his Deity, how much is he adorned with great armor, disregarding body, life, and enjoyment, in order to attain the unsurpassed Bodhi, manifest perfect enlightenment, and thus liberate all sentient beings from the immeasurable suffering of samsara, to engage with such intense intention is truly wonderful.' Thinking thus, he blessed all the blood into celestial sandalwood water that emitted fragrance within a hundred yojanas around the land. This act of striving for the Dharma in order to serve the speaker of the Dharma, when seen by the one with a thousand eyes, the sprinkling of blood, with the sandalwood fragrance of Mount Malaya, pervaded everything. Thus, the Lord of the Gods, Indra, said to the Bodhisattva Sadāprarudita: 'Son of good family, your intense intention, such diligence, and such desire for the Dharma, are emulating the Buddhas of the past, excellent, excellent.' Then, the Bodhisattva Sadāprarudita thought, 'I will arrange the seat where the Bodhisattva Mahāsattva Dharmottara resides, and sprinkle on this land.'
Tibetan
ག་ནི་བཏབ༌ན། ས་ཕྱོགས་འདིར་དགྲམ་པར་བྱ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ལ་ཡང་མངོན་པར་གཏོར་བའི་མེ་ཏོག་དེ་དག་ གང་ནས་རྙེད་པར་འགྱུར་སྙམ་པ་དང༌། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུ་ལ་མེ་ཏོག་མནྡ་ར་བ་ཁལ་སྟོང་བྱིན་ནས། རིགས་ཀྱི་བུ་མེ་ཏོག་འདི་དག་གིས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུས། མེ་ཏོག་དེ་དག་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་ས་ཕྱོགས་དེར་བཀྲམ། ཁ་ཅིག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ལ་གཏོར་བའི་ཕྱིར་བཞག་གོ །མནྡ་ར་བ་དུ་མས་མཛེས་པ་ཡི། །ཆོས་ཚུལ་ཟབ་མོ་སྒྲོག་པའི་མདུན་ས་དེ། །འོད་འབར་རྒྱུ་སྐར་དུ་མས་བཀྲ་བ་ཡི། །སྤྲིན་བྲལ་མཚན་མོའི་མཁའ་བཞིན་སྣང་བར་གྱུར། །དེ་ནས་ལོ་བདུན་འདས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་ལངས་ནས། འཁོར་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཞིང་མདུན་ནས་བལྟས་ཏེ། རང་གི་སེང་གེའི་ཁྲི་ག་ལ་བ་དེར་བཞུགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུས་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་ངུ་དཔེར་ན་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོག་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་ནས་དགའ་བས་ཡིད་རངས་པར་ གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ཀྱིས་འཁོར་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁེངས་པ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁེངས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ནམ་མཁའ་མུ་མེད་པ་ཉིད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལེགས་པར་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སྲིད་ཞིའི་ཆོས་ཀུན་གདོད་ནས་མཉམ་པ་ཉིད། །སྐྱེ་འགག་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཉི་བར་ཞི། །མཚན་མའི་བློ་ཡིས་ཇི་ལྟར་གཟུང་བས་དབེན། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཅི་འདྲ་མུ་མཐའ་བྲ
Chinese
何者播撒呢？为了在此处散布，又为了向菩萨摩诃萨法胜遍洒那些花朵，心想从何处能够获得呢？天帝释提桓因赐予常啼菩萨摩诃萨曼陀罗花一千卡，说道：‘善男子，用这些花朵成办你所希求的意义吧！’之后，常啼菩萨摩诃萨将那些花朵中的一些散布于该处，一些为了向菩萨摩诃萨法胜遍洒而放置。众多曼陀罗花所庄严的，宣说甚深法理的场所，如同闪耀众多光芒的星辰所点缀的，无云的夜晚的天空般显现。 之后，七年过去了，菩萨摩诃萨法胜从该三摩地中起身，被成百上千的眷属围绕并瞻仰，安坐于自己的狮子宝座上，常啼菩萨摩诃萨见到了。刚一见到，常啼菩萨摩诃萨，譬如比丘获得初禅的喜乐一般，心中充满了喜悦。 之后，菩萨摩诃萨法胜为眷属们开示般若波罗蜜多，即：一切法平等性故，般若波罗蜜多即是平等性。一切法无有盈满性故，般若波罗蜜多即是无有盈满性。一切法一味性故，般若波罗蜜多即是一味性。一切法无生灭性故，般若波罗蜜多即是无生灭性。虚空无边际性故，般若波罗蜜多即是无边际性。如是等等，以远离一切戏论边际的空性之义善为开示。轮回涅槃诸法本初即平等，生灭戏论一切皆寂灭，远离名相之识如何取执，如虚空之自性般无有边际。