Tibetan
བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་སྐྱེས་བུ་མཁས་པ་རྣམས་ནི་དཔེའི་སྒོ་ནས་དོན་ཟབ་མོ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས། བདག་གིས་དཔེ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་དོན་དེ་བསྙད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། ཐོག་མར་སྨིག་རྒྱུའི་དཔེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་བྱོན་པ་དང་བཞུད་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་བཞེད་ནས། ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་བཞིན་འཛུམ་མུལ་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཉལ་འགྲོའི་རྒྱུན་རྣམས་སྒྲོག་གི་རྒྱ་ལས་གྲོལ། །ལྗོན་ཤིང་ལོ་འདབ་གསར་པའི་གོས་ལྗང་བགོས། །བཀྲ་བའི་མེ་ཏོག་དུ་མའི་རྒྱན་གྱིས་སྤུད། །ཁྱུ་བྱུག་མྱོས་པའི་ཅ་ཅོ་སྒྲོགས་པ་ན། །མཁའ་ཡང་ཆུ་འཛིན་གོས་ཀྱིས་དོར། །པདྨོའི་གཉེན་ཡང་གུང་ལ་བབ། །དེ་ཚེ་གཡོ་བའི་སྨིག་རྒྱུ་བ། །མཐོང་བའི་མི་མཁས་སྐྱེས་བུ་འགས། །གང་ལ་ཞེན་པས་དག་ཉིད་ངལ་བའི་རྒྱུ། །ཀུན་རྟོག་ཡིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཆུར་བཏགས་པ། །དེ་ནི་དང་པོར་འཇུག་ངོགས་གང་ནས་འོངས། །མཐར་ཡང་ས་ཕྱོགས་གང་དུ་གཞོལ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་འགྲོ་དང་འོང་བའི་ཚུལ་བརྟགས་ན། །ཤེས་ལྡན་ སུ་ཡིས་དེ་ཡི་འགྲོ་འོང་རྙེད། །ཡང་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་དོན་ཟབ་མོ་དེ་ཉིད་སྒྱུ་མའི་དཔེས་ཀྱང་སྟོན་པར་བཞེད་ནས། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་སྐད་ཀྱི་གདངས་གསལ་བར་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །གང་ཡང་འདི་ན་སྒྱུ་མ་མཁས་པ་འགས། །རལ་པ་གྱེན་དུ་བསྒྲེང་ཞིང་མིག་རྩ་དམར། །འཁྱུག་ཅིང་དམར་བའི་གློ་ལྟར་ལྕེ་གཡོ་ཞིང་། །རྔམ་པའི་ཤུགས་འབྱིན་རྣོ་བའི་མཚོན་བཟུང་བའི། །འཇིགས་རུང་གཤིན་རྗེའི་སྐྱེས་བུ་མང་སྤྲུལ་ནས། །དེ་ཡིས་སྐྱེ་བོ་འགའ་ཡི་ལྟོ་དྲལ་ཏེ། །སྒྱུ་མའི་ཞགས་པས་རང་གི་མགུལ་ལ་བརྒྱན། །ལུས་ནི་ཁྲག་གིས་ཀུན་ནས་གོས་པར་བྱས། །ལག་པས་མགོ་བོ་བཟུང་ནས་ཀླད་པ་ལྡག །འདི་དག་མཐོང་ཚེ་བྱིས་པ་རྨོངས་པ་འགའ། །མཆི་མས་གདོང་གཡོགས་བྱིན་པ་སྒྲོག་ཏུ་བཅུག །སྙིང་ཡང་ལྐོག་མར་སླེབ་པ་ལྟར་གྱུར་ནས། །སྔར་བའི་འཇིགས་སྐྲག་སྐྱེས་ནས་འབྲོས་མོད་ཀྱང༌། །དེ་ཡི་ངང་ཚུལ་རིག་པའི་མཁས་པ་དག །འདི་ལ་འཇིགས་པ་སྐྱེ་བ་ག་ལ་ཞིག །འཇིགས་པའི་གནས་དེ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་པ་མེད། །དེ་ནས་གནས་ཟབ་མོ་འདི་རྨི་ལམ་གྱི་དཔེས་ཀྱང་བསྙད་པར་འདོད་ནས་སྨྲ་བའི་ཁྱུ་མཆོག་དེས་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དབང་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་ཡུལ་ལྔ་གསལ་བའི་ཉིན་བྱེད་ནུབ། །མིག་གི་ཟེ་འབྲུ་ཆུ་སྐྱེས་འདབ་མའི་པགས་པས་བཀབ། །ཡིད་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཡུལ་ལ་རྒྱུ་བའི་གོ་སྐབས་བཅོམ། ། ཡིད་ཀྱི་ས་འཛིན་གཉིད་ཀྱི་མུན་པས་ནོན་པ་འགས། །ངོ་མཚར་རྒྱལ་བའི་ཚོགས་མཐོང་ནས། །སད་ཚེ་དེ་དག་མི་སྣང་འགྱུར། །འོན་ཀྱང་རྨི་ལམ་རྒྱལ་བ་རྣམས། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཞི་ན། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་སྐྱེ་དང་འགག །སུ་ཞིག་གིས་ནི་དམིགས་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟ་བས་ན་རིགས་ཀྱི་བུ་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་བྱོན་པ་དང་བཞུད་པ་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་གཤིན་རྗེ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ། །རྨི་ལམ་རྒྱལ་བ་ཇི་འདྲ་དེ་འདྲ་བར། །ཆོས་ཀུན་རྟེན་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་དེས། །ཐུབ་རྣམས་བྱོན་དང་བཞུད་པར་མི་འཛིན་ནོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཇི་ལྟར་བཟུང་བས་སྟོང༌། །སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར་སྐྱེ་དང་འགག་པ་མེད། །མེད་པ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པའི་འཛིན་སྟངས་སུ། །སུ་ཡིས་རྟོགས་པ་དེ་ཡི་དམིགས་པ་ཞི། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཤེགས་པ་དེ་དག་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པས་དབེན་ཡང་། །བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་མ་རིག་པའི་ལིང་ཏོག་གིས་ལྡོངས་ཤིང་། སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་མིག་སྨན་དང་བྲལ་བའི་མངོན་ཞེན་ཅན་གྱི་ངོར། །སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་སྣང་བའི་ཚུལ་པི་ཝང་གི་སྒྲ་ཡི་དཔེས་བསྙད་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རིན་ཆེན་དུ་མའི་ཕྲ་ཡིས་མཛེས་པ་ཡི། །ཡིད་འོང་བཻཌཱུར་ལས་གྲུབ་ཁོག་པ་ནི། །ཁ་དོག་བཀྲ་བའི་རྒྱུད་ཀྱིས་སྤྲས་པ་ལ། །ཆགས་པའི་མིག་གིས་ཀུན་ཏུ་ལྟ་བྱེད་ཅིང་། །གདུ་བུ་འཁྲོལ་བའི་ལག་ པས་གཞུ་བཟུང་བའི། །དྲི་ཟའི་ན་ཆུང་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲེངས་པ་ན། །སྲེད་ལྡན་རྣམས་ལ་ཡིད་ཀྱི་དགའ་སྐྱེད་པའི། །པི་ཝང་སྒྲ་དབྱངས་སྙན་པ་འབྱུང་མོད་ཀྱང་། །མཁས་པས་ཁོག་པ་རྒྱུད་དང་ལག་པ་གཞུ། །འདི་དག་གང་ལས་འོངས་ཞེས་བརྟགས་པ་ན། །རེ་རེ་ལས་མིན་ཚོགས་ལའང་མ་ཡིན་ཏེ། །སྒྲ་འདི་གང་ལའང་མི་གནས་ངོ་བོས་སྟོང༌། །འདི་ཡི་རྒྱུ་ཡང་དེ་ལྟར་བཙལ་བ་ན། །དེ་ཡང་མིང་ཙམ་བརྡ་ཙམ་བཏགས་པ་ཙམ། །ནམ་ཡང་སྨིག་རྒྱུའི་རྫིང་གི་ཆུ། །ནམ་མཁའི་པདྨོའི་རྒྱུ་མིན་ལྟར། །རྫུན་པའི་རྒྱུུ་ཡིས་བདེན་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་འགའ་ཡང་སྐྱེད་རེ་སྐན། །འོན་ཀྱང་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ངོར། །བཏགས་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཡོད་པ་དང༌། །མེད་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ན། །པི་ཝང་སྒྲ་ཡང་སྐྱེ་དང་འགག །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བ་དག་གི་སྐུ་རྣམས་ཀྱང༌། །རྟེན་འབྲེལ་རྐྱེན་རྣམས་ཉེ་བར་གནས་པ་ན། །སྐྱེ་བར་སྣང་ཞིང་དེ་དག་མེད་པའི་ཚེ། །འགག་པ་ལྟ་བུར་དམིགས་པ་ཅན་ལ་སྣང་། །ལྗོན་ཤིང་རྒྱས་པའི་རྩ་བ་ཆད་པ་ན། །ཡལ་ག་ལོ་མ་འཕེ
Chinese
菩萨摩诃萨法胜心想：贤士们能以譬喻轻易地领悟深奥的道理，我应当以多种譬喻来阐述那个道理。心想之后，首先想用阳焰的譬喻来表示如来们没有来和去，于是露出非常明朗的笑容，说道： 卧行之流从束缚的枷锁中解脱。 树木披上新叶的绿色衣裳。 用无数美丽的鲜花来点缀。 当杜鹃鸟发出醉人的叫声时。 天空也脱下了云彩的衣裳。 莲花的亲友也降临正午。 那时，摇曳的阳焰。 被一些不聪明的凡夫俗子看到。 他们执着于此，实际上只是徒劳无益。 用虚妄分别的心，将不存在的事物当成水。 那么，它最初是从哪个入口出现的呢？ 最终又会流向何方呢？ 因此，如果考察来和去的方式。 有智慧的人，谁能找到它的来和去呢？ 又想用幻术的譬喻来表示难以理解的深奥道理，那位大士以清晰的声音说道： 有些精通幻术的人。 头发向上竖起，眼睛发红。 像闪烁的红色闪电一样摇动舌头。 发出威吓的声音，手持锋利的武器。 变幻出许多可怕的阎罗卒。 他们剖开一些人的肚子。 用幻术的绳索装饰自己的脖子。 身体被鲜血染遍。 手里拿着头颅舔食脑髓。 孩子们看到这些情景，用眼泪遮住脸，被迫跪下。 心脏也像要掉出来一样。 产生前所未有的恐惧而逃跑， 然而，那些了解事物本质的智者。 怎么会对这些产生恐惧呢？ 恐惧的根源本身也是不存在的。 之后，想用梦境的譬喻来阐述这个深奥的道理，那位说法之殊胜者又说道： 诸根的城市，显现五境的太阳西沉。 眼睛的瞳仁被莲花花瓣的皮覆盖。 心识之人，断绝了在境界中游荡的机会。 心识的
English
The Bodhisattva Mahasattva Dharma-utpatti thought to himself: 'Wise men will easily understand the profound meaning through examples, so I should explain that meaning through many examples.' Thinking thus, he first wished to show that the Tathagatas have no coming and going by the example of a mirage. With a very clear and smiling face, he spoke these words: The streams of creeping things are freed from the bonds of fetters. The trees are clothed in the green garments of new leaves. Adorned with the ornaments of many beautiful flowers. When the cuckoo proclaims its intoxicating cries. The sky also casts off its garment of clouds. The friend of the lotus also descends at noon. At that time, the shimmering mirage. Is seen by some unwise men. They cling to it, but in vain they weary themselves. With a mind of false conception, they attribute water to what is not. Then, from which entrance does it first come? And where will it finally flow? Therefore, if one examines the manner of coming and going. Who among the wise will find its coming and going? He also wished to show the profound meaning that is difficult to understand by the example of illusion. The great being spoke these words with a clear voice: Some skilled illusionists. With their hair standing on end and their eyes red. Wagging their tongues like flashing red lightning. Uttering terrifying sounds, holding sharp weapons. Transforming into many terrifying servants of Yama. They tear open the bellies of some people. Adorn their necks with the noose of illusion. Their bodies are covered with blood. Holding heads in their hands, they lick the brains. When children see these things, they cover their faces with tears and are forced to kneel. Their hearts also seem to fall out. They flee, seized by unprecedented fear, However, those wise men who understand the nature of things. How could they be afraid of these things? The very source of fear is also non-existent. Then, wishing to explain this profound state by the example of a dream, that supreme speaker again said: The city of the senses, the sun that illuminates the five objects, sets. The pupils of the eyes are covered by the skin of lotus petals. The mind-being is deprived of the opportunity to wander in the realms. The mind's
Chinese
地的执持被睡眠的黑暗所压迫而消失，见到奇妙的胜者之众，醒来时他们便不再显现。然而梦中的胜者们，若自性完全寂静，那么谁会去执著于它的生与灭的差别呢？因此，种姓之子，应如是理解，如来们没有来也没有去。如是，如幻之人、阎罗、阳焰之水，如梦中的胜者一般，了悟诸法皆离系，便不执著于能仁的来与去。如来如何被执持而空，因是空性故无生灭，无有显现于错乱的执著中，谁能了悟，那人的执著便寂灭。如是，如来们本初以来便远离生灭，然而智慧之眼被无明的翳障所蒙蔽，对于远离了悟空性之眼药的偏执者而言，为了譬喻显现生灭之相，以琵琶之声为例而宣说如下：以多种珍宝的细工装饰，令人心仪的毗琉璃所成的琴身，以色彩鲜艳的弦线装饰，被贪恋的眼睛所注视，以摇动镯子的手，持弓的乾闼婆少女们所围绕，对于具有贪欲者生起心中的喜悦，琵琶发出美妙的乐音，然而智者探究琴身、弦线与手、弓，这些从何而来呢？既非来自个别，亦非来自集合，此声音不住于任何处，自性为空。如此探寻此声音的因，那也仅仅是名称、言说、施设而已。如水中阳焰之水，永远不是空中莲花的因，以虚假的因，绝不可能产生真实的果。然而在具有执著者的面前，施设的因缘显现为存在与不存在，琵琶之声也有生有灭。如是，诸佛的身体也是，当因缘和合之时，显现为生，当那些不存在之时，对于具有执著的人而言，便显现为灭。当树木繁茂的根被斩断时，枝叶
English
When the earth is held down by the darkness of sleep, the assembly of wondrous victors is seen, but upon awakening, they disappear. However, if the victors in dreams are completely pacified in their essence, who would fixate on the difference between their arising and ceasing? Therefore, son of lineage, understand that the Thus-gone Ones neither come nor go in the same way as the example. Thus, like an illusory person, Yama, mirage water, like victors in a dream, by realizing that all phenomena are free from dependence, one does not grasp the coming and going of the Able Ones. How are the Sugatas grasped as empty? Because they are emptiness, there is no arising or ceasing. In the appearance of non-existence in confused grasping, whose realization is that, their fixation is pacified. Thus, the Thus-gone Ones are from the beginning devoid of arising and ceasing, yet the eye of wisdom is blinded by the cataract of ignorance, and for those with strong attachments who are devoid of the eye medicine of realizing emptiness, in order to illustrate the appearance of arising and ceasing, it is said as an example of the sound of a lute: Adorned with various precious ornaments, a body made of pleasing beryl, adorned with strings of vibrant colors, gazed upon by eyes of attachment, surrounded by young Gandharva girls holding bows with hands adorned with bracelets, for those with desire, it brings joy to the mind, the lute emits beautiful melodies, yet when the wise examine the body, strings, hands, and bow, from where do these come? It is neither from each individually nor from the collection, this sound does not abide anywhere, its essence is empty. When the cause of this is sought in this way, it is merely a name, a term, a designation. Just as the water of a mirage is never the cause of a lotus in the sky, with a false cause, one can never hope to produce a true result. However, in the presence of those with fixation, the designated conditions appear as existence and non-existence, and the sound of the lute also has arising and ceasing. Thus, the bodies of the Buddhas are also, when the dependent arising conditions are present, they appear to arise, and when those are absent, they appear to cease to those with fixation. When the roots of a flourishing tree are cut, the branches and leaves