English
I do not know from whence those Tathagatas came, nor whither they went. Because I have not seen them, my heart is very sad and unhappy. That heart is like the peak of the western mountain, abandoned by the sun of the Victorious One. The moonlight of diminished joy, and the darkness of sorrow, shake together. However, regarding those places of doubt, the treasure of limitless qualities, I will later ask the lord of speech, Holy Dharma. Then, the Bodhisattva, the great being, thought thus: I am so very poor that I do not have precious clothes, or gold, silver, pearls, coral, turquoise, lapis lazuli, or the like, nor do I have incense, flowers, garlands, unguents, incense, or the like, to offer as means of veneration to the Bodhisattva Holy Dharma. If I were to go to the Bodhisattva Holy Dharma in this way, then I would have done something inappropriate. Thinking thus, he kept respect for the guru near, and then went to a border city. In the middle of that city, such a thought arose in him: The root of self-grasping is extremely firm, like a golden foundation. From the ocean of ignorance, it arose from the rapid churning of karma. The mountain of suffering, the ladder of birth and death, is bound tightly by desire. Seeing that I have long wandered meaninglessly in the ocean of existence, I sell my body without regret, and with that value I will venerate the virtuous friend. Desiring this, I entered the city. This body, from top to bottom, the door of the treasury is open, snot, phlegm, feces, urine, and so on, constantly flowing, showing that in this impure, rotten storehouse, there might be something pleasing. In order to abandon this oath, I observe in this way. Having recognized this state of the body, who with a mind would crave it? Thus, that great being sat in the center of the city to sell his body, repeatedly proclaiming: Who wants my body? That one who had entered the great conduct of the Bodhisattva was recognized by the evil demon, and he thought thus: When this one has perfected the vigor of conduct, the skillful guide.
Tibetan
ན་མཆོག་གྱུར་ནས། །འགྲོ་འདི་སྐུ་གསུམ་རྒྱ་མཚོའི་འཇུག་ངོགས་སུ། །ལམ་བཟང་བདག་མེད་གྲུ་ཡིས་ལེགས་བསྒྲལ་ནས། །རྣམ་གྲོལ་ནོར་བུའི་གླིང་དུ་ཁྲིད་པའི་ཚེ། །བདག་རིས་སྡེ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས། །ཤིན་ཏུ་འདས་ཤིང་ཅི་བགྱིར་མ་མཆིས་པས། །དེ་ཕྱིར་དེང་ནས་བར་ཆད་བརྩམ་པར་བྱ། །ཉམ་ཆུང་སྒྲོན་མེ་མྱུར་དུ་འཇིག་སླ་ཡི། །སྟོབས་ཆེན་ནགས་ཀྱི་མེ་ལ་དེ་ལྟ་མིན། །དེ་ལྟར་བསམ་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ཚིག །གཞན་གྱིས་ཐོས་པའི་ལམ་ལས་བསྐལ་བར་བྱས། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུས་བདག་ཉོ་བ་མ་རྙེད་པ་དེའི་ཚེ། རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་མ་གྲུབ་པས། ཀྱེ་མ་བདག་ནི་སྐལ་བ་དམན་པ་ཞིག་གོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་མཆི་མ་བླགས་ནས་འདུག་གོ །ལྷ་ཡི་ལམ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང༌། །ཆུ་འཛིན་གོས་དང་བྲལ་ན་ཡང༌། ཁྱོད་ཀྱི་གདོང་ལ་མཆི་མ་ཡི། །ཆར་རྒྱུན་རྟག་ཏུ་འབབ་པ་འདི། །འཇིག་རྟེན་ཆར་ གྱི་རྒྱུན་དག་གི །ཡ་མཚན་གཞོམ་སླད་བྱས་པ་འདྲ། །དེའི་ཚེ་དེ་ལྟར་བཞུགས་པ་མཐོང་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བརྟག་པའི་ཆེད་དུ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུའི་ཆ་བྱད་དུ་སྤྲུལ་ནས་དེའི་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་དུ་ཡིད་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་མིག་ནས་མཆི་མ་འབབ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདག་གི་ལུས་བཙོངས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་འཕགས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱ་སྙམ་ན་བདག་གི་ལུས་ཉོ་བ་སུ་ཡང་མ་རྙེད་པས་དེའི་སླད་དུའོ། །དེ་ནས་བྲལ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་གི་རིག་བྱེད་ལས་འབྱུང་བའི། །མཆོད་སྦྱིན་སྦྱིན་སྲེག་སྒྲུབ་པའི་རྫས། །མི་ཡི་ཤ་དང་སྙིང་དང་ཁྲག །རྐང་དང་རུས་པ་ཚོལ་བར་བྱེད། །གལ་ཏེ་དེ་དག་གཏོང་ནུས་ན། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་རིན་དུ་སྦྱིན། །དེ་དུས་སྐྱེས་བུ་མཆོག་དེ་ཡི། །སྙིང་སྟོབས་རྒྱ་མཚོ་ཆེར་འཕེལ་ཏེ། །གཏམ་སྙན་ཆུ་བོས་གང་བ་བཞིན། །ཡིད་ནི་ཀུན་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་རང་གི་ལུས་ཀྱི་བརླ་གཡས་པའི་ཤ་བཏོགས་ནས་མཚོན་རྣོན་པོས་ལུས་ཕུག་སྟེ། ཁྲག་ཟག་ཅིང་རུས་པ་གཅོག་ཏུ་རྩིག་པའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་ཞིག་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་ བ་དུ་མ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་པ་ན་གཟུགས་མཛེས་ཤི
Chinese
至极殊胜者啊！将此有情引入三身之海的入口处，以善妙无我之舟渡过，引领至解脱珍宝之洲时，我等眷属部多等的行境，已远远超出，无所作为。因此，从今开始制造障碍。弱小的灯火容易迅速熄灭，而强大的森林之火则不然。如此思索后，将大士之语，从他人听闻的途径中遮蔽。此后，菩萨常啼未能找到买主之时，自己的愿望未能实现，心中思忖：唉！我真是个福薄之人啊！一边想着一边流泪而坐。非是天神之路，纵然远离云彩之衣，你的脸上，泪水如雨般，恒常滴落，这如同是为了摧毁世间雨水的常流一般。当时，天界之主帝释天见到他如此，为了观察菩萨常啼的殊胜发心，化现为婆罗门童子的形象，坐在他的面前，说道：种姓之子，你为何心中忧愁，眼中流泪？菩萨说道：我想卖掉自己的身体，以求得般若波罗蜜多，并对大菩萨法胜进行供养，可是没有人买我的身体，为此而忧愁。之后，婆罗门童子对菩萨常啼常啼说道：我的明咒中产生，用于祭祀火供的材料，正在寻找人肉、心脏和血、腿和骨头。如果能够施舍这些，就按照你想要的价值给你。当时，那位殊胜之人的勇气如大海般增长，如同被美妙的流水充满一般，内心充满喜悦。之后，那位菩萨大士毫不犹豫地从自己身体的右腿上割下肉，用锋利的刀刺穿身体，鲜血流淌，骨头断裂，走向墙边。当时，一位商人的女儿，曾在过去的诸多佛陀面前积累了善根，容貌美丽。
English
O supremely excellent one! When this being is led to the entrance of the ocean of the three bodies, having been well ferried over by the excellent boat of selflessness, and led to the island of liberation jewels, the realm of activity of myself, retinue, bhutas, and so forth, is far surpassed, and there is nothing to do. Therefore, from now on, I will create obstacles. A small lamp is easily extinguished quickly, but the fire of a great forest is not like that. Having thought in this way, I will block the words of the great being from the path of being heard by others. Then, when the Bodhisattva Sadāprarudita could not find a buyer, his own desired purpose was not accomplished. He thought, "Alas! I am truly a person of little merit!" Thinking this, he sat weeping. It is not the path of the gods, and even though it is far from the garment of clouds, on your face, tears like rain, constantly fall, as if this were done to destroy the constant flow of rain in the world. At that time, having seen him sitting in that way, the lord of the gods, Indra, in order to examine the superior intention of the Bodhisattva Sadāprarudita, transformed into the form of a Brahmin boy, sat in front of him, and said this: "Son of good family, why are you depressed in your heart and tears flowing from your eyes?" The Bodhisattva said, "I wish to sell my body in order to obtain the Perfection of Wisdom and to make offerings to the great Bodhisattva Dharmodgata, but no one buys my body, and I am sad for that reason." Then, the Brahmin boy said this to the Bodhisattva Sadāprarudita: "From my knowledge, materials arise for offering sacrifices and performing fire oblations. I am looking for human flesh, heart, and blood, legs and bones. If you can give these, I will give you the price as you wish." At that time, the courage of that excellent person increased like a great ocean, and like being filled with beautiful flowing water, his mind became completely joyful. Then, that great Bodhisattva, without hesitation, cut off the flesh from the right thigh of his own body, pierced his body with a sharp weapon, blood flowed, and bones broke, and he went to the wall. At that time, a merchant's daughter, who had accumulated roots of virtue in the past before many Buddhas, was beautiful in form.
Tibetan
ང་བལྟ་ན་སྡུག་པ། ལང་ཚོ་དར་ལ་བབ་པ། མིག་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་སྐྲ་མཐོན་མཐིང་དུ་འདུག་ཅིང་ནུ་མ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ། དགའ་ཚལ་གྱི་ལྷའི་བུ་མོ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་དེ། རང་གི་ཕའི་ཁང་པའི་ཡང་ཐོག་གི་སྟེང་ན་བུ་མོའི་འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཏེ་ཕ་ལ་རོལ་མོ་བྱེད་ཅིང་གནས་སོ། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་སྦྱངས་པའི་བསོད་ནམས་མཐུས། །དེ་ཡི་ལུས་ནི་ཤིན་ཏུ་མཛེས་གྱུར་ཏེ། །འཆི་མེད་བུ་མོ་མངོན་སུམ་སྣང་བ་བཞིན། །ཆགས་ལྡན་སྐྱེ་བོའི་མིག་གི་བདུད་རྩིར་གྱུར། །དེ་ཡི་བཞིན་རས་ཆུ་གཏེར་མཛེས་བྱེད་པ། །མིག་གི་ཨུཏྤལ་ཟུང་དག་འགྲན་པ་བཞིན། །བྲང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནུ་མའི་ཁུར་གྱིས་སྒེག །རོ་སྨད་རྒྱས་ཤིང་སྐབས་ཕྱེད་ཡན་ལག་མཛེས། །དུལ་ཞིང་ཡིད་གཞུངས་དབང་པོ་ཉེར་ཞི་བ། །དེ་ནི་ན་ཆུང་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་བསྐོར་ནས། །དྲི་ཟའི་གླུ་དབྱངས་ལྟ་བུར་སྙན་པ་ཡི། །པི་ཝང་སྒྲ་ཡིས་དགའ་བར་རོལ་ཞིང་འཁོད། །དེ་སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་མཐུས་བསྐུལ་ནས་ཁང་པའི་བ་གམ་ཞིག་ནས་བལྟས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གཏོང་བ་ལ་ཞུགས་པ་མཐོང་ནས་མྱུར་བར་བབས་ཏེ་འོངས་པའི་ཚེ། དེ་རང་གི་ལུས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རོ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཆགས་པ་མེད་པར་མཐོང་ངོ༌། །བདག་གི་ལུས་ལའང་ཆགས་མེད་པར། །བྲམ་ཟེ་ཤ་ཁྲག་འདོད་པ་ལ། །གཏོང་བར་ཞུགས་པ་དེ་མཐོང་ནས། །བཟང་ མོ་དེ་ཡི་ལུས་དང་སེམས། །ཤིན་ཏུ་འདར་བར་གྱུར་པ་ནི། །གཡོ་བའི་མཚོ་ནང་ཟླ་གཟུགས་བཞིན། །དེ་ནས་བུ་མོ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་དེ་མཐོང་ནས་ལུས་ཤིན་ཏུ་གཡོ་བའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་ཤིང་ལྟར་འདར་ཞིང་མིག་མཆི་མས་གང་བཞིན་དུ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །གང་ཞིག་ལང་ཚོ་གསར་པའི་མེ་ཏོག་གིས་བཀྲ་ཞིང༌། །མཐོ་རིས་ཡལ་གའི་ཁྱོན་ཡངས་ཤིན་ཏུ་མཛེས། །དལ་འབྱོར་ཡོངས་སུ་མཛེས་པའི་ལུས་འདི་ཅི་སླད་དུ། །བརྩེ་བྲལ་བྲམ་ཟེ་འདི་ལ་དེ་རིང་གཏོང་བར་བྱེད། །དེ་སྐད་སྨྲས་ཚེ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །རབ་རྒྱས་ཞལ་གྱི་ཆུ་སྐྱེས་མཆོག །གེ་སར་སོ་ཕྲེང་གསལ་ལྡན་པས། །བཟང་མོ་ལ་ནི་འདི་སྐད་སྨྲས། །སྲིང་མོ་བདག་ནི་བཀྲེན་པ་སྟེ། །དགེ་བའི་བཤེས་དང་གདམས་ངག་དག །དོན་དུ་གཉེར་ལ་མཆོད་པའི་རྫས། །སྒྲུབ་སླད་ལུས་འདི་འདི་ལ་གཏོང༌། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། བུ་མོ་དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བས་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་འཐོབ།གདོང་བཞི་པའམ་མིག
Chinese
我见她容貌秀丽，青春正盛，眼睛如同蓝色莲花，头发呈深蓝色，乳房丰满。她如同欢乐园林中的天女，在自己父亲的房屋顶层，被数百名侍女环绕，为父亲演奏音乐。凭借前世修习的福德之力，她的身体变得非常美丽，如同活生生的不死天女显现，成为有情众生眼中的甘露。她的容颜能使水海增色，双眼如同相互争艳的蓝色莲花。胸前的圆润因乳房的重负而显得妩媚，下身丰满，腰部以上肢体优美。她娴静温顺，心性柔和，感官平静。她被众多年轻女子环绕，以琵琶之声欢乐地演奏着，那声音如同天人的歌声般悦耳。由于往昔善根的推动，她从房屋的窗户向外看去，看到菩萨常啼正在将自己的血肉布施给婆罗门童子，于是急忙下来，当她来到菩萨面前时，看到他对自己身体的态度，就像对待坟墓中的尸体一样，毫无贪恋。我对自己的身体也毫无贪恋，看到婆罗门想要血肉，菩萨就布施给他。那位善良女子的身体和心灵，都剧烈地颤抖起来，就像摇曳的月影倒映在水中。然后，那位女子看到菩萨行持如此难行的行为，身体像被狂风吹动的树木一样颤抖，眼中充满泪水，说道：是谁将这充满青春花朵，如同天堂树枝般广阔美丽的身体，为了这无情的婆罗门，今天就要布施出去？当她说这番话时，伟大的菩萨，那盛开的莲花般的面容，露出洁白明亮的牙齿，对那位善良的女子说道：姐妹，我非常贫乏，为了寻求善知识和教诲，以及供养的物品，我才将这身体布施给他。当他说完这些话时，那位女子说道：你如此侍奉他，能获得什么样的功德？是四面梵天还是眼睛？
English
I saw her, beautiful in appearance, her youth in full bloom, her eyes like blue lotuses, her hair dark blue, her breasts full and abundant. She was like a goddess in a pleasure garden. On the rooftop of her father's house, she was surrounded by hundreds of female attendants, making music for her father. By the power of merit accumulated in other lives, her body had become exceedingly beautiful, like an immortal goddess appearing in person, becoming nectar for the eyes of beings with attachment. Her face adorned the ocean, her pair of eyes rivaling the blue lotus. The circle of her breasts was charming with the weight of her nipples. Her lower body was full, and her limbs above the waist were beautiful. Gentle, with a subdued mind, her senses were calmed. She was surrounded by a crowd of young women, joyfully playing with the sound of the lute, which was as melodious as the song of the Gandharvas. Urged by the power of previous virtuous roots, she looked out from a window of the house and saw the Bodhisattva Sadāprarudita engaged in giving his own flesh and blood to the Brahmin boy. She quickly descended and came to him. When she arrived, she saw that he had no attachment to his own body, just as one would treat a corpse in a charnel ground. I, too, have no attachment to my body. Seeing that the Brahmin desired flesh and blood, the Bodhisattva was giving it to him. That virtuous woman's body and mind trembled greatly, like the moon's reflection in a moving ocean. Then, that girl, seeing the Bodhisattva practicing such difficult conduct, her body trembled like a tree shaken by a violent wind, and with eyes full of tears, she spoke these words: Who is it that will give away today this body, adorned with the flowers of fresh youth, as vast and beautiful as the branches of a heavenly tree, for the sake of this heartless Brahmin? When she spoke these words, the great Bodhisattva, his face like a fully blossomed lotus, with a row of bright, clear teeth, said to the virtuous woman: Sister, I am very poor. In order to seek virtuous friends and teachings, and offerings, I am giving this body to him. When he had spoken these words, the girl said: By serving him in this way, what kind of qualities will you obtain? The four-faced Brahma or eyes?