Tibetan
་དེ་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་སམ་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ཡིན་ཞེས་ངོ་སྤྲོད་པ་འདུག་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཁྱི་དེ་སེང་གེ་དང་ཝར་ཨེ་འདུག་བལྟས་པའི་ཚེ། དེ་གཉིས་གང་དུ་ཡང་མ་མཐོང་བ་དེ་ཁྱིའི་གནས་ལུགས་སམ་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ཡིན་ནམ། འདི་གཉིས་མི་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་གསུངས་ཤིག །ཡང་འགའ་ཞིག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཡང་འདུག་སྟེ། ད་ལྟའི་སེམས་སྐད་ཅིག་མ་འདི་ཀའི་ངོ་ལ་ཅེར་བལྟ་བའི་དྲན་འཛིན་ཐོངས་ན། དེ་ཀའི་མོད་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་དེ་ལ་སེམས་སྟོང་པར་རྟོགས་འོང་བས་ན་རྣམས་པར་རྟོག་པ་གང་འདྲ་ཞིག་ཤར་ཡང་གང་ཤར་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཀའི་ངོ་ལ་ཅེར་ལྟ་བའི་དྲན་པ་འདི་དང་མ་བྲལ་བ་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ལྟའི་དྲན་འཛིན་གྱིས་སྐྱོང་ཐུབ་ན། ཅི་ཐུབ་པའི་བར་ལ་རྣམ་རྟོག་གང་སྐྱེས་ཐམས་ཅད་ཆུ་བུར་བཞིན་དུ་གང་ཤར་རང་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་འོང་བས་ན། མདོར་ན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཀྱང་དེ་འདྲའི་དྲན་པས་བསྐྱངས་པའི་ཚེ་སྔ་མའི་རྣམ་རྟོག་དེ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་ཆོས་སྐུར་འཆར་བ་ཡིན་པས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟང་ངན་ཅི་འདྲ་ཞིག་སྐྱེས་ཀྱང་མི་དགག་ཆོས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུར་ནས་མི་འཚོལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་གང་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་སུ་གཏོང་བའམ་གང་ཤར་ཆོས་སྐུའི་ཞལ་ ལྟ་བ་འདི་མཉམ་རྗེས། འཆི་ཁར་བར་དོ་སོགས་རྐྱེན་ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་དུ་འཁྱེར་བ་ཡིན་འདི་ལས་ཟབ་པ་མེད། སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་རྣམ་རྟོག་ལས་མ་འདས། རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུར་རོ་སྙོམས་པས་ན་རོ་སྙོམས་ཡིན་ཟེར་བ་འདུག་པ་ལ་འདི་འདྲི་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ངོ་ལ་ལྟ་ཚུལ་དེ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་མན་ངག །སངས་རྒྱས་ནས་དམྱལ་བའི་བར་གྱི་ཕྱི་ནང་གང་ཤར་ཀྱང་དེ་ཀའི་ངོ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་ལྟ་ཚུལ་ཅིག་ཡོད་པ་དེ་ཡིན་ནམ། དེ་འདྲ་མི་བྱེད་པར་སྤོམ་འཇོག་ཏུ་ལྟ་བ་དེ་ཡིན།དང་པོ་ཡིན་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱོད་ལུགས་ཇི་འདྲ་ཅིག་ཡོད། གཉིས་པ་ཡིན་ན་དེ་འདྲའི་ལྟ་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སྐུ་ལྟ་ཞོག །སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡང་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་དོ། །ཅི་སྟེ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་རྣམ་རྟོག་རམ་ཤར་བྱུང་དུས་དེ་ཀ་ལ་ཅེར་བལྟས་པས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པའི་ཚེ་རང་ཡལ་ལ་འགྲོ་བ་འདུག་པ་དེ་ཀ་ལ་ཆོས་སྐུར་ཤར་བ་ཟེར་སྙམ་ན། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་ཐོལ་སྐྱེས་པ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པར་མཐོང་བ་དེ་ནི་མི་རྟག་པར་ལྟ་བའི་ཚུལ་ཡིན་གྱི། ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་ཀྱི་སྟོང་པའི་བལྟ་ཚུལ་དང་ཕྱོགས་མི་གཅིག་ལ། གལ་ཏེ་སྟོང་པའི་ལྟ་ཚུལ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཡང་ཉན་ཐོས་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་སྟོང་པའི་ལྟ་ཚུལ་ལས་མ་འཕགས་ཞུས་ན་ཅི་གསུང༌། སྤྱིར་གྱིས་མདོ་རྒྱུད་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནས་སྟོང་པ་དང་ཆོས་སྐུ་གཉིས་ལ་ ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་གསུངས་པའི་བརྡ་ཆད་ལས་འགལ་བའི་སྟོང་པ་དང་ཆོས་སྐུ་གཅིག་པའི་བརྡ་ཆད་འདི་སུ་ཡི་རང་བཟོ་ཡིན་དྲིས་ན་ཅི་ཟེར། འོན་ཀྱང་ཆོས་སྐུར་འགྲོ་རྒྱུའི་གཞི་ཡིན་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་སྐུ་ཞེས་བརྡ་ཆད་མཛད་ན་ནི་འགལ་བ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་ནང་གི་སེམས་འདིར་མ་ཟད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟ་ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པའི་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལྟ་ཚུལ་འདི་ལས་གཞན་པའི་ལྟ་ཚུལ་ནི་བློའི་ངར་དང་ངེས་པ་ཅི་འདྲ་ཅིག་གི་སྒོ་ནས་བལྟས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ལྟ་ཚུལ་ལས་མ་འདས་པས་ན། ལྟ་ཚུལ་དེས་ཆོས་སྐུ་ལྟ་ཞོག་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ན་ལན་ཅི་གདའ། དེ་ལྟ་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་དེས་བལྟས་ན་རྣམ་རྟོག་གི་གནས་ལུགས་སམ། ངོ་བོའམ། གཤིས་དེ་རྙེད་འོང་ལ། དེ་ལྟར་རྙེད་པ་དེ་སྟོང་པ་ཡིན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་བྱས་ན་ལན་ཅི་གདའ། མདོར་ན་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་ཚུལ་དང་འགལ་བའི་ལྟ་བ་ནི་ཅི་འདྲ་ཅིག་ཡིན་ཞེས་བརྒྱ་ཕྲག་སྨྲས་སུ་ཟིན་ཡང་ལྟ་བ་ནོར་ཞེས་སྨྲ་ན་ཅི་ཟེར། མདོར་ན་སྔར་ཞུས་འདི་རྣམས་ཀྱི་མཚམས་ན་ལྟ་བའི་གནད་དམ་པ་འདུག་པས་རགས་རིམ་བསྡུས་ནས་ཞུས་པ་ཡིན་མོད། སྤྱིར་ནི་ལྟ་བའི་འཆར་ཚུལ་མཐའ་ཡས་པ་འདི་ལྟར་སྣང་སྟེ། འགའ་ཞིག་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་བཟང་ངན་གང་འདུག་དགག་རྒྱུ་ཡིན་ཟེར་བའི་ཚན་པ་གཅིག་དང༌། ཡང་འགའ་ ཞིག་རྟོག་པ་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་དགག་རྒྱུ་མ་ཡིན་རྟོག་པ་ཅི་ཙམ་རྒྱས་པ་ཙམ་གྱིས་ཉམས་རྟོག་རྒྱས་པ་ཡིན། དཔེར་ན་བུད་ཤིང་ཇི་ཙམ་མང་གིན་མེ་ལྕེ་རྒྱས་འོང་བ་ཡིན་ཟེར་བའི་ཚན་པ་གཅིག་སྟེ་དེ་གཉིས་འགལ་བ་ལྟག་སྤྲོད་དོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པས་རྣམ་རྟོག་ནི་མ་རིག་པ་ཡིན་ཐེར་བའི་ཚན་པ་གཅིག་དང༌། ཡང་འགའ་ཞིག་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཟེར་བའི་ཚན་པ་གཅིག་སྟེ་དེ་གཉིས་ཀྱང་ལྟག་སྤྲོད་དོ། །ཡང་འགའ་ཞིག་ཡིད་འདི་མ་འཕྲོས་པར་ཙེན་ནེ་གནས་པའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་སམ་མྱང་འདས་ཡིན། ཅུང་ཞིག་འཕྲོས་པའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ནམ་འཁོར་བ་ཡིན་ཟེར་བའི་ཚན་གཅིག་དང༌། ཡང་འགའ་ཞིག་རྣམ་རྟོག་འཕྲོས་པའི་ཚེ་བརྒྱུད་པ་ཇི་ཙམ་འཕྲོས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་ལ་ཅེར་ཅེར་བ
Chinese
据介绍，这是见到心的本性或实相。如果是这样，当狗看着狮子和狐狸时，因为什么也看不到，那是否就是见到了狗的本性或实相呢？请说出这两者不相同的原因。还有一些人这样认为：如果现在这一刹那的心，能够保持专注地盯着它的面孔的觉知，那么在紧接着的第二刹那，就会领悟到心的空性。因此，无论生起什么样的分别念，重要的是不要与专注地盯着任何生起之刹那的面孔的觉知分离。如果能够以这样的觉知来守护，那么在力所能及的范围内，所有生起的分别念都会像水泡一样，领悟到生起即自解脱。总之，即使第一刹那是分别念，但在这样的觉知守护下，之前的分别念会在第二刹那显现为法身。因此，无论生起什么样的好坏分别念，都不要否定，也不要另外寻找法身和智慧，而是将任何生起的分别念转化为智慧，或者将任何显现都视为法身的容颜，这就是俱生智。临终时，中阴等所有大小因缘都会随之而去，没有比这更深的了。一切器情都不离分别念，一切分别念都在法身中平等一味，所以才说一味。我想问的是，观察心之本性的方式，是龙树（梵文：Nāgārjuna）的口诀吗？是从佛到地狱之间，无论显现什么内外之物，都以各自的分别智进行观察分析的方式吗？还是不那样做，而是以笼统的方式观察？如果是前者，那么以分别智进行分析观察的方式是怎样的？如果是后者，以那样的观察方式，不要说见到法身，就连领悟空性也是不可能的。如果认为，第一刹那突然生起分别念时，盯着它看，第二刹那它就会自然消失，这就是显现为法身，那么，见到第一刹那突然生起，第二刹那不会停留的事物，这只是观察无常的方式，与龙树宗的空性观察方式并不一致。如果认为空性的
English
It is introduced as seeing the nature or essence of the mind. If so, when a dog looks at a lion and a fox, and sees nothing of either, is that seeing the nature or essence of the dog? Please explain why these two are not the same. Some also think that if one maintains the awareness of staring at the face of the present moment of mind, one will realize the emptiness of the mind in the very next moment. Therefore, no matter what kind of conceptual thought arises, it is important not to be separated from the awareness of staring at the face of that very moment of whatever arises. If one can maintain such awareness, then to the extent possible, all conceptual thoughts that arise will be like bubbles, and one will realize that whatever arises is self-liberated. In short, even if the first moment is a conceptual thought, when it is guarded by such awareness, the previous conceptual thought will appear as the Dharmakaya in the second moment. Therefore, no matter what kind of good or bad conceptual thought arises, do not negate it, and do not seek the Dharmakaya and wisdom separately, but transform whatever conceptual thought arises into wisdom, or view whatever appears as the face of the Dharmakaya. This is co-emergent wisdom. At the time of death, all major and minor circumstances such as the bardo will be carried along with it. There is nothing deeper than this. All phenomena and beings are not beyond conceptual thought. All conceptual thoughts are equal in taste in the Dharmakaya, so it is said to be of one taste. I would like to ask, is the way of looking at the nature of the mind the oral instruction of Nagarjuna? Is it the way of examining and observing whatever arises, internal or external, from Buddha to hell, with discriminating wisdom? Or is it looking at it in a general way without doing so? If it is the former, then what is the way of examining with discriminating wisdom? If it is the latter, with such a view, let alone seeing the Dharmakaya, it is impossible to realize emptiness. If one thinks that when a conceptual thought suddenly arises in the first moment, staring at it will make it disappear in the second moment, and that is what is called appearing as the Dharmakaya, then seeing that what suddenly arises in the first moment does not stay in the second moment is a way of looking at impermanence, and it is not in the same direction as the view of emptiness in the Nagarjuna system. If one thinks of emptiness as
Chinese
即使认可这种观点，如果问这是否没有超越声闻二乘的空性见解，该怎么说？一般来说，从经、续和释论等所有典籍中，都说空性和法身二者之间有极大的差别，如果问这种与术语相违背的空性和法身一体的术语是谁的自创，该怎么说？然而，如果考虑到仅仅是作为趋向法身的基础，而使用“法身”这个术语，那么就没有矛盾。此外，不仅对于内心的这个心，而且对于一切法，都有两种观点，通过分别观察实义的智慧，无论以何种方式看待，其他观点都无法超越世俗的观点。如果说那种观点不要说法身，甚至不可能证悟空性，该如何回答？如果这样，那么以观察实义的理智来看，是否会找到分别念的处所、体性或本性呢？如果这样找到了，如果说找到的那个是空性，是如来藏，该如何回答？总之，即使说了成百上千遍与龙树宗的观点相违背的观点是什么，如果说观点错了，该怎么说？总之，先前所说的这些之间存在着观点的要点，所以粗略地概括说明了。一般来说，观点的显现方式似乎是无穷无尽的，有些派别说，只要是分别念，无论好坏都要遮止；还有些派别说，不是所有好坏的分别念都要遮止，分别念越是广大，修证就越是广大，例如木柴越多，火焰就越旺盛，这两个派别是相互矛盾的。还有些派别说，分别念是大无明，因此断定分别念是无明；还有些派别说，分别念是法身，这两个派别也是相互矛盾的。还有些派别说，当这个心不散乱而静止时，就是佛或涅槃；稍微散乱时，就是众生或轮回；还有些派别说，当分别念散乱时，无论散乱多少，都要直视它们的
English
Even if this view is accepted, what would you say if asked whether it does not surpass the view of emptiness of the two vehicles of the Shravakas? Generally speaking, from all the scriptures such as sutras, tantras, and commentaries, it is said that there is a great difference between emptiness and Dharmakaya. What would you say if asked whose self-creation this term of emptiness and Dharmakaya being one, which contradicts the terminology, is? However, if the term "Dharmakaya" is used considering only that it is the basis for going to Dharmakaya, then there is no contradiction. Furthermore, not only for this mind within, but for all dharmas, there are two views. Through the wisdom that separately examines the reasoning that investigates the ultimate meaning, no matter how one looks at it, other views cannot surpass the conventional view. What would you answer if it is said that that view, let alone Dharmakaya, cannot even realize emptiness? If so, then looking at it with the intellect that examines the ultimate meaning, will the location, nature, or essence of conceptual thought be found? If it is found in this way, what would you answer if it is said that what is found is emptiness, is the Tathagatagarbha? In short, even if one has said hundreds of times what the view that contradicts the view of the Nagarjuna school is, what would you say if it is said that the view is wrong? In short, there is a crucial point of view between these previously mentioned, so it has been briefly summarized and explained. Generally speaking, the ways in which views appear seem to be endless. Some factions say that as long as it is conceptual thought, whether good or bad, it must be stopped; and some factions say that not all conceptual thoughts, whether good or bad, must be stopped, the more extensive the conceptual thought, the more extensive the experience and realization. For example, the more firewood there is, the more the flame will flourish, these two factions are contradictory. Some factions say that conceptual thought is great ignorance, therefore asserting that conceptual thought is ignorance; and some factions say that conceptual thought is Dharmakaya, these two factions are also contradictory. Some factions say that when this mind is not distracted and remains still, it is Buddha or Nirvana; when it is slightly distracted, it is sentient beings or samsara; and some factions say that when conceptual thought is distracted, no matter how much it is distracted, one must stare at their