Tibetan
ག་ནི་ལོང༌། རང་གི་སྐྱོན་ལ་རྟོག་པའི་བསམ་པ་དང་ནི་བྲལ། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་ཞགས་པས་བཅིངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གང་ཟག་དམ་པ་རེ་རེ་ཙམ་ཡོད་ནའང༌། ཕྲག་དོག་དང་ང་རྒྱལ་གྱི་མུན་པ་ཆེན་པོས་བློ་ཡི་མིག་བསྒྲིབས་པས་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་གྱུར་བ་ཤིན་ཏུ་དཀའོ། །བདག་གིས་ཀྱང་མང་ཕྱོགས་ཀྱི་བཤད་པ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་ལོ་སྦྲེལ་གྱི་བར་དུ་ཐོས་པ་ཅུང་ཟད་བགྱིས་ཤིང༌། མན་ངག་ཟབ་པར་གྲགས་པ་འགའ་ཡར་ཡང་ཞུས་པའི་མཐར། རྒྱལ་སྲས་བཅས་ཀྱི་དགོངས་པ། ཐོས་པའི་རྗེས་འཇུག་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད། །སྐྱེ་བའི་རྫོང་ལས་ཚེགས་ཆུང་ཐར་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རིག་ནས་སྒྲུབ་པ་ལ་མོས་པ་དྲག་པོ་བྱུང་ནའང༌། །ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་ལ་འཚང་རྒྱ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གདམས་ངག་ཡོད་པ་ཡིན་ཟེར་བ་ཤ་སྟག་འདུག་པ་ལ། གསུང་རབ་ནས་བཤད་པ་དང་སྦྱར་ན་ལམ་དངོས་སྐྱེས་པ་ལྟ་ཞོག །དེ་སྐྱེ་བའི་སྣོད་དུ་རུང་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་སྐྱེས་པའང་དཀའ་བའི་རིགས་སུ་ཡོད་ཚོད་དུ་འདུག །ཐེག་པ་དམན་པའི་གོ་འཕང་ལ་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་འདོད་པ་མེད་པ་སྐད་ཟེར་ཞིང༌། རང་བདེ་འདོད་པ་ལ་ཏིལ་གྱི་ཆ་ ཙམ་ཡང་མ་གནོད་པར་ཡོད་པ་འདྲ། ལམ་གྱི་གནད་དམ་པ་རྣམས་ལ་མྱོང་བ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པར་ཁས་འཆེ་ཞིང༌། ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་གསེབ་ནས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་འཕགས་པར་འདུག་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཁྱད་ཆོས་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པ་ཡིན་པ་ལ། དེ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པར་ཁྱད་དུ་གསོད་འདང་པའི་སྐྱབས་ལ། ངེད་གསང་སྔགས་པ་ཡིན་ཟེར་ནས་བླང་དོར་ཡལ་བར་འདོར། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སྐབས་སུ་ཐེ་ཚོམ་ཀུན་གཅོད་ནུས་པའི་གང་ཟག་གཞན་མ་རྙེད་པས། ཁྱེད་སངས་རྒྱས་ལ་དངོས་སུ་ཞུས་པས་ཆོག་པས། ཞུ་བ་འདི་རྣམས་དགེ་བཤེས་འདིས་ཞུ་བར་ཡོད་པས་ཐུགས་ལ་འདོགས་པར་ཞུ། ཞེས་པ་འདི་ནི་ལྷོ་བྲག་མཁན་ཆེན་ཕྱག་རྡོར་བ་ལ། རྗེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཙོང་ཁ་པས་ཕུལ་བའོ།། ༈ བྱང་ཆུབ་རྣམ་དག་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ལ། ལུས་རྟེན་དང༌། བསམ་པའི་རྟེན་གཉིས། དང་པོ་ལ། དལ་འབྱོར་གྱི་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད་ཚང་བ་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་ཏེ། ངན་སོང་བ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པར་དཀའ་བས་མནར་བ་དང༌། ལྷ་དང་སྒྲ་མི་སྙན་པ་རྣམས་སྐྱོ་བ་ཤས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་གིས་དལ་འབྱོར་རྙེད་པའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལུས་རྟེན་དལ་འབྱོར་ཡིན་ཀྱང༌། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཡང་དེ་རྙེད་པའི་ ཚེ་བསྒྲུབས་པས་ཆོག་སྙམ་ན། དེ་རྙེད་ད
Chinese
唉！对于自己的过失，缺乏反思的意念，依赖于名利和恭敬的束缚。即使有隐秘的圣者，也因嫉妒和傲慢的黑暗遮蔽了智慧之眼，而难以进入见道的道路。我也曾多年听闻许多方面的说法，也曾请教过一些被称为深奥的口诀。最终，明白了诸佛子（菩萨）的意旨：听闻之后修行是核心，能从轮回的险境中轻松解脱。虽然如此，我仍然对修行产生了强烈的兴趣。然而，到处都说有在一生一世中成佛的不共口诀。如果与经论中所说的相比，不要说生起真正的道，就连生起能成为道的容器的功德，也似乎是困难的。他们说对下乘的果位连做梦都不想要，但似乎连一丝一毫的自利之心都没有减少。他们自称对道的殊胜要点有极高的体验，却一刻也没有从八法中超脱出来。他们不相信一切智者的特点是因果不虚，反而认为可以欺骗因果，还自称是密宗行者，从而放弃了取舍。在这样的情况下，我没有找到能断除一切疑惑的人。您直接请示佛陀就可以了，所以请您将这些问题转达给格西，请您放在心上。这是宗喀巴大师献给洛扎寺堪布恰多瓦的信。 菩提清净修行的所依，有身体的所依和意念的所依两种。首先，必须具足十八种暇满之法。因为恶趣众生难以忍受痛苦的折磨，而天人和非天则少有厌离之心。因此，我获得暇满之时，必须修行菩提。如果认为即使菩提的身体所依是暇满，也可以在来世获得时再修行，那么获得它……
English
Alas! Lacking the intention to reflect on one's own faults, relying on the bonds of fame and reverence. Even if there are some hidden holy beings, the darkness of jealousy and arrogance obscures the eye of wisdom, making it extremely difficult to enter the path of seeing. I, too, have heard many aspects of teachings for years, and have also inquired about some so-called profound instructions. In the end, I understood the intention of the Sons of the Conquerors (Bodhisattvas): Following hearing, practice is the essence, which leads to easy liberation from the fortress of rebirth. Although this is the case, I still developed a strong interest in practice. However, everywhere it is said that there are uncommon instructions for attaining Buddhahood in one lifetime and one body. If compared to what is said in the scriptures, let alone generating the actual path, even generating the qualities that can become a vessel for the path seems difficult. They say they don't even want the attainment of the lower vehicles in their dreams, but it seems that not even a sesame seed's worth of self-interest has been reduced. They claim to have outstanding experience in the essential points of the path, but they have not transcended the eight worldly concerns for even a moment. They do not believe that the characteristic of the All-Knowing One is that cause and effect are infallible, but instead think that they can deceive cause and effect, and claim to be secret mantra practitioners, thereby abandoning what to adopt and abandon. In such a situation, I have not found anyone who can cut through all doubts. You can directly ask the Buddha, so please convey these questions to the Geshe, please keep them in mind. This is a letter offered by Je Tsongkhapa to Khenchen Chakdorwa of Lhodrak. The basis for practicing pure enlightenment has two supports: the support of the body and the support of the mind. First, it is necessary to have the eighteen qualities of leisure and endowment. This is because beings in the lower realms are tormented by unbearable suffering, while gods and asuras have little aversion. Therefore, when I obtain leisure and endowment, I must practice enlightenment. If one thinks that even if the bodily support for enlightenment is leisure and endowment, it is okay to practice it when it is obtained in another life, then obtaining it...
Tibetan
ཀའ་བར་བསམ་པ་ལ། འབྲས་བུ་དང༌། རྒྱུའི་སྒོ་ནས་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། འགྲོ་བ་རིགས་མི་མཐུན་པ་དང༌། མཐུན་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རྙེད་དཀའ་བ་བསམ་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། དུད་འགྲོ་ལ་ལྟོས་ཏེ། མི་ལུས་ཙམ་ཞིག་ཀྱང་སྲིད་པ་ཙམ་དུ་སྣང་ལ། གཉིས་པ་ནི། མི་ཙམ་ལ་ལྟོས་ཏེ། དལ་འབྱོར་གྱི་རྟེན་ནི་སྲིད་པ་ཙམ་མོ། །རྒྱུའི་སྒོ་ནས་བསམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུའི་སྤྱི་དང༌། བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནས་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། མི་ལུས་ཙམ་ཞིག་འགྲུབ་པ་ལའང་དགེ་བའི་ལས་སྟོབས་ལྡན་བསག་དགོས་ཤིང༌། དེ་ཡང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུར་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་བསྲུང་བའི་གཞི་མ་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་གྲོགས་དང༌། སྨོན་ལམ་རྣམ་དག་གིས་མཚམས་སྦྱར་བ་ཞིག་དགོས་ན། དེའང་ཆེས་ཉུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་རྙེད་དཀའ་ཡང་ད་ལྟ་དེ་རྙེད་ཟིན་པས་ད་གཟོད་བསྒྲུབ་ལོང་ཡོད་སྙམ་ན། མི་རྟག་པ་སེམས་པ་ལ་གསུམ། འཆི་ངེས་པ་དང༌། ནམ་འཆི་ཆ་མེད་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་མི་སྡོད་པར་འཆི་བའི་གནས་སུ་སྙེག་པའོ། །བསམ་པའི་རྟེན་ནི། ངེས་འབྱུང་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། ལྟ་བ་གསུམ་དུ་འདུས་ཏེ། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དགེ་རྩ་རྣམས་དེ་ གསུམ་མམ། དེས་ཟིན་པ་ལ་ངེས་པར་ལྟོས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུ་ལ་ཕྱི་མ་གཉིས་སུ་འདུ་ཡང༌། གཉིས་ཀའི་རྒྱུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུམ་དུ་བྱས་ལ། དེར་བྱེད་པ་ཡང་གང་ཞིག་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་གཞན་གྱིས་ཟིན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ངོས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པའི་བདེ་འབྱོར་ལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པའི་ཞེན་ལོག་མ་སྐྱེས་ན་ཐར་པ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་མི་སྐྱེ་བས་ངེས་འབྱུང་དང༌། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་ཞེན་ལོག་སྐྱེས་ཀྱང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་མིན་ན་དེའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་དགོས་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཡིད་བསྐུལ་ཡང་བདག་འཛིན་གྱི་འཆིང་བ་བཅད་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་བསྒོམ་དགོས་ཤིང༌། དབང་པོའི་རིམ་པ་ལ་ངེས་པ་མེད་པས་གོ་རིམ་ལ་ངེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་བསྒོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསམས་པའི་འོག་ཏུ་ངེས་འབྱུང་བསྒོམ་པ་ནི་སྣང་ཤས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐོག་མར་བདག་ཉིད་གཞན་གྱི་ངོར་གྲུབ་འདོད་ལ་རྣམ་གྲངས་དུ་མའི་སྒོ་ནས་སྐྱོན་དུ་བལྟའོ། །དེ་ནས་སྲིད་པ་ལ་ཆགས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར།
Chinese
关于“甲”的思考，从果和因两个方面。第一，观察众生种类不同和相同，思考难以获得，有两种。第一种，相对于旁生，仅仅获得人身也显得稀有。第二种，相对于人，暇满人身也显得稀有。从因的角度思考，有两种，从因的总体和从因的差别角度思考。第一种，仅仅获得人身，也需要积累具有强大力量的善业，而且这非常稀少。第二种，作为暇满之因，需要守护清净的戒律作为基础，布施等的帮助，以及清净的愿望来连接，而这些也非常稀少。如果认为即使难以获得，现在已经获得了，现在终于有时间修行了。那么，思考无常有三种：必定会死，何时会死不确定，以及每一刹那都在不停留地趋向死亡。思考的所依，可以归纳为出离心、菩提心和见，因为解脱和一切智的善根，必定依赖于这三者，或者被这三者所包含。一切智的因可以归纳为后两者，但考虑到两者的因，可以分为三种。这样划分，是为了识别那些仅仅通过出生就能成为菩提之因，而不需要依赖其他因素的法。如果没有生起能够压倒轮回安乐的厌离心，就不会生起寻求解脱的意念，所以需要出离心。即使生起了寻求无上菩提的厌离心，如果不是为了他人，也不会成为菩提之因，所以需要修持菩提心。即使通过这二者激发了解脱和一切智的意愿，也无法斩断我执的束缚，因此需要修持见。由于根器的次第没有定准，所以顺序也没有定准。像这样，在思考了修持这些的理由之后，修持出离心是显现之根本。首先，想要证明自己是他者，需要从多个方面观察过失。然后，为了遣除对轮回的贪执。
English
Regarding contemplation on "Ka," it is twofold: from the perspective of result and cause. Firstly, considering the differences and similarities among beings, contemplating the difficulty of attainment is twofold. First, relative to animals, merely obtaining a human body seems rare. Second, relative to humans, a leisure and endowment body seems rare. Considering from the perspective of cause, there are two: contemplating from the general cause and from the specific cause. First, even to obtain a human body, one must accumulate virtuous actions with strong power, and this is very rare. Second, as the cause of leisure and endowment, one needs to maintain pure morality as the foundation, with the help of generosity and other virtues, and connect with pure aspirations, and these are also very rare. If one thinks that even if it is difficult to obtain, now it has been obtained, and now there is finally time to practice, then contemplating impermanence has three aspects: the certainty of death, the uncertainty of when death will occur, and that every moment is relentlessly moving towards death. The basis of contemplation can be summarized into renunciation, Bodhicitta, and view, because the roots of virtue for liberation and omniscience necessarily depend on these three, or are encompassed by them. The cause of omniscience can be summarized into the latter two, but considering the cause of both, it can be divided into three. This division is to identify those dharmas that can become the cause of Bodhi merely by being born, without relying on other factors. If aversion that can overwhelm the happiness and wealth of samsara does not arise, the thought of seeking liberation will not arise, so renunciation is needed. Even if aversion arises seeking supreme Bodhi, if it is not for the sake of others, it will not become the cause of Bodhi, so Bodhicitta must be cultivated. Even if the desire for liberation and omniscience is aroused through these two, the bondage of self-grasping cannot be severed, so the view must be cultivated. Since there is no certainty in the order of faculties, there is no certainty in the order. Thus, after contemplating the reasons for cultivating these, cultivating renunciation is the root of appearance. First, wanting to prove oneself as other, one needs to observe faults from various aspects. Then, in order to dispel attachment to samsara.