Tibetan
ཆད་རྣམས་ཐུན་མོང་ངོ༌། །ཉི་ཤུ་མ་ལོན་དེར་ཤེས་དང༌། །བསྟེན་ཕྱིར་ཁས་བླངས་ཉིན་ཞག་འདས། །རིམ་བཞིན་དགེ་སློང་དགེ་སློབ་མ། །བསྙེན་གནས་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མིན། །རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་དང༌། །དམ་པའི་ཆོས་ནི་ནུབ་པ་ལས། །སྡོམ་པ་གཏོང་ཞེས་འདོད་པའང་ཡོད། །ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྣམས། །སྡོམ་ལྡན་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བ་ལ། །བུ་ལོན་ནོར་ལྡན་བཞིན་དུ་འདོད། །སྡོམ་པ་དེ་དག་བསྲུངས་པ་ལས། །གནས་ སྐབས་འབྲས་བུ་ལྷ་མི་དང༌། །མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་གསུམ། །ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། །བརྩོན་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་ཐར། །རྟག་ཏུ་གུས་པས་འབད་དེ་བསྲུང༌། །དགེ་དེས་སྐྱེ་བར་ལུས་ཅན་རྣམས། །རྟག་ཏུ་ཚངས་སྤྱོད་ལ་གནས་ཤོག །ཅེས་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་གཏན་ལ་དབབ་པ་འདུལ་བ་རྒྱ་མཚོའི་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། ཡུལ་གངས་ཅན་གྱི་མཐར་སྐྱེས་པའི་སྙན་དངགས་མཁན་ཤར་ཙོང་ཁ་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་གྱིས་སྦྱར་བའོ།། ༈ དེ་ཉིད་ལ་རྗེ་རེད་མདའ་པའི་གསུང་ལན། དབེན་པའི་གཏམ་དང་བཅས་པའི་ནང་ན་མན་ངག་འདི་པའི་ལུགས་ལ་ངེས་འབྱུང་དང་སེམས་བསྐྱེད་ལ་འཁྲིད་ཚུལ་དང་བོགས་འདོན་ཁྱད་པར་ཅན་ཅིག་ཡོད་པ་འདྲ་སྟེ། ཡི་གེར་ཞིབ་ཏུ་བཀོད་ནས་རྒྱ་བྱས་ཏེ། དབུས་ནས་བརྒྱུད་ནས་བསྐུར་བ་བྱུང་ན་ཁྱད་ཆེ། གསུང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལན། ངེས་འབྱུང་དང་བྱང་སེམས་ལ་དམིགས་རྣམ་ཁྱད་པར་ཅན་བཅར་བའི་ཚུལ་དང༌། གོ་རིམ་ངེས་པ་ཅན་གྱི་འཁྲིད་ཚུལ། སླར་ཡང་རྗེ་བཙུན་གྱི་གསུང་གི་གནང་བ་ནོས་པའི་ཞུ་ཡིག་ཕྱི་མ། སྤྱིར་འདི་ལ་ཡང༌། ཞུ་ཡིག་སྔ་མའི་ལན། རྗེ་རེད་མདའ་པའི་གསུང་ལན་དང་སྦྱར་ན། གོ་ཕན་ཆེ་བར་འདུག་པས་གསུང་ལན་ལས་ངེས་འབྱུང་སོགས་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་སྲོག་ནས་གཟུང་བའི་གདམས་པ་ཡིན་ཚུལ་དང༌། ངེས་འབྱུང་དེ་ཡང༌། གང་ཟག་གསུམ་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཚུལ་དང༌། ཆོས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་དང༌། དེ་ཇི་ལྟར་རྒྱུད་ལ་བསྐྲུན་པའི་ ཚུལ་དང༌། སྐྱེས་པའི་ཚད་དང༌། དེ་གསུམ་གོ་རིམ་ངེས་ཅན་དུ་འཁྲིད་ཚུལ་དང༌། རང་ཉིད་ཀྱིས་དབུ་མའི་ལྟ་བའི་དགོངས་ཚུལ་བཞི་བྱུང་བའི་ཚུལ་རྣམས་ཞུ་ཡིག་སྔ་ཕྱི་བསྒྲིགས་ན་ཕན་ནུས་ཆེ་བར་ཡོད་པས་འདིར་དེའི་ཐོ་ཙམ་བྲིས་པ་ཡིན།། ༈ དེ་ཡང་སྤྱིར་སྟོང་པས་ཡོད་མཐའ་དང་སྣང་བས་མེད་མཐའ་སེལ་བ་འདི་རྒྱང་པན་གྱི་བར་ལ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པས་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་ཆོས་ལ། སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་དང་སྟོང་པས་མེད་མཐའ་སེལ་ཞིང༌། སྟོང་ཉིད་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འགྲོ་ཚུལ་ཤེས་དགོས་ལ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ཞིང་མི་བསླུ་བའི་ཚུལ་རང་ལུགས་སུ་ཁས་ལེན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཚུལ་སོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་གཞན་ངོར་རྒྱུ་འབྲས་མི་སླུ་ཞིང༌། རང་ལུགས་ལ་སླུ་མི་སླུའི་རྣམ་གཞག་གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཟེར་བ་ཡང་མིན། མ་དཔྱད་ན་རྒྱུ་འབྲས་མི་སླུ་བར་མཐོང་ཞིང༌། དཔྱད་ན་འདི་ཡིན་མ་རྙེད་ནས། ད་གཟོད་རྒྱུ་འབྲས་མཐོང་ཙ་ན་དེ་གཉིས་གཞི་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་སྦྱོར་བ་ལ་བསམས་ནས། རྟེན་འབྲེལ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་དུ་བྱེད་པ་ཡང་མིན་པར་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་སླུ་བར་མཐོང་བའི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བློ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་དམིགས་གཏད་ཞིག་པའི་སྟོང་པ་ཡང་འོང་བའི་ཚུལ་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་མི་སླུ་བའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྟགས་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་ དུ་ཡོད་མཐའ་སོགས་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པར་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་མི་སླུ་བ་ལ་གཏིང་ནས་ངེས་ཤེས་འདྲོངས་ཤིང༌། དེ་ཀ་ནས་དམིགས་གཏད་ཐམས་ཅད་ཞིག་པའི་ཞེན་མེད་ཀྱང་འོང་པ་ཡིན། དེ་ཡང་སྤྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མང་ཡང་ཐར་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ནི་ངེས་འབྱུང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལྟ་བ་རྣམ་དག་གོ །ད་ལྟ་འདི་གསུམ་ལ་མྱོང་བ་ཐོན་པ་ལྟ་ཞོག །གོ་བ་རྣམ་དག་ཡོད་པ་ཡང་དཀོན། དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་གོ་བས་ཐར་པའི་ས་བོན་འཇོག་མི་ནུས། ཕྱི་མ་སྟོབས་ཆེ་བས་འཇོག་ནུས། དང་པོ་གཉིས་གོ་བ་ཙམ་ལམ་ལུས་པར་ཡིད་འགྱུར་བའི་མྱོང་བ་ཐོན་པས་ས་བོན་འཇོག །དེ་ཡང་འབད་པ་དྲག་པོས་དམིགས་རྣམ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ན་གོམས་པའི་མཐུས་ཡིད་འགྱུར་བ་ན། རྩོལ་བཅས་ཀྱི་མྱོང་བ་ཐོན་པས་དེས་ཐར་པའི་ས་བོན་འཇོག་ནུས་ཀྱང་ལམ་གྱི་སྣར་མ་སླེབ། སྲིད་པའི་བདེ་འབྱོར་དྲན་ཙམ་དང་སེམས་ཅན་དྲན་ཙམ་གྱིས་ངེས་འབྱུང་དང་བྱང་སེམས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འཇུག་པའི་མྱོང་བ་ཐོན་ན་ཚོགས་ལས་ཆུང་ངུར་འཇོག །དེ་ཡང་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་མཐོང་བའི་དྲན་ཤེས་ན་རེ་བསྟེན་ནས་སྣང་ཤས་ལ་བློ་འགྲོར་མི་སྟེར་བར་སྲིད་པའི་འཚང་བཅར་ཞིང༌། ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་སེམས་འཛིན་པའི་དམིགས་རྣམ་གོམས་ནས་ངེས་འབྱུང་ལ་མྱོང་བ་མ་བཏོན་པར་སྦྱིན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས། བཟོད་པ། བརྩོན་འགྲུས། བསམ་གཏན་གྱི་དགེ་རྩ་གང་གོམས་ཀྱང་ཐར་པའི་རྒྱུར་གཏན་ནས་མི་འགྲོ་བས་ ཐར་འདོད་ཀྱིས་ཐོག་མར་གདམས་ངག་གང་ཟབ་ཟེར་བ་གཞན་ཐམས་ཅད་བ
Chinese
违犯（的戒条）是共同的。未满二十岁者，应知晓，为了依止（善知识）而承诺，（即使）一天过去了。次第为比丘、比丘尼、沙弥、沙弥尼、近事男、近事女，这些不是共同的。发生根本堕罪，以及圣法隐没，也有主张舍弃戒律的。克什米尔的说一切有部，对于持有戒律者发生根本堕罪，认为如同负债累累。守护这些戒律，暂时的果报是天人和人，究竟的果报是三种菩提。因为（佛）这样说过，所以精进者应恒时以恭敬心努力守护别解脱戒。愿以此善根，一切有情众生，恒时安住于梵行之中。如是，此名为《别解脱戒的决定——律海精华略摄》，是雪域边地所生的诗人，善名称吉祥贤宗喀巴所造。 ༈ 对此，宗喀巴大师的弟子惹达巴的回答：在寂静的谈话中，似乎有此法门以出离心和菩提心引导的特殊方法和窍诀。详细地写在纸上并加以扩展，如果从卫藏地区传来，那就太好了。这是回答。以特殊的方式接近出离心和菩提心的观想，以及有确定顺序的引导方式。再次是接受至尊者教言的后续请示信。总的来说，对于这个，也是前一封请示信的答复。如果与惹达巴的回答结合起来，似乎会更有益处，因为从回答中可以看出，出离心等三种法是从修行的要点和命脉中提取的教言。而且，出离心也存在于三种人的相续中。三种法的体性，以及如何将其在相续中产生的方式，产生的程度，以及以确定的顺序引导这三者的方式，以及自己产生四种中观见解的方式，如果将前后两封请示信整理在一起，就会更有益处，所以在这里只写了一个目录。 ༈ 也就是说，一般来说，以空性遣除有边，以显现遣除无边，这在自续派和应成派之间是共同的，所以应成派的特点是，以显现遣除有边，以空性遣除无边，而空性
English
The transgressions are common. Those who are not yet twenty years old should know that having vowed to rely on (a spiritual friend), even if a day has passed. Gradually, monks, nuns, novices, novice nuns, laymen, and laywomen, these are not common. If a root downfall occurs, and the holy Dharma disappears, there are also those who advocate abandoning the vows. The Kashmir Sarvastivadins, when a root downfall occurs to those who hold vows, consider it like being heavily in debt. By guarding these vows, the temporary result is gods and humans, and the ultimate result is the three enlightenments. Because (the Buddha) said so, diligent ones should always diligently guard the Pratimoksha vows with respect. May all sentient beings who are born from this virtue always abide in celibacy. Thus, this is called "The Determination of the Pratimoksha Vows - A Condensed Essence of the Ocean of Discipline," composed by the poet Shar Tsongkhapa Lobsang Drakpa, born at the edge of the snowy land. ༈ To this, the response of Je Redawa, a disciple of Tsongkhapa: In the midst of solitary talks, it seems that this teaching has a special method and key to guiding with renunciation and bodhicitta. Write it down in detail on paper and expand upon it, and it would be great if it were transmitted from the U-Tsang region. This is the response. Approaching the contemplation of renunciation and bodhicitta in a special way, and a way of guiding with a definite order. Again, the subsequent request letter accepting the teachings of the venerable one. In general, for this too, is the reply to the previous request letter. If combined with Redawa's response, it seems it would be more beneficial, because from the response it can be seen that the three dharmas of renunciation, etc., are instructions extracted from the key points and lifeblood of practice. Moreover, renunciation also exists in the continuums of three types of people. The nature of the three dharmas, and how to generate them in the continuum, the extent to which they are generated, and the way to guide these three in a definite order, and the way in which one's own four Madhyamaka views arise, if the previous and subsequent request letters are organized together, it would be more beneficial, so here I have only written a table of contents. ༈ That is to say, in general, eliminating the extreme of existence with emptiness and eliminating the extreme of non-existence with appearance, this is common between the Svatantrika and Prasangika schools, so the characteristic of the Prasangika school is that it eliminates the extreme of existence with appearance and eliminates the extreme of non-existence with emptiness, and emptiness
Chinese
需要了解作为因果的运行方式，并且要承认轮回和涅槃的诸法依赖于因产生果，是不虚妄的道理。仅此一点，就能变成舍弃一切边见的空性等等，有无数的道理。而且，也不是说在他人看来因果不虚妄，而在自己看来，不承认任何虚妄与不虚妄的区分。如果未经观察，会认为因果不虚妄，如果经过观察，却找不到“这就是”的结论。一旦真正见到因果，就认为二者结合在同一个基础上，从而认为缘起和空性没有差别。实际上，并非如此，而是因为见到依赖于因产生果是不虚妄的，这个念头本身就能产生一种不依赖于其他念头、目标消失的空性。并且，因果不虚妄的理由本身，就能成立一种不依赖于其他征象、远离有边等戏论的空性。因此，要从内心深处确信因果不虚妄，并且从那里产生舍弃一切目标、没有执着的境界。也就是说，虽然总的来说法的种类很多，但能成为解脱之因的是出离心、菩提心和清净的见解。现在，不要说对这三者产生体验，就连拥有清净的理解也很稀少。其中，前两者的理解无法种下解脱的种子，后者力量强大，能够种下种子。如果仅仅是理解前两者，却产生了使心转向修道的体验，就能种下种子。也就是说，如果通过强烈的努力，将目标和形象铭记于心，由于习惯的力量，心就会发生转变，这样产生的是有勤作的体验，它能够种下解脱的种子，但尚未到达道路的开端。仅仅是忆念轮回的安乐和财富，以及忆念众生，就能产生使出离心和菩提心持续不断的体验，这只能种下微小的善根。也就是说，通过忆念见到轮回的过患和解脱的利益，依靠正念，不将心交给外在的显现，而是努力摆脱轮回的束缚，并且习惯于将心专注于解脱的利益，在没有产生出离心的体验之前，无论习惯于布施、持戒、忍辱、精进、禅定哪一种善根，都根本无法成为解脱之因，因此，想要获得解脱的人，首先要寻找最甚深的窍诀，其他的都…
English
It is necessary to understand how it functions as cause and effect, and to acknowledge as one's own system that the phenomena of samsara and nirvana arise from causes and produce effects, and that this is not deceptive. By that very fact, there are countless ways in which it becomes emptiness that abandons all extremes. Moreover, it is not that one says that cause and effect are not deceptive to others, but that one does not acknowledge any distinction between deception and non-deception in one's own system. If one does not examine, one sees that cause and effect are not deceptive, but if one examines, one does not find the conclusion that "this is it." Once one truly sees cause and effect, one thinks that the two are combined on the same basis, and thus one thinks that dependent arising and emptiness are not different. In reality, it is not like that, but rather because one sees that arising from causes and producing effects is not deceptive, that very thought can produce an emptiness that does not rely on other thoughts and in which the object of focus disappears. Furthermore, the very reason that cause and effect are not deceptive can establish an emptiness that does not rely on other signs and is free from extremes such as existence. Therefore, one must have a deep conviction from the depths of one's heart that cause and effect are not deceptive, and from there, a non-attachment that abandons all objects of focus will also arise. That is to say, although there are many kinds of Dharma in general, what becomes the cause of liberation is renunciation, the mind of enlightenment, and pure view. Now, let alone having experience of these three, even having pure understanding is rare. Of these, the understanding of the first two cannot plant the seed of liberation, but the latter is powerful and can plant the seed. If one merely understands the first two, but has an experience that turns the mind to the path, one can plant the seed. That is to say, if one makes the object and image of focus in the mind through intense effort, and the mind is transformed by the power of habit, then the experience of effort arises, which can plant the seed of liberation, but has not yet reached the beginning of the path. Merely remembering the happiness and wealth of samsara, and merely remembering sentient beings, can produce an experience that makes renunciation and bodhicitta continuous, which can only plant a small amount of merit. That is to say, by remembering and seeing the faults of samsara and the benefits of liberation, relying on mindfulness, not giving the mind to external appearances, but striving to escape the bonds of samsara, and by becoming accustomed to focusing the mind on the benefits of liberation, no matter which virtue one becomes accustomed to—giving, ethics, patience, diligence, or meditation—without having produced an experience of renunciation, it can never become the cause of liberation. Therefore, one who desires liberation must first seek the most profound instruction, and all others are…