Tibetan
་དུ་དྲང་དུ་མི་རུང་བར་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་པའི་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་རིགས་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་སྔོན་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་པའི་གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་ཚེ་འདིར་རིང་དུ་མ་སྦྱངས་ཀྱང་ཟབ་མོའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྲིད་ཀྱང༌། དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བས་དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་འཚོལ་བ་ལ། སྤྲོས་པ་སྤྱི་ཆོད་དུ་མིང་བཏགས་ནས་བདེ་བླག་ཏུ་འཇུག་པའི་སྒོ་གཞན་ཁས་འཆེས་ཀྱང༌། བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དགའ་བ་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་ལུང་རིགས་ལ་སྦྱངས་ཏེ་བཙལ་བས་གོལ་བ་དང་མ་གོལ་ བའི་གོ་བ་སྐྱེ་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རིགས་པའི་སྒོ་དུ་མ་ནས་དཔྱད་པ་ན། ཀུན་རྫོབ་པའི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ཞིག་ནས་གང་ལའང་འདིའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་མ་རྙེད་པས། བཅིངས་གྲོལ་ཐམས་ཅད་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་བཅིངས་གྲོལ་ཐམས་ཅད་དང་འདྲ་བར་སོང༌། དགེ་མི་དགེ་ལས་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བ་ནི་རི་བོང་གི་མགོ་ལས་རྭ་སྐྱེ་བ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་སོང་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ལོག་ཤེས་སུ་གོ་བ་ཅིག་འོང་། དེ་ལྟར་དབུ་མའི་དོན་དེར་མཐོང་བ་ལ་གཉིས་ལས་གཅིག་གིས་ནི། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་མི་རུང་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པའི་ལྟ་བ་ནི། ཆད་ལྟ་ཡིན་གྱི་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །ཞེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤངས་པས་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་གཞན་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་ལའང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དག་པར་བྱར་ཡོད་ཀྱང་འདི་ལ་ནི། སྤངས་ནས་སྐྱབས་མེད་གྱུར་པ་དེ་ནི་མནར་མེད་འགྲོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྐྱབས་དང་རྟེན་གཞན་མེད་པས་མནར་མེད་པར་ཆེས་རིང་བར་གནས་དགོས་པར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་ལེའུ་ལས་གསུངས་སོ། །གཅིག་གིས་ནི་བློས་སྟོང་པའི་ཕྱོགས་བཟུང་ཞིང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ སྦྱོང་བ་དང༌། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བློ་སྦྱོང་བ་ཐམས་ཅད་དང༌། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཡིན་ལ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཁོར་བར་འཆིང་བྱེད་དུ་མཐོང་ནས་བཟང་པོའི་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་ཞིང་ཡལ་བར་དོར་བས་ངན་འགྲོའི་སྒོ་འབྱེད་པ་འབའ་ཞིག་གོ །འདི་གཉིས་ཀས་མངོནཔའི་ང་རྒྱལ་མ་གཏོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་
Chinese
不应歪曲，必须如实认定的理性的论著，如理聚等。 这样，以前完全修习过的人的一些特殊之处，今生即使不长期修习，也可能领悟深奥的意义。 但是，这种情况非常困难，所以其他人用一与多分离等理性来寻求时，即使承诺有以总括繁琐之名而轻易进入的其他门径，也不能使有智慧的人感到高兴。 这样，通过学习经论和理证来寻求，就会产生正确和错误的两种理解方式。 第一种是，在以多种理性的方式分析诸法的生灭等时，所有的世俗假立都瓦解，对任何事物都无法找到“这是什么”的执着。 所有的束缚和解脱都变得像石女之子的束缚和解脱一样。 从善不善中产生苦乐，变得与兔角没有差别，所有的世俗都变成颠倒的世俗，所有的分别念都理解为迷乱于执着对象的邪见。 这样，在见到中观的意义时，两种情况中有一种是：如果这样，所有的假立都不合理，所以诸法皆无自性的见解是断见，而不是佛陀的密意。 这样舍弃般若波罗蜜多，其他的业障即使非常严重，也可以依靠空性的见解来清净，但是对于这种情况，如经中所说：“舍弃之后无依怙，彼将前往无间狱”，因为没有其他的救护和依靠，必须在无间地狱中长期停留，这是在有情地狱品中说的。 一种是以分别念执着空性的一方，并且将皈依、修习菩提心、观修生起次第等广大方面的一切修心，以及听闻和思维的一切，都视为是分别念所安立的，并且认为所有的分别念都是束缚轮回的，从而诽谤和抛弃一切善行，仅仅是开启恶趣之门。 这两种情况都没有领悟空性的意义，除了增上慢之外。
English
Those are the treatises of reasoning, such as the Collection of Reasonings, which ascertain that it must be exactly as it is, without being distorted. In that case, it is possible that some special individuals who have completely trained in the past may comprehend the profound meaning in this life even without long training. However, such a case is extremely difficult, so when others seek with reasonings such as one and many, even if they promise another gateway to easily enter by naming it a general cutting off of elaboration, they cannot please those with intelligence. Thus, by studying and seeking with scripture and reason, there arise two ways of understanding, correct and incorrect. The first is that when analyzing the arising and ceasing of all phenomena, etc., with various doors of reasoning, all conventional establishments are destroyed, and one cannot find any grasping of "what is this?" All bondage and liberation become like the bondage and liberation of a barren woman's son. The arising of happiness and suffering from virtue and non-virtue becomes no different from a rabbit's horn, and all conventions become inverted conventions, and all conceptual thoughts are understood as mistaken consciousnesses confused about the object of attachment. Thus, in seeing the meaning of the Middle Way, one of two things happens: One says, "If that is the case, all establishments are unreasonable, so the view that all phenomena are without inherent existence is a nihilistic view and not the intention of the Victorious Ones." Thus, by abandoning the Perfection of Wisdom, even other karmic obscurations, which are extremely unbearable, can be purified by relying on the view of emptiness, but for this, as it is said, "Having abandoned, without refuge, that one goes to Avici," since there is no other protection or reliance, one must remain in Avici for a very long time, as it is said in the chapter on sentient beings in hell. One is that with the mind holding onto the side of emptiness, and all the mind training in the vast aspects such as taking refuge, cultivating the mind of enlightenment, meditating on the generation stage, and all the hearing and thinking are regarded as being established by conceptual thought, and all conceptual thoughts are seen as binding to samsara, thus slandering and abandoning all virtuous actions, merely opening the door to bad migrations. Neither of these two has comprehended the meaning of emptiness, except for manifest pride.
Tibetan
འདྲ་མོད་ཀྱང༌། སྔ་མ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་མོས་པའི་རྒྱུ་བཟུང་བའོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཟུང་ན་མོས་པ་ཡང་སྲེག་པར་འགྱུར་ན་ལོག་པར་བཟུང་ནས་སྡང་བ་ལ་སྨོན་སུ་མེད་པར་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས། དད་པ་ཅན་ནི་བཟུང་ཉེས་པས། །ཅིག་ཤོས་སྡང་ཕྱིར་ཁྲོས་པ་ཡིས། །དད་པ་ཅན་ཡང་སྲེག་བཤད་ན། །སྡང་བས་ཕྱིར་ཕྱོགས་སྨིན་ཅི་དགོས་ཞེས་དང༌། །ཆོས་འདི་ལོག་པར་ཤེས་གྱུར་ན། །མི་མཁས་རྣམས་ནི་ཆུང་ཀྱང་འཇའ། །འདི་ལྟར་མེད་པར་ལྟ་བ་ཡི། །མི་གཙང་དེར་ནི་བྱིང་བར་འགྱུར། །གཞན་ཡང་འདི་ནི་ལོག་བཟུང་ན། བླུན་པོ་མཁས་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན། །སྤོང་བས་མ་རུངས་བདག་ཉིད་ཅན། མནར་མེད་པར་ནི་སྤྱིའུ་ཚུགས་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་གོ་བ་སྐྱེ་ཚུལ་ནི །བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་རྣམས་སྟོང་ པ་འདི་ཤེས་ནས། ལས་དང་འབྲས་བུ་སྟོན་པ་གང༌། །འདི་ནི་ངོ་མཚར་བས་ངོ་མཚར། །རྨད་བྱུང་བས་ཀྱང་རྨད་དུ་བྱུང༌། །ཞེས་དང༌། བསྔགས་པར་འོས་པ་བསྔགས་པའི་བསྟོད་པ་ལས། ཆོས་ཉིད་འདོར་བར་མི་མཛད་ལ། །ཀུན་རྫོབ་དང་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བདེན་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་ཇི་འདྲ་ཞིག་ལ་བཟུང་ཡང༌། །ཞེན་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་མཐོང་བ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྐྱེན་བྱས་ནས། བཅིངས་གྲོལ་དང་ལས་འབྲས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་ལས་འདི་འབྱུང་གི་ངེས་པ་གཏིང་ནས་རྙེད་པ་གཉིས་ལ། དང་པོ་རང་གི་འཐད་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པ་ན། །ཕྱི་མ་རང་ལུགས་ལ་མི་བདེ་བར་གཞན་ངོ་འམ། འཁྲུལ་ངོར་བསྐྱལ་མི་དགོས་པར་རང་གི་ལུགས་ལ་གཉིས་ཀ་འཐད་པ་དེ་མཐོང་བ་ཅིག་བྱུང་ན་ངོ་མཚར་བ་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡན་ཏེ། སྐྱེ་བོ་ཕལ་མོ་ཆེ་ལ་འགལ་བར་སྣང་བ་མི་འགལ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཐབས་མཁས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྟོང་པ་རྟོགས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཐད་པར་འགྲོ་དགོས་ཀྱི། དེ་མ་རྟོགས་བར་དུ་འཐད་པ་ལ། རྟོགས་ནས་རྣམ་གཞག་རྣམས་བྱས་མེད་པར་སོང་ན། དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་གོ་ལུགས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པས། སྟོང་པ་ཡེ་མ་རྟོགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ།དབུ་མའི་རྩ་བ་ལས། གལ་ཏེ་འདི་དག་ཀུན་སྟོང་ན། འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་ མེད། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས། ཁྱོད་ལ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། ཞེས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མི་རུང་བར་བརྩད་པའི་ལན་དུ། གལ་ཏེ་འདི་ཀུན་མི་སྟོང་ན། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འ
Chinese
虽然相似，但前者是缺乏信奉空性的原因，后者是执取信奉的原因。如果颠倒地理解空性的意义，那么信奉也会被烧毁，如果错误地执取而渴望憎恨，那是毫无意义的。《宝鬘论》中说：“有信者因执取错误，另一方因憎恨而愤怒，如果说信者也会被烧毁，那么憎恨又怎能成熟呢？”又说：“如果错误地理解此法，不智之人即使小也害怕，像这样视为空无者，会沉溺于不净之中。此外，如果错误地执取此法，愚蠢之人会变得傲慢自大，舍弃后会变得凶残，最终会堕入无间地狱。”因此，产生不颠倒的理解方式是，《菩提心释》中说：“通达诸法空性后，宣说业和果报者，这真是稀有中的稀有，奇妙中的奇妙。”又说，《赞叹值得赞叹的赞颂》中说：“不舍弃法性，也与世俗相符。”如是，无论执取何种实执的对境，如果能见到没有丝毫的执着，并且以此为缘，对于解脱和业果等一切，都能从根本上获得“由此产生此”的定解，这两者中，如果首先将前者作为自己的合理方面，那么后者就不必为了迁就自己的宗派而迁就他人或迁就错觉，如果能见到两者在自己的宗派中都是合理的，那就是稀有和奇妙的，因为对于大多数人来说，能够获得将看似矛盾的事物理解为不矛盾的善巧方便。因此，通达空性必须能使轮回和涅槃的安立合理，如果未通达之前是合理的，通达之后一切安立都变得不存在了，那么就与实有宗的理解方式没有差别了，因此，应当理解为空性尚未通达。《中观根本慧论》中说：“如果这一切皆空，则无生也无灭，圣者的四圣谛，对你来说也必然不存在。”这是对一切自性空，则轮回和涅槃的安立不合理的辩驳。如果这一切不空，则无生也无
English
Although similar, the former lacks the cause of faith in emptiness, while the latter grasps the cause of faith. If the meaning of emptiness is grasped in a reversed manner, then even faith will be burned. If one grasps it wrongly and desires hatred, it is meaningless. The Ratnavali says: "The faithful, due to wrong grasping, and the other, angered by hatred, if it is said that even the faithful are burned, then how can hatred mature?" It also says: "If this Dharma is understood wrongly, even the unwise are afraid, though small. Those who view it as non-existent will sink into impurity. Furthermore, if this is grasped wrongly, fools become arrogant with wisdom, and by abandoning it, they become cruel and will go to Avici hell." Therefore, the way to generate an undeluded understanding is as stated in the Bodhicittavivarana: "Having understood that all dharmas are empty, whoever teaches karma and its results, this is more wonderful than wonderful, more amazing than amazing." And as stated in the Stotra Praising the Praiseworthy: "He does not abandon the nature of reality, and he also conforms to conventional reality." Thus, no matter what kind of object of true grasping is grasped, if one can see without even a speck of attachment, and if, based on that, one can gain a deep certainty that "this arises from this" in relation to all things such as bondage and liberation, karma and its results, then of these two, if one first makes the former one's own valid side, then the latter does not need to be transferred to the face of others or to the face of delusion in order to accommodate one's own system. If one sees that both are valid in one's own system, then that is wonderful and amazing, because for most people, one has obtained the skillful means to understand things that appear contradictory as non-contradictory. Therefore, understanding emptiness must make the establishment of samsara and nirvana valid. If it is valid before understanding it, but after understanding it, all establishments cease to exist, then there is no difference from the understanding of the substantialists. Therefore, one should understand that emptiness has not yet been understood. The Root Verses on the Middle Way say: "If all these are empty, there is no arising and no ceasing. The four noble truths will necessarily not exist for you." This is a refutation of the argument that if everything is empty of inherent existence, then the establishment of samsara and nirvana is not possible. If all these are not empty, there is no arising and no