Tibetan
ད་དགོས། བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱི་མི་ཆོག་པར་རྒྱུན་བརྟན་པ་དང༌། དེར་ཡང་མ་ཟད་གོང་ནས་གོང་དུ་ཅི་འཕེལ་བྱ་འཚལ་བས། འདི་དག་ནི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་ཡིན་པས་གོམས་པ་སྲིད་མི་དགོས་པ་དང༌། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་ཉམས་པར་བྱ་མི་དགོས་ཀྱི་ལན་ཅིག་སྔོན་དུ་བཏང་བས་ཆོག །གཞན་ཡང་འདི་རྣམས་ནི་སྦུན་པ་དང་ཕྱི་ཤུན་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པས་བཞག་ཀྱང་ཆོག་སྙམ་ནས་འདི་དག་ལ་རྩིས་མེད་པར་བྱས་ཏེ། དངོས་གཞི་ཉིད་ལ་འདྲིས་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ནི་ལམ་གྱི་གནད་གཏན་ནས་མ་གོ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྔར་བཤད་པ་འདྲ་བ་ཞིག་དང་བྲལ་ན། ཆོས་བྱས་པར་སྒོམ་པ་རྣམས་ཆོས་ལྟར་སྣང་དུ་འགྲོ་ཞིང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་དག་པ་བསྒོམས་ཀྱང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་གཏན་མི་རུང་བར་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཐུན་འགོར་བྱག་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་དང༌། ཐུན་གཤམ་དུ་སྨོན་ལམ་རླབ་པོ་ཆེས་ཁ་བསྒྱུར་ བ་ནི། ཐུན་གྱི་དངོས་གཞི་ལ་བསྐྱངས་པའི་དགེ་བ་དེ་ཉིད་གནད་དུ་གཏོང་བ་དང་མི་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མཁས་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་གང་བྱུང་རེས་མི་ཆོག་པར་རྒྱུར་དང་འདྲེས་ངེས་པ་བྱེད་དགོས་པ་ལགས། དེ་ལྟར་དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་བསྐྱེད་པ་དེ་ལ་གཅེས་པར་བཟུང་སྟེ། མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་གཞིར་བཟུང་བའི་སྟེང་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་རིམ་པ་གཉིས་ཉམས་སུ་ལེན་ན་སྤྱིར་ཐེག་པ་གང་གི་སྒོར་འཇུག་ཀྱང་རང་རང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་གཞིར་འཇོག་དགོས་ལ་ཁྱད་པར་དུ་གསང་སྔགས་ལ་འཇུག་པ་ལ་སྔར་བཤད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནད་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས་དེ་བརྟན་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་ཞིང་དེས་ན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་བླངས་པའི་ཚོན་ཐོབ་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་གཏོང་རྒྱུས་མ་བཏང་ཞིང༌། ཉམས་པའི་རྒྱུས་མ་ཉམས་པ་ཡོད་ན་ལེགས། གཞན་དུ་ན་དབང་བླངས་ཏེ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་གསོས་ལ། ཉེས་ལྟུང་སྔ་མ་འདག་ངེས་སུ་སྦྱང༌། རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་རྣམས་ལེགས་པར་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ལ། ཕྱིན་ཆད་འཕྲོ་ཆོད་ངེས་སུ་བསྡམ། དེ་ཡང་རྩ་བའི་ལྟུང་བས་ཡེ་མ་གོས་པ་ལ་འབད་ཅིང༌། ཉེས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་བྱུང་ན་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ནས་ལེགས་པར་ཕྱིར་བཅོས་པར་བྱ༌། ཁོ་བོའི་ལྟར་ན་འདི་ནི་རིམ་གཉིས་བསྒོམ་པའི་ གཞིར་མེད་མི་རུང་དུ་འཇོག་དགོས་ཤིང་། རིམ་གཉིས་མི་བསྒོམ་ཡང་དབང་ཐོབ་ན་ངེས་པར་བྱ་དགོ
Chinese
现在需要。仅仅生起是不够的，还要持续稳固，而且还要更上一层楼地增长。这些是前行之法，所以不必强求习惯，也不必一直保持不退失，一次性提前完成即可。还有，认为这些是像谷壳和外皮一样的瑜伽，觉得放下也可以，因此对这些不重视，想要直接熟悉正行，这是完全不理解道路的关键。如果缺乏像之前所说的发心，特别是像之前所说的菩提心，那么修行佛法的人所修的法会变成相似法。即使修习空性，清净的禅定，也无法成为大乘，因为已经多次这样说过。因此，在修法开始时修习菩提心，在修法结束时以宏大的愿文回向，这是将修法正行所积累的善根转化为关键，并且使其不耗尽的巧妙方法，所以不能随意进行，必须与传承融合。像这样，要珍视生起这样的心，以不退失为基础，在此基础上修习密宗的二次第，一般来说，无论进入哪个乘，都要以各自的清净戒律为基础，特别是进入密宗，之前所说的菩提心是大乘一切道的究竟关键，因此保持其稳固非常重要。因此，从具有法相的善知识那里获得清净的灌顶，如果获得了灌顶的誓言和戒律没有因违反而放弃，也没有因破损而退失，那就很好。否则，接受灌顶后，恢复誓言和戒律，净化之前的罪过，清楚地认识到根本和支分的过失，并且下定决心以后不再犯。而且，要努力不沾染根本堕罪，如果出现剩余的过失，要认识到并好好地忏悔。依我看来，这必须作为修习二次第的基础，即使不修习二次第，如果获得了灌顶，也必须这样做。
English
Now it is necessary. It is not enough to just generate it, but also to maintain it continuously and steadily, and moreover, to increase it further and further. These are preliminary practices, so there is no need to force habit, nor is it necessary to always maintain them without decline; it is enough to complete them once in advance. Furthermore, thinking that these are yogas like husks and outer skins, feeling that it is okay to put them aside, and therefore not valuing them, wanting to directly become familiar with the main practice, this is completely not understanding the key point of the path. If one lacks the intention as mentioned before, especially the Bodhicitta as mentioned before, then the Dharma practiced by those who practice Dharma will become similar Dharma. Even if one practices emptiness, pure Samadhi, it cannot become Mahayana, because it has been said many times. Therefore, cultivating Bodhicitta at the beginning of the session and dedicating it with grand aspirations at the end of the session is a skillful method to transform the merit accumulated in the main practice of the session into a key point and to make it inexhaustible, so it cannot be done arbitrarily, but must be integrated with the lineage. Like this, cherish the generation of such a mind, and based on not declining, on this basis, practice the two stages of the secret mantra path. In general, no matter which vehicle one enters, one must base oneself on one's own pure precepts. In particular, when entering the secret mantra, the Bodhicitta mentioned before is the ultimate key to all paths of the Mahayana, so it is very important to keep it stable. Therefore, it is good if the vows and precepts of the empowerment obtained from a qualified virtuous friend have not been abandoned due to violations, and have not declined due to damage. Otherwise, after receiving the empowerment, restore the vows and precepts, purify the previous transgressions, clearly recognize the root and branch faults, and resolve not to commit them again in the future. Moreover, strive not to be stained by the root downfalls, and if there are remaining faults, recognize them and repent well. In my opinion, this must be regarded as the indispensable basis for practicing the two stages, and even if one does not practice the two stages, if one has received the empowerment, one must do so.
Tibetan
ས་པས་འདི་ལ་ངེས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་འཚལ་ཏེ། དབང་ཐོབ་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་རྣམ་པར་དག་ན་རིམ་པ་གཉིས་ཚེ་འདིར་མ་བསྒོམས་ཀྱང༌། སྐྱེ་བ་བདུན་དང་བཅུ་དྲུག་ལ་སོགས་པར་མཆོག་འགྲུབ་པར་གསུངས་ཤིང༌། རིམ་གཉིས་སྒོམ་པ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པར་བཏང་ན་ངན་འགྲོར་ལྟུང་ནས་མི་འགྲུབ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གསང་སྔགས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཁྱིམ་པ་ཡིན་ན་གཏན་ཁྲིམས་ལྔ་ལ་གནས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་སྡོམ་པ་གཉིས་སམ་གསུམ་ལ་གནས་ནས་སྒྲུབ་དགོས་པར་གསུངས་པས། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་དགེ་སློང་མཆོག་དང༌། དགེ་ཚུལ་འབྲིང་དང་ཁྱིམ་པ་ཐ་མར་གསུངས་པ་ཡང་། སྡོམ་པ་བསྲུང་བ་མང་ཉུང་གིས་གཞག་གི་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སོ་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཉིས་ལ་གནས་པས་སྔགས་སྒྲུབ་ན་ཆེས་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ལས་གསུངས་པ་ཡང་། རབ་ཏུ་བྱང་བ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཉིས་སྲུང་བས་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བླངས་ནས་བསྒྲུབས་ན། སྔགས་རང་གི་སྡོམ་པ་ཙམ་ཞིག་བསྲུངས་ནས་བསྒྲུབས་པ་ལས་ཆེས་མྱུང་བར་བཞེད་ པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པའི་ལམ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཙམ་ཞིག་ལ་གནས་ནས་བསྒྲུབ་པ་ལས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡང་བླངས་ནས་སྒྲུབ་པ་མཆོག་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་ནས། མདོ་སྡེ་དུ་མར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་པོ་ལའང་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཉིས་ཕྱི་མ་ལ་བསྔགས་པ་ཆེ་བ་གསུངས་སོ། འདི་དག་གི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལའང་བཤད་པའི་ཚིག་སྒྲིགས་རེ་ཙམ་ཟེར་བ་མང་བར་སྣང་ན་ཡང༌། ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚེ་བྱེད་པ་ཆེས་ཉུང་བར་སྣང་བས་ལེགས་པར་གོ་དཀའ་བའི་རིགས་སུ་འདུག་ལགས་དེ་ནས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་ལེགས་གནས་ཤིང་།རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འདོད་རྣམས་ལ། །ཐབས་འདི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་གསུངས། །ཞེས་སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་གོང་མར་ཕྱིན་པ་འོག་མ་རྣམས་སུ་འཇོག་པ་ལ་ལྟོས་པ་ལྟར། །བསྐྱེད་རྫོགས་རྣམས་རིམ་པ་ཅན་དུ་བསྒོམས་པས་བགྲོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། །གོ་རིམ་གང་བྱུང་དང༌། བསྐྱེད་རིམ་བཞག་ཀྱང་ཆོག་པ་ནི་མིན་པར་གསུངས་པས་ཐོག་མར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདིའང་གནས་སྐབས་ཀྱི་མི་འདོད་པ་ཞི་བ་དང༌། འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཕ་མོ་འགྲུབ་པ་ལ་ངེས་པ་མེད་ཀྱང༌། བླ་མ་མེད་པའི་བྱང་ཆུ
Chinese
因此，應當對此生起極大的定解。如果獲得灌頂後，誓言和戒律完全清淨，即使今生不修習二種次第，也說在七世和十六世等中能成就殊勝。如果像修習二種次第一樣，但卻放任已承諾的誓言和戒律，則會墮入惡趣而不能成就。因此，如果作為修持密咒的所依是居士，則必須安住於五種永恆的戒律中；如果是出家者，則必須安住於兩種或三種戒律中進行修持。因此，對於金剛持而言，比丘是最殊勝的，沙彌是中等的，居士是最差的，這也是根據守護戒律的多少來劃分的，而不是僅僅根據是否承諾。因此，如果安住於聲聞乘和菩薩乘的兩種戒律中修持密咒，則能迅速成就，這也是《彼彼顯現》中所說的。也就是說，那些已經出家的人，如果守護聲聞乘和菩薩乘的兩種戒律，並領受密咒的戒律後進行修持，則比僅僅守護密咒自身的戒律進行修持更快。同樣，在修持波羅蜜多乘的道時，如果僅僅安住於菩薩戒中進行修持，不如在律藏中出家，並領受菩薩戒後進行修持更殊勝，這是考慮到這一點。因此，在許多經部中，對於同樣的菩薩，也讚歎出家者比居士更殊勝。對於這些的分類，雖然似乎有很多只是說說而已，但在實際應用於修行時，卻很少有人去做，因此很難理解。之後，對於善於安住於生起次第，並希望圓滿次第的人們來說，這種方法就像圓滿佛陀所說的階梯一樣。就像攀登階梯需要依靠下面的階梯一樣，生起次第和圓滿次第也必須按照次第修持才能證悟，而不是隨意安排順序，或者說放下生起次第也可以，因此首先應當修持生起次第。即使這樣，對於暫時的不如意平息，以及如意的悉地成就，也沒有必然性，但是對於無上的菩提
English
Therefore, one should generate great conviction in this. If one has received empowerment and one's vows and precepts are completely pure, even if one does not cultivate the two stages in this life, it is said that one will achieve excellence in seven or sixteen lifetimes, etc. If one pretends to cultivate the two stages but abandons the vows and precepts one has undertaken, it is said that one will fall into the lower realms and not achieve accomplishment. Therefore, if the basis for practicing secret mantra is a householder, one must abide by the five permanent precepts; if one is ordained, one must abide by two or three precepts and then practice. Therefore, for Vajra-holders, a bhikshu is the best, a novice is intermediate, and a householder is the worst. This is also based on the amount of precepts one keeps, not just on whether one has taken vows. Therefore, if one abides by the two precepts of individual liberation and the Bodhisattva, one will achieve mantra practice very quickly, as stated in 'That Which Appears'. That is, those who are ordained, if they keep the two precepts of individual liberation and the Bodhisattva, and then take the mantra precepts and practice, it is considered much faster than just keeping the mantra precepts themselves and practicing. Similarly, in practicing the path of the Paramita Vehicle, it is better to be ordained in the Vinaya and take the Bodhisattva precepts and practice than to just abide by the Bodhisattva precepts and practice. This is what is meant. Therefore, in many sutras, even for equal Bodhisattvas, the latter, the ordained one, is praised more than the householder. Regarding the classification of these, although there seem to be many who just talk about it, there seem to be very few who actually apply it to practice, so it is difficult to understand. Then, for those who are well-versed in the generation stage and desire the completion stage, this method is like the steps of a ladder spoken of by the perfect Buddha. Just as climbing a ladder requires relying on the lower steps, the generation and completion stages must be cultivated in order to progress. It is not permissible to arrange the order arbitrarily, or to say that it is okay to abandon the generation stage. Therefore, one should first cultivate the generation stage. Even so, there is no certainty that temporary unhappiness will be pacified and that desired siddhis will be achieved, but for the unsurpassed Bodhi