Tibetan
ན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མན་ངག་མདོར་བསྡུས་པ་རྣམས་ནི། གཞུང་ཆེན་མོ་རྣམས་ནས་བཏུས་པ་ཤཱ་སྟག་ཡིན་ལ། མན་ངག་གི་དོན་ཡང་གཞུང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། དེའི་དོན་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བ་དང༌། དགོས་པའི་དབང་གིས་གོ་རིམ་དཀྲུགས་ནས་བསྟན་པ་རྣས་ལ་ངེས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་སྟེར་བ་ཅིག་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཞུང་ཆེན་མོ་རྣམས་བཤད་ཆོས་དང༌། མན་ངག་ཆུང་ཆུང་རྣམས་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་སུ་བྱས་ནས་དེ་གཉིས་མི་མཐུན་པར་འཛིན་པ་ནི། བསྟན་པའི་གནད་ཡེ་མ་གོ་བ་ཡིན་ཏེ། །འདི་ལྟར་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི། ཐོས་རྩོད་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་པ། ཞེས་འདོན་པ་ལྟར། སྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་ཞིང་སྒྲུབ་པ་ལ་འབབ་སྒྲུབ་པ་ལ་གཞོལ་བ་ཤ་སྟག་ཡིན་པའི་ཕྱིརོ། །དེ་ལྟ་ན་བཤེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་ལས། བསྙེངས་དང་བྲལ་ལ་མང་དུ་གསོལ་ཅི་འཚོལ། །ཕན་པའི་གདམས་ངག་དོན་པོ་འདི་ལགས་ཏེ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་དུལ་མཛོད་ཅིག་བཅོམ་ལྡན་གྱིས༌། །སེམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་ལགས་པར་གསུང་ཞེས་དང༌། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་སེམས་མ་གཏོགས་པར་འགྲོ་སོགས་ལ། །གང་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པ། །མ་མཐོང་དེ་ཕྱི་ལས་ཀུན་ལ། །ཡིད་ནི་དང་པོར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར། །ལེགས་ཉེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་ཡིད་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཉེས་པར་སྤྱད་པ་དང་ལེགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནི་གསུམ་དུ་ངེས་ལ། ལུས་ངག་ནི་ཡིད་ཀྱི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་ན་ཐོག་མར་ཀུན་སློང་གི་བསམ་པ་ཚིག་ཙམ་དུ་མ་སོང་བར་འཆོས་པ་ཅིག་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བ་ལགས་དེ་འཆོས་པའི་རིམ་པ་ལ་མང་དུ་བཤད་ཀྱང་བློ་རབ་འབྲིང་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ཕན་ཆེ་བ་ནི། དང་པོར་འཇིག་རྟེན་འདིར་རིང་དུ་མི་གནས་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་མང་དུ་བསྒོམས་པས་ཚེ་འདི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལས་བློ་ལྡོག་ནས། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱི་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བློ་ཅིག་ཅི་བྱ་དགོས། དེ་ནས་སྲིད་པ་མཐའ་དག་གི་སྐྱོན་དང༌། ཞི་བའི་ཕན་ཡོན་སེམས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་འགྲུས་པར་བྱས་པས་འཁོར་བའི་ཕུན་ཚོགས་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལས་བློ་ལྡོག་ནས་ཐར་པ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་ཤུགས་དྲག་ལ་རྒྱུན་རིང་བ་ཅིག་བསྐྱེད་དགོས་པ་ཡིན། དེ་ནས་རང་ཉིད་ལ་བདེ་སྡུག་གིས་ཕན་གནོད་བྱེད་པ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་པར་མཐོང་ནས། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུམ་ལ་
Chinese
那么，不颠倒窍诀的简要归纳是：全部是从大论典中摘录的。窍诀的意义，也是因为论典广博，而且其中的意义极难理解，以及因为必要的原因而将次第颠倒错乱地讲述，为了能轻易地给予定解。如果将大论典作为讲说的法，而将小窍诀作为修持的法，并认为这两者是相违的，那就是根本没有理解教法的要点。就像这样，所有佛陀的经典，包括注释，都如“听闻、思辨、修行要努力”所说的那样，全部都是努力修行，趋入修行，专注于修行的缘故。如果是这样，那么《亲友书》中说：“无有怯懦当求多闻何用？此乃利益之窍诀要点，调伏汝心世尊如是说，心乃一切佛法之根本。”以及《四百论》中说：“除了心之外，对于去往之处等，因为没有见到福德等，所以对于所有外在的事物，首先应当说心。”正如圣者父子所说的那样，所有好坏的根本就是心，因为趋入恶行和行善的门径必定是三种，而身语是心的他者所支配的缘故。如果确定了这一点，那么首先将发起动机的念头在没有变成仅仅是言语之前就进行调整，这一点极其重要。虽然对于调整的次第讲述了很多，但是对于上中下所有根器都共同有益的是：首先，对于不会长久住于此世，忆念死亡，以及来世将如何转变，连同原因一起多多串习，从而使心从追求今生之事中转变过来。 那么，应该如何生起追求来世乃至究竟安乐的心呢？之后，对于轮回所有的过患，以及寂灭的利益，在心中极其努力地思惟，从而使心从追求轮回的圆满中转变过来，从而生起一个强烈而持久的希求解脱之心。之后，对于自己所感受到的苦乐是如何产生利益和损害的，也要同样地看到一切众生也是如此。对于慈爱、悲心和菩提心这三者
English
Now, the concise summary of the non-inverted key instructions is: all are extracted from the great treatises. The meaning of the key instructions is also because the treatises are extensive, and their meanings are extremely difficult to understand, and because the order is confused and taught due to necessity, in order to easily give certainty. If the great treatises are taken as the Dharma to be explained, and the small key instructions are taken as the Dharma to be practiced, and it is held that these two are contradictory, then it is because the essence of the teachings has not been understood at all. Like this, all the Buddha's scriptures, including commentaries, are, as it says, "Hearing, contemplating, and practicing should be diligently undertaken," all are diligently practicing, entering into practice, and focusing on practice. If that is the case, then as it says in the Letter to a Friend: "What is the use of seeking much learning without humility? This is the essential point of beneficial advice: subdue your mind, as the Bhagavan said, the mind is the root of all Dharma." And as it says in the Four Hundred Verses: "Apart from the mind, for going to places and so on, because merit and so on are not seen, therefore for all external things, the mind should be mentioned first." Just as the noble father and son said, the root of all good and bad is the mind, because the gateways to engaging in evil and engaging in good are definitely three, and the body and speech are controlled by the other power of the mind. If this is certain, then it is extremely important to first adjust the thought of the motivation before it becomes merely words. Although many have been taught about the order of adjustment, what is commonly beneficial to all abilities, high, medium, and low, is: first, to remember death, that one will not remain long in this world, and how one will transform in the next life, together with the causes, and to cultivate this extensively, thereby turning the mind away from pursuing this life. Then, how should one generate the mind that seeks happiness in the next life and beyond? After that, by diligently contemplating the faults of all of samsara and the benefits of peace, thereby turning the mind away from pursuing the perfections of samsara, one must generate a strong and lasting mind that seeks liberation. After that, seeing that all sentient beings are the same as oneself in how happiness and suffering benefit and harm them. For love, compassion, and bodhicitta
Tibetan
ཆེས་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་ན། སེམས་ཅན་གྱི་བདེ་སྡུག་སྒྲུབ་པ་དང་སེལ་བ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པར་རང་གི་དོན་ཙམ་ལྷུར་ལེན་པའི་བསམ་པ་ལེགས་པར་ལྡོག་ནས། གཞན་གྱི་དོན་ཉིད་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་དུ་མཐོང་ཞིང་། དེ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཏུ་ངེས་ནས་དེའི་ཕྱིར་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ཅི་སྐྱེད་པ་ལགས། འདི་དག་ལ་ཚིག་སྒྲིགས་ཀྱི་གོ་བ་ཙམ་རེ་ཡོད་པའི་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་ནས། ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ན། ཁོ་བོ་ནི་འདི་དག་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་ཆེད་དུ་བྱེད་དོ་ཞེ་འམ། ཐར་པའི་ཕྱིར་དུ་བྱེད་དོ་ཞེ་འམ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་དོ་བྱེད་ཞེས་པའི་ཚིག་སྙན་སྙན་མང་དུ་བརྗོད་ཀྱང༌། བློའི་འགྲོ་ཚོད་ནི་ཚེ་འདི་འམ། དོན་ འཁོར་བའི་བདེ་འབྲས་འགའ་ཞིག་ལ་མིང་ཐར་པར་བཏགས་པ་ཞིག་གམ། རང་གི་དོན་ཉི་ཚེའི་ཆེད་དུ་དམིགས་པ་ཅིག་ལས་གཞན་ཡོད་མི་བསམ། དེས་ན་བསམ་པ་འདི་དག་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པར་སྐྱེ་བ་ལ་གོ་བ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྒོམ་དགོས་ལ། བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ཡང་འདི་འདྲའི་རིགས་རྣམས་རང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་རྣམ་པ་དུ་མར་དཔྱད་ཀྱིན་སྒོམ་པའི་དཔྱད་བསྒོམ་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ལགས། དེ་ལ་དེ་དག་གི་དམིགས་རྣམ་སྐྱོང་བ་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་མོད་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱི་མི་ཆོག་པར་ཐུན་མཚམས་སུ་དེ་དག་ལས་བརྩམ་པའི་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་དྲི་མ་མེད་པ་མན་ངག་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་བལྟས་ནས་ངེས་པ་བརྟན་པར་བྱེད་པ་དང༌། བསམ་པ་དེ་དག་གི་འགལ་རྐྱེན་སེལ་བ་དང༌། མཐུན་རྐྱེན་སྒྲུབ་པའི་བསག་སྦྱང་མང་པོ་གནད་དུ་གཏོང་དགོས། དེ་ལྟར་རྒྱུ་ཕྱོགས་རེ་བ་རེ་མིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་རེ་བྱས་ནས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཞིབ་པར་སྐྱོན་ཡོན་ལེགས་པར་དཔྱད་ཅིང་བསྒོམས་པ་ན་འདིའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་བུ། རྣམ་པ་ནི་འདི་འདྲ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཚུལ་ནི་འདི་ལྟར་བྱས་པས། ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལག་རྗེས་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་འདུག་སྙམ་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས། ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་རྣམས་ལའང་གདེང་རྙེད་འོང་བ་ཡིན། དེའི་ཚེ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་ དང༌། སྐྱོན་གྱི་ཕྱོགས་འགོག་པའི་རང་རང་གི་བྱེད་ལས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཤེས་ཏེ། སྤོང་ལེན་གང་ལའང་འདི་ནི་ངེས་པར་དགོས་ཏེ། འདི་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མི་ཆོག་གོ་སྙམ་ནས་དམ་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མི་སྤོང་བ་ཅིག་འོང་བ་ལགས་བསམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་དང་པོར་བསྐྱེ
Chinese
如果非常熟悉，对于众生的安乐和痛苦的成办和消除，不以为然，反而彻底转变那种只顾自己利益的想法，视他人的利益为显而易见的愿望，并且确信成办此事的最佳方法唯有成佛，因此生起想要成佛的极其坚定的想法，这该如何生起呢？如果把这些仅仅当作词句结构的理解，就误以为已经足够，然后开始闻思修，即使口中说出许多悦耳的词句，比如“我做这些是为了来世”，或者“为了解脱”，或者“为了众生的利益”，但思维的走向仍然不离今生，或者将轮回中的一些安乐果报冠以解脱之名，或者只为自己眼前的利益着想，除此之外别无他念。因此，这些想法的生起不能仅仅停留在理解的层面，必须加以修习。而修习的方式也应该是，对于这些想法，要根据各自的情况，从多种角度进行分析，反复修习这种分析性的禅修，才能真正成就。其中，培养对这些想法的专注和理解是主要原因，但仅凭这些还不够，在禅修间隙，还要阅读基于这些想法的清净的佛经和论典，以及口诀，从而坚定信念，消除这些想法的违缘，并重视积累和净化，以促成顺缘。像这样，在原因方面，要做到不抱任何侥幸心理，具备所有必要的条件，然后用分别的智慧仔细分析其优点和缺点，并进行禅修，这样就能理解“这个目标是这样的，形式是这样的，思维方式是这样的，因此，会在相续中产生这样一种独特的印记”，从而对修行的极其细微之处也能充满信心。那时，就能了解成就功德和阻止过失的各自独特的作用，并且明白在取舍任何事物时，这都是必不可少的，仅仅做到这些还不够，从而不会舍弃任何正法，这些想法也会首先生起。
English
If one becomes extremely familiar, one will not be indifferent to accomplishing and eliminating the happiness and suffering of sentient beings, but will completely reverse the thought of only caring for one's own benefit. One will see the benefit of others as an obvious desire, and one will be certain that the best method for accomplishing this is only through Buddhahood. Therefore, how can one generate the extremely firm thought of wanting to attain Buddhahood? If one mistakes merely understanding the structure of these words as sufficient, and then engages in listening, contemplation, and meditation, even if one utters many pleasant words such as "I do these for the sake of the next life," or "for the sake of liberation," or "for the benefit of sentient beings," the direction of one's thinking will still not be separate from this life, or one will label some of the pleasant results of samsara with the name of liberation, or one will only think of one's own immediate benefit, and have no other thoughts. Therefore, the arising of these thoughts cannot merely remain at the level of understanding, but must be cultivated. And the way to cultivate them should be that, for these kinds of thoughts, one should analyze them from various angles according to their respective situations, and only by repeatedly cultivating this analytical meditation can one truly accomplish them. Among these, cultivating focus and understanding of these thoughts is the main cause, but these alone are not enough. During the breaks between meditation sessions, one must also read the pure scriptures and treatises based on these thoughts, as well as the oral instructions, in order to strengthen one's conviction, eliminate the obstacles to these thoughts, and emphasize accumulation and purification to facilitate favorable conditions. In this way, in terms of causes, one must not harbor any wishful thinking, but possess all the necessary conditions. Then, one should carefully analyze the advantages and disadvantages with discriminating wisdom and meditate on them, so that one can understand, "This goal is like this, the form is like this, the way of thinking is like this, therefore, such a unique imprint will be generated in the continuum," and thus one will be filled with confidence even in the extremely subtle points of practice. At that time, one will be able to understand the unique functions of accomplishing qualities and preventing faults, and one will understand that this is absolutely necessary in accepting or rejecting anything, and that merely doing these is not enough, so that one will not abandon any Dharma, and these thoughts will arise first.