Tibetan
་གཞན་གང་ཡིན་དེས་ནི་ཞིར་མི་འགྱུར། །ཞེས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གཉིས་ཀ་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཐར་པའི་སྒོ་དམ་པར་གསུངས་སོ། །གནས་ལུགས་སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་ཡུལ་མིན་པར་གསུངས་པ་དཔེར་ན་བུ་རམ་གྱི་རོ་འདི་འདྲ་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བཤད་ཀྱང་ལྕེས་མྱོང་བ་ཇི་བཞིན་པ་ཚིག་ལ་བརྟེན་ནས་གེ་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཇི་བཞིན་པ་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པའི་ཚིག་མཚོན་མི་ནུས་པ་ལ་བཞེང་ མཆི་བས་དེ་ལྟ་ན་ལེགས་སོ། །འོན་ཀྱང་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་དུ་གཏན་མི་རུང་བར་བྱར་མི་རུང་སྟེ། །གཞན་དུ་ན་ཚོགས་སྦྱོར་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཞིང་གོ་བར་མི་ནུས་པའི་དོན་ལ་འདིའི་དོན་ཡིན་ཞེས་རྟོགས་ལྡན་སློབ་མ་ལ་འཆད་པར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཅི་ཙམ་བཤད་ཀྱང་གོ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁྱེད་ཀྱིས་བཅོམ་གཞིག་ལྟ་བུའི་ཆད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང༌། སྣང་བ་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཉམས་དང་ནི། རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་ཚུལ་དང༌། །བཏགས་ཡོད་མིང་རྐྱང་ཙམ་དུ་དགོངས་ཚུལ་རྣམས། །རིམ་བཞིན་སྔ་མ་སྔ་མ་དམན་པ་དང༌། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བཟང་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས། ཚུལ་བཞིན་ལེགས་པར་བཀོད་པ་བདག་གིས་མཐོང༌། ཞེས་རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་པའི་འཕྲིན་ཡིག་ལས་སྟོང་པའི་དགོངས་ཚུལ་བཞི་བྱང་བར་གསུངས་པ་ལ། དང་པོ་དེ་ལྟ་ཡིན་མོད་ཀྱང་ཕྱི་མའི་སྣང་བ་གཟུང་བྱ་ཁོ་ན་ལ་བྱེད་མི་དགོས་ཏེ། །ཤེས་པ་ཡང་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་ཞིང་ཡུལ་གྱི་དབང་གིས་ཡུལ་ཅན་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་གིས་ཡུལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལའང་སྣང་བའི་ཐ་སྙད་འཐད་ལ་སྣང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟགས་པ་དང༌། རྟེན་འབྱུང་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། རྟེན་འབྱུང་བརྡ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་གཉིས་ཀ་ཆོས་རྣམས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་རྟོགས་པར་མཚུངས་པ་ལ།སྣང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་ རྟོགས་ན་ཡང་། །འཛིན་པའི་ཞེན་པ་མི་སྤོང་ཇི་ལྟར་ལགས། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྨྲ་བ་གང་དེ་ལ། །མྱོང་རིག་སྤང་གཉེན་སྒྱུ་མ་ཙམ་ཉིད་དུ། །བདེན་པར་ཁས་ལེན་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞིག་མཆིས། གལ་ཏེ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སྒྱུ་འཛིན་གྱི་ཞེན་པ་ཡོད་པས་སྙམ་ན། །དེ་ལྟ་ན་མིང་རྐྱང་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་ལའང་མིང་འཛིན་ཡོད་པས་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་བླ་མའི་བཞེད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་ནི། སྤྱིར་སྣང་བའི་ཐ་སྙད་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་མོད་ཀྱང༌། གང
Chinese
其他任何事物都不会寂灭。因此，通过确定后来的来去，分别了知无我的智慧，被认为是解脱之门。如果说实相不是声音和分别的对境，例如说红糖的味道是这样的，但就像舌头品尝一样，依靠语言无法表达，就像圣者在等持中所证悟的一样，无法用表达空性的语言来表达，所以这样说是好的。然而，不能完全否定声音和分别的对境。否则，通过集合的结合，从总体上证悟真如的说法就不合理了，而且对于无法理解的事物，向有理解力的学生解释说这就是它的意义也是不合理的，因为无论怎么说也无法理解。还有，您所说的像摧毁分解一样的断灭空性，以及证悟显现为空性的体验，以及了知缘起如幻术般的方式，以及认为只是假立名称的想法等等，依次是前者不如后者，后者比前者好的理由，我都看到了您如理如实地安排。如是至尊热达巴的信中说到了四种空性的见解。第一个是这样，但后面的显现不一定只是所取，因为即使没有意识也会显现，并且由于境的缘故而显现能境，由于能境的缘故而显现境。显现的名称在这两者上都适用，并且显现无自性的标志，以及像缘起如幻术般地了知，以及缘起只是名言的了知，这二者在了知诸法无根无基上是相同的。如果了知显现无自性，那么如何才能不舍弃执着的实执呢？对于说如幻术般的人来说，体验、觉知、断除、修习都只是幻术，有什么理由认为是真实的呢？如果认为说只是幻术般的人有幻术执着，那么认为只是名称的人也有名称执着，是相同的。因此，询问上师的观点是什么的回答是：一般来说，显现的名称适用于境和能境二者，但是什么
English
Whatever else it may be, it will not be pacified. Therefore, through ascertaining both coming and going afterwards, the wisdom that individually discerns the meaning of selflessness is said to be the supreme gate of liberation. If it is said that the nature of reality is not the object of sound and conceptualization, for example, saying that the taste of brown sugar is like this, but just as the tongue tastes it, it cannot be expressed through language, just as the noble ones realize it in meditative equipoise, the words that express emptiness cannot express it, so it is good to say so. However, one cannot completely deny the object of sound and conceptualization. Otherwise, the statement that the thusness is realized in general through the combination of aggregates would be unreasonable, and it would also be unreasonable to explain to a student with understanding that this is the meaning of something that cannot be understood, because no matter how much you say, it cannot be understood. Also, the annihilationist emptiness like destruction and disintegration that you mentioned, as well as the experience of realizing appearance as emptiness, and the way of understanding dependent origination as illusion, and the idea of thinking that it is just a nominal designation, etc., the reasons why the former is inferior to the latter and the latter is better than the former, I have seen that you have arranged them properly and truthfully. As it is said in the letter of Jetsun Redawa, there are four views of emptiness. The first one is like that, but the later appearance does not necessarily have to be just the object of apprehension, because even without consciousness it appears, and due to the object, the subject appears, and due to the subject, the object appears. The term appearance applies to both of these, and the sign of appearance being without inherent existence, as well as understanding dependent origination as illusion, and understanding dependent origination as mere designation, both of these are the same in understanding all phenomena as without basis and root. If one understands appearance as without inherent existence, then how can one not abandon the clinging to substantiality? For those who say it is like illusion, experience, awareness, abandonment, and practice are all just illusion, what reason is there to consider it as true? If one thinks that those who say it is just like illusion have clinging to illusion, then those who think it is just a name also have clinging to name, it is the same. Therefore, the answer to the question of what the lama's view is: In general, the term appearance applies to both object and subject, but what
Tibetan
་ཟག་གི་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དབང་གིས་སྤྱི་མིང་བྱེ་བྲག་པ་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་བསྟན་བཅོས་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་གཞག་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ནས་ཕྱི་གཟུང་བྱ་ལ་བདེན་འཛིན་ལྡོག་ཀྱང་མྱོང་རིག་ལ་ཞེན་པ་མི་འདོར་ཞེས་གསུང་བ་མི་འགལ་ཏེ། སྣང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་གསུང་བའི་ཐུགས་རྩེ་གཏད་ས་ཕྱི་རོལ་གཟུང་བ་ལ་བཞེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱི་རོལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང་ནང་གི་སེམས་ལ་བདེན་ཞེན་མི་འདོར་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགོངས་ཚུལ་གསུམ་པ་ནང་མྱོང་རིག་དང་ཕྱི་སྣང་བ་གཉིས་ཀའང་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ། འདི་ལའང་མཐར་འཛིན་གྱི་ཞེན་པ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་སྒྲ་རྟོག་ལ་མི་ལྟོས་པའི་དོན་ཆོས་སྒྱུ་ མ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི །ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་ལམ་ཡིན་གྱི་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་པས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ཁེགས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟོག་པས་བཞག་པ་ཙམ་མིན་པའི་རང་མཚན་འདོད་ལ། དེ་ལྟ་ན་དེའི་ལུགས་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྨྲ་བའི་དོན་དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟོག་པས་བཞག་པ་ཙམ་མིན་པའི་དོན་ཆོས་འདོད་དོ། །ཐལ་འགྱུར་བས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་ཆོས་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་མི་བཞེད་པས་རྟེན་འབྲེལ་བཏགས་ཡོད་མིང་རྐྱང་དུ་གོ་བ་དེའི་ལུགས་སུ་བཞེད་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སྣང་བ་ཙམ་ལས་གཞན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཙམ་མིན་གྱི་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡིན་ལ། །མཐར་འཛིན་གྱི་ཞེན་པ་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་གསུང་བའི་མཐར་འཛིན་ཡང་དབུ་མ་པ་སྤྱིའི་ལུགས་ཀྱི་མཐར་འཛིན་ཡིན་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་བ་ལྟར་ན་དེ་ལ་ད་དུང་མཐར་འཛིན་དགག་རྒྱུུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དོན་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་ལས་བཟང་པའི་ལྟ་ཡང་ཅེས་ལྟ་བ་ཡང་ཅེས་ག་ན་སྨྲ། ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་མེད་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གོ་བ་དང༌། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ དང༌། རྟེན་འབྲེལ་བཏགས་ཡོད་ཙམ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ལྟ་བ་མཐོ་དམན་དུ་གཞག་ཏུ་མེད་དོ། །དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་གཞི་ལམ་
Chinese
由于想要表达的意愿，总名进入一个别名，存在许多论典和世间的规则。因此，上师说，当显现如幻象般显现时，当下就了悟无自性，即使对外境所取的事物执着实有而止息，也不舍弃对体验和觉知的执着，这并不矛盾。之所以说了悟显现无自性，是因为其意图在于外境所取的事物。即使了悟外境无自性，也不舍弃对内心之心的实有执着，这并不矛盾。第三种观点是，内在的体验和觉知与外在的显现都依赖于因缘，因此像幻象一样仅在世俗中显现，而了悟到丝毫也不存在自性。对此，虽然没有任何执边的执着，但据说存在不依赖于缘起、名言概念的义法，仅仅执持为幻象。任何将诸法视为幻象的认知，都是道的自续派，他们在名言中承认以自相成立，因此虽然在胜义中遮破了自性，但在世俗中却认为存在并非仅由分别假立的自相。如果是这样，那么按照他们的观点，说如幻象般的意义，就是指在世俗中存在并非仅由分别假立的义法。应成派不承认以自相成立的义法存在于二谛之中，因此理解为缘起假立唯名，按照他们的观点来理解，就没有矛盾。因此，说在世俗中也仅仅是显现，而了悟到除此之外没有其他的自性，这也不是指以自相成立，而是指在胜义中没有成立的自性。说没有任何执边的执着，这里的执边也是指中观宗共同的执边。按照应成派的观点，对此仍然有需要遮破的执边。如果不是这样，那么了悟远离一切边的意义的见解，还能有什么比这更好的见解呢？还能说什么见解呢？诸法如以自相成立般显现，对此不存在如幻象般的理解，以及了悟一切显现无自性，以及了悟仅仅是缘起假立，对于这些来说，无法安立见解的高低。中观论典的意义，基础和道。
English
Due to the power of the intention to express, the general name enters a specific name, and there are many treatises and worldly rules. Therefore, the Lama said that when appearances appear like illusions, one realizes their lack of inherent existence from the very moment they appear. Even if the clinging to the reality of external objects ceases, one does not abandon the attachment to experience and awareness, which is not contradictory. The reason for saying that one realizes the lack of inherent existence of appearances is that the intention is focused on external objects. Even if one realizes the lack of inherent existence of external objects, it is not contradictory to not abandon the clinging to the reality of the inner mind. The third view is that both inner experience and awareness and outer appearances depend on causes and conditions, so they only appear conventionally like illusions, and one realizes that there is not even a little bit of inherent existence. In this regard, although there is no clinging to extremes, it is said that there is a meaning of Dharma that does not depend on dependent origination and conceptual terms, but is only held as an illusion. Any cognition that regards phenomena as illusions is the Svatantrika school of the path, who admit that they are established by their own characteristics in conventional terms, so although they refute inherent existence in the ultimate sense, they believe that there are self-characteristics that are not merely established by imputation in the conventional sense. If so, then according to their view, the meaning of speaking of illusions is that in the conventional sense, there is a meaning of Dharma that is not merely established by imputation. The Prasangikas do not accept that phenomena established by their own characteristics exist in both truths, so understanding them as mere names imputed by dependent origination is consistent with their view. Therefore, saying that even in the conventional sense, it is only appearance, and realizing that there is no other inherent existence besides that, does not mean that it is established by its own characteristics, but that there is no inherent existence established in the ultimate sense. Saying that there is no clinging to extremes, the clinging to extremes here also refers to the clinging to extremes of the common Madhyamaka school. According to the Prasangika view, there is still clinging to extremes to be refuted. If it is not so, then what better view could there be than the view of realizing the meaning of being free from all extremes? What view can one speak of? The understanding of phenomena appearing as if they were established by their own characteristics, but without such existence, like an illusion, and the realization that all appearances lack inherent existence, and the realization that they are merely dependent origination and imputation, for these, there is no way to establish the superiority or inferiority of views. The meaning of the Madhyamaka treatises, the basis and the path.