Tibetan
་ལྔ་སོགས་བཟུང་བ་ནས། དེ་ལས་ལྷག་པ་ལ་ཆགས་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འདོད་པ་ནི་མིན་ནོ། གཞན་ཡང་ཚད་ལས་ལྷག་པའི་གོས་གཅིག་ལ་བྱིན་རླབས་ཆགས་ན། ཆོས་གོས་གསུམ་པོ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་རུང་བ་གང་དག་གིས་ཞེང་དུ་རང་གི་ཁྲུ་གསུམ། ཆུར་རང་གི་ཁྲུ་ལྔའི་ཚད་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལས་ལྷག་པར་བྱེད་པ་སྤང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ལྷག་པའི་ཆ་ལའོ། །ཞེ་ན། བྱིན་རླབས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱོགས་འདིའོ། ཞེས་ངེས་མི་ནུས་ལ། དང་པོ་རློབ་པའི་ཚེ་ཕྱོགས་ངེས་པ་ཅན་བྱེད་ན་ནི་ཚད་ལྷག་ལ་བླ་གོས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱང་ཆགས་རུང་བས་ཆར་འབབ་པ་སོགས་ཀྱི་ཚེ་ཁྱེར་དགོས་མི་དགོས་འགལ་བ་འདུས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ལྷག་པའི་ཡོ་བྱད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏུ་རུང་བ་དང༌། སྐྲ་བཟེད་སོགས་སུ་འང་རུང་བར་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །འགྲེལ་པར་འདི་མན་ཆད་ནི་གོས་སྤྱི་ལྟ་བུ་ལ་དང༌། ཚད་ཅི་ཙམ་ལ་བྱིན་གྱི་བརླབས་པ་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ལས་ལོག་པ་ལ་སྤང་བར་འགྱུར་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང༌། རིམ་པ་དང༌། ཚད་གཉིས་ཀ་ལྷག་པ་ལ་མི་ཆགས་སོ། །རིགས་པ་འདི་མཐའ་ཚད་ལས་ཆུང་བ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ཞུ་བ་ལས་འབྱུང་བ་ལ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་རུང་བ་གང་རུང་མེད་པས་ཁྲུ་གང་བས་ཆུང་བ་ལ་རེ་ནས་བཞག་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བའི་དམིགས་བསལ་ནི་འཁོར་ཀྱི་ཕྱེད་མི་ཁེབས་པའི་དམན་པ་ནི་རེ་བ་མེད་པ་ཞག་བཅུ་པའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པའོ། །དེས་ན་དེ་བས་དམན་པ་འཁོར་གསུམ་གྱི་ཆུ་ཞེང་གི་ཕྱེད་ཚུན་ཁེབས་པ་གཅིག་དགོས་པར་གསལ་ལོ། །གདོང་ཕྱིས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཟླ་བར་བཞག་རུང་མེད་པས་དེ་དག་མ་ཡིན་པའི་ཡོ་བྱད་གྱི་གོས་ལ་བཞག་རུང་ཡོད་དོ། །དེས་ན་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་བཀག་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་རེ་བ་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་སོ། །འཁྲུར་འཇུག་གི་རྣམས་འབྱེད་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྦྲུམ་མ་སྟེ་ཞེས་སོ། །གཞན་དུ་འདུག་ན་དེ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། དབེན་པ་དེར་སྡེད་པ་དགེ་སློང་མ་དེ་མི་སྒྲུབ་ན་ཞེས་སོ། །འོག་ནས་ཉེ་དུ་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་པར་སྟོན་པའི་ཉེ་དུའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། རང་གི་ཕ་མ་དག་ནས་ཕ་མའི་ཕྲུགས་བདུན་པ་ཚུན་ཆད་དེ། ལས་ཞེས་པས་ཕའི་བརྒྱུད་མའི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་དང༌། མའི་བརྒྱུད་ཕའི་བརྒྱུད་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་བསྟན་པར་བཟུང་ངོ། །ཕའི་བརྒྱུད་ནི། ཕའི་ཕ་དང༌། དེའི་ཕ་ཞེས་སོགས་དང༌། མའི་ཡན་ལག་ ནི་ཕའི་མ་དང་དེའི་མ་ཞེས་སོགས་སོ། །མའི་བརྒྱུད་བའི་ཡན་ལག་ཀྱང་དེ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕ་མའི་བརྒྱུད་གཉིས་ཀ་ཕྲུགས་སུ་གྱུར་པའོ། །ཕྲུགས་དེ་གཉིས་གང་ཡང་རུང་བ་སྔ་མ་གཅིག་ལ་སྐྱེས་པ་ནི་ཉེ་དུའོ། །སྔ་མ་ནི་གཞི་གང་ལ་སྦྱར་རོ། །ཡང་གི་སྒྲསགཉིས་པོ་ལས་སྔ་ནས་སྐྱེས་པ་འབའ་ཞིག་ཉེ་དུར་མ་ཟད་པའོ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ན། རང་རང་གི་ཕ་དང་མའི་བརྒྱུད་ལས་སྐྱེས་པར་མ་ཟད༌། དེའི་ཡན་ལག་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་འབྱེད་འགྲེལ་དུ་ཕྱི་ནས་བུ་བུ་མོ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདུན་པ་ཚུན་ཀྱང་བཤད་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག །གང་དུ་ཡང་ཉེ་དུ་ཡིན་མིན་འདི་བཞིན་བྱེད་ཟེར་བ་དང༌། ཁ་ཅིག་ཕྱི་རོལ་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པ་དགག་བྱར་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ་དེ་བཞིན་ཡིན་ལ། ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པའི་སྐབས་སུ་ངོ་ཚ་བའི་གནས་སུ་བྱེད་མི་བྱེད་ལ་མ་བྱས་ན་སྲུ་མོ་ལྟ་བུ་ལ་འཁྲུར་བཅུག་པ་སོགས་རུང་བར་འགྱུར་བས་བཅས་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདི་ནི་ཡུལ་དུས་གང་ན་ཉེ་དུར་བྱེད་མི་བྱེད་དང༌། ཉེ་དུ་ལའང་ངོ་ཚ་བའི་གནས་སུ་བྱེད་མི་བྱེད་ལ་རྩི་དགོས་སོ། །གང་ལ་འདུ་ཤེས་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཞེ་ན་དགེ་སློང་མ་ཞེས་ཏེ། དེའེི་དགེ་སློང་མའི་སྡོམ་པ་དག་པ་ལྟ་བ་མཐུན་པ། མཚན་མཐུན་པ་ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་པ། བསྟེན་དུ་རུང་བ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་མི་ལྡན་པ། ཉེ་དུ་མིན་པ་སྟེ་ཆོས་བརྒྱད་ལྡན་ནོ། འདི་ལ་བསྟེན་དུ་རུང་བ་དགེ་སློང་མ་ཡིན་ པས་འགྲུབ་པས་མི་དགོས་ལ། བསླབ་སྦྱིན་གྱི་དགེ་སློང་བསྟེན་དུ་རུང་བ་ན། བསླབ་པ་སྦྱིན་མོས་ཆོག་གམ་མི་ཆོག་དཔྱད་དགོས་པས་དང་པོ་བརྟག་གོ །ཉེ་དུ་མིན་པ་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་པར་གསུངས་པ་ནི་ཉི་ཤུ་སྟེ། བཅུ་ཚན་དང་པོ་ནས་འཁྲུར་འཇུག་ལེན་པ། སློང་བ་སོགས་བཞི་སྟེ་དྲུག །བར་བ་ནས། བལ་རྨེལ་བ། མངོན་ཚན་ཉོ་ཚོང་སྟེ་གསུམ། ཐ་མ་ནས་ལྷུང་བཟེད་འཚོལ་བ། འཐག་པ་གཉིས་ཏེ་གསུམ་དང༌། འབའ་ཞིག་པ་ནས། གོས་བྱེད་པ་དང༌། སྦྱིན་པ། འདུག་གནས་སུ་ཟ་བ་དང་བསོད་པ། སློང་བ། གཅེར་བུ་ལ་སྟེར་བ་དང༌། མགྲོན་དུ་གཉེར་བ་སྟེ་དྲུག་གོ །སོར་བཤགས་ནས་དང་པོ་གཉིས་སོ། །འདིར་ལྷུང་བཟེད་འཚོལ་བ་ལ་ལུང་ནས་དངོས་སུ་མ་གསུངས་པ་ཡི་གེ་ཆད་པ་འདྲ་སྟེ། རྩ་བས་ལུང་གི་དོན་ཙམ་སྡུད་པའི་སྐབས་སུ་དངོས་སུ་བསྡུས་ལ། འགྲེལ་པས་བྱེ་བྲག་ཏུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་ཟེར་རོ། ལུང་ནས་དངོས་སུ་མ་གསུངས་ཀྱང༌། དོན་གྱིས་ཐོབ་པ་ལ་དགུ་ནི། དབེན་པ་ན་འདུག་འགྲེང་དང༌། ཆོས་སྟོན་པ། སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་དང༌། ཡང་ཡང་ཟ་བ་རས་ཆེན་འཚོལ་བ་དང༌། ལྷུང་བཟེད་གསུམ་ལས་ལྷག་པ་ལེན་པ། ལྷན
Chinese
从持有五等开始，认为超过这个限度就会产生贪执和过失，这不是正确的。此外，如果超过限度的一件衣服上产生了加持，那么哪一些可以用来加持三件法衣呢？经中说，宽度是自己的三肘，长度是自己的五肘，超过这个限度的应该舍弃，这与经文相违背。如果说是多余的部分呢？如果说是没有加持的方面呢？这是无法确定的。如果一开始缝制的时候就确定了方向，那么超过限度的衣服也可能产生加持，那么下雨等时候是否需要携带，就会产生矛盾。而且，多余的物品可以加持，甚至头发等也可以，那就太过分了。注释中说，从这里开始，就像普通的衣服一样，应该说多少尺寸会产生加持，以及与此相反的应该舍弃。因此，次第和尺寸两者都不能超过。这个道理也适用于小于限度的情况。从请问中出现，因为没有任何可以加持的东西，所以如果放着小于一肘的衣服，就会有过失，这是因为低于一半的僧裙就属于不需要期待的十日之物。因此，很明显，需要一件比这更小的，能够遮盖住三圈水宽一半的衣服。因为脸巾等不能存放一个月，所以那些不是脸巾等的物品的衣服是可以存放的。因此，禁止存放不合适的物品，两者都属于不需要期待的方面。在引入洗浴的分别中，说是出家的孕妇。如果住在别处，就会有过失。如果住在僻静处，不供养那个比丘尼，就会有过失。下面要说明需要亲属作为支分，什么是亲属的定义呢？从自己的父母开始，直到父母的第七代。用“业”字表示父亲的血统和母亲的支分，以及母亲的血统和父亲的支分。父亲的血统是父亲的父亲，以及他的父亲等等，母亲的支分是父亲的母亲和她的母亲等等。母亲的血统和父亲的支分也是如此。这样，父母的两个血统都
English
From holding five etc., it is not correct to think that attachment and fault arise from exceeding this limit. Furthermore, if a blessing arises on one garment that exceeds the limit, then which ones can be used to bless the three Dharma garments? It is said in the sutras that the width is one's own three cubits, and the length is one's own five cubits, and that which exceeds this limit should be abandoned, which contradicts the sutras. What about the extra part? If it is said to be the side without blessings? This cannot be determined. If one determines the direction when sewing it for the first time, then the blessing of the outer garment may also arise on the garment that exceeds the limit, then whether it is necessary to carry it when it rains, etc., will become contradictory. Moreover, it is too extreme to be able to bless extra items, and even hair, etc. The commentary says that from here on, like ordinary clothes, it should be said how much size will produce blessings, and what should be abandoned that is contrary to this. Therefore, neither the order nor the size can be exceeded. This reasoning also applies to things smaller than the limit. It appears from the question that because there is nothing to bless, it is a fault to leave a garment smaller than one cubit, because something less than half of a monastic skirt belongs to the category of ten-day items that do not need to be expected. Therefore, it is clear that one needs a garment smaller than that, which can cover half the width of three circles of water. Because face cloths etc. cannot be stored for a month, clothes that are not face cloths etc. can be stored. Therefore, prohibiting the storage of unsuitable items, both belong to the side that does not need to be expected. In the distinction of introducing bathing, it is said that the ordained pregnant woman. If you live elsewhere, there will be a fault. If you live in a secluded place and do not support that bhikkhuni, there will be a fault. Below, what is the definition of a relative, which is shown to be necessary as a limb? From one's own parents up to the seventh generation of parents. The word "karma" indicates the lineage of the father and the limbs of the mother, and the lineage of the mother and the limbs of the father. The father's lineage is the father's father, and his father, etc., and the mother's limb is the father's mother and her mother, etc. The mother's lineage and the father's limb are also the same. In this way, both lineages of parents
Chinese
成了亲属。那两个亲属，无论哪一个，如果生在前一个，就是亲戚。前一个是指什么基础而言的呢？“又”这个词表示，不仅仅是从两者中先出生的才是亲戚。如是说，不仅是从各自的父亲和母亲的血统中出生的，而且从那（血统）的分支中出生的，也称为亲戚。在《分别解脱经》的注释中说，从女儿或儿子之后出生的第七代也包括在内。对此，有些人说：“无论在哪里，都这样区分是否是亲戚。”还有些人说：“这只是在禁止对外在享乐的执着时才这样，而在对内在有情众生的执着时，是否视为羞耻之事则不一定。如果不这样，那么让姑母之类的人发生性行为等也是允许的，这样戒律就变得没有意义了。”因此，在任何地方、任何时候，是否视为亲戚，以及对于亲戚是否视为羞耻之事，都需要考虑。如果问，谁是进行识别的人呢？答：是比丘尼。即，具有比丘尼戒律清净、见解相同、名称相同这三个条件，身体普通，可以依止，不具神通，不是亲戚，这八种功德。其中，可以依止的比丘尼，因为是比丘尼所以自然具备，不需要特别说明。如果是可以依止的学戒比丘尼，那么是否允许学戒比丘尼给予学处，需要进行考察，所以首先要进行观察。需要作为支分来说明的“不是亲戚”有二十种，即：从第一个十种中，接受或给予性行为，乞讨等四种，共六种。从中间的十种中，梳羊毛，公开买卖三种。从最后（的十种）中，寻找钵，纺织两种，共三种。从单独的（情况）中，制作衣服，给予，在住所吃东西和布施，乞讨，给予裸体者，招待客人，共六种。从忏悔（的情况）中，最初两种。这里，关于寻找钵，经典中没有明确说明，似乎是文字遗漏了，因为根本（论）在总结经典意义时明确地包含了它，而且注释也没有进行区分。有人这样说。虽然经典中没有明确说明，但通过意义获得的（情况）有九种，即：在寂静处坐卧，说法，允许（性行为），反复吃东西，寻找粗布，拿取超过三个钵，一起
English
became relatives. Whichever of those two relatives was born before the other is a relative. To what basis does "before" refer? The word "also" indicates that it is not only those born earlier from both that are relatives. As it is said, not only those born from the lineage of one's own father and mother, but also those born from the branches of that (lineage) are called relatives. In the commentary on the *Prātimokṣa Sūtra*, it is said that even the seventh generation born from daughters or sons is included. Regarding this, some say, "Everywhere, this is how it is determined whether or not someone is a relative." Others say, "This is only the case when prohibiting attachment to external enjoyments, but when it comes to attachment to internal sentient beings, it is not necessarily considered a matter of shame. If it were not, then allowing sexual acts with aunts and the like would be permissible, and the precepts would become meaningless." Therefore, in any place and at any time, whether or not someone is considered a relative, and whether or not relatives are considered a matter of shame, must be considered. If asked, who is the one who identifies (a suitable nun)? The answer is: a *bhikṣuṇī*. That is, one who possesses the eight qualities of having pure *bhikṣuṇī* vows, having the same view, having the same name (ordination name), having an ordinary body, being suitable to rely on, not possessing magical powers, and not being a relative. Among these, the *bhikṣuṇī* who is suitable to rely on is naturally accomplished because she is a *bhikṣuṇī*, so it does not need to be specifically stated. If it is a *śikṣamāṇā* *bhikṣuṇī* who is suitable to rely on, then it needs to be examined whether or not it is permissible for the *śikṣamāṇā* to give the *śikṣā*, so it must be examined first. The "not being a relative" that needs to be stated as a branch has twenty aspects, namely: from the first ten, accepting or giving sexual acts, begging, etc., four, totaling six. From the middle ten, combing wool, openly buying and selling, three. From the last (ten), seeking alms bowls, weaving, two, totaling three. From the separate (situations), making clothes, giving, eating and offering in the dwelling, begging, giving to naked people, hosting guests, six. From confession (situations), the first two. Here, regarding seeking alms bowls, it is not explicitly stated in the *sūtra*, it seems that the text is missing, because the root (text) explicitly included it when summarizing the meaning of the *sūtra*, and the commentary did not differentiate it. Some say this. Although it is not explicitly stated in the *sūtra*, there are nine (situations) obtained through implication, namely: sitting and standing in solitude, teaching the Dharma, allowing (sexual acts), repeatedly eating, seeking coarse cloth, taking more than three alms bowls, together