Tibetan
དགོས་ཏེ། ཡིད་གཉིས་ནི་འདུ་ཤེས་དང་འདྲ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་གསུམ་ལས་ཆུང་ན་འཇིག་སྟེ་ཞིང་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་གྱུར་བཞིན་ནོ། །ཡོ་བྱད་གཞན་གཉིས་པོ་བྱིན་རླབས་ཅན་ལ་ནི་ཁྲུར་ལོངས་ལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་རེ་རེ་བར་མ་ངེས་སོ། །དེར་མ་ལོངས་ན་གང་ལ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྔ་མ་རྣམས་ཟེར་རོ། །སྤང་བ་ལ་ཞེས་པ་ལ། འགྲེལ་པས་ཞག་བཅུ་འདས་པ་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་ཞག་གཅིག་འབྲལ་བ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དྲངས་བས་ནི་སྤང་བ་བྱུང་ཡང་བྱིན་རླབས་ཆགས་པར་གསལ་ཏེ། སྤང་བ་འབྱུང་བ་ལ་བྱིན་རླབས་ཡོད་པའམ། ཆགས་པ་ནི་འབྲེལ་ཡང་ཞེས་པར་དོགས་པ་བཅད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྤང་བ་བྱུང་ཟིན་ལ་སྔར་གྱི་བྱིན་རླབས་གནས་པའི་ཁུངས་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་ནི་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །འོ་ན་འབྲལ་སྤང་བྱུང་བ་དེ་གནས་ ཐ་དད་དུ་མ་སྤངས་ན་འབྲལ་སྤང་སྔ་མ་མི་འདག་ལ། སྤངས་ན་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། གནས་ཐ་དད་དུ་སྤངས་པ་ལ་འབྲལ་བས་མ་ཁྱབ་སྟེ། བདག་པོའི་སྒོ་ནས་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་དང་ལྟ་བ་མི་མཐུན་པ་བཞིན་གནས་ཀྱང༌། ཆོས་འདི་པ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱིན་བདག་གིས་སྤྱིར་ཕུལ་བའི་གནས་ལྟ་བུ་ལ་ཇི་སྲིད་དགེ་སློང་འབྱུང་ལ་དབང་བ་དེ་སྲིད་དུ་གནས་དེ་མི་ཉམས་པ་སྟེ་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐུན་མོང་བ་དག་གིས་ཞེས་པ་ལྟར་ན། བདག་པོ་གཅིག་ཉིད་ཅེས་པའི་མདོའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྒོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐུན་མོང་བ་ཞེས་པ་གཅིག་ཡོད་དགོས་པ་འདྲའོ། །འཇོག་པ་ལ་དྲུག་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལ། ཚད་ནི་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པའི་ཚད་དུ་མ་ཆོག་པ་ཡ་མཐའ་དང༌། ཁྲུ་གང་དུ་ལོངས་པ་མ་མཐའ་སྟེ། དངོས་ཀྱི་བསྐྱེད་པ་ལའོ། །དེ་ཡང་ཁ་བསྐང་ལ་རེ་བ་མེད་ན་ཞག་བཅུའི་རིགས་སུ་འགྱུར་བས་རེ་བ་གཞག་ཏུ་རུང་བ་ལ་རེ་བ་དགོས་སོ། །འདི་རྟེན་གྱི་ཆོས་སུ་འགྲིག་གོ །ཆུང་བ་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པ་ལས་སོ། །ཇི་ཙམ་གྱིས་ཆུང་ན་ཁྲུ་གང་ཞེས་སོ། །རེ་བ་ནི་ཟླ་བ་གཅིག་གི་ནང་དེར་ཆོས་གོས་རྙེད་དུ་རེ་བ་དགོས་ཀྱི། དེ་རྒྱུན་ཆད་ན། སྤྱིར་རེ་བ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཟླ་བར་གཞན་ཏུ་མི་རུང་ངོ། །སྟན་ལ་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བ་གཅིག་པུས་ཆོག་གི །རེ་བ་ཡོད་པ་དང༌། རང་དབང་བའི་བྱིན་རླབས་རུང་གསུམ་གང་རུང་མེད་པ་དགོས་ སོ། །དེ་ནི་ཁྲུ་གང་པའོ། །གལ་ཏེ་མཐང་གོས་ལ་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་ན་དེའི་ཁ་བསྐང་ལ་མི་རེ་བ་དང༌། ཁ་བསྐང་དང་བསྡོམས་པས་དེར་ལོངས་ན་ཐ་ཚད་ལོངས་པས་ཞག་བཅུ་པར་འགྱུར་བ་རི
Chinese
这是需要的。因为（经中）说，二念就像意识一样。如果小于三肘，就会损坏，因为它不是田地。就像名称改变一样。另外两种用品，对于加持过的，用一肘就足够了，但并非所有都需要一一用心。如果不够一肘，就什么也没有，这是前辈们说的。关于“舍弃”这一点，注释中引用说，过了十天加持的（物品），有一天是可以舍弃的，这清楚地表明，即使舍弃，加持仍然存在。因为对于舍弃的产生，是否有加持，或者存在，即使关联也有疑问已经被消除。并且，不能说舍弃之后，以前的加持仍然存在，这将在下面讨论。那么，如果产生了分离舍弃，如果不在不同的地方舍弃，那么之前的分离舍弃就不会消失，如果舍弃了，就会产生后来的，那么（这）就像山一样吗？不是的，在不同的地方舍弃并不包括分离，因为是从所有者的角度来安立的。就像名称和见解不一致一样，即使是处所，像施主普遍供养给这个教派和后来的教派的处所一样，只要有比丘出现并拥有权力，那么这个处所就不会消失，也就是说不会分离。就像“共同者们”所说的那样，在“唯一所有者”的经文之后，门等必须有一个共同的。关于安立，六种与之前相同。关于尺寸，不能超过覆盖三肘的尺寸是上限，达到一肘是下限。这是对于真实的生起而言。而且，如果对补充没有期望，就会变成十天的种类，因此对于可以寄托期望的，需要期望。这符合作为所依之法的规定。所谓“小”，是指小于覆盖三肘。小多少呢？说是一肘。期望是指一个月内期望能得到法衣。如果中断了，仅仅有普遍的期望是不允许在其他月份进行的。对于垫子，仅仅铺设未缝制的坚硬物就足够了。需要没有期望，以及没有自主的加持，这三者中的任何一个。那就是一肘的。如果下裙覆盖三肘，那么不期望补充，并且加上补充后达到那里，那么因为达到了下限，就会变成十天的。
English
This is necessary. Because it is said (in the scriptures) that dualistic thoughts are like consciousness. If it is smaller than three cubits, it will be damaged because it is not a field. Just like the name changes. The other two items, for the blessed ones, one cubit is enough, but not all need to be done with one's mind. If it is not enough one cubit, then there is nothing, this is what the predecessors said. Regarding "abandoning," the commentary quotes that for something blessed after ten days, one day can be abandoned, which clearly shows that even if abandoned, the blessing still remains. Because for the arising of abandonment, whether there is blessing or existence, even if related, the doubt has been eliminated. And, it cannot be said that after abandoning, the previous blessing still remains, which will be discussed below. So, if separation and abandonment occur, if not abandoned in different places, then the previous separation and abandonment will not disappear, and if abandoned, the later one will arise, then is it like a mountain? No, abandoning in different places does not include separation, because it is established from the perspective of the owner. Just as name and view are inconsistent, even the place, like the place that the benefactor universally offers to this school and the later school, as long as there are monks appearing and having power, then this place will not disappear, that is, it will not be separated. Just as "the common ones" say, after the scripture of "the sole owner," there must be a common one for the door and so on. Regarding establishment, the six are the same as before. Regarding size, not exceeding the size that covers three cubits is the upper limit, and reaching one cubit is the lower limit. This is for the actual arising. Moreover, if there is no expectation for supplementation, it will become a type of ten days, so for those that can be expected, expectation is needed. This is in accordance with the rule of being a basis for Dharma. The so-called "small" means smaller than covering three cubits. How small? It is said to be one cubit. Expectation means expecting to obtain Dharma robes within one month. If it is interrupted, merely having a general expectation is not allowed in other months. For the mat, merely laying an unsewn hard object is sufficient. It is necessary to have no expectation, and no autonomous blessing, any of these three. That is one cubit. If the lower garment covers three cubits, then not expecting supplementation, and adding the supplementation to reach there, then because the lower limit is reached, it will become ten days.
Tibetan
གས་ནའང༌། གོས་གཞན་གཉིས་ལ་རེ་བའི་དུས་ན། འཁོར་གསུམ་ལས་ལྷག་ཀྱང་རང་གི་ཐ་ཚད་དུ་མ་ཆོག་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེར་མི་རུང་ཡང་ཟླ་བའི་ནང་དུ་རང་གི་ཐ་ཚད་དུ་ཆོག་པ་རྙེད་ན་དེ་ལས་ལྷག་པར་བཞག་ཏུ་མི་རུང་བ་བདེན་མོད། མ་རྙེད་ན་དེ་ལས་ལྷག་པར་མི་འཇོག་པ་ཅི་ཞེ་ན། སྤྱི་ཙམ་ནས་འཁོར་གསུམ་མི་ཁེབས་པའི་ཁྲུ་གང་ཡན་ཆད་པའི་གོས་ལ་བྱིན་རླབས་མ་བྱས། གཞན་ལའང་མ་བསྔོས་པར་བཅངས་ན་ཞག་བཅུ་འདས་པ་ན་སྤང་བར་འགྱུར་བ་ལ། རྟེན་སྔ་མ་ལྟ་བུའི་དགེ་སློང་ལ་གོས་དེ་ཞག་བཅུའི་རིགས་སུ་མི་འགྲོ་པར་འཆང་བའི་ལྟུང་བསྐྱེད་ནི་དུས་སྤངས་སུ་སོང་ནས་ཞག་སུམ་ཅུ་བའི་མཐའི་བར་དུ་བཞག་པ་ཆོག་པས། ཆོག་པ་གཅིག་བྱུང་བས་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ཞག་བཅུ་པ་ལས་འཆང་དུས་ཀྱི་ཆ་ནས་ཁྱད་ཞུགས་སོ། །དེ་ལ་ཟླ་བ་གཅིག་གི་ནང་དུ་རྙེད་ན་ལེགས། མ་རྙེད་ན་བཞག་བའི་གོས་སྟན་བཅང་དུ་མི་རུང་བར་སྟོན་བ་མིན་གྱི། མ་རྙེད་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སོགས་ལ་བྱས་པར་འཆང་བ་འགོག་པས་ན། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་གོས་སུ་མ་ལོངས་པར་བཅངས་པས་ཆོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྟོད་གཡོགས་གཉིས་ལ་ཡང་རང་ཚད་དུ་མ་ལོངས་ཤིང༌། འཁོར་གསུམ་ཁེབས་ན་རེ་བས་བཞག་རུང་མི་འགོག་གི །བྱིན་རླབས་མ་བྱས་པར་རེ་བ་འཇོག་ པ་ན་ཚད་དེ་ཙམ་པ་ལ་རེ་བ་མི་ཆགས་པས། གལ་ཏེ་ཚད་དེ་ཙམ་པ་ལ་རེ་བས་འཆང་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་བཞག་དགོས་སོ། །ཁ་དོག་ནི་སྔོ་སེར་དམར་པོ་དང༌། དེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ལས་བྱས་པའོ། སོགས་པས་ནི་བལ་གོས་དང༌། རས་གོས་ལྟ་བུ་སྡུད་དེ། དེ་ལ་ཁ་སོགས་དང༌། ཁ་བསྐང་མི་རུང་བར་སྟོན་ནོ། འདི་དང་འཆང་བ་ལ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྦྱར་དུ་རུང་ལ། ཞག་བཅུ་དང༌། སུམ་ཅུ་ལས་འདས་པར་འཆང་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའི་ཀུན་སློང་གི་ཡན་ལག་ནི་མི་དགོས་པ་འདྲ་སྟེ། ཀུན་སློང་དེ་འདྲའི་དམིགས་མེད་པར་བཅངས་པའམ། བརྗོད་པ་ལ་ཡང་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའེི་ཕྱིར་ཀུན་སློང་གི་ཡུལ་ལ་ཞུགས་པའི་སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་ཀྱང་མི་དགོས་སམ་སྙམ་མོ། །འབྲལ་བ་ལ་བསམ་སྦྱོར་གྱི་ཡན་ལག་མི་དགོས་པ་འདྲ་སྟེ། དཔྱད་པར་བྱའོ། འོ་ན་འཆང་འཇོག་གཉིས་ལ་ལན་ཅིག་སྤང་པར་གྱུར་ནས་ཡང་སྔར་བཞིན་སོང་ན་སྤོང་བར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། ཁྱིམ་རེ་རེ་ལ་ལྟུང་བར་གསུངས་པ་དང༌། བུ་ཎྱ་ཤྲཱིས། ནུབ་ལྷག་པར་ཉལ་བ་ལ་བཤད་པས། དེའི་རིགས་པས་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འཐད་པ་འདྲའོ། །དེ་ལྟ་ན་ལྷུང་བཟེད་འཆང་བ་དང་གསོག་འཇོག་གིས་སྤང་པ་ལ་ཡང་རིགས་པ་མཚུངས་སོ། །ཁ་
Chinese
然而，当希望得到另外两件衣服时，即使超过三衣的量，如果未达到自己的限度也是不允许的，那么为什么在那里不允许，但在一个月内找到达到自己限度的衣服就可以允许超过这个量，这是真实的。如果没有找到，为什么不允许超过这个量呢？一般来说，对于不能覆盖三衣的、超过一肘长的衣服，如果没有加持，也没有布施给他人而持有，超过十天就会被舍弃。对于像以前的所依（指比丘）来说，这件衣服不属于十日衣之类，持有它会产生堕罪，因为已经过了时限，所以可以放置到三十日的期限。因为出现了一个允许的情况，所以从所依的角度来说，在持有时间上比十日衣有所不同。因此，如果在一个月内找到（合适的衣服）是最好的。如果没有找到，并不是说不允许放置衣服垫子，而是因为如果没有找到，就禁止加持等之后再持有。因此，加持后，在没有成为衣服之前持有是可以的。同样，对于两件上衣来说，如果没有达到自己的限度，但能覆盖三衣，那么允许希望持有，并不禁止。如果没有加持就希望持有，那么对于那个尺寸的衣服就不会产生希望。如果对于那个尺寸的衣服希望持有，那么必须加持后才能放置。颜色是蓝色、黄色、红色以及由这些颜色变化而成的。等等包括了羊毛衣服和棉布衣服等。这表明不能添加“口”等字样，也不能补充。与此相关联的持有可以加入作意支。超过十天和三十天想要持有，似乎不需要持续不断的意乐支，因为无目的地持有或谈论也会导致堕罪。因此，我认为也不需要进入意乐境的加行支。舍弃时似乎不需要思和加行支，这需要进一步研究。那么，对于持有和放置，如果一次舍弃后又恢复原状，是否还会被舍弃呢？经中说对每一家都会犯堕罪，而且布尼雅室利（Buṇyaśrī）也解释了过度睡眠的情况。因此，按照这个道理，会舍弃的说法似乎是合理的。如果是这样，那么对于持有钵和通过积蓄而舍弃的情况，道理也是一样的。口
English
However, when hoping for two other garments, even if it exceeds the three robes, if it does not reach one's own limit, it is not allowed. Then why is it not allowed there, but if one finds a garment that reaches one's own limit within a month, it is permissible to keep more than that, which is true. If one does not find it, why is it not allowed to keep more than that? Generally, for a garment that cannot cover the three robes and is more than one cubit long, if it has not been blessed and has not been given to others, it will be discarded after ten days. For a monk like the previous support (referring to a bhikkhu), this garment does not belong to the category of ten-day garments, and holding it will incur a downfall, because the time limit has passed, so it is permissible to keep it until the end of thirty days. Because a permissible situation has arisen, from the perspective of the support, it differs from the ten-day garment in terms of holding time. Therefore, it is best to find (a suitable garment) within a month. If one does not find it, it does not mean that it is not permissible to place garment mats, but because if one does not find it, it is forbidden to hold it after blessing it, etc. Therefore, it is permissible to hold it after blessing it before it becomes a garment. Similarly, for the two upper garments, if they do not reach one's own limit, but can cover the three robes, then it is permissible to hope to hold them, and it is not forbidden. If one hopes to hold them without blessing them, then one will not have hope for a garment of that size. If one hopes to hold a garment of that size, then one must bless it before placing it. The colors are blue, yellow, red, and those derived from these colors. And so on includes woolen garments and cotton garments, etc. This indicates that one cannot add words like "mouth" or supplement them. Holding in connection with this can be combined with the limb of attention. Wanting to hold it beyond ten days and thirty days, it seems that one does not need the limb of continuous intention, because holding or talking aimlessly will also lead to a downfall. Therefore, I think that one does not need the limb of application that enters the realm of intention either. It seems that one does not need the limbs of thought and application when discarding, which needs further investigation. So, for holding and placing, if one discards it once and then returns to the original state, will it still be discarded? The sutras say that one will commit a downfall in each household, and Buṇyaśrī also explained the situation of excessive sleep. Therefore, according to this reasoning, the statement that it will be discarded seems reasonable. If that is the case, then the reasoning is the same for holding a bowl and discarding it through accumulation. Mouth