Chinese
除了（时间单位）“ཐུན་”之外的十个单位不是，因此对于十日等等，应该从那时起计算超过的时间。此外，在《分别》中说：在“ཚེས་”时，如果得到法衣后第十一天的黎明升起，就会犯堕罪。因为对于得到法衣的那一天，没有确定早上等等的时间单位。否则，如果“ཚེས་”时早上得到，那么第十一天的早上就会犯堕罪。因为会这样说。对此的错误理解是：对于持有和舍弃两种以及放置等等，必须升起第十一天的黎明和第三十一天等等。因为经文中说“第八天的黎明升起时”。如果把得到的那一天过去的黎明算作（开始），那么就无法完成持有超过钵盂一天以上的戒律，因此必须从得到之后计算黎明。如果那样，就必须超过十一天和三十一天等等。据说《略释新译》中也说这是关于持有的，需要考察。这是不合理的，因为正如《分别》中所说：“第十一天的黎明升起时”，应该加上“第八天的黎明”。因为这不是从一个一个黎明数起的第八个黎明。否则，就不会说“在十天之内应该交给其他人吗？”，而是说“在十一天之内”。因为这样说，并且因为第十个是三个部分的混合，所以与不互相依赖的说法相矛盾，因为超过十天时，第十一天才会到来。对于此，如果加持药物七天，第八天的黎明升起时就会犯堕罪，那么也应该与夏季加持七天的情况进行比较。如果想要那样，那么说加持一天就没有意义了。对于“这不相似”的回答是，夏季只与天有关，而药物则不一定，就像适合的时间单位一样。据说这两者都需要考察。关于“居住”是指：是否确定除了夜晚的最后一部分之外，之前的那些部分不是衰败的因素呢？这表明将与居住相关的七天与容器结合会导致犯罪。而且，除了居住在军队中的人之外，其他人只有夜晚 会犯罪，因为经文中提到夜晚说：“在第三个夜晚，在客人之外是清净的”。居住在军队中的人，即使有危险也会犯罪，因为
English
The ten units other than "thun" are not, so for ten days etc., one should count the days that have passed since then. Furthermore, in the "Differentiation," it says: On the "tse," if the dawn of the eleventh day rises after obtaining the Dharma robe, one commits a downfall. Because for the day of obtaining, the time unit of morning etc. is not specified. Otherwise, if one obtains in the morning on the "tse," then one commits a downfall on the morning of the eleventh. Because it would be said that way. A wrong understanding of this is: For holding and abandoning two and placing etc., the dawn of the eleventh day and the thirty-first day etc. must rise. Because it says in the scriptures, "When the dawn of the eighth day rises." If the dawn after the day of obtaining is taken as (the beginning), then it is impossible to accomplish the precept of holding the alms bowl for more than one day, so one must count the dawn after obtaining. If so, then one must exceed eleven days and thirty-one days etc. It is said that the "Condensed New Translation" also says that this is about holding, and it needs to be examined. This is unreasonable, because as it says in the "Differentiation," "When the dawn of the eleventh day rises," one should add "the dawn of the eighth day." Because this is not the eighth dawn counted from each dawn. Otherwise, it would not say, "Should one give it to others within ten days?" but would say, "Within eleven days." Because it says so, and because the tenth is a mixture of three parts, it contradicts the statement of not depending on each other, because when ten days have passed, the eleventh day will come. Regarding this, if one blesses medicine for seven days, and the dawn of the eighth day rises, one commits a downfall, then one should also compare it with the case of blessing for seven days in summer. If one wants that, then saying that one blesses for one day is meaningless. The answer to "This is not similar" is that summer is only related to the day, while medicine is not necessarily so, just like a suitable time unit. It is said that both of these need to be examined. Regarding "dwelling" it means: Is it certain that the previous parts other than the last part of the night are not factors of decay? This shows that combining the seven days related to dwelling with a container leads to wrongdoing. Moreover, except for those who dwell in the army, only the night becomes a wrongdoing, because the scriptures mention the night saying, "On the third night, it is pure outside the guests." Those who dwell in the army commit wrongdoing even in danger, because
Tibetan
ར་གནས་པ་ཙམ་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འགྲེལ་བའི་ཁྱད་པར་འབྱེད་ལུགས་འདིས་ནི་ཁ་ཅིག་འགྲེལ་ཆུང་དང༌། བསྡུས་པ་ལས་ཞག་བཅུ་རེ་རེ་ཞིང༌། ཉེས་བྱས་སུ་བཤད་པས་དངོས་གཞི་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་ཀྱང་སྦྱོར་བ་ལྷོད་པས་རང་དགར་འཇོག་པའི་ཉེས་བྱས་འདོད་པ་ཡང་བཀག་གོ །དེས་ན་གཞན་དབང་ལ་ཚད་བཟུང་རྣམས་ལ་ཚད་དེ་ཚུན་ཆད་དུ་ཉེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། སྔ་མའི་དཔེར་སྣང་བའི་རིམ་པ་གསུམ་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ལ་འགྲེལ་པར་རིམ་པ་གསུམ་པ་ལ་ཉེས་པས་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། མདུན་རོལ་དུ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དོ། ཞེས་པའི་མདོ་གསུངས་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་དེར་འགྲེལ་པ་ལས། རིམ་པ་གསུམ་ལས་ལྷག་པ་བྱའོ། སྙམ་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་ཡང༌། བཞི་པ་རྩིག་པའི་མགོ་མ་ཚུགས་པར་དུ་ཉེས་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་དང་སྦྱར་ན་ཞག་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྷག་པར་བཅད་དོ་སྙམ་པ་ཡོད་ཀྱང་བཅུ་ལོང་ཚུན་ལ་ཉེས་མེད་དུ་མངོན་ནོ། །ལྟུང་བའི་གནས་འབྲེལ་རྣམས་ལ་ལྟུང་བར་འགྱུར་གྱི་གཞན་ལ་མིན་པ་ནི། ལྟུང་བའི་ཡུལ་རྟེན་གནས་གཅིག་ཚོགས་པ་དགོས་མི་དགོས་ཀྱི་འཕྲལ་ལ་ཞེན་པ་རྫོགས་མི་རྫོགས་ཡིན་ནོ། ཞེས་སྔ་མ་དག་གསུང་ངོ༌། །ཉིན་མཚན་གྱི་དང་པོ་གང་ན། དེའི་དང་ པོ་ནི་སྐྱ་རེངས་གསུམ་ལས་དང་པོ་དེའི་ཡང་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཞེས་འགྲེལ་པ་ལས་སོ། ལས་ལ་ནི་འདས་ན་ཉི་མ་ཤར་བའི་སྐད་ཅིག་དང་པོའོ། ཞེས་གསུངས་སོ། འདས་པ་ལ་རྐྱེན་དབང་གི་ཟེར་ཡང༌། ལུང་ཞུས་པ་རང་ནས་གསོ་སྦྱོང་མ་གསུངས་པའི་སྐབས་སུ་བརྗོད་པ་ལ་མཛད་པས་རྐྱེན་དང་ལྡན་པ་མི་དགོས་སོ། །བདག་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་ཐུན་མོང་བ་ལ་མདོ་བཞིའོ། །སྤང་བ་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ལ་ནི། འདུ་ཤེས་ལས་གཙོ་ཆེ་རང་གི་ཉིད་ཡིན་གྱི་དོན་ལས་ནི་མིན་ལ། མ་བྱིན་ལེན་གྱི་རྫས་བདག་ད་ཤི་བའི་བྱད་ལ་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དོན་ལ་རང་མི་དབང་ཡང༌། དབང་བར་འདུ་ཤེས་ན་ཉེས་བ་བསྐྱེད་ལ། དབང་ཡང་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་ན་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཕྲད་པར་འདྲ་བ་ལ་འདུ་ཤེས་ཡོད་ན་དངོས་གཞི་དང། མེད་ན་དངོས་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ནི་བཟློག་ན་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་འཐད་པ་འདྲའོ། །འདིར་འགྲེལ་པས་ཀོ་ལྤགས་ཀྱི་གཞིར། དགེ་སློང་གིས་དགེ་སློང་ལ་གོས་བསྐུར་བ་སྔ་མས་བསམ་པས་བཏང་བ་ཕྱི་མའི་སར་མ་བྱིན་པ་ནི། གང་ལ་ཡང་སྤང་བར་མི་འགྱུར་བར་གསུངས་པའི་དོན་འགྲེལ་པ་ན། ཆོས་གོས་
Chinese
仅仅是处于那个状态也会变成过失，因为这个解释区分差别的方式，有些人认为从《小疏》和《略释》中，每过十天就会被说成是罪行，虽然没有与正文相关的罪过，但由于行为松懈，想要随意安放的罪行也被禁止了。因此，对于被他人控制而有限制的人来说，在那个限制之内是没有罪过的。像前面例子中出现的第三个阶段会变成罪行一样，这种说法是不合理的。因为，对于那个，解释中为了消除对第三个阶段有罪的疑虑，说：‘前面是没有罪过的。’因为他们认为这是佛经里所说的。当时，解释中说：‘要做超过三个阶段的事情。’虽然有这样的想法，但如果与‘第四个阶段在墙壁的开头没有开始之前是没有罪过的’结合起来，即使有认为超过十天等的时间限制的想法，但在十天之内似乎是没有罪过的。对于与堕落处相关的，会变成堕落，对于其他的则不是，这是因为是否需要堕落的处所、所依、地点聚集在一起，以及是否执着于完成。以前的人是这么说的。白天和夜晚的第一个是什么？它的第一个是三个黎明中的第一个的第一个瞬间，这是解释里说的。对于事业来说，如果过去了，就是太阳升起的第一个瞬间。’他们是这么说的。虽然说过去是受因缘支配的，但由于是从听取经文本身开始，在没有说布萨的情况下进行陈述，所以不需要具备因缘。与主人相关的共同之处有四种。对于产生放弃的事物来说，比意识更重要的是自己的本身，而不是从意义上来说。对于不予取予的物品，如果主人已经死了，情况就相反了。意识更重要的理由是：虽然实际上自己没有支配权，但如果认为有支配权，就会产生罪过；即使有支配权，如果与意识分离，就没有罪过。对于遇到相似之处，如果有意识，就是正文；如果没有，就没有正文。’这种说法似乎是不合理的，因为即使颠倒过来也会变成那样。在这里，解释者以皮革为基础，比丘将衣服委托给比丘，前者在思想上已经放弃，但后者没有给予，对于任何东西都不会变成放弃，所说的意义在解释中是：法衣。
English
Merely being in that state becomes a fault, because this way of explaining differences, some people think that from the "Small Commentary" and the "Abridged Explanation," every ten days it is said to be a transgression, although there is no transgression related to the main text, but because of lax behavior, the transgression of wanting to place things arbitrarily is also prohibited. Therefore, for those who are controlled by others and have limitations, there is no fault within that limitation. Saying that the third stage appearing in the previous example will become a transgression is unreasonable. Because, for that, in the explanation, in order to eliminate the doubt that the third stage is sinful, it says: 'There is no fault in the front.' Because they think this is what is said in the sutras. At that time, the explanation says: 'Things beyond three stages should be done.' Although there is such a thought, if it is combined with 'There is no fault in the fourth stage before the beginning of the wall,' even if there is a thought that the time limit exceeds ten days, etc., it seems that there is no fault within ten days. For those related to the place of falling, it will become falling, but not for others, because it is necessary or not to gather the place, basis, and location of falling together, and whether or not there is attachment to completion. The former people said so. What is the first of day and night? Its first is the first moment of the first of the three dawns, which is said in the explanation. For the action, if it has passed, it is the first moment of the sunrise.' They said so. Although it is said that the past is dominated by causes and conditions, since it starts from listening to the scriptures themselves, and the statement is made without saying the Uposatha, it is not necessary to have causes and conditions. There are four common things related to the owner. For the things that produce abandonment, what is more important than consciousness is one's own self, not from the meaning. For the things that are not given, if the owner is dead, the situation is reversed. The reason why consciousness is more important is: although one does not actually have control, if one thinks one has control, it will produce sin; even if one has control, if it is separated from consciousness, there is no sin. For encountering similarities, if there is consciousness, it is the main text; if not, there is no main text.' This statement seems unreasonable, because it will become like that even if it is reversed. Here, the commentator, based on the leather, a monk entrusts clothes to a monk, the former has given up in thought, but the latter has not given it, it will not become abandonment for anything, the meaning of what is said in the explanation is: Dharma robes.