Tibetan
གསོལ་བ་དང༌། གཟློག་པ་དངོས། བརྗེད་པ་གསུམ་སྟེ། ལྔ་ཚང་ན་ལྟུང་བ་རྫོགས་ལ། མ་ཚང་ན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་བཟུང་གི་ལྟུང་བ་ཡིན་པས། ཚད་མ་རྫོགས་ན་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཟློག་བྱེད་ལྔ་ཡོད་པ་གཞན་དུ་དེ་དག་བྱས་ཀྱང་མི་གཏོང་བ་ན། ལྟུང་བ་ཡང་ལྔར་འགྱུར་བའོ། །བཞི་པ་ནི་བཟློག་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བ་དང་མཐུར་ཐུག་གསུམ་ཡོད་པ་ལ་ལྟུང་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་དང༌། སྦོམ་པོ་དང༌། ལྷག་མར་འགྱུར་བའོ། །ལྔ་པ་ནི། གང་མཐུན་པ་ནི། བཞམས་བསྒོ་སོགས་བཟློག་པ་ལྔའོ། །གང་དང་མཐུན་པ་ནི། དང་པོ་རང་རང་གིས་ཀུན་སློང་གིས་བསླང་བའི་རྗེས་སྒྲུབ་དང༌། བར་དུ་མི་གཏོང་བར་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དང་པོ། གང་ལ་མཐུན་པ་ནི་དབྱིན་ལ་སོགས་པ་བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པ་རྣམས་ལའོ། །ཐབས་གང་གིས་མཐུན་པ་ནི། གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲོས་སུ་བསྡུར་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་མཐུན་པ་ནི། བཟློག་པ་རྐྱེན་བྱས་ནས་ཉེར་ལེན་དེ་དག་སྦྱོར་ལྟུང་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་ཆེར་འགྲོ་བར་རོ། །དེ་ལྟར་མཐུན་པའི་མཐད་པ་ནི་རྐྱེན་དེ་དག་གིས་བྱས་པའི་བྱེད་པ་མངོན་ཞེན་དམ་པ་དང༌། སྡིག་པའི་བསམ་པ་ཤས་ཆེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོ་གྱུར་ཕམ་པ་དང་ལྟུང་བྱེད་ལ་མི་འདྲ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། ཞེས་སྔ་མ་རྣམས་ཟེར་རོ། །ལྟུང་བ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ནི། ཁ་ཅིག་པར་འཇུག་ལ་གཉིས་ཡོད་པས་སྦྱོར་ལྟུང་བཅུ་བཞི་དང༌། དངོས་གཞི་དང་བཅོ་ལྔ་སྟེ། དེ་དག་རྫས་ཐ་དད་དོ། ཞེས་འདོད་དེ། བཞམས་བསྒོའི་གོང་གི་འཇུག་པ་རྩིས་པ་འདྲའོ། །ཁ་ཅིག་པར་འཇུག་གཉིས་གཉིས་བྱེད་ན། དེ་དག་གི་འང་བར་འཇུག་གོ་དགོས་པས་གསུམ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བས་བར་འཇུག་རེ་རེ་སྟེ། སྦྱོར་ལྟུང་དགུ་དང༌། དངོས་གཞི་སྟེ་བཅུ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་རྫས་ཐ་དད་དོ། །དེས་ན་བཞམས་བསྒོའི་འོག་ནི་གསོལ་བའི་གོང་དང་གཅིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ལྟའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྦྱོར་ལྟུང་ལྔ་དང༌། དངོས་གཞི་སྟེ་དྲུག་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་རྫས་ཐ་དད་དོ། ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག །ཊཱིཀྐ་ལས། པར་འཇུག་བཤད་པ་མེད་པ་མི་རུང་ལ། གཉིས་གཉིས་མི་འཐད་པས་སྔ་མ་གཉིས་ ཀྱི་ལུགས་མ་ཡིན་ནོ། །རྫས་ཐ་དད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ན་འདོད་པ་བར་བལྟར་བྱ་དགོས་ལ། དེའི་ཚེ་གསོལ་བ་དང༌། བརྗོད་པ་དང་བོའི་བར་འཇུག་དེ་གསོལ་བའི་ལྟུང་བ་དང་འབྲེལ་ན་གཉིས་ལས་མི་འདས་བས། ངོས་འབྱར་བའི་ཚུལ་གྱི་འབྲེལ་ན་དེ་ག
Chinese
祈请、遮止和遗忘这三者。五者齐全则构成圆满的堕罪，不齐全则不然，因为是有限度的堕罪。如果限度不圆满，就不会变成那样。第三，有五种遮止的方法，如果对其他人做了那些，也不放任，那么堕罪也会变成五种。第四，遮止的加行，有加行和究竟三种，堕罪也会变成恶作、粗罪和剩余罪。第五，什么是一致的呢？是劝请、教诫等五种遮止。与什么一致呢？首先，各自以动机发起之后的随行，以及中间不放任而随行的近取因。与谁一致呢？是对他人等教诫所转变的那些。以什么方法一致呢？是以名为祈请的商议之自性。以什么方式一致呢？以遮止作为缘，使那些近取等加行堕罪等增长力量。像这样一致的理由是，以那些缘所作的作为，会变得更加明显执着，并且罪恶的想法会变得更加强烈。应当知道教诫所转变的与他胜罪和堕罪的不同。这是先前的人们所说的。产生堕罪的方式是，有些人认为进入有两种，因此有十四种加行堕罪，以及十五种正行，那些是实体各异的。这是他们的观点，似乎是把劝请教诫之前的进入也计算在内了。有些人认为进入有两种，如果各做两次，那么那些也需要有中间的进入，因此会变成三种，每种都有中间的进入，因此有九种加行堕罪，以及十种正行，那些也是实体各异的。因此，劝请教诫之后与祈请之前是相同的。他们也这样说，要看其他的。有些人认为是五种加行堕罪，以及六种正行，那些也是实体各异的。对此，有些人从注释中说，不解释进入是不行的，两次两次是不合理的，因此不是前面两种的观点。实体各异不是这样的，如果是这样，就需要把意乐视为中间，那时祈请和最初的陈述之间的进入，如果与祈请的堕罪相关联，也不会超过两种，如果以紧密相连的方式关联，那么就……
English
The three, namely, supplication, prevention, and forgetting. If all five are complete, it constitutes a complete downfall; if not complete, it is not so, because it is a limited downfall. If the limit is not complete, it will not become like that. Third, there are five methods of prevention. If those are done to others and not let go, then the downfall will also become fivefold. Fourth, the application of prevention has three aspects: application, process, and culmination. The downfall will also become evil deeds, gross sins, and residual sins. Fifth, what is consistent? It is the five preventions such as exhortation and admonition. What does it align with? Firstly, the subsequent actions initiated by individual motivations, and the immediate causes that are not abandoned in the middle but followed up. With whom does it align? It is with those transformed by admonitions to others and so on. By what method does it align? It is by the nature of deliberation called supplication. In what manner does it align? By taking prevention as a condition, the immediate causes and so on, such as the downfall of application, increase in strength. The reason for such consistency is that the actions done by those conditions become more obvious and persistent, and the sinful thoughts become more intense. The difference between the transformation of admonition and the defeat and downfall should be known. This is what the former ones said. The way to generate downfall is that some people think there are two entries, so there are fourteen application downfalls and fifteen main actions, and those are different substances. This is their view, it seems that the entry before exhortation and admonition is also counted. Some people think there are two entries, if each is done twice, then those also need to have an intermediate entry, so it will become three, each with an intermediate entry, so there are nine application downfalls and ten main actions, and those are also different substances. Therefore, after exhortation and admonition is the same as before supplication. They also say to look at others in the same way. Some people think there are five application downfalls and six main actions, and those are also different substances. To this, some people say from the commentary, it is not right not to explain the entry, and twice twice is unreasonable, so it is not the view of the first two. Different substances are not like this, if so, the intention needs to be regarded as the middle, at that time the entry between supplication and the initial statement, if it is related to the downfall of supplication, it will not exceed two, if it is related in a closely connected way, then...
Tibetan
ཟུགས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཡིན་ལ། ལྟུང་བ་གཟུགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་རིག་མིན་ཡིན་པས་དེ་ལ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐིམ་བའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་ན་རྫས་ཐ་དད་པ་ཉམས་སོ། །མ་འབྲེལ་ན་པར་དུ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་ཆོད་དགོས་ལ། དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། འདུན་པ་བཟློག་པ་སོགས་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། དངོས་གཞི་གཅིག་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དུས་སྔ་ཕྱི་སོགས་ཐ་དད་པས་སྙམ་ན། གསོལ་བ་སོགས་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆ་དུ་མ་ཡོད་པ་དང༌། རྒྱན་ལྔན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལྟར་ཐལ་བ་དང༌། དངོས་གཞི་བཤགས་བས་མི་འདག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཟླས་པ་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་ཡང་ཁུངས་སུ་མི་རུང་སྟེ་དགོངས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགོངས་གཞི་ནི། བཟློག་བསྒོའི་བཟློག་མཚམས་ཐ་དད་པའོ། །དགོས་པ་ནི། བརྗོད་པ་ཐ་མའི་ཚེ། སྦྱོར་ལྟུང་དུ་འགྱུར་གྱི། སྔ་མ་རྣམས་ལ་མི་འགྱུར་ཏེ། རིང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའོ། སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་ལ་སྦོམ་པོར་བསྟན་པས་ཆོག་གི །ཐ་དད་དོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། མི་ཆོག་གོ་སྔ་མས་ རྒྱུ་བྱས་ན་ཐ་མས་སྦོམ་པོ་བསྟན་ནོ། །སྙམ་དུ་འཛིན་པ་མི་བཟློག་ལ། ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ་ན་སྦོམ་པའི་རྒྱུར་མི་འཛིན་གྱི། སྦོམ་བོ་ཉིད་དུ་གོ་བས་སོ། །དེས་ན་རྫས་གཅིག་ལ་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པའོ། ཞེས་ཟེར་རོ། །དུས་སྔ་ཕྱིའི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གཅིག་ལ་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པར་སྨྲ་བ་ནི་སེར་སྐྱའི་ལུགས་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟུང་བ་ཆེ་ཆུང་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་བཞམས་བསྒོའི་མཐའ་ནས་སྦོམ་པོ་འབྱུང་སྟེ། རྣམ་འབྱེད་ལས་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་དང༌། རིགས་པས་ཀྱང་གསོལ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་བཟློག་པ་ལ་ཞུགས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འདོད་པ་ལ། གཞན་དག་ན་རེ། དེ་མི་འཐད་དེ། མའི་སོ་ཐར་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལྟར་བསྒོ་བ་ན་མི་གཏོང་བ་ཉེས་བྱས་སོ། ཞེས་པ་དང༌། ཙིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་ཀྱང༌། བཞམས་ཏེ་བསྒོས་ཀྱང་མི་གཏོང་ན། །ཉེས་བྱས་ཉིད་དུ་བཞག་པ་ཡིན། །གསོལ་བའི་ལས་ནི་དང་པོ་གང༌། །བརྗོད་ཆེ་མི་གཏོང་སྦོམ་པོ་ཡིན། །བརྗོད་པ་ཡང་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། །མཐའ་ནི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རིགས་པ་ཡང༌། ཊཱིཀྐ་ལས། བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་དགེ་འདུན་དུ་མ་གྱུར་བའི་དགེ་སློང༌། ཚངས་པར་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་གཙུགས་པས་ཕན
Chinese
是有色法的缘故。堕罪因为无色，即使假设有，也是非理性的，因此与此相违。如果以融入的方式相连，则异体性消失。如果不相连，则必须确定没有堕罪，这是不合理的，因为没有意愿逆转等原因。作为论证，所认为的原因是集合不同，这是不成立的，因为是产生一个本体的原因。如果认为时间先后等不同，那么祈请等每一个都有许多部分，并且所有的五蕴和合都应如此，并且本体忏悔也不能清净。念诵本身就是不同的。说这些也是不能作为依据的，因为仅仅是想法而已。想法的基础是：逆转劝诫的逆转界限不同。必要是：在最后陈述时，会变成结合堕罪，但对之前的那些不会变成，因为是长久的原因，是结合的结合。为了消除认为“这样就足够粗略地显示了，不同没有意义”的邪见。如果认为“不，如果前者作为原因，那么后者就粗略地显示了”，这种执着无法逆转，如果显示为不同，则不会执着为粗略的原因，而是理解为粗略本身。因此，对于一个事物来说，存在不同的状态。他们这样说。认为前后时间的物体，自性相同而状态不同，这是从胜论派来的。确定堕罪的大小是：有些人认为从劝诫的结尾产生粗罪，因为《分别》中是这样说的，并且从理性的角度来看，也像祈请等一样，因为同样参与了逆转。其他人说：这不合理，因为在《母戒经释》中说：“如果这样劝诫而不放弃，就是轻罪。”并且在《律本事》中也说：“即使劝诫也不放弃，就被认为是轻罪。祈请的业最初是什么？大声说不放弃就是粗罪。陈述也是如此，结尾是僧残。”这样说的缘故。理性方面，在《释论》中说：“劝诫”的意思是：在这里，对于没有变成僧团的比丘，因为建立了梵行，所以有利益。
English
It is because it is a form-possessing dharma. Since downfall is formless, and even if it were assumed to exist, it would be non-cognitive, it contradicts that. If connected by way of absorption, the distinct substance is lost. If not connected, then it must be determined that there is no downfall, which is unreasonable, because there is no cause such as reversing the intention. The reason asserted as proof is that the aggregates of causes are different, which is not established, because it is the cause of generating one entity. If it is thought that the times are different, then each of the requests and so on has many parts, and all the combinations of the five aggregates should be like that, and the confession of the main entity would not be purified. Recitation itself is different. Saying this is also not a valid source, because it is only an idea. The basis of the idea is: the reversing boundaries of the reversing exhortation are different. The necessity is: at the time of the final statement, it will become a combining downfall, but it will not become so for the previous ones, because it is a long-term cause, it is a combination of combinations. In order to eliminate the wrong view that "it is enough to show it roughly, there is no meaning in difference." If it is thought that "no, if the former is the cause, then the latter shows it roughly," this clinging cannot be reversed, and if it is shown as different, it will not cling to it as a rough cause, but will understand it as rough itself. Therefore, for one thing, there are different states. They say so. To say that objects of earlier and later times, with the same nature, have different states, comes from the Samkhya school. Determining the size of the downfall is: some think that a gross offense arises from the end of the exhortation, because it is said so in the Vinaya-vibhanga, and from the point of view of reason, it is the same as requests and so on, because it is equally involved in reversal. Others say: that is not reasonable, because in the commentary on the Pratimoksha of the Mother it says, "If you exhort in this way and do not give up, it is a minor offense." And in the Cīvaravastu it also says, "Even if you exhort and do not give up, it is considered a minor offense. What is the first act of requesting? Saying loudly and not giving up is a gross offense. The statement is also the same, the end is a sanghavasesa." That is why it is said. In terms of reason, in the Tika it says, "The meaning of 'exhorting' is: here, for a monk who has not become a sangha, because he has established celibacy, there is benefit.