Tibetan
ག་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཁྲིམས་བཤིག་པ་བཞིན་ནོ། དེ་ཡང་ཡུལ་དེར་ཆོ་ག་བྱས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་མ་བཅས་པ་ལ་བཤིག་པར་མིང་བཏགས་པ་ཡིན་ལ། གནང་ཡེ་གནང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་བཤིག་པ་ཙམ་གྱིས་གཞིག་པར་མི་ནུས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རང་གཞན་ལ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ནི། བཀག་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་བཀག་དང༌། གནང་བ་ཐམས་ཅད་ཡེ་གནང་གི་ལུགས་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། རང་གི་དང། གཞན་གྱི་བར་ཆད་ཀྱི་རྐྱེན་དང་ལྡན་པས་ལྟུང་བ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཙོ་བོའི་དང༌། གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་བར་ཆད་དང་ལྡན་པས་ལྟུང་བ་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དང༌། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་དང༌། སྲོག་གི་བར་ཆད་ཀྱི་དོན་དུ་ལྟུང་བ་མེད་པའོ། །དེ་དག་གི་དོན་དུ་ལྟུང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་ནི། ཆང་མ་གཏོགས་པའི་བཅས་རྐྱང་མཐའ་དག་སྲོག་གི་བར་ཆད་སྤང་བའི་ཕྱིར་གནང་སྟེ། ཕྲན་ཚེགས་ལས། ཆང་མ་གཏོགས་པ་བཅས་པ་མཐའ་དག་གིས་ནད་པ་བསྐྱང་ཞེས་གསུངས་ཞིང༌། རིགས་པས་ཀྱང༌། བཅས་རྐྱང་ལས་དེ་སྤངས་པ་དགོས་པ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བཅས་པ་མཐའ་དག་དགག་དགོས་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བར་ཆད་ཀྱི་དོན་དུ་ཡང་གནད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྲོག་གི་བར་ཆད་ལས་དེའི་བར་ཆད་ཆེ་བའི་ཕྱིར། ཆུ་ཚགས་མེད་པར་འགྲོ་བའི་བྱུང་བའི་མཐའ་བཞིན་ནོ། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་བར་ཆད་ནི། ལམ་ལྔ་ཅི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བའི་གེགས་ཏེ། དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་ཡང་གནང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དེའི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱ་བ་བྱས་སོ་སྒྲ་སྒྲོག་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་སྔ་མ་རྣམས་ཟེར་རོ། །འོན་ཀྱང་ནད་པ་ལ་མིའི་ཤ་མ་གནང་བའི་དོན་བརྟག་པར་བྱའོ། །དང་པོ་གཉིས། །དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། ཞར་ལས་བྱུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དེའི་རང་བཞིན་དང༌། ལྟུང་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བཅས་པ་འབའ་ཞིག་དྲུང་ན། སྡིག་དང་འབྲེལ་བའི་ཕམ་པ་ནས་བསྡམ་བྱ་ཡན་ཆད་འབྱུང་ལ། དེ་བག་ཡངས་སུ་བྱས་ན་དེ་དག་མི་འབྱུང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་གཞན་གྱི་ལྟུང་བ་བསྡམ་གྱི་ཡན་ཆད་ཀྱི་ངོར། ཆང་མ་གཏོགས་པའི་བཅས་རྐྱང་ཕམ་པ་མན་ཆད་ཀྱང་གནང་སྟེ། སྔར་སྨོས་པའི་ལུང་དང༌། རིགས་པ་ཡང་བཅས་རྐྱང་མཐའ་དག་བཅས་པའི་རྟེན་རྣམས་དངོས་དང༌། བརྒྱུད་པའི་ སྒོ་ནས་རང་གཞན་སྤང་བའི་དོན་དུ་བཅས་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྨྱུག་ཚལ་ཞེས་སོ། །དཔེས་མཚོན
Chinese
何故耶？犹如毁坏律制。彼亦于彼处作法事之时，未制立者名之为毁坏，是因允许是本然允许之故。然仅以毁坏不能摧毁，否则于自他将成过失故。如是说者，谓一切遮止皆是本然遮止，一切允许皆是本然允许之规矩。第三有二，以具自及他之障碍因缘故，无有堕罪。第一有二，以具主要及非主要之障碍故，无有堕罪。第一有三，以于戒律之、净行律仪之、生命之障碍之义故，无有堕罪。彼等之义中，无有堕罪之理者，除酒以外之一切制立，为舍弃生命之障碍故而允许。于《琐事》中云： “除酒以外之一切制立，应救护病人。”以理亦然，以于一切制立中，舍弃彼（生命之障碍）需要更大故。非不定也，以需观待遮止一切制立故。于戒律之障碍之义中，亦将成要点，以彼之障碍较生命之障碍更大故，如无滤水器而行之生起之边际。净行之律仪之障碍者，乃于五道随一中生起之障碍，为舍弃彼故，亦将成允许，以清净戒律之事即为彼之义故，谓获得阿罗汉时，作已出家之事业之声宣说故，如是先前诸师说。然于病人不许人肉之义，应考察之。第一有二，实义与随之而生者。第一有二，彼之自性与成无堕罪之理。第一者，若仅守持制立，则将生起与罪恶相关之他胜乃至应呵责，若放逸彼等，则彼等不生。第二者，于自他之堕罪应呵责之境中，除酒以外之一切制立，乃至他胜以下亦允许，如前所说之教证与理亦然，以一切制立之所依，皆为以直接与间接之 门径，为自他舍弃之义而制立故。如是亦有竹林之说。以譬喻说明。
English
Why is it like breaking the law? It is named as breaking when it is not stipulated at the time of performing rituals in that place, because permission is naturally permission. However, merely breaking it cannot destroy it, otherwise it would be a fault for oneself and others. As it is said, all prohibitions are naturally prohibitions, and all permissions come from the rule of naturally allowing. The third has two: there is no transgression because of the obstacles of oneself and others. The first has two: there is no transgression because of the obstacles of the main and non-main. The first has three: there is no transgression for the sake of obstacles to morality, monastic discipline, and life. The reason why there is no transgression in the meaning of these is that all the stipulations except alcohol are allowed in order to abandon the obstacles to life. In the Miscellaneous Matters, it is said: "All stipulations except alcohol should protect the sick." It is also reasonable, because it is more necessary to abandon it (the obstacle to life) than all stipulations. It is not uncertain, because it needs to wait for the prohibition of all stipulations. In the meaning of the obstacle of morality, it will also become a key point, because its obstacle is greater than the obstacle of life, like the edge of going without a water filter. The obstacle of monastic discipline is the obstacle of arising in any of the five paths, and it will also become permissible in order to abandon it, because the matter of purifying morality is for its meaning, because when the Arhat is attained, the sound of having done the work of ordination is proclaimed, as the previous teachers said. However, the meaning of not allowing human flesh to the sick should be examined. The first has two: the real meaning and what arises from it. The first has two: its nature and the reason for becoming non-transgressing. The first is: if only stipulations are kept, then defeats related to sins will arise, up to what should be blamed, and if they are relaxed, then they will not arise. The second is: in the face of transgressions of oneself and others that should be blamed, all stipulations except alcohol, even defeats and below, are allowed, as the scriptures and reasons mentioned earlier also stipulate that all the bases of stipulations are for the sake of abandoning oneself and others through direct and indirect paths. It is also said that there is a bamboo forest. Illustrated with metaphors.
Tibetan
་ན་མངོན་ཚན་ཉོ་ཚོང་ལ་སྤང་བར་འགྱུར་ལ། ཆགས་རྒྱུད་སྦྱང་བའི་དོན་དུ་ཉེས་བྱེད་དུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་ཉེས་པ་མེད་ཙམ་མ་ཡིན་གྱི་མ་བྱས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་མ་བྱས་ན་བུ་ལེན་མི་འཁོར་ལ། དེས་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་ཕམ་པར་འགྱུར་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། གཡོ་སྒྱུ་མ་འབྲེལ་བས་ཉོ་ཚོང་བྱས་པས་ཡུལ་དུས་དང་སྦྱར་བའི་ཁེ་ཐོབ་ནས་བུ་ལོན་འཁོར་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བར་སྤོང་བའི་དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཆོ་ག་བཙན་པོ་ཡོད་བཞིན་དུ་བག་ཡངས་སུ་བྱས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་དེའི་ཚེ་དེ་གཉིས་དགག་བྱ་ཆེན་པོས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་དང༌། དེ་གཉིས་བསྲུང་བའི་དགག་བྱ་ཆུང་བ་བར་ཆད་སྤངས་པའི་དགོས་པ་ཆེན་པོས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་དགག་དགོས་ཆུང་བ་ཅན་གྱི་ངོར་ཆེ་བ་གནང་བ་ཉེས་མེད་ཡིན་ལ། མ་བྱིན་ལེན་གྱི་ལྟུང་བ་ནི། བསྲུངས་པས་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེས་པ་གཉིས་ཀ་མི་འབྱུང་བ་ཐབས་བཟང་པོ་ཡིན་ལ། དེ་བཞག་སྟེ་ཐབས་དམན་ཤོས་དགག་དགོས་ཆུང་བ་ཅན་གྱི་བྱ་བ་བསྲུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ལ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག །རང་གཞན་ཆེ་ཆུང་འདོམས་ན་ཆེ་བའི་ངོར་ཆུང་བ་གནང་སྟེ། བཤགས་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྡིག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་གནང་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་མི་ནུ་པའི་ཉེས་པ་ཡང་མེད་དེ། དེའི་ཉེས་པ་མཐར་ཐུག་སྲོག་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་དོན་དུ་སྲོག་གཏོང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་ལ་མ་བལྟོས་པ་རང་གཞན་ཡང་མིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པའི་དོན་དུ་སེམས་དཔའ་ཞུགས་ཀྱི། མ་བསྟོས་པ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གཞན་ལ་གནང་བ་མེད་ན། རྣམ་འབྱེད་ལས། སྨྱོ་བ་སོགས་པ་ལྟུང་མེད་དུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བཅས་པ་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་བསམ་པ་ལས་ཉམས་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །བཅས་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་པས་གནང་བའི་ཐ་སྙད་མེད་པར་འདོད་པ་ལ། ནད་པ་ལ་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་གནང་བས་མ་ངེས་པར་སྨྲ་བའི་ལན་དུ་སྡེ་ལྔའི་བཅས་པ་ཡོད་མེད་སྨྲ་བ་ནི་འཐད་པ་མ་མཐོང་ངོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མི་འཐད་དོ། གནང་ན་གཤགས་པ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅས་རྐྱང་ནང་འདོམས་པ་ལ། ལྟུང་བ་ཆེ་བའི་ངོར་ཆུང་བ་གནང་བའི་ངེས་པ་མེད་དོ། ལག་ཉར་རེག་པའི་ཉེས་བྱས་སྤོང་བའི་དོན་དུ་མེ་ལ་རེག་པའི་ལྟུང་བྱེད་གནང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག །ལྟུང་བྱེད་གནང
Chinese
那么，对于明显的买卖交易应当避免，就像为了净化贪欲之流而宣说的过失一样。这不仅仅是没有过失，而是不做就会堕落。例如，不做此事，债款就无法周转，因此会导致不予取物的堕罪，从而成为戒律的障碍。通过不涉及欺骗的买卖，结合地点和时间获得利润，从而使债款周转，因此有必要避免戒律的障碍。或者，虽然有严格的仪轨，但却存在放纵的过失。例如，在这种情况下，两者都被巨大的禁止所压倒，并且为了守护两者，较小的禁止被避免障碍的巨大必要性所压倒，因此允许较小者是无罪的。而不予取物的堕罪，因为被守护而没有过失。避免两种过失是最好的方法，而放弃这种方法，为了守护最差的方法，即较小的禁止之事。同样，也应让所有人都知道，因为理由相同。第二种观点是：有些人说，在衡量自己和他人时，允许较小者，因为忏悔就足够了。但这是不合理的，因为本质上与罪恶相关的允许是矛盾的。也没有无法完成的过失，因为这种过失最终会危害生命，并且为了这个目的，宣说了可以牺牲生命。不顾及生命，也不是为了自己或他人，而是为了清净戒律，菩萨才会投入，如果不顾及，就不会投入。如果没有允许自己或他人，那么《分别解脱经》中说，疯癫等没有堕落，这是否矛盾呢？那是因为没有从能够完成所制定的意念中退失的过失。对于认为因为不是所制定的所依，所以没有允许的说法，为了回答允许病人下午吃食物是不确定的说法，说五众的制定存在与否，我认为是不合理的。论证也不合理，因为如果允许，就不需要忏悔。在衡量所制定的轻重时，没有必要允许较小者。为了避免接触手持物的过失，允许接触火的堕罪。有些人说，允许堕罪
English
Then, obvious buying and selling should be avoided, just as the transgressions spoken of for the purpose of purifying the stream of greed. This is not just being without fault, but one will fall if it is not done. For example, if this is not done, the debt will not circulate, and thus it will lead to the downfall of not giving and taking, thus becoming an obstacle to the precepts. Through buying and selling that does not involve deception, gaining profit by combining location and time, thereby circulating the debt, therefore it is necessary to avoid the obstacles of the precepts. Or, although there are strict rituals, there is the fault of being lax. For example, in this case, both are overwhelmed by huge prohibitions, and in order to protect both, the smaller prohibitions are overwhelmed by the great necessity of avoiding obstacles, so allowing the smaller is innocent. And the downfall of not giving and taking, because it is protected, there is no fault. Avoiding both faults is the best method, and abandoning this method, in order to protect the worst method, that is, the matter of smaller prohibitions. Likewise, it should be known to all, because the reasons are the same. The second view is: Some say that when measuring oneself and others, the smaller is allowed, because confession is enough. But this is unreasonable, because the permission that is essentially related to sin is contradictory. There is also no fault of not being able to accomplish, because this fault ultimately harms life, and for this purpose, it is said that life can be sacrificed. Not considering life, it is not for oneself or others, but for the sake of purifying the precepts, the bodhisattva will engage, and if not considering, one will not engage. If there is no permission for oneself or others, then the Vinaya-vibhaga says that madness etc. are without downfall, is this contradictory? That is because there is no fault of falling away from the intention of being able to accomplish what is prescribed. For those who think that because it is not the basis of what is prescribed, there is no term of permission, in order to answer the uncertain statement that allowing the patient to eat food in the afternoon, saying whether the prescriptions of the five groups exist or not, I think it is unreasonable. The argument is also unreasonable, because if it is allowed, there is no need to confess. When measuring the prescribed lightness and weight, there is no necessity to allow the smaller. In order to avoid the fault of touching the hand-held object, the downfall of touching the fire is allowed. Some say that allowing the downfall