Tibetan
འདུལ་བ་མདོ་རྩ་བའི་ཟིན་བྲིས། འདུལ་བ་མདོ་རྩ་བའི་ཟིན་བྲིས། ཤོག་ལྷེབ་ ༡ ནས་ ༡༠༠ བར། ༄༅། །འདུལ་བ་མདོ་རྩ་བའི་ཟིན་བྲིས་བཞུགས། ། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་བསྟན་ནས་དེས་བསླབ་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ལས། ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྟོན་ནོ། །དེ་ལ་སོ་སོ་བ་དང༌། སྤྱིར་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། སོ་སོ་བ་ལ་ཡང་རྣམ་འབྱེད་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྟོན་པ་ལ། བསླབ་པ་འབུལ་བའི་ཆོ་ག་དང༌། ལྟུང་བ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། སྤྱིའི་དོན་ནི་ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔ་བསྐྱེད་པ་ལ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང༌། རྗོགས་ནས་མ་བཏང་བ་ཞིག་དགོས་ན། དང་པོ་ནི། རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་གཞི་དང། གཉིས་པ་ནི། འབུལ་བའི་ལེའུ་དངོས་དང༌། ཤུགས་ལ་བསྟན་ནོ། །དེས་ན་སྡེ་ལྔའི་དང་པོར་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ངོ་ཤེས་པས་བསྲུང་བ་ལ། སྡོམ་པ་སྤྱི་དང་འགལ་ བ་དང༌། སོ་སོ་དང་འགལ་བ་གཉིས་ལས། འདི་སྤྱི་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཀྱང་དང་པོར་བསྟན་ཟེར་རོ། །འདི་མི་ཚངས་སྤྱོད་ལས་ལེའུ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བྱས་པ་ནི། ལྟུང་བ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་འདིའི་ལོག་ཕྱོགས་དགོས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་ཚངས་སྤྱོད་དང་གཅིག་ཏུ་བྱས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སུ་གོ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་མཚོན་ནས་གཏོང་རྒྱུ་རྣམས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་བཞི་ལས། དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ལས། ཐུན་མོང་བ་ནི། མཛོད་ལས། བསླབ་པ་ཕུལ་དང་ཤི་འཕོས་དང༌། །མཚན་གཉིས་དག་ནི་འབྱུང་བ་དང༌། །རྩ་བ་ཆད་དང་མཚན་འདས་དང༌། །སོ་སོར་ཐར་པའི་འདུལ་བ་གཏོང༌། ཞེས་གསུངས་པ་ལྔའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ། མཚན་ལན་གསུམ་དུ་གྱུར་པ། མ་ལོན་པ་ལ་དེར་ཤེས། དམ་ཆོས་ནུབ་པ། རྩ་ལྟུང་བྱུང་བ་དེ་བཞི་ཟེར་རོ། །མངོན་པ་ནས་བཤད་པ་ལ་ཐུན་མོང་ཡིན་མིན་བྱེད་པ་ནི། རང་གི་སྡེ་པ་སྤྱིའི་འདོད་པ་དང༌། སོ་སོའི་འདོད་པ་ཡིན་པས། སྔ་མ་ལྔ་ལ་མི་མཐུན་པ་མེད་པས་སོ་སོའི་ཐུན་མོང་ངོ༌། །སོ་སོའི་འདོད་པ་ལ། ཁ་ཅིག་ལྟུང་བར་འགྱུར་ལས་སྨྲ། །གཞན་དག་དམ་ཆོས་ནུབ་པ་ལས། །ཁ་ཆེ་རྣམས་ནི་བྱུང་བ་ལ། །བུ་ལོན་ནོར་ཅན་བཞིན་དུ་འདོད། ཅེས་གསུངས་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ཕམ་པ་བྱུང་བས་གཏོང་བ་ནི། མདོ་སྡེ་པ་དང་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་སྐུ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ཡང་བཞེད་དོ། །དམ་ཆོས་ནུབ་པ་གོས་དམར་བའི་སྡེ་པས་འདོད་ཀྱང༌། དེ་སྔར་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་མི་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྔར་ཡོད་གཏོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་འཕགས་པ་སྐུ་མཆེད་གསུང་ངོ༌། །མཚན་ལན་
Chinese
《律经根本释》笔记 《律经根本释》笔记 页码 1 至 100 ༄༅། །《律经根本释》笔记。 从指示所依补特伽罗，从而令其学习，其中有二，即宣说遮止之律仪。其中有别解脱和总说两种。别解脱中又有两种分别，首先宣说者，即授学处之仪轨，以及诸堕罪之体性指示，此二者。初者有二，总义是，生起五类堕罪，需要具足近圆戒，以及受戒后未舍弃者。初者为出家之基础，二者为授戒之真实章节，以及以暗示方式指示。因此在五类之首宣说。此外，为了通过认识不顺品而守护，有总的律仪相违和别解脱相违两种。此为与总的相违，因此作为所说之主要内容，也说是首先指示。此处将非梵行作为单独一章，是为了了知一切其他堕罪也都需要此之反面。若与非梵行合为一体，则会理解为仅是其法。以此为例，确定舍弃之因有四。分类有二，共同者如《俱舍论》所说：“授学处及死殁，二根及生起，断根本及根谢，别解脱律仪舍。”此为所说之五种。非共同者，名号三次改变，未得者于彼知，正法隐没，发生根本堕罪，此为四种。从《俱舍论》所说，判断共同与否，是依据自宗总的意愿和各自的意愿。前者五种无有不合，故为各自之共同。各自之意愿中，“有者说从堕罪生，另有说从正法隐没，喀什米尔人则视如债主之财物。”此为所说之三种。其中，因犯根本堕而舍弃，经部师和圣天论师等也如此主张。然正法隐没为赤衣部所许，然以彼不得先前未得之律仪为理由，并非舍弃先前已得者。圣天论师如是说。名号多次
English
Notes on the Root Text of the Vinaya Notes on the Root Text of the Vinaya Pages 1 to 100 ༄༅། །Notes on the Root Text of the Vinaya. From indicating the basis, the person, thereby causing him to learn, there are two, namely, teaching the ethics of abstaining. Therein, there are two: the individual and the general teachings. In the individual, there are also two distinctions. In the first teaching, there are two: the ritual of offering vows and the definition of transgressions. In the first, there are two: the general meaning is that in order to generate the five categories of transgressions, one needs to have received full ordination and not have relinquished it after receiving it. The first is the basis of ordination, and the second is the actual chapter of offering and teaching implicitly. Therefore, it is taught as the first of the five categories. Furthermore, in order to protect by recognizing the opposing side, there are two: violating the general vows and violating the individual vows. This is because it violates the general vows, and therefore it is said to be taught first because it is the main topic of discussion. The reason why this is made into a separate chapter from non-celibacy is to realize that all other transgressions also need the opposite of this. If it is made one with non-celibacy, it will be understood as its own dharma. Taking this as an example, there are four ways to determine what to give up. There are two types of distinctions: the common one is, as stated in the Treasury of Knowledge: "Offering vows, death, two genders, arising, cutting off the root, and the end of the sign, the Vinaya of individual liberation is abandoned." These are the five that are taught. In the uncommon one, Changing the name three times, knowing there when not attained, the decline of the true dharma, the occurrence of a root downfall, these are said to be four. From the explanation in the Abhidharma, whether it is common or not is determined by the general intention of one's own school and the individual intention. Since there is no disagreement with the former five, it is the common of each. In the individual intention, "Some say it arises from transgression, others from the decline of the true dharma, the Kashmiris regard it as the wealth of a creditor." These are the three that are taught. Among them, abandoning due to the occurrence of defeat is also asserted by the Sutra school and the venerable teacher, the Holy Brother. However, although the decline of the true dharma is accepted by the Red Robe sect, it is not abandoning what was previously obtained because of the reason that one cannot obtain the vows that were not previously obtained. The venerable Holy Brother says so. Name many times