Tibetan
་བ་དང་མ་བྲལ་བ་ལ་རུང་བ་མི་ཆགས་པར་གསུངས་ཞིང༌། ཡང་ཅི་སྟེ་རུང་བ་གསུམ་ཡང་བྱེད་བཞིན་དུ་རྫས་དེ་ལ་བདག་ཉིད་ཅི་བདག་གིར་བྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ན་ནི། དེ་ལྟར་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རུང་བ་བྱས་ནས་བདག་གིར་བྱ་བ་བྱུང་ན་རུང་བ་འཇིག་པར་བསྟན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིར་བདག་གིར་བྱར་རུང་མི་རུང་གི་ཆད། རེག་ཏུ་རུང་མི་རུང་གི་ཚད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་ལ་དེའི་འབྲས་བུས་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཆེད་དུ་བསམས་ནས་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཆགས་ཏེ། ལེན་པ་ནི་མི་རུང་བས་རིན་པོ་ཆེ་གཞན་གྱིས་བྱིན་པ་ན་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མ་ཆགས་པ་དང༌། དེས་རུང་བ་བསྒྲུབ་པ་དྲན་པར་བྱས་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བདག་གིར་བྱའོ། །དེ་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་མ་རྫོགས་གཉིས་ཀ་ལ་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ལེན་པའི་ཆ་ནས་ཉེས་མེད་དོ། །འདི་ཡིད་ཀྱི་བདག་གིར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རེག་པ་ནི་མིན་ནོ། །རེག་པ་ལ་ནི་དགེ་སློང་གི་ བསམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་བཏང་དུ་ཟིན་ཀྱང་རུང་བ་མ་བྱས་ན་རེག་ཏུ་མི་རུང་ལ། བྱས་ན་རེག་གམ་རེག་ཏུ་འཇུག་པ་རུང་ངོ༌། །དེས་ན་རེག་པ་ལ་རུང་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ཀྱི་ལེན་པ་ལ་ནི་མིན་ཏེ། བླང་བར་བྱ་ཞིང་བླངས་ནས་ཀྱང་སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་རྟེན་དེ་བཅང་བར་ངས་རྗེས་སུ་གནང་ངོ༌། ཞེས་དང༌། བླང་བར་བྱ་ཞིང་བླངས་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་གི་མདུན་དུ་འགྲེང་སྟེ། ཞེས་བླངས་ནས་རུང་བ་བྱེད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རུང་བ་བྱེད་པའི་ཚེ་ན་ཉེས་མེད་ཡིན་ཟེར་བ་ནི། རང་གིས་རེག་པའམ་རེག་ཏུ་བཅུག་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་གཟུང་པར་བྱ་བ་མིན་པ་ལ་ནི་མདུན་དུ་བཞག་སྟེའོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ཏེ། ལག་ཏུ་བླངས་ནས་བྱས་པས་ཆོག་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བཀོད་པའི་ལྟུང་མེད་བསྒྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་སྔ་མ་ཡང་ཞུགས་ལ། འདི་བཅོལ་བ་དང་རང་གིས་བྱས་པ་གཉིས་འདྲ་བའི་ལྟུང་བ་ཡིན་པས་ཉེས་མེད་དུ་འགྱུར་ན་གཉིས་ཀ་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་པ་འདྲ་སྟེ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །སྦྱིན་བདག་བདག་པོ་ཉིད་དུ་མོས་སུ་གཞུག་ཅེས་པའི་ཚིག་ཟིན་ལྟར་ན་སྦྱིན་བདག་ཁས་ལེན་དུ་བཞག་དགོས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང༌། མདོ་དྲངས་པ་གོང་མ་དེའི་དོན་དུ་འགྲེལ་པར་གསུངས་པས་རྣམ་བརྟགས་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། །གཞན་དེས་མ་ཚོར་ཡང་དེའི་ཡིན་པའི་བློ་འཇོག་པར་སྣང་ངོ། །དེས་ན་དང་པོ་གཉིས་གཞན་གྱི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བློ་འཇོག་པ་རུང་བའི་དངོས་གཞི་ཡིན་ལ། དེ་ ལས་བྱུང་བའི་རུང་བ་སྒྲུབ་སྙམ་པ་ལེན་པའི་སྔོན་དུ་ཡིན་ནོ། །རག་གན་ཞེས་སོགས་ལ་ལྔར་མ་བཞག་པ་མི་བཞག་ཅིང་མ་རྫོགས་པའི་གོང་ནས་ཡོད་པ་སྨན་པོར་དུ་བསྔོས་པ་ལ་སྤྱད་དེ། བསོད་ནམས་སྙོམས་ལ་མི་བསྐུར་རོ། །ནོར་བུ་ནི་མེ་ཆུའི་ཤེལ་དང༌། ཁབ་ལོང་ནོར་བུར་གྱུར་པའོ། །དངུལ་ནི་དངུལ་སྐྱ་དང༌། གསེར་ནི་ས་ལེ་སྦྲམ་ཞེས་ནི་དེ་མིན་པ་ནི་དཔྱད་དོ། །སོགས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གདུང་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །གས་པ་ནི་སེར་ག་བྱུང་བ་སྟེ། འབྱར་རུང་མ་འབྱར་རུང་ངོ༌། །ཆག་པ་ནི་བུ་གུ་བྱུང་བའོ། །དུམ་བུ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་མེད་པའོ། །ཚིག་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་མེ་དང་ཕྲད་ནས་ཉོ་ཚོང་བྱར་མི་རུང་བར་འགྱུར་བའོ། །པ་ཎ་ནི་མངོན་ཚན་ལྷག་མ་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་ཉམས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཉམས་ན་ལེན་པ་ལ་ཉེས་མེད་དོ། །སྔོན་ལ་སྤྱད་པ་ནི་མངོན་ཚན་ཅན་གང་ལ་ཉོ་ཚོང་བྱས་པ་ཙམ་ཡང་མི་དྲན་པའོ། །མ་བྱས་པ་ནི་མངོན་ཚན་ཅན་གང་མཚན་དུ་མ་བྱས་པའོ། །མཚན་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་དྲུད་པ་ལ་སོགས་པས་མཚན་དང་བྲལ་བའོ། །བཅོས་པ་ནི་ས་དང་རྩྭ་དང། རྡོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ནོར་བུ་དང༌། དོང་ཚེ་དང༌། མངོན་ཚན་ཅན་དང༌། རྒྱན་དང་འགྲོན་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བྱས་པའོ། །མངོན་ཚན་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ། གང་ལ་ལྟུང་བ་འདི་འབྱུང་ཞེ་ན། ཁེ་སྤོགས་འདོད་པས་རྙེད་པ་འདོད་པ་དང༌། དེ་ལ་གདུ་བ་ལ་ལྟུང་བ་འདི་འབྱུང་ངོ། །དེ་ཡང་གཞན་ གྱི་དོན་དུ་ན། དངོས་གཞི་ལ་ཉེས་བྱས་དང༌། སྦྱོར་བ་ལ་ཕྲ་མོར་རང་གི་དོན་དུའོ། །དངོས་གཞི་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་པོ་ཞེས་སོ། །དེ་གཉིས་དང་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ༌། ལུས་ཐ་མལ་པ། རང་དང་རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པ་སྟེ་ལྔའོ། །མངོན་ཚན་གྱི་སྤྱོད་པ་གང་ལ་དངོས་གཞིར་འགྱུར་བ་ནི། བསྐྱེད་ཕྱིན་ན་སྟེ། བསྐྱེད་ཀྱི་ཆ་ལ་ལྟུང་བར་འགྱུར་བར་སྤོང་ནའོ་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་རྩ་བ་དང་བསྐྱེད་སྔ་ཕྱིར་ཐོབ་པ་ལ་ཡིན་པས། དུས་གཅིག་ཏུ་ཐོབ་ན་བསྐྱེད་ཀྱི་ཞེན་པ་གང་ལ་ཡོད་པའོ། ཁྱེད་མེད་ན་ཐམས་ཅད་སྤང་ཟེར་རོ། །རྙེད་པ་བདག་གིར་བྱེད་ན་སྤང་ལྟུང་ངོ༌། ཞེས་གསུངས་པས་མཐར་ཐུག་ནི་བསྐྱེད་ལ་ཐོབ་བློ་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེ་དང་མདོ་སྔ་མ་གསུམ་ནི་འོག་མ་ཉོ་ཚོང་ལ་ཡང་འདྲའོ། །བསྐྱེད་གང་ལས་ཕྱིན་ན་དངོས་གཞིར་འགྱུར་ཞེ་ན། པ་ཎའམ། རིན་པོ་ཆེས་སྤྱོད་པ་ལས་སོ། །དེ་ལ་པ་ཎའམ། རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་པ། སྙད་གདགས་སུ་རུང་བ། རང་དབང་བ། གོས་ཁྲུ་གང་རི་བའི་ཚད་དང་ལྡན་པ
Chinese
据说，不执着于不分离的允许。另外，如果即使做了三种允许，仍然与拥有该物品的自我有关联，那么，像那样也完全会堕落，因此，如果做了允许后产生了拥有的行为，则表明允许会消失。因此，这里要说明允许拥有和不允许拥有的界限，以及允许触摸和不允许触摸的限度。对于珍宝，除了为了通过它的果实而与佛法相联系而思考并接受之外，如果从自己的本性上执着而接受，那是不允许的，因此，当他人给予珍宝时，不要从自己的本性上执着，并且要首先记住通过它来成就允许，然后再拥有。这对于受具足戒和未受具足戒的两者都是一样的。如果这样做，从接受的方面来说就没有过失。这只是在心中拥有，而不是触摸。对于触摸，即使比丘的这种想法已经放弃，如果不做允许，也是不允许触摸的，如果做了允许，触摸或允许触摸是可以的。因此，对于触摸，必须先有允许，而对于接受则不是，因为“应该接受，接受后，我允许持有施主自己的所有物作为依据”，以及“应该接受，接受后，站在比丘面前”，因为经中说接受后要做允许。所谓做允许时没有过失，是指自己触摸或允许触摸。如果是前者，则与“对于不应该接受的东西，要放在面前”相矛盾，因为拿起后做就可以了。如果是后者，则因为那是为了证明所引用的没有堕落的原因。前面所说的也包括在内。如果这和委托以及自己做是一样的堕落，那么如果变成没有过失，则两者不相同，所以好像不合理，需要考察。按照“让施主自己相信是主人”这句话的字面意思，好像需要让施主承认，但是，因为经中说解释为前面引用的经文的意思，所以就像进行分别观察一样，即使其他人没有察觉，也好像要认定那是他的。因此，最初的两种情况，认定那是别人的东西的想法是可以允许的。
English
It is said that permission without attachment is suitable for non-separation. Furthermore, if even after making the three permissions, one is still related to owning that object, then in that way, one will only fall into transgression. Therefore, if the act of owning arises after making permission, it indicates that the permission will be destroyed. Thus, here, the distinction between what is permissible to own and what is not, and the limit of what is permissible to touch and what is not, should be explained. Regarding jewels, it is not permissible to take them with attachment from one's own nature, except when thinking of taking them for the sake of associating with the Dharma through their fruits. Therefore, when a jewel is given by another, one should not be attached from one's own nature, and one should first remember to accomplish permission through it, and then own it. This is the same for both those who have taken full ordination and those who have not. If done in this way, there is no fault in terms of taking. This is merely owning in the mind, not touching. As for touching, even if a monk's thought is abandoned in that way, it is not permissible to touch without making permission. If permission is made, then touching or allowing to touch is permissible. Therefore, for touching, permission must precede, but not for taking, because "One should take, and having taken, I allow to hold that possession as the basis of the donor himself," and "One should take, and having taken, stand before the monk," because it is said in the sutra that permission should be made after taking. The statement that there is no fault when making permission means that one touches oneself or allows to touch. If it is the former, it contradicts the statement "For what should not be taken, it should be placed in front," because it is sufficient to do it after picking it up. If it is the latter, it is because that is for proving the reason for the absence of transgression that is cited. The former is also included. If this is the same transgression as entrusting and doing it oneself, then if it becomes without fault, the two are not the same, so it seems unreasonable and needs to be examined. According to the literal meaning of the phrase "Let the donor himself believe he is the owner," it seems necessary to have the donor acknowledge it, but because it is said in the sutra that it is explained as the meaning of the previously cited sutra, it seems that, like making distinctions, even if others do not notice, one should assume that it is his. Therefore, in the first two cases, the idea of assuming that it belongs to another is permissible.
Chinese
是基础，从那之中生起的认为可以成就，在接受之前是。拉甘等等没有安立为五种，是不安立且未圆满之前就有的，献给医生使用，不委托给福德平等者。宝珠是火水的琉璃，以及磁石变成宝珠。白银是灰白色的银，黄金是萨雷仲，不是这些的需要考察。等等包括佛陀的舍利等等。裂开是出现裂纹，可以粘合和不可以粘合。断裂是出现孔洞。碎片是没有一边。烧毁是珍宝与火接触后，变得不能买卖。崩是只有显色残余的破损，如果全部破损，接受没有罪过。之前使用是指对具有显色的东西，连买卖过都不记得了。没有做是指对具有显色的东西没有做标记。不具标记是指被拖拽等等而没有标记。修补是指从土和草以及石头等等之中，做成宝珠和铜器以及具有显色的东西和装饰品以及海螺等等的形状。关于具有显色的东西的使用，在什么情况下会产生堕落呢？因为贪图利益，想要获得，因此会产生欺骗的堕落。那也是为了他人，在正行上是轻微的罪过，在加行上是为了自己而狡猾。正行是如何产生的呢？就是指他人。那两者与具有五个名称：身体普通，从自性和物质的角度来说是不同的，这五种。显色的使用在什么情况下会变成正行呢？如果增长了，就会堕落到增长的部分，如果避免，那就是它本身。那是对于根本和增长先后获得而言的，如果同时获得，那么对于增长的执着存在于何处呢？如果没有，就说全部都要舍弃。如果将获得据为己有，就会犯舍堕罪。这样说，最终是对于增长生起获得的想法，那和之前的三个经文，对于接下来的买卖也是一样的。从什么增长而变成正行呢？从使用崩或者珍宝开始。对于那崩或者珍宝，是可以命名的，可以施设的，自主的，具有相当于一件衣服的长度的尺寸。
English
It is the basis, and before accepting what arises from it with the thought that it can be accomplished, it is. Ragan and so on are not established as five, they are not established and exist before being completed, dedicated to the doctor for use, and not entrusted to those with equal merit. Jewels are fire-water glass, and magnets become jewels. Silver is grayish-white silver, and gold is called Sale-sbram, those that are not should be examined. And so on includes the relics of the Buddha and so on. Cracking is the appearance of cracks, which can be glued or not. Breaking is the appearance of holes. A fragment is missing one side. Burning is when a jewel comes into contact with fire and becomes unsuitable for trade. Pāna is the damage of only having remnants of color, if it is completely damaged, there is no fault in accepting it. Previously used means that one does not even remember trading for something with color. Not done means that something with color has not been marked. Lacking a mark means being without a mark due to being dragged and so on. Repairing means making the shapes of jewels, copperware, things with color, ornaments, conch shells, etc. from earth, grass, stones, etc. Regarding the use of things with color, in what circumstances does this downfall occur? Because of greed for profit, wanting to gain, this downfall of deception occurs. That is also for the sake of others, the main action is a minor offense, and the preparatory action is cunning for one's own sake. How does the main action arise? It refers to the other person. Those two are endowed with five terms: the body is ordinary, and they are different from the perspective of self and substance, these five. In what circumstances does the use of color become the main action? If it increases, it will fall into the part of increase, if avoided, that is it itself. That is for obtaining the root and increase before and after, if obtained at the same time, then where does the attachment to increase exist? If not, it is said that everything must be abandoned. If one takes possession of the gain, one commits a downfall of abandonment. It is said that the ultimate is the thought of gaining arising from increase, and that and the previous three sutras are the same for the following trade. From what increase does it become the main action? From the use of pāna or jewels. For that pāna or jewel, it can be named, it can be designated, it is autonomous, and it has a size equivalent to the length of a piece of clothing.