Tibetan
ས་སློང་བར་གཏོགས་ལ། རྟིང་ནས་ཤེས་ཏེ་ཐོབ་ན་སྤགས་པར་གཏོགས་པའི་དངོས་གཞིའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྦྱོར་བ་གཅིག་པས་ལྟུང་བའི་མང་ཉུང་གི་ཚད་བཟུང་བ་ནི། དགེ་སློང་མ་ལ་གོས་སྦྱིན་པ་དང༌། ཉེ་དུ་མིན་པ་ལ་ལྷུང་བཟེད་དང༌། རབ་ཆེན་ཐོབ་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །བསྐུར་བའི་སྤང་བ་ལ་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་ལ་བསྐུལ་བར་གྱུར་ནའོ། །དེ་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། ཕོ་ཉས་བསྒོ་བ་བྱས་པའི་ཞལ་ཏ་བའོ། །ཇི་ལྟར་བསྒོ་ན་ཆོས་གོས་ཉོ་བའི་རིན་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གསེར་ལ་སོགས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་སྦྱིན་བདག་གིས་ཕོ་ཉ་བ་ལ་དགེ་སློང་གི་སར་བསྐུར་བ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཕོ་ཉ། དགེ་སློང་དག་གིས་གོས་ཀྱི་རིན་ལེན་དུ་མི་རུང་རྟེ། བདག་ཅག་གོས་རུང་བ་དུས་སུ་རྙེད་ན་ནི་ལེན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བས་སྤངས་པ་ན། ཕོ་ཉས་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་འགལ་མཆིས་སམ། ཞེས་ཞལ་ཏ་པ་ཡོངས་སུ་འདྲི་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་ཚེ། དགེ་སློང་གིས་འདིའི་ཞེས་བསྟན་པ་ལ་ཕོ་ཉ་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་གོས་ཀྱི་རིན་འདིས་གོས་འདི་འདྲ་ཞིག་ཉོས་ལ། དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་འོངས་པ་དང་བསྐོན་ཅིག་ཅེས་པ་བསྒོས་པའོ། །སྨྲས་པ་ནི། ཕོ་ཉ་བས་སོ། །ཞལ་ཏ་པ་ལ། བྱུང་བའི་མཐའ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་སྔར་བྱས་པ་དགེ་སློང་ལ་སྨྲས་པའོ། །འགྲོ་བར་མ་ནུས་པ་དང༌། བསྐུལ་བའི་སྒོ་དྲུག་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བཙལ་བར་བྱའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ། ཞལ་ཏ་པ། བདག་པོས་འདོད་དོ། །ཞེས་ལན་ཅིག་དང༌། གཉིས་ཀྱི་མ་གྲུབ་ན་ཞེས་སོ། །བསྐུལ་བསྡང་ལ་གོ་རིམ་ངེས་པ་མེད་ཅིང༌། གྲངས་ནི་བསྡད་པ་བཞི་དང། བསྐུལ་བ་གཉིས་ལྟ་བུ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ལ། བཟློག་མི་རུང་ངོ། །རྣམ་འབྱེད་ལས། བཞི་འམ། ལྔའམ། དྲུག་གམ། བར་དུ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་པྱོགས་སུ་བསྡད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། དེ་ནི་བསྐུལ་བ་དང་བཅས་པའི་ཡིན་ལ། འདི་ནི་སྡོད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་གསུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྐུལ་བསྡང་དྲུག་པོ་དེ་ལས་གཅིག་གིས་ལྷག་ན་སྤང་བར་འགྱུར་ལ། སྦྱིན་བདག་གིས་སེམས་བསྲུང་བར་ཁས་མ་བླངས་ན་ཡང་སྤང་པའོ། །ཅི་ཞིག་བྱས་ན་ཞེ་ན། བླང་བའོ། །གང་ཞེ་ན། གོས་སོ། །འདིར་དངོས་པོ་ལ་གོས་སམ་གོས་ཀྱི་རིན་ཕལ་ཆེར་རུང་བ། གོས་ཁྲུ་གང་རི་བའི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་གིས་ཕོ་ཉ་བ་ལ་བསྐུར་ཞིང་དེས་ཞལ་ཏ་པ་ལ་གཏད་པ་སྟེ་ལྔའོ། ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་བསྐུལ་བསྡང་ལྷག་པ་ལ་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའི་ཚེ་ནི། གོས་ཀྱི་རིན་རིན་པོ་ཆེ་དགོས་ལ། བསླང་བའི་ཚེ་འགྲེལ་པར་གོས་ལ་བཤད་དོ། །གསུམ་ཆར་ཞེས་
Chinese
属于索取土地，后来知道而获得，则属于堆积之物的基础。这样说了。以一种行为来衡量堕落的多少，是给予比丘尼衣服，给予非亲属钵盂，以及给予获得大成就者。对于委托的舍弃，如果劝说管理者，就会变成劝说。那是什么样的呢？是使者劝说的管理者。如何劝说呢？不是购买法衣的价值，而是施主将黄金等珍宝委托给使者，送到比丘处时说：‘具寿使者，比丘们不应接受衣服的价值。我们如果及时找到合适的衣服，就会接受。’这样舍弃时，使者先询问圣者们：‘管理者这样做是否违背？’比丘指着这个说，使者说：‘你用这衣服的价值购买这样的衣服，等名为某某的比丘来时，就给他穿上。’这就是劝说。说的是使者对管理者说的。对管理者，叙述事情的经过，就是之前对僧侣说的。对于不能前往和所说的六种劝说之门，应该寻求其含义。具寿，管理者，主人想要。’这样一次和两次没有成功。对于劝说和停止，没有一定的顺序，数量上，停止四次，劝说两次，这样没有过错，但不能颠倒。在《分别》中说：‘四次或五次或六次，中间什么也不说，只是停止。’这与上述并不矛盾，因为那是包括劝说的，而这里只是停止，所以是三种。如果六种劝说停止超过一种，就会舍弃，如果施主没有承诺守护心意，也会舍弃。做什么呢？接受。什么呢？衣服。这里，对于事物来说，衣服或衣服的价值大多可以，具有一件衣服的价值，施主委托给使者，使者交给管理者，这是五种。这样说。对于超过劝说停止而导致堕落的时候，需要衣服的价值是珍宝，而在索取的时候，解释中说是衣服。三种都……
English
It belongs to asking for land, and if it is known and obtained later, it is the basis of what belongs to accumulation. So it was said. Measuring the amount of downfall by one action is giving clothes to nuns, giving alms bowls to non-relatives, and also applying it to those who have attained great achievements. For the abandonment of entrustment, if one urges the manager, it becomes urging. What is that like? It is the manager who is urged by the messenger. How to urge? It is not the value of buying robes, but when the donor entrusts gold and other jewels to the messenger to be sent to the monk, saying: 'Venerable messenger, monks should not accept the value of clothes. If we find suitable clothes in time, we will accept them.' When abandoning in this way, the messenger first asks the noble ones: 'Is it contrary to the manager to do this?' When the monk points to this and the messenger says: 'You buy such clothes with the value of these clothes, and when the monk named so-and-so comes, put them on him.' This is urging. It is said that the messenger said to the manager. To the manager, narrating the course of events is what was said to the monks before. For not being able to go and the meaning of the six doors of urging that were spoken, one should seek its meaning. 'Venerable one, manager, the owner wants.' Thus, once and twice it does not succeed. For urging and stopping, there is no fixed order, and in terms of number, there is no fault in stopping four times and urging twice, but it cannot be reversed. In the 'Differentiation' it says: 'Four or five or six times, without saying anything in between, just stopping.' This is not contradictory to the above, because that includes urging, while this is only stopping, so it is three. If one of the six urgings and stoppings exceeds one, it will be abandoned, and if the donor does not promise to protect the mind, it will also be abandoned. What to do? Accept. What? Clothes. Here, for things, clothes or the value of clothes is mostly acceptable, having the value of a piece of cloth, the donor entrusts it to the messenger, and the messenger gives it to the manager, these are five. So it is said. For the time when exceeding urging and stopping leads to downfall, the value of clothes needs to be jewels, and when asking, the explanation says it is clothes. All three...