Tibetan
པོའི་ཞེས་པའི་དེ་ནི་སློང་བར་རིགས་པ་ལ་གསུངས་པས་གང་རུང་གཅིག་མེད་པས་ཆོག་མི་ཆོག་ཀྱང་བརྟག་པར་བྱའོ། །འདིར་སྦྱིན་བདག་ཐ་དད་ལ་ནི་འདི་ཙམ་ལས་མི་བསླང་བའི་ཚད་ངེས་པ་མེད་པས་སྦྱིན་བདག་གཅིག་ལ་སོ་སོར་ཐར་བ་ནས། གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེ་དང༌། ཁྱིམ་བདག་དད་པ་ཅན་གྱིས་ཆོས་གོས་རབ་ཏུ་མང་པོ་དེ་དག་དུས་ཀྱིས་སྟོབས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་པ་ན། དགེ་སློང་དེས་འདོད་ན་ཆོས་གོས་དེ་ལས་སྟོད་གཡོགས་བཅས་པ་མན་ཆད་བསླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལས་ལྷག་པར་ལེན་ན་སྤང་བའི་སྟུང་བྱེད་དོ། ཞེས་མང་པོ་བསྟབས་ཀྱང་དགེ་སློང་གིས་ཟུང་ལས་ལྷག་པ་བསླང་དུ་མི་རུང་བར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཅི་བདེར་སྟོབས་པ་མིན་པ་ཡང་དཔྱད་པར་བྱའོ། །འདིར་ལྷག་པ་སློང་མི་སློང་ལ་ཁྱིམ་པའི་ གོས་ཟུང་གི་ཚད་ཐོབ་ན་ཁ་བསྐང་བ་ཡང་ངོ་ཞེས་དམིགས་ཀྱིས་བཀང་བ་ལྟར་ན། ཁྱིམ་པའི་གོས་དེའི་ཚད་གཉིས་གཡོགས་པ་སྨད་གཡོགས་ཆུང་ཚད་ལ་སྦྱོར་དགོས་པས། དེ་གཉིས་ཐོབ་པའི་ཁ་བསྐང་བསླང་དུ་མི་རུང་བ་ནི། དེ་བས་ཆུང་བ་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་མི་རུང་ཡང༌། དེ་གཉིས་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་རུང་སྟེ། མ་དྲས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་རློབ་ཅེ་ན། འདོད་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་མེད་པར་ཞེས་པ་ནི། འཚལ་ལ་བར་ཆད་མ་བྱུང་ན་ཞེས་སོགས་བཞག་ནས། བརླབ་ཅེས་པ་ཡིན་པ་འདྲའོ། །ཆོས་གོས་མ་དྲས་པ་འཆང་བར་འདོད་པས་ནི། ཁྱིམ་པའི་ཚད་འདོད་དགོས་ལ་དེའི་མཐའ་ཚད་ལ་འཚལ་ལ་ཞེས་སོགས་བཞག་ནས་རློབ་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་མ་དྲས་པ་ལ་བྱས་ཟིན་པའི་བྱིན་རླབས་བྱེད་པར་མི་རུང་ན། འོ་ན་ཆོས་གོས་དེ་ལ་འཆད་འདོད་པ་ལ་ཡང་བསྐྱེད་པར་མི་རུང་ངོ། །སྔ་མ་ཐོབ་ན་ཞེས་ཆོས་གོས་མ་དྲས་པ་འདོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ན། ཁ་བསྐང་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བསླང་དུ་མི་རུང་ཞེས་པ་རྣམས་འགྲེལ་པའི་དགོངས་པ་ཡིན་པ་འདྲའོ། །འདིར་སྔ་མ་རྣམས་ཆོས་གོས་དྲས་པ་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཡོད་ནས་རབ་བྱུང་གི་ཚད་བླངས་པ་ནས། ཐ་ཚད་དམ། འབྲིང་ཚད་ཐོབ་ན་ཁ་བསྐང་བསླང་ཟེར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་པ་སྦྱིན་མི་སྦྱིན་ནི་འགྲེལ་པར། ཁྱིམ་པའི་གོས་ཟུང་གི་ཚད་ལས་ལྷག་ཀྱང་སྟེར་མི་དགོས་པ་དང་། རང་བྱུང་གི་གོས་ཟུང་ ཚད་ལས་ལྷག་ན་སྦྱིན་ཞེས་པ་ཙམ་ལས། རབ་འབྲིང་སོགས་ཀྱི་གསལ་ཁ་མེད་དོ། །སྔ་མ་རྣམས་ཁྱིམ་པའི་རབ་ཚད་ལས་ལྷག་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རབ་ཚད་ལས་མ་ལྷག་ན་སྟེར་མི་དགོས་པ་དང༌། རབ་བྱུང་གི་རབ་ཚད་ལས་ལྷག་ན་སྟེར་དགོས་ཏེ། བསམ་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་རྗོགས་པ་ལས་ལྷག་པ་མེད་པ་ད
Chinese
所谓的“པོའི་”，是指在乞讨方面是合理的，如果缺少其中任何一个，是否可以，也需要进行考察。这里对于不同的施主，没有规定只能乞讨这么多的限度，对于一个施主，从别解脱戒来说，如果婆罗门和有信仰的居士供养非常多的法衣，那些法衣随着时间的推移而变得破旧，那么比丘如果需要，可以乞讨那些法衣，包括上衣等。如果乞讨超过这个数量，就会犯舍堕罪。虽然供养了很多，但是比丘不能乞讨超过一套袈裟的数量。因此，也要考察是否能随意供养。这里关于是否乞讨多余的，如果得到居士一套衣服的量，也可以补充，就像特意填满一样。居士的衣服的量，两件衣服要加上下裙的小尺寸，因此，得到这两件衣服的补充是不允许乞讨的，比这更小的，是不允许加持的，但是这两件是可以加持的，因为没有裁剪。那么如何加持呢？没有“འདོད་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་མེད་པར་ཞེས་པ་ནི།”这句话，而是放上“如果寻找没有障碍”等等，然后加持，似乎是这样。想要持有未裁剪的法衣，就需要想要居士的量，并且在那界限上放上“འཚལ་ལ་ཞེས་སོགས་”等等，然后进行加持。如果对未裁剪的法衣不能进行已经完成的加持，那么对于想要讲解那法衣的人，也是不允许增加的。如果得到之前的，如果不是以想要未裁剪的法衣为前提，那么为什么要禁止补充乞讨呢？这些似乎是注释的意图。这里之前的人，如果有了要做裁剪法衣的想法，从获得出家的量开始，如果得到下等或者中等的量，说补充乞讨是不对的。关于是否给予多余的，注释中说，超过居士一套衣服的量，也不需要给予，超过出家一套衣服的量，就给予，仅仅是这样说，没有明确说明上等中等等级。之前的人，超过居士的上等量，但是没有超过出家的上等量，就不需要给予，如果超过出家的上等量，就需要给予，因为没有超过完全满足意愿的量。
English
The so-called "པོའི་" refers to what is reasonable in terms of begging. If any one of them is missing, whether it is permissible or not should be examined. Here, for different donors, there is no limit to how much can be begged. For one donor, from the Pratimoksha, if a Brahmin and a faithful householder offer a great number of Dharma robes, and those Dharma robes become worn out over time, then if the Bhikshu needs, he can beg for those Dharma robes, including the upper garment and so on. If he begs for more than this amount, he will commit a Nissaggiya Pacittiya offense. Although many are offered, the Bhikshu is not allowed to beg for more than one set of robes. Therefore, it should also be examined whether it can be offered at will. Here, regarding whether or not to beg for extra, if one obtains the amount of a householder's set of clothes, it can also be supplemented, as if intentionally filling it up. The amount of a householder's clothes, two pieces of clothing, should be added to the small size of the lower skirt. Therefore, it is not allowed to beg for a supplement for obtaining these two pieces. It is not allowed to bless something smaller than that, but these two pieces can be blessed because they are not cut. Then how to bless? Without the phrase "འདོད་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་མེད་པར་ཞེས་པ་ནི།", but instead placing "if searching has no obstacles" and so on, and then blessing, it seems to be like that. If one wants to hold an uncut Dharma robe, one needs to want the amount of a householder, and at that limit, place "འཚལ་ལ་ཞེས་སོགས་" and so on, and then perform the blessing. If it is not possible to perform a completed blessing on an uncut Dharma robe, then it is also not allowed to increase it for someone who wants to explain that Dharma robe. If one obtains the previous one, if it is not on the premise of wanting an uncut Dharma robe, then why prohibit supplementary begging? These seem to be the intention of the commentary. Here, if the previous people had the idea of making a cut Dharma robe, starting from obtaining the amount of renunciation, if they obtain the lower or middle amount, it is not right to say to beg for a supplement. Regarding whether or not to give extra, the commentary says that even if it exceeds the amount of a householder's set of clothes, it is not necessary to give, and if it exceeds the amount of a renunciate's set of clothes, then give, it is only said like that, without clearly specifying the upper, middle, and lower levels. The previous people, if it exceeds the upper amount of a householder, but does not exceed the upper amount of a renunciate, then it is not necessary to give, and if it exceeds the upper amount of a renunciate, then it is necessary to give, because it does not exceed the amount that completely fulfills the intention.
Tibetan
ང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྫོགས་མ་རྗོགས་ཀྱང་མི་འདྲ་བའི་བསམ་པས་བླངས་པ་ན། བསམ་པ་དེ་དགོས་སྤྱིའི་བསམ་པ་ཡིན་ལ་དེའེི་ཚེ་ཁྱིམ་པའི་ཐ་ཚད་ཐོབ་པ་ལ་སྤྱི་ཚད་དུ་ཆོག་པ་ཡོད་པས་དེ་ལས་ལྷག་པ་མི་སློང་ལ། དྲ་བའི་བསམ་པའི་ཚེ་རབ་བྱུང་གི་ཐ་འབྲིང་ཐོབ་པ་ལ་ཁ་བསྐང་བསླང་དུ་རུང་སྟེ། བྱེ་བྲག་གི་བསམ་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་བསམ་པའི་དོན་རྫོགས་པ་ལས་ལྷག་པ་བསླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་རྣམས་ཀྱང་མིན་ནོ། །ཕྱི་མ་ཐོབ་ན་ལྷག་པ་བྱིན་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ། འགྲེལ་པར་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལས་དེ་ལྷག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པའི་དབང་གིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཀྱང་དྲས་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁྱིམ་བའི་ཐ་ཚད་གཉིས་ཐོབ་པའི་ཚེ་ལྷག་པ་བསླང་དུ་མི་རུང་ན། སྦྱིན་ཡང་དགོས་སོ་སྙམ་ན། མི་དགོས་པ་དང་། འོ་ན་རབ་བྱུང་གི་ཐ་ཚད་གཉིས་ཐོབ་ནའང་མི་དགོས་སོ་སྙམ་ན། སྦྱིན་དགོས་སོ། ། དེའེི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དྲས་པའི་ཐ་ཚད་ཕྱེད་དང་ལྔ་དང༌། ཕྱེད་དང་གསུམ་ལས་ལྷག་ན་གོས་རྫོགས་པ་ལས་ལྷག་ལ། མ་དྲས་ལ་དེ་དང་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པ་ལས་ཀྱང༌། ཐ་ཚད་ལས་མི་ལྷག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལ་རབ་ཚད་དུ་མ་ཆོག་པ་ལས་ཐ་ཚད་ཀྱི་མགོ་འཇུག་པར་གསུངས་པས་འབྲིང་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རབ་བྱུང་གི་ལ་ཐ་ཚད་ལས་ལྷག་པ་སྟེར་དགོས་ན་འབྲིང་དང༌། རབ་ཚད་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཁྱིམ་པ་ལ་ཐ་ཚད་ལས་ལྷག་པ་སྟེར་མི་དགོས་ཀྱང༌། རབ་ཚད་ལས་ལྷག་པ་སྟེར་དགོས་སོ། །འདི་ནི་འགྲེལ་པའི་དགོངས་པ་ཡིན་པར་སེམས་སོ། །སྤགས་པ་གཉིས་ལ་ཡུལ་སྔར་གྱི་སྟེང་དུང་སྦུངས་ཆུང་བ་དང༌། ཆེ་བ་སྟེ་ཕ་མ་སོ་སོ་ནས་གོས་རེ་རེ་བསྔོ་མི་ནུས་པ་དང་ནུས་པའོ། །འདིའི་ཡང་དྲུག་པ་ལ་དཔྱད་དོ། །དངོས་པོ་སྔར་ལྟར་བཞིའོ། །རྟེན་ནི་ཆོས་གོས་ཡོད་པ་སྟེ། མེད་ན་སྔ་མར་འགྱུར་བས་ཟེར་ཏེ། དེ་མི་དགོས་པ་འདྲ་བས་སྤགས་པར་ཤེས་པ་དགོས་སོ། །རྣམ་འབྱེད་ལས། ལྷག་པ་ལ་གསུངས་པས་དངོས་ཚོད་བླངས་པ་ལྟུང་མེད་དུ་འདོད་པ་ནི་དཔྱད་པར་བྱའོ། །སྤགས་པ་ནི་བསྔོས་པའོ། །མ་ཕུལ་པ་ནི་ཆོས་གོས་ཀྱི་མགྲོན་དུ་མ་བོས་པའོ། །ཤེས་པ་ནི་དགེ་སློང་གིས་སོ། །མ་སྤགས་པ་དང་འདྲ་བ་ནི་སྦྱོར་དངོས་ཀྱི་ལྟུང་བ་སྐྱེད་ཚུལ་ལོ། །དེ་ཉིད་ནི་གོས་སྤགས་པ༌། དགེ་སློང་གིས་མི་ཤེས་པའོ། །གཞན་ནི་མ་སྤགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་སློང་ན་སློང་བའི་སྦང་བར་གཏོགས་སོ། སྦྱོར་བའི་ཚེ་མི་ཤེས་ན་དེའི་ཉེས་བྱ
Chinese
说是“因为我存在”。如果以圆满或不圆满的不同想法来获取，如果这个想法是共同需要的想法，那么在那个时候，获得居士的下限，以共同的标准是足够的，所以不会索取更多。如果是网络的想法，那么可以要求补充以获得出家人的下限或中限，因为这是个别的想法。因此，说没有索取超过想法的意义圆满的部分，这些也不是。如果获得了后者，那么作为给予更多东西的理由，在注释中说，因为比意义完全圆满的更多。通过想法的力量，也是完全圆满的，因为说是通过切割等想法。如果在获得居士的两个下限时，不允许索取更多，那么会想是否也需要给予，那么是不需要的。那么，如果获得出家人的两个下限，也会想是否不需要，那么是需要给予的。 其理由是：如果切割的下限超过一半和五个，一半和三个，那么就超过了衣服的圆满。即使没有切割，并且覆盖了它和三个轮，也不会超过下限，因为对于这个，没有被允许作为上限，而是被说成是下限的开始和结束，所以没有中限。因此，如果需要给出超过出家人的下限的东西，那么更不用说中限和上限了。即使对于居士，不需要给出超过下限的东西，也需要给出超过上限的东西。我认为这是注释的意图。对于两块布，在原来的地方，有小的骨灰盒和大的骨灰盒，父母各自不能或能献出各自的衣服。这其中的第六个需要研究。事物仍然像以前一样是四个。所依是存在法衣，如果不存在，那么就会变成之前的，所以说需要知道骨灰盒，因为它似乎是不需要的。在《分别》中，因为说了更多，所以认为接受实际测量没有堕落，这是需要研究的。骨灰盒是献出的。没有供奉的是没有邀请法衣的客人。知道的是比丘。类似于没有献出的是产生结合和实际堕落的方式。那个本身是献出衣服，比丘不知道。其他是没有献出的本身，如果索取，那么就属于索取的浸泡。 在结合的时候，如果不知道，那么就是那个的过失。
English
It is said, "Because I exist." If one obtains with different thoughts of being complete or incomplete, if that thought is a commonly needed thought, then at that time, obtaining the lower limit of a householder is sufficient as a common standard, so one does not ask for more. If it is a network thought, then it is permissible to ask for supplementation to obtain the lower or middle limit of a renunciant, because it is an individual thought. Therefore, it is not the case that one does not ask for more than the meaning of the thought is complete. As a reason for giving more if the latter is obtained, it is said in the commentary that it is because it is more than the meaning is completely fulfilled. By the power of thought, it is also completely fulfilled, because it is said that it is through thoughts of cutting, etc. If it is not permissible to ask for more when obtaining the two lower limits of a householder, then one might think whether it is also necessary to give, then it is not necessary. Then, if one obtains the two lower limits of a renunciant, one might also think whether it is not necessary, then it is necessary to give. The reason for this is: if the lower limit of cutting exceeds half and five, half and three, then it exceeds the completeness of the garment. Even if it is not cut, and it covers it and the three wheels, it does not exceed the lower limit, because for this, it is not allowed as an upper limit, but it is said to be the beginning and end of the lower limit, so there is no middle limit. Therefore, if it is necessary to give more than the lower limit of a renunciant, then what to say of the middle and upper limits? Even for a householder, it is not necessary to give more than the lower limit, but it is necessary to give more than the upper limit. I think this is the intention of the commentary. For two cloths, in the original place, there are small urns and large urns, the parents each cannot or can dedicate their respective cloths. The sixth of these needs to be examined. Things are still four as before. The basis is the existence of Dharma robes, if it does not exist, then it will become the previous one, so it is said that it is necessary to know the urn, because it seems to be unnecessary. In the "Differentiation," because it said more, it is necessary to examine the view that accepting actual measurement is without transgression. The urn is the dedicated one. The one not offered is the one not invited as a guest of the Dharma robe. The one who knows is the monk. Similar to the one not offered is the way of generating the combination and actual transgression. That itself is offering the garment, the monk does not know. The other is the one not offered itself, if one asks for it, then it belongs to the soaking of asking. At the time of combination, if one does not know, then that is the fault.